หนังสือเปลี่ยนชะตา

“แล้วสรุปว่าสินผ่านรอบคัดเลือกหรือป่าวล่ะ พี่จะคอยเชียร์เราเลย” ดาวกล่าวถามออกมา“ผ่านรอบคัดเลือกแล้วครับพี่ดาว ผมได้ผ้ากันเปื้อนมาแล้วด้วยนะ…นี่ไง” สินพูดออกมาพร้อมกับเอาผ้ากันเปื้อนออกมาโชว์ให้กับดาวดู“ดูดีมากเลย เอาไว้จะรอดูในทีวีนะ...ว่าแต่เราทานกันเลยมั้ย” ดาวกล่าว“นั้นซิครับ น่าจะกำลังสุกได้ที่ พี่จะสั่งอะไรเพิ่มสั่งได้เลยนะครับ” สินตอบกลับ พวกเขาทานอาหารกันอย่างมีความสุข บรรยากาศที่ทั้งสองทำ มันเหมือนกับบรรยากาศของคู่รักหนุ่มสาว ถ้าไม่มีใครบอกก็คงมีแต่คนคิดไปอย่างนั้น และก็มีอีกคนที่คิดอย่างนั้นไปแล้ว“ดาว ไหนว่ามาทานข้าวกับรุ่นน้องไง แล้วผู้ชายคนนี้เป็นใคร” ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาชี้เขาจากด้านหลัง“ก็เนี่ยแหละรุ่นน้องเค้า โอ๊ตถามให้ดีๆก่อนมั้ย” ดาวทำหน้าโกธรออกมาเล็กน้อย“สวัสดีครับ ..ชื่อสินครับ เคยเรียนสาขาเดียวกับพี่ดาวก่อนจะลาออกตอนปี 2 ครับ” สินยืนขึ้นยกมือไหว้ ก่อนจะกล่าวแนะนำตัวออกไป เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายเข้าใจผิด เพราะอย่างไง เขาก็ไม่ได้มองพี่ดาวแบบคนรักอยู่แล้ว“อ่าวเหรอ ? โทษทีก็แล้วกัน ช่วงนี้ฉันเครียดๆนะ” ลูกผู้ชายทำผิดแล้วยอมรับผิด ถือว่าน่านับถือ สินเองก็ไม่ได้ว่าอะไร“มาทานด้วยกันก็ได้นะครับ” สินกล่าวชวน“ไม่ดีมั้ง ช่วงนี้พี่ตกงาน ไม่ค่อยมีตังเท่าไหร่” พี่โอ๊ตกล่าวออกมาตามความเป็นจริง ตอนนี้ไม่ใช่ว่าเขาไม่มีเงินติดตัว มันเป็นเงินเดือนที่ได้จากการชดเชยที่มากถึง 3 เดือนด้วยกันจากการถูกเชิญออก เพียงแต่ตอนนี้เขายังหาเงินทำไม่ได้เลยต้องคิดดีๆก่อนจะจ่ายอะไรไป“เชิญเลยครับ วันนี้ผมเลี้ยงเอง..มาๆ..อย่าคิดมากเลยครับ...เอาไว้พวกพี่พร้อมเมื่อไหร่ค่อยเลี้ยงผมคืนก็ยังไม่สายไป” สินพูด เขามองไปที่ตาของพวกพี่ๆก็รู้ว่าไม่อยากรบกวน แต่อาหารแค่มื้อเดียวใครจะไปคิดมากขนาดนั้นล่ะจริงมั้ย“สิน พี่เกรงใจเราจัง ... พี่รู้ว่าสินมีเงินเยอะ แต่ก็ไม่น่าเอามาใช้อะไรขนาดนี้เลย” ดาวพูดออกมาอย่างเกรงใจ“แล้วจะให้ผมไปใช้กับใครที่ไหนล่ะครับ รุ่นพี่ที่ได้ได้เจอกันนาน ลำบากอะไรก็ต้องช่วยๆกันไป” สินกล่าว“โอเค ถ้าพี่ดีขึ้นกว่านี้ พี่จะเลี้ยงเราคืนละกัน” พี่โอ๊ตกล่าวออกมา พร้อมกับหันหน้าไปมองทางดาวแฟนสาว“ไม่มีปัญหาครับ” จากนั้นพวกเขาก็ทานอาหารกันอย่างมีความสุข สินกับดาวพูดถึงความหลังที่ตัวโอ๊ตไม่เข้าใจ มีบางครั้งที่พี่โอ๊ตก็แกล้งหึง และจบด้วยการโดนพี่ดาวงอน จนพี่โอ๊ตต้องง้อกลับ ภาพเหล่านี้มันสร้างเสียงหัวเราะให้กับสินได้เป็นอย่างดี “แล้วพี่ทำงานด้านอะไรมาก่อนครับพี่โอ๊ต” สินถามออกไป“พี่เคยเป็นช่างตัดต่อรายการโทรทัศน์มาก่อนนะ ตอนนี้พวกเด็กๆที่จบมาใหม่ๆมีโอกาสได้เรียนรู้เทคโนโลยีใหม่ๆ เทคนิคใหม่ๆ ทำเอาคนรุ่นอย่างเราๆตามกันไม่ทัน ก็เลยตกงานกันอย่างที่เห็น….เห้อ” พี่โอ๊ตพูดออกมาอย่างเศร้าๆ“อื้มมม..