Galactic Imperium

ตอนที่ห้าสิบสาม Unification War 36

การปราบปราม สำนึกรวมยันเดเร่นั้นทำให้ผมได้รับเทคโนโลยีแอนดรอยด์ที่ก้าวหน้ามากขึ้นและได้มีตัวอย่างมากขึ้นในการพัฒนาแอนดรอยด์ของผมต่อไป

ปรกติแล้วมันมีการอธิบายในเรื่องแนวของการมีขั้น rank หรือ ดาว star ของตัวละครว่า

คนที่ผ่านสงครามหรือผ่านเงื่อนไขมาก็จะได้มีความสามารถที่สูงกว่ายูนิทชนิดนั้นในสภาพปรกติ

ว่าผมได้กองทัพแอนดรอยด์ที่ผ่านสงครามมายาวนานก็แตกต่างกับแอนดรอยด์ที่พึ่งผลิตออกมาจากโรงงาน

กับผู้เชี่ยวชาญในการล้างสมองต่างๆที่ทำให้ประชานนั้นยอมมีแนวคิดแบบเดียวกันได้ง่ายดายกว่าเดิม

เสริมสร้างความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันได้ดีมากขึ้นจากเทคโนโลยีล้างสมองของผู้ครอบครอง

แต่อย่างว่าล่ะ

การล้างสมองนั้นดูอันตรายมากๆหากเราดูจากมุมมองสเกลของปัจเจคบุคคลแต่หากมองจากอารยธรรมหรืออาณาจักร

การที่เราเน้นการล้างสมองจะทำให้เราเอาชนะพวกไคจูหรือเอลดริธได้อย่างไรมิทราบ?

แน่นอนมีตัวละครฮีโร่ยูนิทระดับสูงที่สามารถสะกดจิตฐานทัพหรือเครื่องบินรบหรือวอล์กเกอร์หุ่นยนต์ยักษ์ได้

แต่ก็เท่ากับว่าสะกดจิตได้ทีละหนึ่งหน่วย

เท่ากับว่าเอาฮีโร่ยูนิทฝ่ายเราหนึ่งหน่วยไปแลกเปลี่ยนกับฝ่ายตรงข้ามหนึ่งหน่วย

ดูไม่ค่อยคุ้มเท่าไรหากมองในภาพรวมหรือเจอกับสิ่งทรงภูมิปัญญาที่ล้างสมองไม่ได้อย่างพวกเครื่องจักรกลอีก

(สายจักรกลนั้นโดนเจาะระบบHacking ได้จากสายจักรกลที่เทคโนโลยีสูงกว่าแต่สายจักรกลก็ไม่สามารถล้างสมองพวกสิ่งมีชีวิตชีวะได้ง่ายๆอย่างสายจักรกลด้วยกันเช่นกัน)

แน่นอนกองทัพการปราบปรามก็ยังมีอยู่ประปรายแต่ความสนใจของผมหันมาสนใจการเมืองการปกครองมากขึ้นหลังจากที่รู้ดีว่าประกายแสงอัจฉริยะหนีออกไปในอวกาศที่เราต้องเจอกับพวกเขาในอนาคต(และพวกอัจฉริยะบ้าคลั่งเหล่านั้นก็สร้างปัญหาให้แก่ผมได้จริงๆแต่เป็นเรื่องราวในโอกาสต่อไป)

ยิ่งสายศาสนาและพลังจิตมีจำนวนมากขึ้น

และสายวิทยาศาสตร์อย่างตัวผมเองกลายเป็นประชากรส่วนน้อยและแรงกดดันจากสภาให้ผ่านกฎหมาย

“ศาสนาประจำชาติReligion State”

เพิ่มมากขึ้นกว่าเดิมหลังจากที่ผู้ยึดครองกลายเป็นส่วนหนึ่งของผมแล้วทำให้ศาสนาหัวรุนแรงยิ่งเพิ่มขึ้นด้วยความรวดเร็วเพราะพวกเขาสามารถเผยแพร่ความเชื่อของตนเองได้เร็วกว่านักบวชธรรมดา

แม้ผมจะพยายามใช้งบประมาณสร้างหุ่นยนต์แอนดรดอย์จำนวนมากแม้จะต้องเสียโลหะไปจำนวนมากก็ตาม

แต่ประชากรเมื่อผมได้ดินแดนเอเชียกับอินเดียมา

แหล่งเผยแพร่ศาสนาก็มากเกินกว่าที่การผลิตโลหะของผมจะรองรับการผลิตแอนดรอยด์ได้ทัน

ผมจึงใช้กลยุทธของประธานประเทศของผม

การเป็น

ประธานประเทศ

El Presidente

นั้นมีข้อดีคือเราสามารถยักยอกเงินงบประมาณประเทศของตนเองได้

ว่าต่อให้เราถูกกบฏขับไล่

ท่านประธานประเทศก็ยังมีลูกน้องจำนวนหนึ่งคอยติดตามพร้อมกับทรัพย์สินและเงินส่วนตัวที่จะหนีไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุขหรือเริ่มเล่นใหม่อีกครั้งจากดินแดนเล็กๆ

กับกลุ่ม ผู้จงรักภักดี Loyalism

ที่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นพวกเขาจะจงรักภักดีต่อท่านประธานประเทศเสมอ

และชอบเสนอนโยบายที่สร้างความสมเกียรติหรูหราสง่างามแก่ท่านประธานประเทศอย่างการสร้างรูปปั้นของท่านประธานประเทศ El Presidente Statue หรือบังเกอร์ส่วนตัวPersonal Bunker หรือ ฮาเร็ม Haremหรือกองทหารหญิงส่วนตัว Private FemaleArmy

ซึ่งไม่ค่อยมีประโยชน์ต่อประเทศชาติโดยรวมเสียเท่าไรแต่สามารถเพิ่มค่าการเมืองของท่านประธานประเทศได้

ผมเลยใช้กลยุทธ

Personal Church

โบสต์ส่วนตัว

ของท่านประธานประเทศที่มีผมเป็นนักบวชและสาวกเพียงคนดียวและตั้งศาสนา

Church of One

โบสถ์หนึ่งเดียว

ให้เป็นศาสนาประจำชาติ

โดยการที่มีผมเพียงคนเดียวในศาสนาประจำชาติ

ทำให้ผมได้รับค่าสถานะ

Chosen One

ผู้ถูกเลือก

มาในที่สุดเพราะทั้งศาสนามีผมคนเดียวและแอนดรดอยด์มันเป็นผู้ถูกเลือกไม่ได้