เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคปฐมบท (จบแล้ว)

“ นายท่านอย่าเข้าไปเลย พวกมันมีมากมายจนแล้วยังมีข่าวว่ายังมีราชินีปีศาจอีก” ท่านโครเมอร์พูดด้วยความตกใจที่รู้ว่า เทียนจะเข้าไป

“ ราชินีปีศาจ” เทียนพูดออกมาเบาเบา แต่ก็ย้อนไปว่า

“ ท่านไม่ห่วงคนของท่านที่ถูกจับไปบ้างหรือ” เทียนถาม

“ ข้าห่วงอย่างที่สุด แต่ว่ามันไม่มีหนทางอื่น ข้าไม่อยากให้นายท่านต้องไปเสี่ยง

เท่าที่นายท่านทำก็ถือว่าดีที่สุดแล้ว พวกข้ายอมรับชะตากรรมของพวกเขาแล้ว” ท่านโครเมอร์กล่าวอย่างปลงได้

“ เอาเถอะข้าจะเข้าไปดูซักหน่อย ข้าไม่ทำให้ตัวเองอยู่ในอันตรายหรอก” เทียนบอกไป

“ ถ้าอย่างนั้นให้บีโทร กับ โฟร์ดี พาท่านไปพวกเขารู้ดีว่าอยู่ที่ใด” ท่านโครเมอร์ กล่าวอย่างจนใจ หลังจากทุกคนไปอยู่ในมิติ แล้ว เหลือ 3 คน ก็ออกเดินทางไปที่อยู่ของปีศาจใต้พิภพ

ตอนนี้พวกเขาเดินทางมาถึงภูเขาที่เป็นที่อยู่ของพวกปีศาจ บริเวณโดยรอบมีภูเขาล้อมรอบ หลายลูก มีปราสาทสีดำ ใหญ่โตตั้งอยู่เด่นเป็นสง่า อยู่กลางหุบเขา

มีปีศาจนับหมื่น ยืนประจำการ อยู่โดยรอบหุบเขา มีคนแคระที่ถูกจับมาเป็นแรงงานแบกหิน แร่เหล็ก ขอนไม้ เข้าไปใน ตัวประสาท นอกจากคนแคระ

ยังมี มนุษย์ยักษ์ 3 ตา มนุษย์นก ถูกล่ามโซ่ทำงานหนักเช่นเดียวกัน

“ ยักษ์ 3 ตา กับ มนุษย์นก นี่ก็เป็นชนเผ่าพื้นเมืองเช่นเดียวกับพวกท่านใช่ไหม”

“ ใช่ขอรับ ทั้ง 2 เผ่าต่างอยู่อย่างสงบ เหมือนกับพวกเรา แล้วก็โดนพวกปีศาจจับมาเป็นแรงงานทาสเช่นเดียวกัน” โฟร์ดี กล่าว

“ ข้าจะเข้าไปดูเพียงคนเดียว ท่านทั้งสองกลับเข้าไปในมิติ “ เทียนพูดเสร็จก็ส่งทั้งสองเข้าไปทันที

เทียนใช้พุ่งตัวเข้าไปข้างกำแพงประสาทอย่างรวดเร็ว และกระโดดข้ามกำแพงอย่างเงียบ เฝ้ามองด้านใน พบเห็นทางลงใต้ดินอันกว้างใหญ่มีคนเฝ้าอยู่ 10 กว่าคน จึงพุ่งตัวเข้าไปอย่างเร็ว แล้วหลบอยู่ด้านข้างในเงามืด แล้วมองดู ทางลงใต้ดินแห่งนี้ แบ่งเป็นชั้นๆ ไม่ต่ำกว่า 10 ชั้น แต่ละชั้นมีการผลิตอาวุธเป็นจำนวนมาก

แต่ละชั้นมีปีศาจประจำชั้นไม่ต่ำกว่า พันคน ทุกคนต่างก็ช่วยกันผลิตอาวุธและเครื่องมือแปลก ๆ เป็นจำนวนมาก มีแรงงานคนแคระที่ถูกจับมาหลายพันคนเช่นกัน เทียนกำลังคิดว่าจะช่วยคนแคระเหล่านี้อย่างไร ก็มีเสียงดังขึ้น

