จริงๆแล้วข้าเป็น...เทพ

       "ฮือๆ คุณปู่ คุณปู่จะต้องไม่เป็นอะไร ใครก็ได้ช่วยด้วย ช่วยคุณปู่ด้วยฮือๆ"สาวน้อยพยายามขอความช่วยเหลือจากฝูงชน

       เจิ้งฟานและเป่ยหยวนมองเห็นสาวน้อยร้องไห้ด้วยความสิ้นหวังดวงตาของทั้งคนก็อดไม่ได้ที่จะแดงขึ้นมา เขารู้สึกสงสารเด็กน้อยตรงหน้ามาก!

       "ในนี้ใครเป็นหมอบ้าง!"เจิ้งฟานมองรอบๆท่ามกลางฝูงชนและตระโกนร้องด้วยเสียงที่ดัง เขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อที่จะช่วยขายชรา

       ถ้าเกิดปล่อยให้รอรถพยาบาลมาถึงมีหวังชายแก่คนนี้คงไม่รอดแน่!

       "คุณปู่ ตื่นขึ้นมาสิ ต่อไปนี้หนูจะไม่ซนแล้ว ขอแค่คุณปู่ตื่นขึ้นมา"สาวน้อยกอดชายแก่ที่กำลังชักกระตุกและกล่าวออกมาพร้อมน้ำตาที่นองหน้า

       หลินเทียนมองสำรวจชายแก่ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นสภาพร่างกายของชายแก่

       เพื่อความแน่ใจหลินเทียนส่งสัมผัสศักดิ์สิทธิ์เข้าไปในตัวชายแก่เพื่อจะตรวจสอบร่างกาย หลังจากที่สัมผัสศักดิ์สิทธิ์เข้าไปในร่างกายชายแก่ไม่นาน หลินเทียนก็ได้รู้สาเหตุของอาการของชายแก่

       หลินเทียนก้าวเดินไปข้างหน้าเตรียมที่จะรักษาชายแก่ แต่ทว่าจู่ๆก็ได้มีคนผลักเขาจากด้านหลังทำให้หลินเทียนต้องหันไปมองอย่างไม่ค่อยพอใจ

       "หลบไปไอ้หนู " ชายวัยกลางคนท่าทางดูมีภูมิฐานกล่าว เขาผลักหลินเทียนเบาๆและมุ่งหน้าไปทางชายแก่ที่กำลังนอนชักกระตุกอยู่บนพื้นด้วยความมั่นคง

       "สวัสดีครับผมชื่อ จูย่านซิว เป็นหมอจากโรงพยาบาลชุมชนเมืองเจียงไห่ ขอผมตรวจดูคนไข้หน่อยได้ไหม"ชายวัยกลางคนท่าทางมีภูมิฐานหยิบบัตรสี่เหลี่ยมออกมาโชว์ให้สาวน้อยดู

       สาวน้อยหยิบบัตรจากมือชายวัยกลางคนมาอ่านทันใดนั้นดวงตาที่หม่นหมองของเธอก็ประกายขึ้นมา "คุณหมอจู ช่วยคุณปู่ของฉันด้วยค่ะ ถ้าเกิดว่าคุณสามารถช่วยคุณปู่ของฉันได้ฉันจะต้องตอบแทนคุณแน่ค่ะ"

       ฝูงชนเมื่อได้ยินชายวัยกลางคนๆนี้เป็นหมอตัวจริงพวกเขาต่างก็โล่งอกขึ้นมา คิดในใจว่าชายแก่คนนี้ถึงมือหมอแล้วน่าจะมีโอกาศรอด

       "ชายแก่คนนี้มีโอกาศรอดแล้ว"

       "ใช่แล้วถึงมือหมอแล้ว เปอร์เซ็นต์ที่จะรอดน่าจะมีมาก"

       "สงสัยคงยังไม่ถึงเวลาของชายแก่คนนี้"

