เพียงแช่เท้าลงไปในน้ำก็มีอาการปวดอย่างฉับพลับราวกลับผิวหนังโดนกัดกร่อนแสบร้อนขึ้นมาถึงต้นคอความเจ็บปวดไหลผ่านเส้นมาอย่างมาอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ
แม้ว่าสระวิญญาณจะสามารถช่วยในการปรับปรุงร่างกาย เนื้อหนัง และพลังปราณได้แต่กระบวนการนั้นจะต้องเจ็บปวดอย่างยิ่ง จางเฉนได้แต่กัดฟันทนแล้วค่อยๆแช่เท่าลงไปทีละข้าง การเข้าสู้สระถ้ารู้สึกทนไม่ไหวจะต้องออกทันทีมิฉะนั้นจะถึงตายซึ่งเป็นข้อควรระวังที่จางเฉินได้ทราบระหว่างพักมีการเตือนหลายครั้งไม่ว่าเจอใครในค่ายทหารก็จะเตือนไว้เพราะกลัวสูญเสียอัจฉริยะรุ่นเยาว์
จางเฉินเริ่มเดินเข้าไปในสระแช่ไปราวๆ ครึ่งตัวเขารู้สึกเหมือนเห็นแสงกระพริบอยู่ไม่ไกลคิดว่าน่าจะมีคนออกจากสระเมื่อออกจากสระแล้วสักพักหนึ่งจะถูกส่งกลับที่ทางเข้าทันที แม้จะไม่สามารถมองเห็นกันได้แต่ก็รู้สึกได้ว่ามีคนอื่นอยู่ไม่ไกลจางเฉินเดินลึกเข้าไปอีกแล้วนั่งปรับตัวเพื่อให้เข้ากับสระวิญญาณก่อน
หลายคนเริ่มทนความเจ็บปวดไม่ได้ครั้งแรกย่อมมีประโยชน์มากแม้จะเจ็บปวด แต่เมื่อร่างกายเกิดการต่อต้านมันก็เปลี่ยนเป็นอันตรายทันทีนอกจากได้ยินเสียงร้องเจ็บปวดแล้วก็มีเสียงคนเดินออกไปบ้าง
น่าเสียดายมากสำหรับหลายๆคนเพราะสระวิญญาณรับได้แค่ครั้งเดียวของทั้งชีวิต และต้องไม่เกินระดับนักรบปราณถ้าถึงระดับนักรบปราณแล้วมันจะไม่มีผล
จางเฉินปล่อยให้ร่างกายรับพลังงานของเหลววิญญาณไหลเวียนในอวัยวภายในทุกเซลล์และรูชุมขนเพื่อพัฒนาตนเองทางกายภาพให้ถึงขีดสุดเขารู้สึกชัดเจนว่ากล้ามเนื้อ เส้นลมปราณเลือดและร่างกายทั้งหมดกำลังเกิดอาการคันและเจ็บปวดจากความเปลี่ยนแปลเป็นอย่างสูง
“ตอนนี้ยังไม่สามารถเดินพลังปราณได้ต้องปรับตัวก่อน แต่เจ็บชิบ” เสียงดังไม่ไกลจากจางเฉินเท่าไหร่
“ต้วนเฉิน?”จางเฉินจำเสียงได้
“อ้า ข้าเอง”ทั้งสองพยายามขยับไปอยู่ใกล้ๆ กัน เพื่อพูดคุยไปด้วยลดความเจ็บปวดต่างแช่สระวิญญาณเห็นแต่คอและหัว
“เจ้าลุกขึ้นก่อน ข้าช่วยเปิดชีพจรให้”จางเฉินเอาเข็มออกจากมิติแล้วแทงต้วนเฉินด้วยเข้มจนเป็นเม้นทันทีจากนั้นให้ต้วนเฉินยกขายืนขาเดียวทีละข้าง เพื่อให้การดูดชับมีประสิทธิภาพสูงสุด