“ สวัสดีคุณชายเทียน ท่าน อุตส่าห์มาเยือน ไม่ทักทายกันหน่อยหรือ”

นักพรตคิ้วขาวกล่าวทักทาย แต่เทียนสะดุ้งเล็กน้อย

“ ท่านนักพรตคิ้วขาว นี่ท่านไม่ยอมเปลี่ยนเคยทำชั่วอย่างไร ก็ยังทำขั่วเช่นเดิม”

เทียนกล่างอย่างสบายไม่เกรงกลัวซักนิด

“ ท่านไม่ยืนอยู่ตรงที่ข้ายืน ท่านไม่เข้าใจหรอก” นักพรตคิ้วขาวพูดแบบมีบางอย่างที่เทียนไม่รู้

มีปีศาจด้านข้างนักพรตคิ้วขาว อีก 3-4 ตนอยู่ด้านข้างทำท่าพร้อมจะลงมือกับเทียนทันที ถ้ามีคำสั่งจากนักพรต แต่เทียนไม่ใส่ใจ

“ คุณชายเทียนท่านมาที่ทำไม บอกจุดประสงค์มาเถอะ เรายังไม่ใช่ศัตรูกัน และพวกเราก็ไม่อยากเป็นศัตรูกับท่านด้วย” นักพรตคิ้วขาวกล่าว

“ ข้าจะรับคนแคระทั้งหมดไป ท่านจะว่ายังไง” เทียนลองถามหยั่งเชิง

“ ทางเรายังต้องใช้แรงงานคนแคระเหล่านี้ แต่ถ้าคุณชายเทียนต้องการนำคนแคระไปให้ได้ ก็พอมีวิธี ท่านต้องไปขอกับ เจ้านายของเราเอง” นักพรตคิ้วขาวกล่าว

“ เจ้านายของพวกท่าน “ เทียนสงสัย

“ ใช่ ท่านอาจจะได้รู้ถึงจุดประสงค์ของพวกเราที่ทำแบบนี้ก็ได้” นักพรตคิ้วขาวตอบ

“ ดี งั้นพาข้าไปเลย” เทียนก็อยากรู้เหมือนกัน

“ เชิญ " นักพรตคิ้วขาวพาเทียนขึ้นมาจากใต้ดินแล้วเข้าไปรอที่ในห้องโถงในปราสาท

รอไม่นาน ก็มีสตรีสวมชุดสีดำมีเครื่องประดับแบบพวกราชวงศ์ ใช้ผ้าคลุมหน้าบางๆ เดินออกมาแล้วนั่งเก้าอี้ใหญ่ตรงกลางดูแล้วสง่างามยิ่งนัก ยิ่งปิดหน้า ทำให้ผู้คนยิ่งอยากเห็นหน้า เทียนเหม่อลอยไปนิด ก็มีเสียงดังขึ้น

“ สวัสดีคุณชายเทียน ข้าคือ ราชินี ชีร่า ข้าปกครองดินแดนปีศาจใต้พิภพ

ได้ยินชื่อเสียงคุณชายเทียนมานานวันนี้ได้พบหน้า ช่างสมคำร่ำลือจริงๆ กล้าบุกมาดิดแดนของข้าเพียงผู้เดียว ท่านคิดว่ามีสัจจะมังกร แล้วตัวข้าจะกลัวท่านหรือ?” หญิงสาวชมเชยแล้วก็ขู่ต่อทันที เจ้านายของนักพรตคิ้วขาว นี่ดุเป็นเหมือนกันเทียนคิด

“ ถึงแม้ตัวข้าจะมีสัจจะมังกร แต่ก็ไม่เคยคิดจะใช้เลยซักนิดเดียว ที่มาคนเดียว

ก็เพราะว่าข้าคิดแต่จะช่วยผู้คน ไม่ได้คิดเรื่องอื่นใด” เทียนบอกล่าวตามตรง

“ ท่านเป็นอะไรกับคนแคระเหล่านั้น ทำไม่ถึงต้องลงแรงมากขนาดนี้”ราชินีถามด้วยความสงสัย

