ผมก็แค่เชฟที่ผ่านทางมา

    บทที่12 ซินเสวี่ย

    เมื่อยูหมิงเดินเข้ามาในร้าน เขาก็กวาดตามองไปรอบๆ 
    ภายในร้านนั้นจัดได้ว่าเงียบสงบและสะอาด ทั้งยังเรียบร้อยเป็นอย่างมาก 
    อย่างไรก็ตามที่นี่ดูเหมือนว่าจะไม่ค่อยมีลูกค้าซักเท่าไหร่ ไม่สิ มันไม่มีเลยต่างหากล่ะ !
    จากการกวาดตามองของยูหมิงเขาก็สามารถสังเกตเห็นถึงชายวัยกลางคนที่กําลังนั่งคุยกับหญิงสาวคนหนึ่งอยู่
    เธอคนนั้นดูๆไปแล้วอายุน่าจะยังไม่เกินยี่สิบปี แต่กลับมีรอยยิ้มสีแดงที่สดใส ทั้งยังมีเรียวขายาวสีขาวที่งดงามน่าลูบไล้
    หน้าอกสะบึมได้ใจในแบบของนักศึกษา ส่วนโค้งส่วนเว้าต่างชัดเจนยั่วยวนสายตาบุรุษเพศนัก
    ที่สําคัญใบหน้าของเธอเป็นรูปไข่ที่สวยงามทั้งยังคงความเยาว์วัยเอาไว้ ดวงตาคู่โตทั้งสองของเธอมันบ่งบอกว่าเธอเป็นคนที่ไร้เรียงสา
    หญิงสาวดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงสายตาที่จ้องมองมายังเธอ เธอหันควับกลับไปมองยูหมิงและขมวดคิ้ว “ ไม่ทราบว่าคุณจะมองฉันอีกนานไหมคะ ? ” แม้เธอจะตะลึงในความหล่อเหลาที่ไร้ที่ติของชายหนุ่ม แต่เธอก็ทําเป็นไม่สนใจมัน เพราะสําหรับเธอผู้ชายมันก็แค่พวกบ้ากาม
    ชายวัยกลางคนยิ้มจางๆเป็นการขอโทษแทน เขารู้ดีว่าหลานสาวของเขาคนนี้ไม่ค่อยชอบพวกผู้ชายซักเท่าไหร่ “ คุณกําลังมองหาอะไรอยู่เหรอครับ คุณลูกค้า ? ”
    “ ผมมองคุณแล้วมันผิดด้วยเหรอ ? ถ้าผมตาบอดก็ว่าไปอย่าง ! ” ยูหมิงรู้สึกสับสน เขาแค่มองเฉยๆแต่ทําไมเธอถึงได้ดูไม่ชอบใจนัก อีกอย่างเขาก็ไม่ได้ตาบอดซักหน่อย จะให้เขาหลับหูหลับตาและหันไปทางอื่นอย่างนั้นเหรอ ?
    ขนาดคนหล่อเหลาอย่างเขาถูกจ้องมองด้วยสายตานับไม่ถ้วน เขายังไม่สนใจเลย กลับกันเขารู้สึกเท่ห์มากกว่า
    เพราะการถูกจ้องมองโดยคนจํานวนมากนั่นก็หมายความว่าคุณหน้าตาดียังไงล่ะ !
    “ คุณ ! ” ซินเสวี่ยถึงกับพูดไม่ออก เธอไม่เคยเจอใครหน้าด้านหน้าตายแบบนี้มาก่อนเลย ถึงอีกฝ่ายจะหล่อเหลามาก แต่เธอก็รู้สึกไม่ชอบใจอยู่ดีที่เขาจ้องมองมายังร่างกายของเธอด้วยสายตาที่สงบนิ่งคู่นั้น
    ในสายตาของเธอเขาก็แค่ผู้ชายหน้าตายที่ในใจคิดเพียงเรื่องลามก !
    “ คุณ ? ผมไม่ได้ชื่อคุณ ! แต่ผมชื่อยูหมิง ! ” ยูหมิงรู้สึกสับสนอีกครั้ง ทําไมเขาถึงเจอแต่คนแปลกๆอยู่เรื่อยเลยนะ ไม่ว่าใครที่เขาเจอคนๆนั้นมักจะพูดเป็นอยู่แค่ไม่กี่คําตลอดอะ 
    “ ฮึ ฉันไม่ได้อยากรู้ชื่อคุณซักหน่อย ” ซินเสวี่ยเชิดหน้าใส่ เธอไม่ได้อยากรู้จักชื่อของเขาซักหน่อย แล้วทําไมเขาถึงต้องมาบอกเธอด้วยล่ะ หรือว่าเขามองเห็นว่าเธอเป็นเทพธิดาสุดสวย เขาก็เลยกําลังพยายามจีบเธอด้วยวิธีแปลกใหม่อยู่งั้นเหรอ ?
