Silver Dust : Merlin

ตอนที่ 170 ส่งรายงานสิบเล่ม
 
*****ไม่อนุญาตให้นำนิยายไปดัดแปลงหรือเผยแพร่ช่องทางอื่นทุกกรณีนะครับ*****
 
 
เมอร์ลินใช้เวลาทั้งหมดไปกับการทำวิจัยปรับปรุงเวทแรงโน้มถ่วงให้ใช้พลังงานลดน้อยลง โดยที่ยังคงประสิทธิภาพเดิม
 
อย่างที่รู้กันว่าเวทแรงโน้มถ่วงนั้นแบ่งออกเป็นหลายระดับ เวทแรงโน้มถ่วงระดับห้าสามารถทำให้จอมเวทสามารถเหาะเหินกลางอากาศได้ แต่เวทแรงโน้มถ่วงที่ใช้สร้างพาหนะเวทในปัจจุบันนั้นใช้เพียงระดับสามเท่านั้น ส่วนพาหนะที่ต้องบรรทุกน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นจะใช้สูตรเวทระดับสี่
 
อย่างไรก็ตามพาหนะเวทนั้นมีประเภทที่ให้ความหรูหราหรือไฮคลาสอยู่ด้วย ดังนั้นพวกเขาจึงต้องการความเร็วและแรง ซึ่งนั่นไม่ได้หมายถึงพวกเขาไม่ต้องการประหยัดพลังงาน เพราะยิ่งสามารถประหยัดพลังงานได้มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งขับเคลื่อนได้ไกลมากขึ้นเท่านั้น
 
ดังนั้นวงเวทที่พวกเขาเลือกจะใส่เข้าไปจึงต้องมีความเหมาะสม
 
แต่สูตรวงเวทที่เมอร์ลินกำลังจะปรับปรุงนี้คือสูตรวงเวทระดับสาม ซึ่งเหมาะสำหรับพาหนะเวทที่ใช้บรรทุกคนสองถึงสามคน
 
อย่างไรก็ตามพาหนะเวทรูปแบบนี้เป็นที่นิยมมากที่สุด เพราะมันมีราคาไม่แพงมาก เป็นราคาที่นักเวทส่วนใหญ่ที่มีเงินสามารถเอื้อมถึง อีกทั้งยังใช้หินพลังงานเวทเบนต้าขนาดสิบเซนติเมตรที่มีราคาหนึ่งแสนวอยส์ซึ่งใช้กันอย่างแพร่หลาย
 
เมอร์ลินเลือกที่จะทำงานในสิ่งที่ใกล้ตัวเขาที่สุด
 
ทุกขั้นตอนของเขาคือการคำนวณที่แม่นยำและความคิดสร้างสรรค์ที่จะรังสรรค์ให้ผลงานออกมาดีเยี่ยมมากที่สุด
 
หนึ่งสัปดาห์มานี้เมอร์ลินแทบจะไม่ออกมาจากห้องทำงาน ยกเว้นเวลากินข้าวที่เขาจะออกมาตรงเวลาเสมอ นั่นก็เพราะมีมาวิชเป็นผู้ช่วยคอยเตือนเขา ทำให้เขาสามารถกินข้าวได้ตรงเวลา
 
อีกทั้งมาวิชายังทำหน้าที่กำหนดเวลานอนของเขาด้วย
 
นั่นเพราะเมอร์ลินรู้ว่าการพักผ่อนส่งผลต่อการทำงานของเขา หากพักผ่อนน้อยเกินไป ประสิทธิภาพการทำงานของเขาจะลดลง
 
จนเวลาผ่านไปมากถึงสิบวัน ในที่สุดเมอร์ลินก็ออกมาจากห้องทำงานพร้อมกับรายงานวิชาการหลายฉบับ
 
สี่ฉบับแน่นอนว่าเป็นหัวข้อการย่อสูตรเวทดินน้ำลมไฟ ส่วนเล่มอื่นๆ เป็นการปรับปรุงประสิทธิภาพเวทแรงโน้มถ่วงระดับสาม
 
เล่มแรก ปรับปรุงการใช้งานพลังเวทลดลง 50% แต่ประสิทธิภาพของเวทแรงโน้มถ่วงลดลง 35%
 
เล่มที่สอง ปรับปรุงการใช้พลังงานเวทลดลง 40% แต่ประสิทธิภาพของเวทแรงโน้มถ่วงลดลง 25%
 
เล่มที่สาม ปรับปรุงการใช้พลังงานเวทลดลง 30% แต่ประสิทธิภาพของเวทแรงโน้มลดลง15%
 
เล่มที่สี่ ปรับปรุงการใช้พลังงานเวทลดลง 20% แต่ประสิทธิภาพของเวทแรงโน้มถ่วงลดลง 10%
 
เล่มที่ห้า ปรับปรุงการใช้พลังงานเวทลดลง 10% แต่ไม่ส่งผลต่อประสิทธิภาพของเวทแรงโน้มถ่วง
 
และสุดท้ายเล่มที่หก ไม่ใช่การปรับปรุงเวทแรงโน้มถ่วงระดับสาม แต่เป็นการปรับปรุงเวทแรงโน้มถ่วงระดับสอง ปรับปรุงการใช้พลังงานเวทเท่าเดิมแต่เพิ่มประสิทธิภาพของเวทแรงโน้มถ่วงให้มีมากขึ้น 30%
 
รวมทั้งหมดด้วยกันเป็นรายงานทางวิชาการมากถึงสิบเล่มด้วยกัน
 
ซึ่งทั้งหมดนี้เมอร์ลินคิดไว้แล้วว่าจะมีประโยชน์ต่อการพัฒนาอุตสาหกรรมการผลิตยานพาหนะเวท ซึ่งมันจะเป็นธีสิสที่ส่งผลกระทบต่อผู้คนจำนวนมากอย่างแน่นอน
 