“เสร็จละ ค่าบริการ 1000หินระดับกลาง ออกจากสระจ่ายด้วย” จางเฉินพูดพร้อมหัวเราะ
“ฮา ฮา ฮา” ทั้งสองคนหัวเราะไปพร้อมกันจางเฉินต้องการไปที่ศูนย์กลางของสระวิญญาณเขาอยากรู้อยากเห็นมากเกี่ยวกับอาเรย์และยิ่งเข้าไปลึกเท่าไหร่ความเข้มข้นก็จะยิ่งสูงแม้จะมีความเจ็บปวดมากขึ้นแต่ก็คุ้มค่า ทั้งสองคนต่างคุยกันไป เดินลึกเข้าไปในสระ เหมือนผีกระสือมีแต่หัวลอยในน้ำสองหัวคุยกัน
ตอนนี้ร่างกายทั้งสองคนแดงไปทั้งตัวเหมือนอาบด้วยเลือด ถูกฟันแทงเป็นหลายร้อย หลายพันเข็มพอเดินลึกเข้าพลังงานทางวิญญาณก็ไหลเข้าสู่ทะเลสติของจางเฉินเพิ่มความเจ็บปวดอีกระดับหนึ่ง
โอ้ย! จางเฉินกุมหัวแน่น
เขาพยายามระบายอากาศทางปากหายใจอย่างรุนแรงเพื่อดึงสติเริ่มฝึกหมุนเวียนวิธีฝึกกายาเหนือปฐพีทันทีจางเฉินพบว่าการดูซับเร็วกว่าเดิมอีกเป็นสองเท่าแต่ความเจ็บปวดลดลงมากจึงขับเข้าไปอีกส่วนลึกนั้นไม่ค่อยมีหมอกควัญแล้วสามารถเห็นสภาพแวดล้อมได้ไกลขึ้นแต่ไม่พบใครเลย จึงหันไปมองต้วนเฉิน
“นี่เป็นขีดจำกัดของข้าแล้ว ข้าจะหยุดพักที่นี่ก่อนเพื่อคุ้นเคยกับมัน”เสียงของต้วนเฉินนั้นแสดงถึงความเจ็บปวดหนักมากแล้ว พูดไปด้วยกัดฟันไปด้วย
“งั้นข้าไปต่อนะแล้วเจอกันข้างนอก”
จางเฉินเริ่มรู้สึกคุ้นเคยเขาจึงเปลี่ยนจากการลอยคอเป็นดำน้ำไปข้างหน้าผลลัพที่ได้นั้นน่าทึ่งมากการอาบสระวิญญาณทั้งตัวทำให้อวัยวะร่างกายทั้งหมดของจางเฉินเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างก้าวกระโดดไม่นานเขารู้สึกเหมือนจะหูหนวกและแต่บอดไม่เห็นไม่ได้ยินแต่จางเฉินไม่ได้ตกใจอะไรเปลี่ยนปล่อยให้ของเหลววิญญาณไหลผ่านจนซืมไปถึงไขกระดูกหลังจากหนึ่งชั่วโมงจางเฉินก็กลับมาเป็นปกติ
“นี่ข้ารู้สึกได้ถึงพลังร่างกายเพิ่มขึ้นเท่าตัวน่าจะเป็นร่างกายเหนือปฐพีระดับ 2 แล้ว สิ่งนี่ยอดเยี่ยมมาก”
จางเฉินรู้สึกหายใจผ่านรูขุมขนทั้งหมดได้เลยโดยไม่ต้องขึ้นจากน้ำเขาเจาะลึกเข้าไปเรื่อยๆ จนถึงชั้นในสุด อยู่บริเวณในสุดแล้วจางเฉินสำรวจรอบๆพบหินวิญญาณจำนวนมากแต่ต่างออกไปเพราะเป็นสีส้ม ออกแดง ซึ่งมีขนาดใหญ่มาก
