เทพอสูรมังกรไร้ขอบเขต

หลังจากกวนประสาทจิ่วเยว่จนพอใจ ตัวของชายหนุ่มก็ได้นั่งรอไปอีกสักพัก ซึ่งมันเป็นเวลาเดียวกันกับที่ปีศาจสาวทั้งสามได้เดินไปถึงยังห้องอาบน้ำของท่านหญิงเฉียนฮวา

"เรียนท่านหญิง วันนี้มีคนผู้หนึ่งอยากจะสนทนากับท่านเจ้าค่ะ.......และนี่ก็คือของขวัญที่เขาให้พวกเรานำมามอบให้ท่าน" หนึ่งในปีศาจสาวคนงามกล่าวพลางยื่นกล่องหยกออกไป

"หืม! เขาเป็นใคร?" ภายในห้องอาบน้ำขนาดใหญ่ สุรเสียงอันไพเราะพลันดังขึ้นเพียงสั้นๆ

"เอ่อ........เรื่องนี้พวกเราเองก็ไม่รู้เช่นกัน บางทีอาจจะเป็นคุณชายเจ้าสำราญต่างถิ่นที่พึ่งเข้าเมืองหลวงมา" ปีศาจสาวอีกนางกล่าวพลางส่ายศีรษะอย่างเนิบช้า

ลักษณะของเย่หยุนซีและผู้ติดตามสามารถเรียกได้ว่าโดดเด่นกว่าปีศาจทั่วไปมาก แต่พวกนางกลับดูไม่ออกจริงๆว่าทั้งสามมาจากเผ่าปีศาจประเภทไหน

"เอาของขวัญที่ว่ามาดูหน่อยสิ" ท่านหญิงเฉียนฮวาชันกายลุกขึ้นจากบ่อน้ำ เรือนร่างอรชรขาวเนียนงดงามปรากฏแก่สายตาของปีศาจสาวทั้งสามจนทำให้พวกนางตกอยู่ในภวังค์ไปครู่ใหญ่

"เอ่อ.....นี่เจ้าค่ะ" หลังจากตั้งสติได้ พวกนางก็ยื่นกล่องหยกไปให้ผู้เป็นนายอีกครา

ซึ่งครั้งนี้ทางด้านของท่านหญิงเฉียนฮวาก็รับมันเอาไว้ จากนั้นใช้มือเปิดฝาออกในทันที เผยให้เห็นขนนกสีแดงที่มีเปลวเพลิงลุกไหม้อยู่ตลอดเวลา

"หือ! นี่มัน!!" ร่างกายอันยั่วยวนงดงามของท่านหญิงเฉียนฮวาถึงกับสั่นสะท้านเมื่อได้เห็นสมบัติ ถึงแม้นางจะไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเท่าไหร่นัก แต่ทว่านางกลับมีความรู้สึกคุ้นเคยสายหนึ่งปรากฏขึ้นมาในใจ

"บุรุษหนุ่มท่านนี้อยู่ที่ไหน?" โฉมสะคราญปิดฝากล่องหยกแล้วเดินไปสวมใส่อาภรณ์และแต่งแต้มใบหน้าจนงดงามเย้ายวนยิ่งกว่าเก่า

"เรียนท่านหญิง คุณชายอยู่ในห้องพิเศษหมายเลข 10 เจ้าค่ะ" สามปีศาจสาวเอ่ยปากตอบกลับอย่างพร้อมเพรียงกัน

ทางด้านท่านหญิงเฉียนฮวาเมื่อได้ยินเช่นนั้น ตัวนางก็รีบเดินออกไปโดยไม่คิดรอช้า ส่งผลให้เส้นเกศาสีดำขลับปลิวไสวไปตามการเคลื่อนที่

หลังจากนั้นเพียงไม่กี่นาที นางก็ได้มาถึงยังห้องพิเศษหมายเลข 10 ก่อนจะเคาะประตูและเอื้อนเอ่ยคำทักทายอย่างมีมาทยาท "เฉียนฮวา ขอเข้าพบคุณชายเจ้าค่ะ"

"อืม เข้ามาสิ" มีเสียงบุรุษตอบกลับจากทางด้านใน

ท่านหญิงเฉียนฮวาเมื่อได้รับการอนุญาติก็เปิดประตูและเดินเข้าไปในทันที ซึ่งมันเป็นเวลาเดียวกันกับที่ จิ่วซวงและจิ่วเยว่ในร่างบุรุษกำลังเดินออกมา เนื่องจากเย่หยุนซีบอกพวกนางว่าอยากจะพูดคุยกับท่านหญิงเฉียนฮวาตามลำพัง

"ท่านหญิง เชิญนั่ง" บุรุษหนุ่มผายมือไปยังเก้าอี้ซึ่งอยู่ใกล้ๆ

"เอ่อ.........ไม่ทราบว่าคุณชายต้องการจะสนทนากับเฉียนฮวาเรื่องใด?" คนงามไม่คิดปล่อยเวลาให้ล่วงเลยไปอย่างสูญเปล่า ดังนั้นจึงเอ่ยปากกล่าวถามหลังจากที่นั่งลงตามคำเชื้อเชิญของอีกฝ่าย

เย่หยุนซีเผยรอยยิ้มบางแล้วเอ่ยถามกลับในทันใด "ถ้าหากข้าอยากจะได้ท่านมาครอบครองจะต้องทำอย่างไรบ้าง?"

