ในโลกที่ทุกอย่างขับเคลื่อนด้วยกฎ

กฎของพลัง

กฎของหน้าที่

และกฎของการมีอยู่

ลู่เฉิน คือความผิดพลาดที่ไม่ควรเกิดขึ้น

เขาไม่ได้อ่อนแอ

แต่ก็ไม่ใช่คนที่โลกอยากพึ่งพา

เขาเห็นทางออกของปัญหา

แต่ไม่ใช่คนที่ควรเป็นผู้ตัดสินใจ

เมื่อร่างกายมีข้อจำกัด

เมื่อการช่วยเหลือมีราคาที่ต้องจ่าย

และเมื่อการอยู่เฉย ๆ กลับทำให้โลกเดินต่อได้ง่ายกว่า

ลู่เฉินค่อย ๆ ถูกลดบทบาท

ไม่ถูกขับไล่

ไม่ถูกเกลียด

แต่ถูกทำให้ ไม่จำเป็น

ในโลกที่เรียนรู้จะเดินต่อโดยไม่ต้องมีเขา

ลู่เฉินต้องเผชิญคำถามที่ไม่มีใครอยากตอบ

หากการมีอยู่ของเขา

ไม่ได้ช่วยให้โลกดีขึ้น

เขาควรอยู่ต่อไป…เพื่ออะไร

นี่ไม่ใช่เรื่องราวของวีรบุรุษผู้กอบกู้

แต่คือเรื่องของคนคนหนึ่ง

ที่ต้องหาความหมายของการมีชีวิต

ในโลกที่ค่อย ๆ พิสูจน์ว่า

เขาไม่ควรมีอยู่