"แล้วเธอเป็นยังไงบ้างๆ"ระหว่างนั่งรอออสก็ถามขึ้นมา
"ก็...ดีมั้ง"อิงค์ตอบ เมื่อครู่เพราะตกใจเรื่องของตาเลยทำให้ลืมตัวไปชั่วขณะแต่พอตอนนี้เห็นว่าถึงจะปวดท้องแต่ตายังมีสติดีก็สบายใจขึ้น
แต่พอสบายใจเรื่องตาก็ทำให้เรื่องของชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างๆเริ่มจะกลับเข้าหัวมา
ถึงแม้เธอจะยังมีความรู้สึกแย่ๆกับเรื่องที่เขาทำไว้อยู่บ้าง แต่อารมณ์โกรธมันหายไปแล้วตอนที่ออสโดนงูกัด จะให้กลับไปโกรธมันก็เหมือนจะทำไม่ได้แล้ว แถมตอนที่เจอเพียวเธอก็พึ่งจะยอมรับกับตัวเองว่าชอบคนๆนี้ ไหนจะเรื่องเอาเขาไปแอบอ้างว่าเป็นแฟนตัวเองอีก ตอนนี้เลยกลายเป็นตัวเองที่ประหม่าเสียเอง
ส่วนเรื่องที่กลัวจะทำตัวไม่ถูกก็ไม่เป็นแล้วเพราะตกใจเรื่องที่ตาเข้าโรงพยาบาลเลยลืมเรื่องอื่นไปชั่วคราวทำให้เผลอทำตัวปกติไปแล้ว
ออสเองพอเห็นอิงค์ตอบปกติไม่โกรธหรือเย็นชาใส่ก็รู้สึกผิดยิ่งกว่าเดิมเพราะเข้าใจกว่าอิงค์ยอมหายโกรธก็เพราะคิดว่าเขาเสี่ยงตายช่วยชีวิตเธอเอาไว้แต่จริงๆไม่ใช่เลยออสไม่ได้เสี่ยงตายเลยแม้แต่น้อย เขาอาจจะทรมานนิดหน่อยแต่หลังจากนั้นก็หลับไม่รู้เรื่อง
"นายหละพึ่งฟื้นไม่พักก่อนหรอ"อิงค์หันไปถามด้วยความเป็นห่วง
"ร่างกายฉันปกติดีแล้วไม่ต้องห่วง อีกอย่างคือ..ฉันอยากมาขอโทษเธอเรื่องนั้นหนะ"ประโยคหลังออสพูดเสียงเบาลงเล็กน้อย
อิงค์ได้ยินก็นิ่งไป
"ช่างมันแล้วกัน..ไม่สนแล้ว"เธอพูดกับตัวเองเบาๆ
"ว่าไงนะ"ออสถามเนื่องจากไม่ได้ยินที่อิงค์พูด
"เงียบเหอะน่า"พอตัดสินใจแล้วว่าจะปล่อยเรื่องนั้นไปอิงค์ก็หันไปตะโกนใส่ออสแก้เขิน แต่ก็ไม่ได้บอกไปตรงๆว่าเธอไม่ได้โกรธเขาแล้ว
หลังจากนั้นทั้งสองคนก็ไม่ได้พูดอะไรกันอีก จนเวลาผ่านไปได้พักใหญ่
"นี่ไม่นานไปหรอ"ออสถาม
"นั่นสิ"
ตอนนี้ถ้านับตั้งแต่ตาอิงค์เข้าห้องฉุกเฉินก็ปาเข้าไปครึ่งชั่วโมงแล้วแต่ไม่มีทีถ้าว่าจะมีใครมาตามญาติเข้าไปคุยเลยว่าตาของอิงค์เป็นอะไร
"ฉันขอเข้าไปดูหน่อยนะ"อิงค์หันมาบอกก่อนจะลุกขึ้นเดินเข้าไป ซึ่งออสไม่ปล่อยให้เธอไปคนเดียวอยู่แล้วเลยตัดสินใจลุกตามไปทันที