ว่าแต่พี่ทำช่อง Itube เป็นบ้างมั้ยครับ ผมว่าจะทำช่องของตัวเองอยู่ ผมไม่ค่อยมีความรู้เรื่องพวกนี้เลยครับ” สินกล่าวถาม“สบายมาก พี่ทำได้ยังเป็นช่างกล้องเลยล่ะ เราสนใจพี่จะแนะนำให้” พี่โอ๊ตกล่าวออกมาอย่างมั่นใจ“อย่างนั้นเหรอครับ ช่วงนี้ผมว่างมากๆเลย เอาอย่างนี้มั้ยครับ ผมจ้างพี่มาทำช่องให้ผมก็แล้วกัน” สินยิ้มแล้วพูดออกไป“เอาจริงดิ!! .. แต่พี่คงต้องขออนุญาตเสียมารยาทถามนะ เราจะจ้างพี่เท่าไหร่เหรอ” โอ๊ตตกใจเล็กน้อยก่อนจะถาม เพราะถามทำจริงจังขึ้นมาเขาก็ต้องมั่นใจว่ามันคุ้มค่า“โอ๊ต!! ทำมั้ยถามอย่างนั้นล่ะ ... ผลงานอะไรก็ยังไม่มีให้น้องเขาดู แล้วจะให้น้องเขาตัดสินใจได้ยังไงกันเล่า” พี่ดาวร้องเตือนออกมา“นั้นซิ..เอาเป็นว่าพี่ขอไลน์เราไว้ก่อนก็แล้วกัน .. ถ้ากลับไปพี่จะส่งผลงานที่เคยทำไว้ให้เราดู” พี่โอ๊ตยื่นโทรศัพท์เพื่อให้สินสแกนคิวอาร์โค๊คเป็นเพื่อนกันในไลน์“เรื่องนั้นผมตอบได้เลยครับ..จริงๆผมมีคอนเท็นในใจอยู่แล้วบ้าง...ผมอยากทำมันมาก เรื่องเงินเดือนผมขอถามพี่ก่อนครับ ว่าพี่ได้เงินเดือนจากที่เดิมเท่าไหร่ครับ” สินถามต่อ“เงินเดือนจากที่เดือนเหรอ..ก็ประมาน 20,000 บาทบวกนู้นบวกนี่ก็เกือบๆ 25,000 บาทน่ะ แต่ถ้าเป็นเราพี่อยากจะเสนอตัวเองที่ 22,000 บาท พี่น่าจะอยู่ได้แล้ว…เราคิดว่าไงล่ะสิน” พี่โอ๊ตตอบและถามความเห็น“อื้ม..ผมจ่ายพี่ 30,000 บาทต่อเดือนก็แล้วกัน แต่เป็นอุปกรณ์พี่ทั้งหมดเลยนะครับ เพราะไม่มีอะไรเลย ...ถ้าต้องการอะไรเพิ่มก็บอกได้ครับ..พี่จะเอาด้วยมั้ยครับ” สินเอ่ยพวกเขานั่งตกลงการจ้างงานกันอยู่นานพอสมควร มันมีตั้งแต่วีธีการทำ คอนเท็นอะไรต่างๆ วันที่จะให้เริ่มงานซึ่งก็คือวันพรุ่งนี้ ซึ่งแต่ละคนไม่ได้ติดอะไร กว่าสินจะได้เข้าไปยังฮอลล์เพื่อรายงานตัวก็อีกนาน จนพวกเขาทานอาหารกันเสร็จก็แยกย้ายกันกลับไปที่พัก โอ๊ตและดาวขับรถมาส่งสินถึงโรงแรมที่เขาอยู่ และสินก็ขอให้พี่โอ๊ตมารับเขาในวันพรุ่งนี้เช้าเวลา 09.00 น. เพราะเขาอยากจะตื่นสายๆสักวันหนึ่ง สินเดินเข้าไปยังห้องพักของตัวเอง อาบน้ำสระผม แล้วก็เข้านอนตามระเบียบ เช้าวันต่อมา สินเดินลงมาทานอาหารด้วยล่างให้ห้องอาหารของโรงแรม ซึ่งอาหารที่เขาประเมินออกมามันก็อยู่ในระดับที่ 3 เต็ม 5 ซึ่งก็ถือว่าดีทีเดียว เขานั่งทานอย่างสบายอารมณ์ จนถึงเวลานัดเก้าโมง พี่โอ๊ตก็ขับรถมารับเขาที่โรงแรม และมุ่งหน้าไปยังจุดหมายที่พวกเขาต้องการ พวกเขาเดินทางที่ ‘ห้องครัวแสนสุข’ มันเป็นร้านสำหรับเปิดเช่าสำหรับคนที่ต้องฝึกฝนทางด้านอาหาร เขาทำการเช่าห้องเป็นเวลา 3 วันเต็ม เมื่อทำการเช่าเสร็จเขาก็เดินไปยังซุปเปอร์มาร์เก็ตใกล้ๆ มันมีของสดมากมายที่ได้มาตรฐาน เขาเดินไปหยิบนั้นหยิบนี้มามันใช้เวลานานอยู่พอสมควรเลยก็กลับไปยังครัว

เปรียวปากว่าชั่น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 19

นิยายแนะนำ

หนังสือเปลี่ยนชะตา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 19

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้