    ยูหมิงมองซินเสวี่ยอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เขามองเธอด้วยสายตาแปลกประหลาดที่ลึกลํ้า เธอเป็นบ้าปะเนี่ย ? เขาอุส่าห์บอกชื่อของเขาเพื่อที่ไม่ต้องให้เธอเรียกเขาว่า “ คุณ ” 
    แล้วนี่มันอะไร ?
    เธอเชิดหน้าใส่เขาซะงั้น !
    แบบนี้มันเด็กดื้อนี่หว่า หากเป็นลูกศิษย์ของเขาหรือน้องสาวของเขาล่ะก็นะ เขาจับตีก้นแน่ 
    ตีให้แดงจนเหมือนตูดลิงเลยล่ะ !
    ‘ ยิ่งคิดยิ่งอยากทําแฮะ  ’ ยูหมิงคิดแต่เขาก็ต้องส่ายหัวเบาๆ ถึงเขาจะอยากทํามากแค่ไหนก็ตาม แต่เขาที่เป็นชายหนุ่มสุดหล่อจะไปทําอย่างนั้นได้อย่างไรเล่า
    ขืนเขาทําแบบนั้นมีหวังชื่อเสียงของเขาคงป่นปี้หมดพอดีแน่ !
    ทว่าหากเป็นน้องสาวหรือศิษย์ของเขานั่นมันก็อีกเรื่องหนึ่ง !
    “ อะไร ? ทําไมคุณถึงมองฉันอย่างนั้น ” เมื่อสังเกตเห็นยูหมิงที่มองมายังเธอด้วยสายตาแปลกประหลาดที่ลึกลํ้า เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกผวาไปครู่หนึ่ง ในตอนนั้นเธอรู้สึกราวกับว่ามีใครบางคนต้องการจะทํามิดีมิร้ายกับเธอ เธอจึงรู้สึกผวาเป็นอย่างมาก
    “ เปล่า ผมก็แค่คิดไรเพลินๆไปเรื่อยน่ะ ” ขืนยูหมิงพูดออกไปว่าอยากตีก้นเธอ เขาคงเสียหน้าเป็นอย่างมากแน่ เขาจึงทําเพียงยิ้มจางๆตอบกลับไป
    “ คุณลุง ผมไม่ใช่ลูกค้าหรอก พอดีผมบังเอิญเห็นใบปลิวน่ะเลยอยากมาสมัค ” ยูหมิงหันไปทางชายวัยกลางคนแล้วยิ้มให้
    ซินเจียงถึงกับชะงัก ลุง ? นี่เขาแก่ขนาดนั้นเลยเหรอ ? เขาเพิ่งจะสามสิบเองนะเฟ้ย !
    “ เป็นไรไปครับ นึกอยากเข้าห้องนํ้าขึ้นมาเหรอครับ ? ” ยูหมิงถามด้วยความสงสัย เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายไม่ได้เป็นอะไรและยังปกติดี แต่ที่อีกฝ่ายหยุดชะงักนั้นคงจะเป็นเพราะเขาอยากเข้าห้องนํ้าล่ะมั้ง ?
    “ ปะ…เปล่า ” ซินเจียงรู้สึกกระอักกระอ่วนเป็นอย่างมาก เดิมทีเขาก็ชอบใจอยู่หรอกที่ชายหนุ่มคนนี้แหย่เย้าหลานสาวของเขา แต่เมื่อมาโดนเองนี่มันยากที่จะไปต่อมากเลยล่ะ ขืนถ้าอีกฝ่ายยังคงไม่หยุดเขาคงได้บ้าแน่ๆ
    “ อ่อ งั้นก็ดีแล้วครับ ” ยูหมิงพยักหน้าเข้าใจ แต่ในใจของเขาตอนนี้กําลังรู้สึกว่าสองนี้เป็นคนพิลึกพิลั่นยังไงก็ไม่รู้สิ 
    “ เธอจะมาเป็นนายแบบให้ฉันใช่ไหม ? และเธอคงรู้ใช่ไหมว่าทางร้านเราไม่ได้จ่ายเงินให้ แต่มอบชุดให้แทน ” ซินเจียงรีบเปลี่ยนเรื่อง ตอนแรกเขาก็ตกใจในความหล่อของชายหนุ่มตรงหน้าเช่นกัน ยิ่งพอชายหนุ่มอยากจะมาเป็นนายแบบให้กับร้านของเขา เขายิ่งตกตะลึง 
    ทําไมเขาถึงตกตะลึงน่ะเหรอ ? เหตุผลมันก็ง่ายๆเพราะร้านของเขาไม่ค่อยมีชื่อเสียงมากนัก การจะหาคนหล่อๆมาเป็นนายแบบให้ได้เรียกว่าแทบเป็นไปไม่ได้เลยล่ะ 
    แต่ชายหนุ่มสุดหล่อสะเทือนฟ้าสะเทือนดินผู้นี้กลับต้องการมาเป็นนายแบบให้กับร้านของเขา นี่มันจะเยี่ยมยอดเกินไปแล้ว !
