Call me the best chef เรียกผมว่าสุดยอดเชฟ

มอนสเตอร์ แรงค์A

หมูป่ามังกรโบราณ

สกิล : เรียนรู้ พุ่งชนความเร็วแสง เปลวเพลิงอัสนี บ้าคลั่ง

“ว้าว ตัวใหญ่ชะมัด” คุโระพูดออกมาขณะมองไปที่เจ้าหมูด้วยความแปลกใจ เจ้านี้ตัวใหญ่กว่าเจ้าราชาไก่สีทองซะอีก

“คุณไม่กลัวมันงั้นหรอค่ะ” ซิกฟรีดมองไปที่คุโระเธอไม่เห็นความกลัวในสายตาของเขาเลย

“ไม่กลัวหรอกครับ เชฟจะกลัววัตถุดิบได้ยังไง” คุโระยิ้มแล้วพูดออกไป

“พวกเธอเพิ่งสู้กับมันมาหรอครับ” คุโระถามออกมาขณะมองไปที่สองสาวที่อยู่ห่างไกลออกไป ท่าทางเธอบาดเจ็บอยู่เล็กน้อย

“ค่ะ ฉันลองให้พวกเธอปะทะกับมันดูเพื่อให้พวกเธอได้รับประการณ์สู้กับมอนสเตอร์ แรงค์A” ซิกฟรีดพูดออกมาขณะที่เธอยกดาบของเธอขึ้นมาเตรียมพร้อมเข้าปะทะกับเจ้าหมู

“เสียดายจัง ถ้าฉันล้มมันได้ท่าทางจะได้ค่าประสบการณ์เยอะน่าดู” คุโระพูดออกมาเบาๆเขาเศร้าเล็กน้อย เนื่องจากเขาไม่มีพลังพอล้มเจ้าหมูตัวนี้นั้นเอง

“ลิเวีย อดทนไว้” ชาล๊อตพูดออกมาขณะร่ายเวทย์รักษาไปที่ขาของลิเวียเพื่อเชื่อมกระดูกที่หัก

“อึ๊ก” ลิเวียกัดฟันของเธอแน่นด้วยความเจ็บปวด ขณะที่ชาล๊อตเชื่อมกระดูกให้เธอ

“ปัง ตู๊มมมม” เสียงการต่อสู้ดังขึ้นมา

ลิเวียและชาล๊อตหันไปมองทิศทางของเสียงพวกเธอเห็นซิกฟรีดกำลังปะทะกับเจ้าหมูมังกีโบราณตัวนี้

“ชวิ้ง” ซิกฟรีดต่อสู้กับเจ้าหมูป่าตัวนี้แบบไม่อาจริงเลยด้วยซ้ำแต่เธอก็ไม่ได้ประมาท เธอตัดขาหน้าข้างซ้ายของมันออกทันที

“โฮกกกกก อ๊อก อ๊อก” เจ้าหมูมังกรร้องออกมาด้วความเจ็บปวด

“สะ สุดยอด” ชาล๊อตและลิเวียพูดออกมาพร้อมกัน พวกเธอใช้ทั้งเวทย์ทั้งดาบแต่ไม่สามารถทะลุเนื้อของมันได้เลยแต่ไอดอลของพวกเธอกลับตัดขามันออกได้ง่ายๆเหมือนหั่นเต้าหู้เท่านั้น

“กึด” ชาล๊อตกำหมัดแน่นตอนนี้เธอรับรู้แล้วว่าตัวเธอนั้นอ่อนแอแค่ไหน ถ้าเธอยังอ่อนแอแบบนี้เธอก็จะสามารถปกป้องใครได้แน่นอน

“แปะ” ลิเวียเห็นชาล๊อตกำหมัดแน่นเธอจึงเอามือของเธอไปจับมือของชาล๊อต

ชาล๊อตมองไปที่ลิเวีย เธอยิ้มออกมาแล้วค่อยๆคลายกำปั้นและมองไปที่ซิกฟรีดที่กำลังต่อสู้อยู่

“ฝีมือไม่เลว เก่งจริงๆ” คุโระที่อยู่ไม่ไกลพูดขึ้นมาอย่างชื่นชมเทคนิคการใช้ดาบของซิกฟรีด