พอเข้าไปในห้องฉุกเฉินสิ่งที่พวกเขาเจอคือพยาบาล2-3คนนั่งคุยกันอยู่ แต่กลับไม่เห็นหมอเลยแม้แต่คนเดียว
ในห้องฉุกเฉินมีคนไข้อยู่แค่4คนดูแล้วไม่น่าจะมีใครอาการสาหัส
พวกเขาเดินเข้าไปหาตาของอิงค์และพบว่าสภาพไม่ต่างจากตอนแรกเลย
ตาของอิงค์ยังคงนอนอยู่คนเดียวกับเตียงเปล่าๆ
"นี่ตา มีหมอมาดูหรือยัง"อิงค์ถาม
"ยะยัง อิงค์ลองไปตามหน่อยตาปวดมากขึ้นทุกที"สีหน้าของตาตอนนี้เริ่มไม่ค่อยจะดีแล้วไม่เหมือนตอนแรกที่ยังพอจะคุยไหว
คำพูดแล้วตาทำให้อิงค์เริ่มร้อนใจ
"นี่ญาติบอกให้รอข้างนอกไง"พยาบาลคนที่มาตรวจตาของอิงค์เมื่อตอนนั้นเดินเข้ามาพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
"เมื่อกี้ฉันก็ออกไปรอ แล้วทิ้งตาฉันไว้เฉยๆแบบนี้หรอ นี่มันนานขนาดไหนแล้วยาแก้ปวดก็ยังไม่ให้เลยด้วยซ้ำ"แค่พูดปกติก็แย่พอแล้วนี่พยาบาลยังมาทำน้ำเสียงไม่ดีใส่ทำให้อิงค์หันไปตวาดด้วยความไม่พอใจ
"นี่คุณที่นี่มันห้องฉุกเฉินโรงพยาบาลนะหยุดรบกวนแล้วออกไปรอข้างนอกได้แล้ว"
"ฉันจะไม่ไปไหนจนกว่าตาฉันจะได้รับการรักษา"
ครั้งนี้อิงค์ไม่ยอมแล้วเนื่องจากครั้งก่อนออกไปรอตั้งนานแล้วแต่กลับไม่มีคนมาดูตาของเธอเลยถ้ายังยอมออกไปรอข้างนอกแล้วเมื่อไหร่จะได้รับการรักษากัน
อีกอย่างคนไข้ในห้องฉุกเฉินแค่4คนเนี่ยปกติมันถือว่าน้อยแล้วสำหรับโรงพยาบาลที่เข้าร่วมโครงการของรัฐแต่ผ่านไปครึ่งชั่วโมงตาของเธอกลับยังไม่ได้พบหมอเลย
"เดี๋ยวก่อนทำไมห้องฉุกเฉินที่นี่ถึงไม่มีหมอประจำอยู่"ออสดึงอิงค์ให้ถอยมาแล้วถามเนื่องจากเขามองไปรอบๆแล้วก็เห็นแต่คนไข้กับพยาบาลไม่เห็นหมอเลยสักคน
"เขาก็ไปรักษาคนไข้อื่นอยู่ไง ถ้าคุณยังไม่่ออกไปฉันจะเรียกรปภ.แล้วนะ"พยาบาลตอบหลังจากนั้นก็ขู่่
"แล้วเมื่อไหร่หมอจะกลับมา อีกนานมั้ยกว่าตาของเราจะได้เจอหมอ"ออสไม่สนใจแล้วยังถามต่อ เขาดึงอิงค์ออกมาเพื่อถามเองเนื่องจากอิงค์อารมณ์ร้อนใส่พยาบาลแล้วทางโน้นร้อนตอบแบบนี้มันจะแย่กว่าเก่า ตอนนี้เป้าหมายไม่ใช่เอาชนะแต่เป็นทำให้ตาของเธอได้รับการรักษาให้เร็วที่สุด