“น่าจะเรียกได้ว่าเป็นหินวิญญาณปฐพี”
จางเฉินเพียงคาดเดาชื่อเท่านั้นเขาเก็บบางก้อนแล้วแหวนมิติแล้วก็เข้าสู่สมาธิเพื่อฝึกกายาเหนือปฐพีจนถึงจุดสูงสุดระดับ2 พบว่าไม่สามารถเพิ่มได้อีก จึงวนไปรอบๆ เพื่อเก็บหินวิญญาณ แล้วฝึกจิตวิญญาณเทวะเขาต้องการพร้อมทั้งร่างกายและวิญญาณก่อนทะลุขั่นหลอมรวมลมปราณเผื่อเกิดอันตรายเพราะสระวิญญาณอย่างน้อยเพิ่มความแข็งเกร่งไว้ก่อนดีกว่า
นอกถ้ำหลักจากผ่านมา 6ชั่วโมง จาก 100 คนต่างออกกันมาแล้ว 70กว่าคนกำลังนั่งไขว่ห้างกำหนดลมหายใจเพื่อปรับพลังปราณให้เข้ากับพลังที่เพิ่มขึ้น
“นี่บ่งบอกถึงอัจฉริยะที่แท้จริงของแต่ละประเทศจริงๆ”ชายชราที่นำทางเข้าสู่สระวิญญาณมองผู้คนที่นั่งสมาธิอย่างสนใจ
“ราวๆ 20 กว่าคนที่เหลือส่วนใหญ่เป็นคนของอาณาจักรหลิงวูของเจ้าเจ้าก็พูดได้สิ เด็กลมปราณก่อเกิดเพียงคนเดียวนั้นยังไม่ออกมาข้าว่ามันคงตายในนั้น”
“ข้าว่าไม่ข้ารู้สึกว่ามันมีความพิเศษ ไม่เหมือนใคร ข้าสัมผัสได้”
“ข้าเชื่อเรื่องพลังวิญญาณของเจ้าที่มีความรู้สึกพิเศษ ไม่แน่เด็กนั้นอาจเปลี่ยนแปลงจนน่าตกใจก็ได้”
จางเฉินทะลุผ่านสู่จิตวิญญาณเทวะขั่น 2และฝึกอย่างต่อเนื่องจนถึงจุดอิ่มตัวไม่สามารถฝึกได้อีกเขาพบว่าสามารถใช้พลังวิญญาณแผ่ไปรอบๆ ได้ไกลกว่าเดิมแม้จะไม่ไกลมากเพราะอยู่ในอาเรย์ขนาดใหญ่ที่ควบคุมไว้ เขาพบหินวิญญาณปฐพีหลายก้อนจึงว่ายน้ำไปไล่เก็บอย่างสนุกสนาน ในส่วนลึกสุดนั้นไม่ค่อยมีหมอกบังตาแล้วจึงค่อนข้างเก็บได้อย่างสะดวกสะบาย
“ผู้หญิง มาได้ไง”
จางเฉินตกใจมากด้วยสระวิญญาณที่เหนียวข้นเป็นของเหลวแต่มีความใสสะอาดมากเขาเห็นผู้หญิงคนหนึ่งและเห็นแทบทั้งหมด ทรวด ทรง อก เอว ไปยาลใหญ่มากมายเขาเก็บหินวิญญาณปฐพีจนผลัดหลงเข้ามาเขตของผู้หญิงหรือนี่ สาวผมบรอนด์ตาสีดำเป็นประกายแสดงสายตาอาฆาตแค้นมองที่จางเฉินเช่นกัน นี่คือจุดจบของโลกสำหรับนางเพราะไม่เคยมีชายใดแม้แต่จับเนื้อต้องตัวมาก่อนแต่ตอนนี้ ทั้งหมด เห็นหมด
“ข้าจะฆ่าเจ้า ไอ้สารเลว”