"เอ่อ........คุณชาย คำถามของท่านมันไม่ตรงเกินไปหน่อยหรือ?" โฉมสะคราญผงะเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยปากกล่าวออกมา

บุรุษหนุ่มส่ายศีรษะอย่างเนิบช้า "ตัวข้าก็เป็นเช่นนี้ เกี้ยวสตรีไม่เก่งนัก"

'พรวด!!'

เทพธิดาเซียนเหยาที่นั่งฟังอยู่ถึงกับหลุดขำอย่างช่วยไม่ได้ เกี้ยวสตรีไม่เก่ง! นี่มันเหตุผลบ้าบออะไร เมียนับ 10 ลูกอีก 5 เจ้าเด็กนี่นับวันยิ่งไร้ยางอายมากขึ้นไปทุกที

"ถ้าหากคุณชายต้องการจะพูดคุยเรื่องนี้ เกรงว่าคงต้องผิดหวังแล้ว เพราะเฉียนฮวาไม่ขายร่างกาย"

"โอ่ว ท่านไม่คิดจะเปิดโอกาสให้ข้าเสียหน่อยหรือ?" เย่หยุนซีเมื่อได้ยินคำกล่าวของอีกฝ่ายก็เผยใบหน้าที่ใสซื่อและคาดหวัง

โฉมสะคราญยกยิ้มบางพลางส่ายศีรษะอย่างเนิบช้า "คุณชาย ถึงแม้ว่าเฉียนฮวาจะเต็มใจไปกับท่าน แต่หอดอกไม้แดงย่อมต้องตั้งมูลค่าของตัวเฉียนฮวาเอาไว้สูงมากแน่"

"หือ! นี่ท่านกำลังดูแคลนกำลังจ่ายของข้าอยู่หรือ?" เย่หยุนซียิ้มพลางเอ่ยถาม

"เอ่อ.......เฉียนฮวาไม่ได้มีเจตนาจะดูถูกท่าน คุณชายก็น่าจะรู้ว่าที่เฉียนฮวาพูดออกไปเช่นนั้นก็เพราะต้องการปฏิเสธและอยากให้ท่านตัดใจจากเรื่องนี้ เพราะมันไม่มีทางเป็นไปได้"

"โอ้ ช่างน่าเสียดายๆ ถ้างั้นพวกเราพอจะลองคบหากันเป็นสหายได้หรือเปล่า?" เย่หยุนซีเมื่อเห็นท่าทีการแสดงออกของหญิงสาวก็เอ่ยปากกล่าวถามอีกครั้ง ซึ่งทางฝั่งของท่านหญิงเฉียนฮวาก็พยักหน้าตอบรับแต่โดยดี

"สำหรับความต้องการนี้ เฉียนฮวาพอจะสนองให้ท่านได้"

"ฮ่าๆๆขอบคุณท่านหญิงที่ยอมฟังคำขอที่เอาแต่ใจ" เย่หยุนซีเรียกกล่องหยกออกมาอีกหนึ่งใบแล้วยื่นให้โฉมสะคราญในทันที

"นี่คือของขวัญสำหรับสหายที่ดีของข้า"

"หืม! มันคือขนวิหคเพลิงเหมือนชิ้นก่อนงั้นหรือเจ้าค่ะ" เฉียนฮวาถึงกับดวงตาลุกวาวและเป็นประกาย ในใจเต็มไปด้วยความคาดหวัง

"ฮ่าๆๆ ไม่ใช่หรอก มันพิเศษมากกว่านั้น เอาไว้ท่านค่อยเปิดมันในตอนที่ข้าจากไปแล้วก็ได้" พูดจบ! บุรุษหนุ่มก็ชันกายลุกขึ้นจากที่นั่งเตรียมตัวเดินจากไป

ท่านหญิงเฉียนฮวาเมื่อสดับวาจาของอีกฝ่าย ตัวนางก็รีบลุกขึ้นและนำหยกประจำตัวของตนเองออกมา

"นี่คือการแสดงความจริงใจจากเฉียนฮวา" นางยื่นหยกนั้นให้ชายหนุ่มเบื้องหน้าโดยไร้ซึ่งความลังเลใจ

"หือ! นี่คือ?" เย่หยุนซีรับมันเอาไว้ จากนั้นตั้งคำถาม

"มันคือหยกประจำตัวของเฉียนฮวาเองเจ้าค่ะ ถ้าหากครั้งหน้าคุณชายมาอีกก็ขอแค่แสดงมัน แล้วท่านจะสามารถเข้ามาหาเฉียนฮวาได้ในทันที"

"ว้าว ถือว่าเป็นของขวัญแรกพบที่ดีมากเลยนี่" ว่าแล้วเย่หยุนซีก็เอ่ยคำลาและแยกกับท่านหญิงเฉียนฮวา ณ เวลานั้น ซึ่งเขาก็ไม่ลืมที่จะแวะไปให้รางวัลปีศาจสาวทั้งสามคนละ 100,000 ศิลาปราณระดับสูง ทำเอาพวกนางถึงกับร่ำไห้ เพราะจำนวนเงินขนาดนี้มันเพียงพอแล้วที่พวกนางจะไถ่ตัวเองออกจากหอดอกไม้แดง แถมยังมีเหลือเอาไว้เริ่มต้นชีวิตใหม่อย่างไม่ยากลำบาก

"พวกเราขอคาราวะผู้มีพระคุณเจ้าค่ะ" พวกนางถึงกับคุกเข่าและก้มศีรษะลงแนบพื้นเพราะความซาบซึ้งใจ แต่ทว่าเย่หยุนซีก็ใช้พลังพยุงพวกนางเอาไว้

"ต่อไปก็จงใช้ชีวิตให้ดีก็แล้วกัน"