"เขาดูทางโน้นเสร็จเมื่อไหร่ก็กลับมาเองแหละ"พยาบาลตอบด้วยน้ำเสียงที่รำคาญ
"ตกลงจะออกไปหรือจะให้เรียกรปภ"เธอยังคงย้ำคำเดิม
"โอ้ยย"ระหว่างที่กำลังทะเลาะกันอยู่นั้นตาของอิงค์ก็ส่งเสียงร้องโอดโอยออกมา
"ตาคะ"อิงค์รีบวิ่งเข้าไปดูตาเธอ
"งั้นก็ไปตามหมอคนอื่นมาไม่เห็นหรอว่าเขาจะไม่ไหวแล้ว"ออสเห็นแบบนั้นก็หันกลับไปพูดกับพยาบาลอีกครั้งด้วยน้ำเสียงเครียด
"อย่าเวอร์คนแก่ปวดท้องก็ร้องโอดโอยแบบนี้แหละ"
พอได้ยินคำตอบออสที่พยายามจะใจเย็นก็ขมวดคิ้ว นี่มันเกินกว่าคำว่าไม่ใส่ใจแล้วนะ แต่เขาก็ต้องสะกดความโกรธไว้เพราะถ้ายิ่งทะเลาะก็อาจจะยิ่งช้า
"เพราะตาใช้สิทธิคนจนรึไงถึงได้ปฏิบัติกับเราแบบนี้ ถ้าจ่ายเองคงตามหมอให้แล้วงั้นสิ"อิงค์หันมากัดฟันพูดประชดด้วยน้ำเสียงเครียดแค้น
"ถ้างั้นไปตามหมอมาเดี๋ยวฉันจ่ายเอง สิทธิอะไรนั่นก็ยกเลิกไปเลย"ออสได้ยินที่อิงค์พูดก็หันไปบอกพยาบาลอีกครั้ง
ครั้งนี้อิงค์ไม่ดื้ออีก ปกติตาของเธอนั้นเป็นคนที่ค่อนข้างอดทนการที่เขาร้องขอให้ช่วยนั่นแปลว่าต้องหนักมากจริงๆ
"เหอะนี่มันห้องฉุกเฉินไม่ใช่โรงพยาบาลเอกชนจะได้เอะอะจ่าย อีกอย่างถ้าจ่ายเองได้จริงๆจะมาขอสิทธิทำไมแต่แรกอย่ามาทำเป็นอวดรวยหน่อยเลย เดี๋ยวหมอเขากลับมาก็ไปดูเองแหละ"
"มันจะมากไปแล้วนะ จงใจแกล้งกันหรอวะ ถ้าเป็นญาติแกจะต้องรอแบบนี้มั้ยอีเวร"อิงค์หมดความอดทนด่ากราดเสียงดังลั่นห้องฉุกเฉิน
"โทรเรียก รปภ มาบอกว่ามีญาติคนไข้อาละวาด"พยาบาลคนนั้นหันไปบอกเพื่อนร่วมงานเช่นกัน
"คุณออสสั่งคนของเรามีมีตำแหน่งใหญ่ๆสักคนในประเทศนี้ให้โทรมาประสานกับโรงพยาบาลเถอะค่ะ"เมื่อเห็นท่าไม่ค่อยดีอีฟที่อยู่ข้างหลังก็กระซิบเตือน
"นั่นสิ"เขาก็ลืมไปในโรงพยาบาลนี้ไม่มีคนของอิกดราซิลอยู่ก็จริงแต่เขาก็สั่งโรงพยาบาลผ่านคนของเขาที่อยู่ที่อื่นได้
ออสคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าแอพอย่างรวดเร็วพอกดหมวดหมู่นักการเมืองในรายชื่อสมาชิกได้เขาก็รีบกดโทรออกไปทันทีโดยเลือกเอา สส.คนหนึ่งที่เขาคุ้นๆชื่อก่อนจะรีบสั่งให้โทรมาประสานกับทางโรงพยาบาลให้รีบมารักษาตาของอิงค์โดยเร็ว