ทำไมพวกสุนัขรับใช้ตระกูลหลี่ทำไมปากมากอย่างงี้นะ !
โม่จงที่ยืนอยู่ข้างหลังได้กล่าวออกมาอย่างไม่สบอารมณ์เพราะ หลี่กว้า พูดเหยียดหยามสหายคนสนิทของเขา
โม่จาง เ้าอย่าเข้ามาสอดดีกว่า ตระกูลโม่ และตระกูลหลี่ก็ต่างคนต่างอยู่ เ้าจะเข้ามายุ่งทำไม
เ้าอย่าลืมนะว่าตระกูลโม่ของเ้ามัน เป็แค่ตระกูลพ่อค้า หลี่กว้าพูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย
ตระกูลพ่อค้าแล้วมันหนักหัวบิดาของเ้าหรือยังไง!! โม่จางพูดด้วยความโมโห
หรือเ้าลืมไปแล้วในเมืองเสี่ยวซานตระกูลพ่อค้ามันก็แค่ขยะ หลี่กว้าตอบกลับ
เป็ไปตามที่หลี่กว้าพูดไม่ผิดแม้แท้คำเดียว ไม่แม้แต่ในเมืองเสียวซานเพียงอย่างเดียว แม้กระทั่งอณาจักรเพิงซี
หรืออณาจักรอื่นๆตระกูลพ่อค้าก็เป็ได้แค่ตระกูลชั้นสองเท่านั้น เทียบไม่ได้กับตระกูลจอมยุทธ์
หึตระกูลจอมยุทธ์แล้วยังไงล่ะ คิดว่าพวกเ้ายิ่งใหญ่มากหรือไง โม่จางพูดแบบไม่สบอารมณ์
เอาน่า ชั่งเถอะน้องโม่ ข้าว่าข้ากลับดีกว่า เยี่ยหลินกล่าวกับโม่จาง
ก่อนเดินออกมาจากหอนางโลม พอออกมาก็พบว่าฟ้ามืดซะแล้ว เยี่ยหลินถึงกับถอนหายใจ
เห้อ! นี่ข้ายืนต่อปากต่อคำกับพวกมันนานขนาดนั้นเลยเอาเถอะๆ รีบกลับไปทำอาหารให้ตาเฒ่ากันดีกว่า
เดี๋ยวก็โดนบ่นอีก 15ปีที่แล้วมีเด็กถูกทิ้งไว้ที่หน้ากระท่อมของเยี่ยเฉิน เด็กคนนั้นอายุประมาณขวบเศษ ด้วยความสงสาร
เยี่ยเฉินจึงได้รับเลี้ยงเด็กคนนั้นแล้วจึงให้นามว่าเยี่ยหลิน กลับมาตอนปัจุบัน ก่อนจะถึงกระถ่อมเยี่ยหลินได้กลิ่นคาวเืลอยโชยออกมาจากกระท่อม พร้อมทั้งเสียงเหมือนคนต่อสู้กัน เขานั้นจึงรีบวิ่งเข้าไปดู วินาทีที่มาถึง ใจของเขาก็พลันแตกสลายเพราะพบชายชราคนหนึ่งนอนจมกองเืจวนจะเสียชีวิต เยี่ยหลินวิ่งเข้าไปประคองชายชราผู้นั้น
ท่านปู่เกิดอะไรขึ้น เยี่ยหลินกล่าวอย่างใ
รีบไหนไปซะ ที่นี้อันตรายเกินไปพวกมันพบข้าแล้วอีกไม่นานก็จะตามมาฆ่าเ้า เยี่ยเฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงโรยริน
พวกมันเป็ไครกันท่านปู่ ข้าจะฆ่ามัน แก้แค้นให้ท่าน เยี่ยหลินกล่าวอย่างเคียดแค้น
เ้าสู้พวกมันไม่ได้หรอก มันคือ แม่ทัพคนสนิทขององค์ชายอณาจักรเพลิง เยี่ยเฉิน พูดพร้อมกับกระอักเื
203K
