ในปี ค.ศ. 2040
20 ปีหลังจาก เกิดโรคระบาดครั้งใหญ่ของโลกใบนี้ เหตุการณ์นี้ทำให้มีผู้เสียชีวิตทั่วโลก 1,200-1,500ล้าน คนทั่วโลก แม้จะมีวัคซีนออกมา หลังการระบาดครั้งใหญ่ แต่โรคนี้ก็กลายพันธุ์เป็ที่เรียบร้อย วัคซีนไม่สามารถป้องกันหรือรักษา หากผู้ที่ติดเชื้อไม่สามารถหายเองได้ก็มีแต่ต้องตายเท่านั้น เหมือนกับ "พระเ้า" จะเป็ผู้ที่เลือก ว่าใครจะเป็ผู้อยู่รอด
ตู้ม เสียงะเิดังขึ้น ภายในหมู่บ้านเล็กๆใจกลางเมือง " กรุงเทพ " ควันสีขาวจำนวนมากปกคลุมท้องฟ้า บริเวณนั้นจนมองไม่เห็นว่าข้างในควันนั้นเกิดอะไรขึ้นกันแน่
"พี่ชาย ได้ยินเสียงะเิไหม มันดังมาจาก ท้ายหมู่บ้าน นี่"
ชายหนุ่มร้องขึ้น ต้นเสียงคือ "บูรพา" ชายรูปร่างอ้วนท้วม สูงประมาณ 165 ซม. อายุราว 30 ปี หน้าตาจัดว่า รูปหล่อเล็กๆ
"ได้ยินสิ เสียงดังซะขนาดนี้"
พี่ชายของเขา ตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ "ตะวัน" พี่ชาย อายุมากกว่าน้องชายของเขา 5 ปี รูปร่างและหน้าตา คล้ายคลึงกับน้องชายเป็อย่างมาก เพียงแต่ตัวใหญ่กว่านิดหน่อย
"เราไปดูกันหน่อยไหม เผื่อมีใคร้าความช่วยเหลือ" น้องชายพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
"ไปแล้วเราจะช่วยอะไรได้" พี่ชายเริ่มตอบด้วยน้ำเสียงโมโห แต่เมื่อหันหน้าไปพบกับสายตาของน้องชาย ที่ดูเหมือนว่าอยากจะไปเต็มที ก็เลยตัดปัญหาด้วยการ พยักหน้าพร้อมกับอาการไม่ค่อยอยากจะไป
ทั้งสองคน มุ่งหน้าไปที่จุดที่มีการะเิ มองจากระยะทางประมาณ 300 เมตร ยังคงเห็นแต่ควันสีขาวที่พุ่งออกมาจากจุดที่มีการะเิ ไม่สามารถมองเห็นข้างในได้ ทั้งสองคนเป็กลุ่มแรกๆที่เดินทางมาดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมีคนอีกประมาณ 5-6 คน ที่มาถึงก่อนหน้าพวกเขา แต่ทุกคนก็ไม่มีใครกล้าเข้าไป
"ครืนนนนนนน" เสียงที่ดังคล้ายกับฟ้าร้องหรือบางทีอาจจะคล้ายกับสัตว์ขนาดใหญ่ ดังออกมามาจากกลุ่มควันสีขาว
"พี่ว่า มันไม่ค่อยดีแล้วล่ะ"
พี่ชายหันไปบอกกับน้องชาย ด้วยน้ำเสียงที่เริ่มกังวล
"เราเข้าไปดูกันเถอะ" น้องชายของเขาพูดด้วยอารมณ์ตื่นเต้นบวกกับความกังวลนิดๆ
สิ้นเสียงนั้นของ "บูรพา" เขาและพี่ชายก็เดินตรงเข้าไปในกลุ่มควันพร้อมกับพี่ชายของเขาที่เดินตามหลังกันมาติดๆ แต่ใครจะไปรู้ว่า การตัดสินใจของพวกเขาในครั้งนี้ จะเป็
"จุดเริ่มต้น" ของาครั้งสุดท้าย