“ ข้าเป็นหมอ การช่วยชิวิตคนนั้นเป็นหน้าที่ของข้าอยู่แล้ว"เทียนบอกสั้นสั้น

“ คุณชายเทียนช่างมองโลกสวยงามจริง ๆ แต่ข้ายังคงต้องการแรงงานพวกเขา

และข้ายังไม่บรรลุวัตถุประสงค์ ข้าคงปล่อยให้ท่านพาพวกเขาไม่ได้จริงๆ " ราชินีชีร่า กล่าวตามตรง

“ แต่ถ้าข้ายังยืนยันว่าจะช่วยล่ะ” เทียนถามย้ำ

“ ถ้าหากท่านสามารถเอาชนะข้าได้ ท่านถึงจะพาพวกเขาไปได้” ราชินีพูดยิ้มๆ

“ ถ้าเช่นนั้นข้าคงต้องขอทดสอบหน่อยแล้ว” เทียนก็อยากลองเหมือนกัน

ทั้งคู่ออกมาลานหน้าปราสาท ราชินีชีร่า เชิญให้เทียนลงมือ เทียนไม่เสียเวลา

หยิบดาบดามัสกัส ออกมา แล้วอัดพลังเข้าไปเต็มที่ เกิดประกายดาบสีเขียวเปล่งประกาย แล้วฟาดดาบไปที่ราชินีชีร่า ปัง ราชินียกมือเบาๆ ก็พัดพลังดาบดามัสกัสออกไป

เทียนตกตะลึง คาดไม่ถึงดาบดามัสกัสที่จัดการเทพได้ทุกระดับกลับใช้ไม่ได้กลับราชินีชีร่า หรือว่านางฝ่าไปถึงขั้นมหาเทพแล้ว เทียนลองใช้ดาบดามัสกัสอีกครั้ง เปรี้ยง โดนนางกระแทกออกมาอีกครั้ง จนเทียนถอยหลังไปหลายก้าว

เทียนคิดมีอีกวีธีเดียว นั้นคือใช้เปลวไฟสีน้ำเงิน แต่ถ้าใช้ไปแล้วควบคุมกับมาไม่ได้ ทำให้นางสลายไปละก็ มันก็ไม่ดีแน่ ไม่ได้เราจะใช้เปลวไฟสีน้ำเงินไม่ได้

เทียนลองใช้หมัดพายุ หมัดปฐพี หมัดสายฟ้า ล้วนแต่โดนนางใช้ฝ่ามือเดียวสกัดออกได้หมด เทียนไม่เคยพ่ายแพ้หมดรูปเช่นนี้มาก่อน

“ ข้ายอมแพ้ " เทียนสูดหายใจอย่างแรง แล้วหมุนตัวจะเดินจากไป ในขณะที่ลูกน้องพวกปีศาจทั้งหลายเข้ามาขวางเทียนเอาไว้

“ พวกเจ้าคิดว่าข้าแพ้ แล้วจะไม่มีทางออกไปจากที่นี่ยังงั้นหรือ" เทียนยิ้มเหี้ยมเกรียม

“ หยุดก่อน ถ้าท่านอยากช่วยคนแคระ ก็พอมีทาง้” ราชินีรีบพูด

“ ว่ามา “ เทียนเอ่ยสั้นๆ

“ เพียงแต่ท่านไปช่วยคนคนหนึ่ง ที่ปราสาทสีขาวในเมืองหลวงแดนเทพ ถ้าท่านช่วยเขาออกมาได้ ข้าให้สัญญา จะปล่อยคนแคระทั้งหมด” ราชินีให้ข้อเสนอ

“ เขาเป็นใคร "

“ เขาเป็นพ่อข้าเอง” ราชินีพูดด้วยน้ำเสียงเศร้า

“ ด้วยระดับพลังอย่างท่าน แถมมีปีศาจเจ้าเล่ห์แสนกลอีกมากมาย ทำไมไม่ไปช่วยด้วยตัวเอง " เทียนสงสัย