“คุณมาร์เทลช่วยนำเอกสารนี้ไปส่งสำนักพิมพ์นิตยสารเวทมนตร์ออโรร่าที่สมาคมนักเวทให้ผมหน่อยนะครับ” เมอร์ลินเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เหนื่อยล้า แม้เขาจะได้รับการพักผ่อนที่เพียงพอ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่เหนื่อยกับการทำเรื่องพวกนี้
 
มาร์เทลที่ดูหน้าเด็กน้อยก็รู้ว่าอีกฝ่ายต้องการที่จะพักผ่อน เขาจึงตอบรับคำขอนี้อย่างเต็มใจ
 
“ได้ครับ ผมจะนำพวกมันไปส่งเดี๋ยวนี้”
 
ชายหนุ่มรับซองเอกสารซองหนาที่จ่าหน้าผู้ส่งผู้รับไว้เรียบร้อย
 
ความจริงการส่งแบบภายนอกแบบนี้เมอร์ลินจะต้องเสียค่าส่ง ไม่เหมือนกับตอนที่เขาส่งในมหาลัย แต่ตอนนี้เขาเหนื่อยเกินไปที่จะมากังวลอะไรกับเรื่องแบบนี้ ยังไงค่าใช้จ่ายเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ก็อยู่ในงบดูแลที่ออสตินให้มาอยู่แล้ว เขาจึงไม่ใส่ใจกับมัน
 
หลังจากที่เมอร์ลินจัดการกับธีสิสนับสิบเล่มของเขาเรียบร้อยแล้วเขาก็ขึ้นไปนอนทันที แม้ว่าตอนนี้จะเป็นเวลากลางวันก็ตาม
 
เมื่องานเสร็จเขาก็เหมือนได้ยกภูเขาออกจากอก สามารถพักผ่อนได้อย่างเต็มที่ซะที
 
เด็กน้อยในตอนนี้รู้สึกเหมือนกับว่าตนเองได้ลิ้มรสของการเป็นผู้ใหญ่ที่ทำงานหนักแล้วก็มิปาน
 
หากกลับไปดูห้องทำงานที่ห้องใต้ดิน ตอนนี้มีบอร์ดมากมายติดอยู่บนผนังและมีการคำนวณสูตรรูนจำนวนมาก และข้างๆ โต๊ะทำงานก็มีเศษกระดาษมากมายถูกขยำหล่นอยู่ตรงนั้น เห็นได้ชัดว่าเขานั้นจริงจังกับการทำงานนี้มากแค่ไหน
 
ความจริงแล้วธีสิสหัวข้อที่เขาทำออกมาไม่ใช่แค่เขาคนเดียวที่ต้องการจะทำมัน แต่มันยังมีนักวิชาการมากมายกำลังคิดค้นในเรื่องนี้ แต่น่าเสียดายที่พวกเขาไม่ได้ประสบความสำเร็จเหมือนเมอร์ลิน นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเด็กน้อยถึงใช้เวลาถึงสิบวันในการเขียนธีสิสพวกนี้ออกมา
 
สิบวันพูดแล้วเหมือนจะนาน แต่มันกลับถือว่าเร็วมากสำหรับการเขียนวิทยานิพนธ์สิบเล่ม อีกทั้งยังเป็นงานที่มีคุณภาพที่คู่ควรที่จะตีพิมพ์ลงนิตยสารวิชาการ
 
มาร์เทลดำเนินการอย่างรวดเร็ว ธีสิสทั้งสิบหัวข้อถูกส่งไปยังนิตยสารเวทมนตร์ออโรร่าภายในไม่กี่วัน
 
ครั้งนี้ดูเหมือนว่ามันจะมาอยู่บนโต๊ะของบรรณาธิการวินสัน
 
ในครั้งก่อนเขารู้สึกเสียดายเป็นอย่างมากที่ซองเอกสารของเมอร์ลินไปวางอยู่บนโต๊ะของเลล่า ทำให้เธอได้หน้าจากการลงปกนิตยสารไป
 
สำนักพิมพ์แห่งนี้มีบรรณาธิการนับสิบ แม้จะมีคนส่งผลงานมามากมาย แต่การที่จะหาผลงานที่มีคุณสมบัติที่จะตีพิมพ์กลับมีน้อยมาก
 
“สวัสดีวินสันวันนี้คุณมาทำงานเร็วมากเหมือนเคยเลยนะ” เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งของเขาเอ่ยทัก
 
“พอดีตื่นเช้าน่ะ คุณเองก็มาทำงานแต่เช้าเช่นกัน”
 
เพื่อนร่วมงานคนนั้นยิ้มและยักไหล่เดินไปที่จุดทานเครื่องดื่ม
 
“วินสันกาแฟตอนเช้าหน่อยไหม?”
 
“ขอบใจเดี๋ยวผมจัดการเอง” วินสันเอ่ยพร้อมกับวางกระเป๋าบนโต๊ะทำงานของตนเอง
 
เมื่อได้เห็นกองซองเอกสารที่คนส่งเอกสารมักจะนำมาวางไว้ตอนเย็นเขาก็ถึงกับถอนหายใจออกมา
 
ยิ่งได้เห็นบางซองที่มีความหนามากด้วยแล้ว เขาก็อดที่จะถอนหายใจออกมาไม่ได้
 
“สงสัยวันนี้ฉันต้องอ่านพวกมันจนปวดหัวอีกแล้วแน่นอน ไปชงกาแฟกินซักแก้วก่อนดีกว่า”
 
แล้วเขาก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินไปคุยกับเพื่อนร่วมงานที่คุยกันก่อนหน้านี้ต่อ