       ฝูงชนกล่าวออกมาด้วยถ้อยคำต่างๆนาๆ

       "ขอผมดูคนไข้หน่อย"จูย่านซิวหรือหมอจูกล่าวออกมาด้วยท่าทีที่ยโสเล็กน้อย เห็นผู้คนฝากความหวังไว้ที่เขา เขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างพอใจ

       "เชิญค่ะหมอจู"สาวน้อยปาดน้ำตาและหลีกทางให้หมอจูตรวจชายแก่

       หมอจูหยิบกระเป๋าของตัวเองและเปิดออกมาข้างในเป็นอุปกรณ์การแพทย์ฉุกเฉิน เขาหยิบ

       สเต็ทโตสโคปออกมา และทำการฟังเสียงหัวใจของชายแก่

       หลินเทียนมองไปที่หมอจู 'นับว่ายังมีความสามารถ' เขากล่าวภายในใจ การกระทำของคุณหมอคนนี้ดูคล่องแคล่วเป็นอย่างมาก สิ่งนี้สามารถการันตีได้ว่าชายคนนี้อย่างน้อยก็เป็นผู้เชี่ยวชาญ

       อาการของชายแก่เป็นอาการที่เกี่ยวกับหัวใจ

       หมอจูฟังเสียงหัวใจของชายแก่จากนั้นก็ขมวดคิ้วออกมา เขาไม่แน่ใจว่าชายแก่เป็นโรคอะไรแต่ว่าฟังจากเสียงแล้วน่าจะเป็นหัวใจอ่อนแรง

       "คนไข้หัวใจอ่อนแรง ถ้าไม่รีบรักษาน่าจะอยู่ได้ไม่เกิด 10 นาที"หมอจูเก็บสเต็ทโตสโคบและหันมากล่าวกับสาวน้อย อันที่จริงเขาก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเป็นชายแก่เป็นหัวใจอ่อนแรงหรือไม่ แต่ว่าเขาฟังจากเสียงที่ได้ยินเมื่อกี้นี้แล้วคิดว่าน่าจะใช่ถึงเสียงอาจแตกต่างจากคนหัวใจอ่อนแรงปกติบ้างเล็กน้อย

       สาวน้อยได้ยินว่าคุณปู่มีเวลาอีก10นาทีเธอก็รีบเข้าไปจับมือหมอจูทันและขอร้องเขา"คุณหมอค่ะคุณช่วยคุณปู่ของฉันได้ไหม กว่ารถพยาบาลจะมา เกรงว่าคุณปู่ของฉัน...ฮือๆๆ"พูดจบสาวหน้าก็ร้องไห้ออกมาอีกครั้ง

       "มีเวลาอีก10นาทีอย่างงั้นหรอ คุณหมอคุณไม่ต้องลังเลรีบช่วยเถอะ"

       "ใช่แล้ว คุณหมอ ถ้าไม่รีบช่วยมีหวังชายแก่คนนี้ไม่รอดแน่"

       "ช่วยเถอะคุณ ถึงแม้ชายแก่คนนี้จะไม่รอดอย่างน้อยคุณก็ได้ช่วยแล้ว"

       ฝูงชนขอร้องให้หมอจูช่วยเหลือชายแก่

       เห็นฝูงชนขอร้องให้ช่วยเหลือ หมอจูก็ไม่มีทางเลือก เขาค้นบางอย่างในกระเป๋าออกมา

       "ถ้างั้นผมจะฉีดยากระตุ้นหัวใจให้คนไข้ ถ้าไม่ผิดจากคาดการณ์คนไข้น่าจะมีชีวิตรอดถึงรถพยาบาลมาถึงได้"หมอจูกล่าวพร้อมกับหยิบเข็มฉีดยาออกมาจากระเป๋า "โชคดีที่วันนี้ผมพบยากระตุ้นหัวใจมาด้วย"