“ ในปราสาทสีขาว ที่คุมขัง ท่านพ่อ มีคนคุมที่พลังระดับมหาเทพอยู่ และที่สำคัญมีค่ายกลระดับมหาเทพกักขังเอาไว้ พวกเราเคยเข้าไปจู่โจมหลายครั้งแต่ไม่สามารถทำอะไรได้เลย ที่ข้ารวบรวมไพร่พล ปีศาจทั้งหลายก็เพิ่อไปช่วย ท่านพ่อขอข้า ข้าเองก็ไม่อยากทำร้ายใคร” ราชินีอธิบายให้เทียนฟังอย่างจริงใจ

“ แล้วท่านคิดว่าคนอย่างข้าจะไปช่วยพ่อของท่านได้หรือ ขนาดท่านข้ายังสู้ไม่ได้เลย แล้วจะไปสู้กับคนที่เฝ้าปราสาท และ ยังมีค่ายกล นั่นอีก” เทียนมีความรู้สึกแปลก ๆ

“ หามิได้ข้าทราบมาว่า ท่านเชี่ยวชาญด้านค่ายกล แล้วท่านก็ยังมีสัจจะมังกรอีกมีแต่ท่านเท่านั้นที่ทำได้ " ราชินีกล่าวตามตรง

“ ถ้าเช่นนั้นข้าใช้เกล็ดมังกรเรียกให้ เทพเจ้ามังกรมาจัดการกับพวกท่านมิง่ายกว่าหรอกหรือ” 

“ ข้าเชื่อว่าท่านจะไม่ทำ เพราะว่าท่านเป็นคนดี มีศีลธรรม เห็นคนตกยากลำบาก แล้วอดไม่ได้ที่จะต้องช่วยเหลือ ท่านพ่อของข้าไม่ได้ทำผิดอะไร พวกแดนเทพมารุกรานเรา แย่งชิงเหมืองทองของเรา เข่นฆ่าประชาชนผู้บริสุทธิ์ของเรา แล้วจับท่านพ่อไปกักขัง ข้าเชื่อมั่นว่าท่านเป็น ผู้มีจิตเมตตา เห็นผู้ใดไม่ได้รับความเป็นธรรมแล้วต้องช่วยเหลือทุกครั้ง ท่านจะไม่ซ้ำเติมพวกเราอย่างแน่นอน" ราชินีชีร่า กล่าวด้วยน้ำเสียงซาบซึ้ง เทียนเริ่มถอนหายใจ

“ ตกลง ข้ารับปากข้าจะช่วยท่านพ่อของท่าน หวังว่าท่านจะรับรองความปลอดภัย ของพวกเขา และอีกเรื่อง อย่าให้ข้าทราบได้พวกท่านเข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์อีก ไม่เช่นนั้น ข้ารับรองได้เลย ข้าจะกวาดล้างพวกท่าน ไม่ให้เหลือแม้แต่ผู้เดียว" เทียนรับปากว่าจะช่วย แต่ก็ข่มขู่ไปด้วย

“ ได้ ข้าจะทำตามที่คุณชายเทียนบอกมา” ราชินีกล่าวด้วยรอยยิ้ม ในขณะที่เทียนหันหลังกลับออกไปแล้ว

“ ท่านราชินีจะไว้ใจเขาได้หรือ ทำไมไม่จัดการเขาซะเลย” นักพรตคิ้วขาวรีบถามทันที

“ ท่านคิดว่า ถ้าเขาเรียกท่านเทพเจ้ามังกรมา ใครจะสู้เขาได้ แล้วอีกอย่างถ้าเขาช่วยท่านพ่อได้ ก็ถือว่าพวกเราไม่ต้องลงแรงให้เหนื่อย แล้วเขาจะก็เสียสัจจะมังกรไปอีก 1 ครั้ง ถ้าเขาใช้สัจจะมังกรหมดเมื่อไร เขาก็ไม่มีค่าอะไรให้พวกเราสนใจ” ราชินีกล่าวเสร็จ แล้วยิ้มอย่างเย็นชา

“ ส่วนเรื่องคนแคระนั้นดูแลเรื่องความปลอดภัยให้พวกเขา ถ้าคุณชายเทียนรู้ว่าเราไม่ทำตามสัญญา เกิดเรียกท่านเทพเจ้ามังกรมา พวกเราจะแย่กัน” ราชินีชีร่า สั่งการทันที เพื่อไม่ให้ผิดพลาด…