    “ อืม ผมรู้ ” ถ้ายูหมิงไม่รู้เขาจะเข้ามาทําไมล่ะ เขาไม่ใช่คนบ้าซักหน่อยนะที่จะได้เที่ยวก่อกวนชาวบ้านไปทั่วน่ะ
    “ ไหนเธอลองถอดเสื้อหน่อยซิ ฉันจะดูว่าเธอมีร่างกายแบบไหน เพราะถ้าเปิดมาแล้วมีแผลเป็นเต็มไปหมดก็ไม่ได้หรอกนะ ” ซินเจียงหลี่ตามองไปยังเสื้อยืดของชายหนุ่มตรงหน้า แม้ภายนอกจะดูกํายําเล็กน้อยเหมือนดารา แต่ถ้าหากภายในมีบาดแผลเต็มไปหมดมันก็คงจะดูไม่ดีซักเท่าไหร่
    “ ได้ครับ ”ยูหมิงถอดเสื้อออกทันที เขาไม่แม้แต่จะแคร์สายตาของซินเสวี่ยที่กําลังจ้องมองอยู่ 
    ก็มันไม่มีอะไรต้องให้เขาแคร์นี่ แล้วเขาจะไปแคร์ทําไม ? อีกอย่างเขาก็เป็นผู้ชายทั้งแท่งถ้าแค่ถอดเสื้อแล้วอาย เขาคงไม่ได้ปิ๊ดปี้ !
    ซินเสวี่ยถลึงตาใส่ยูหมิงที่หน้าด้านไร้ยางอายทันที ‘ ผู้ชายคนนี้ไม่อายเลยเหรอไง เขาคิดว่าร่างกายของเขาหล่อจนน่าโอ้อวดเลยเหรอ ’ ถึงเธอจะคิดเช่นนั้น แต่เธอก็ยังคงจ้องมองเสื้อที่กําลังถูกถอดออกของยูหมิงอยู่ดี
    ฟรึ่บ
    เสื้อยืดถูกถอดออก ทันใดนั้นก็ปรากฏแผ่นหลังและหน้าอกที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อสวยงามเด่นชัด
    ผิวหนังที่ห่อหุ้มกล้ามเนื้อเหล่านั้นเอาไว้มีสีขาวที่บริสุทธิ์ จนแม้แต่ผู้หญิงยังต้องยังอิจฉา !
    ที่สําคัญเลยพวกมันไม่ได้แข็งกระด้างแต่กลับเนียนนุ่ม !
    นี่คือความรู้สึกแรกเห็นของซินเจียงและซินเสวี่ย ถึงพวกเขาจะไม่ได้สัมผัสมันโดยตรง แต่พวกเขาก็รู้สึกถึงมันได้ !
    นี่มันจะเป็นร่างกายที่โครตเพอร์เฟคเกินไปแล้ว แม้แต่ดาราระดับโลกยังไม่ได้แบบนี้เลย แล้วทําไมชายหนุ่มคนนี้ถึงมีมันได้ ? 
    เขาต้องดูแลตัวเองขนาดไหนกันนะถึงได้มีร่างกายที่สมบูรณ์เยี่ยมยอดเกินคําว่าเพอร์เฟคขนาดนี้ได้ ?
    ยิ่งกว่านั้นกล้ามเนื้อของเขามันได้แสดงให้เห็นถึงพลังงานที่เปี่ยมล้น มันเป็นอะไรที่มหัศจรรย์มาก หากนักเพาะกายระดับโลกได้มาเห็นพวกเขาคงต้องอิจฉาตาร้อนกันเป็นแถวแน่
    สุดท้ายนี้เขายังมีสมบัติลํ้าค่าสะเทือนสวรรค์ทลายปฐพีติดตัวมาด้วย พวกมันทั้งสองมีสีชมพูที่ยิ่งกว่าของผู้หญิง และยังสง่างามเฉิดฉายเด่นชัดแทบจะละลายตาผู้ชม !
    ซินเสวี่ยที่ได้เห็นสมบัติลํ้าค่าเข้าไป เธอถึงกับหน้าแดงกรํ่าด้วยความอิจฉาและความอับอาย นอกจากนี้ยังมีความเขินอายปะปนอยู่ด้วย เพราะสิ่งที่เธอกําลังมองเห็นอยู่นั้นคือ…
    หัวนม !
    หัวนมที่สีชมพู !