       "คุณหมอจูค่ะ รบกวนคุณแล้ว ถ้าเกิดคุณปู่ของฉันผ่านพ้นวิกฤตนี้ไปได้ฉันจะต้องตอบแทนคุณแน่ค่ะ"สาวน้อยกล่าวออกมาพร้อมกับจ้องมองหมอจูด้วยความซาบซึ้ง

       หมอจูถือเข็มฉีดยาเตรียมจะฉีดให้ชายแก่

       "ถ้าไม่อยากให้ชายแก่คนนี้ตายเร็วๆ ทางที่ดีคุณอย่าฉีดมันดีกว่า"จู่ๆท่ามกลางฝูงชนเสียงของหลินเทียนได้กล่าวออกมา น้ำเสียงจองเขานั้นราบเรียบเป็นอย่างมากแต่ถึงอย่างนั้นมันกลับทรงพลังอย่างแปลกประหลาด

       หมอจูที่เตรียมจะฉีดยาให้ชายแก่นั้นก็หยุดการกระทำของตัวเองทันที เขาหันมาจ้องมองหลินเทียนด้วยคิ้วที่ขมวด

       เพื่อนๆทั้งสามคนก็หันมามองหลินเทียนด้วยเช่นกัน เป่นหยวนจับมือหลินเทียนและกล่าวออกมา"หลินเทียนนายพูดอะไรของนายทำไมถึงได้ห้ามไม่ให้หมอฉีดยาล่ะ"

       เหลียงเหว่ยจ้องมองหลินเทียนอย่างไม่เข้าใจเช่นกันทำไมหลินเทียนถึงกล่าวแบบนั้นออกมา หรือเขาไม่อยากช่วยชีวิตชายชราคนนี้กัน?

       "ฉันเตือนด้วยความหวังดี"หลินเทียนมองหน้าเป่ยหยวนและกล่าวออกมา

       "นี่คุณพูดอะไรออกมา คุณอยากเห็นปู่ของฉันตายใช่ไหม"สาวหน้ามองหน้าหลินเทียนด้วยความไม่พอใจ ภายดวงตาใสๆของเธอปรากฎความรังเกียจออกมา

       "ฉันไม่ได้อยากเห็นคนตาย"หลินเทียนกล่าว

       "ไอ้หนูทำไมเอ็งถึงไม่ให้ฉีด เอ็งเป็นหมองั้นหรอ"หมอจูขมวดคิ้วกล่าวถาม

       "ผมไม่ได้เป็น"หลินเทียนตอบ

       "ไม่ได้เป็นหมอ แล้วทำไมเอ็งถึงไม่อยากให้ฉันฉีดยาให้คนไข้ หรือว่าจะสาวน้อยคนนั้นกล่าวถูกต้อง เอ็งอยากอยากจะเห็นคนตายใชไหม"หมอจูส่งสายตาไม่เป็นมิตรมาทางหลินเทียน

       "เฮ้ หนุ่มน้อยทำไมนายถึงไม่ให้ฉีดยากัน ก็เห็นกันอยู่ว่าชายแก่จะไม่รอดแล้ว"

       "ใช่แล้วชายหนุ่ม ตัวเองไม่มีความรู้ก็อยู่นิ่งๆ"

       "คุณหมอจูไม่ต้องฟังเขา ฉีดยาต่อเลย"สาวน้อยบอกให้หมอจูเลิกสนใจหลินเทียน และขอให้หมอจูฉีดยาให้คุณปู่ตัวเอง

       หมอจูเลิกสนใจหลินเทียน เขาหันมองชายแก่เลือกตำแหน่งที่เหมาะสมและฉีดยาลงไป

       หลินเทียนเห็นหมอจูฉีดยาให้ชายแก่เขาก็ส่ายหัวเล็กน้อย และพึมพำออกมา "ถือว่าฉันเตือนเเล้ว"

       สาวน้อยได้ยินคำพูดของหลินเทียนแต่เธอไม่ได้สนใจ

       เหลียงเหว่ยมองไปที่หลินเทียนด้วยความแปลกใจเล็กน้อย