“ฟู๊มมมมมมมม” เจ้าหมูป่ามังกรพ่นเพลิงอัสนีใส่ซิกฟรีด

“ออร่าบาเรีย” ซิกฟรีดพูดออกมาพร้อมเปิดสกิลป้องกันของเธอ

“ปังงงง” เพลิงอัสนีพุ่งชนกำแพงออโรร่าที่ป้องกันซิกฟรีดจนแตกกระจายทันที

ทันใดนั้น

“แคร๊ก แคร๊ก” ที่หลังของเจ้าหมูปีกมังกรของมันเปลี่ยนรูปร่างเป็นมือพุ่งเข้าไปชดซิดฟรีดทันที

“ปัง” ซิกฟรีดยกดาบป้องกันไว้ทัน

“ไหวไหมครับ” คุโระถามออกมาอย่างเป็นห่วง

“โครกกกก” ซิกฟรีได้ได้ตอบคุโระแต่ท้องของเธอกลับบอกคุโระว่ามันหิวแล้ว

ซิกฟรีดก้มหน้าอย่างอายๆทันที

“พักกินข้าวก่อนเถอะครับ” คุโระพูดออกมาขณะเอาอาหารออกมาเสริฟ เขาวางมันไว้บนโต๊ะเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“รอฉันปราบมันสักครู่ค่ะ” ซิกฟรีดพูดออกมา ถึงเธอจะหิวแค่ไหนเธอก็ไม่สามารถกินได้จนกว่าจะปราบมอนสเตอร์ตรงหน้าก่อน

สองสาวก็เดินเข้ามาที่โต๊ะอาหาร เนื่องจากไม่มีส่วนของชาล๊อตเธอจึงทำได้แค่ยืนมองอาหารเธอไม่กล้าขอคุโระให้ทำอาหารให้เธอเพราะเมื่อครั้งที่แล้วเธอเลือกทิ้งเขาให้ปะทะกับคิง

“ไม่เป็นไรหรอกครับ มากินข้าวก่อนเถอะ เดียวผมหยุดมันให้เอง” คุโระพูดออกมาขณะเดินเข้าไปหาซิกฟรีด

“คุณสู้กับมันได้หรอ” ซิกฟรีดถามด้วยความสงสัย ตอนนี้เธอไม่ค่อยมีแรงเนื่องจากเธอไม่ได้กินข้าวมาสักพักแล้ว และต้องบอกลิเวียเดินไปเดินมา

“ผมสู้กับมันไม่ได้หรอกครับแต่ผมหยุดมันไว้ได้” คุโระพูดออกมาอย่างมั่นใจ

“ถ้าคุณมั่นใจขนาดนั้น ฉันก็จะขอเชื่อใจคุณค่ะ” ซิกฟรีดพูดออกมาพร้อมกับเก็บดาบเข้าไปในฝัก

“วืบ” คุโระหยิบกระทะสีดำขึ้นมาจากมิติเก็บของๆเขา

“นี้มัน” ซิกฟรีดตกใจที่จู่ๆกระทะก็โผล่ขึ้นมาจากอากาศที่ว่างเปล่า

ขณะที่คุโระหยิบกระทะออกมานั้นเอง

-เควสพิเศษ-

ปราบหมูป่ามังกรณโบราณ

รางวัลภารกิจ

ค่าประสบการณ์ 15 เลเวล

ความสามรถพิเศษแบบสุ่ม1 ชิ้น

บทลงโทษภารกิจ

ท่านจะถูดลดเลเวลลง15เลเวล

เควสได้ปรากฏขึ้นมาต่อหน้าของคุโระ

“ถ้าชนะฉันได้ 15 เลเวลซิน่ะ แต่แพ้ก็เสีย15เช่นกัน” คุโระพูดขึ้นมาอย่าปวดหัว ถ้าเขาแพ้เลเวลของเขาจะกลายเป็น 0 ทันที

“โฮกกกกกกก” หมูมังกรโบราณคำรามร้องออกมาด้วยความคลั่ง

“ให้ฉันช่วยคุณเถอะค่ะ” ซิกฟรีดเห็นท่าไม่ดี เธอจึงคิดลงมือให้ความช่วยเหลือแก่คุโระ

“ไม่เป็นอะไรครับ คุณไปกินอาหารเถอะเดียวมันจะเย็นซะก่อน” คุโระยิ้มแล้วพูดออกมา

“แต่...” ซิกฟรีดยังไม่ทันพูดจบ เจ้าหมูมังกรก็พุ่งเข้าหาคุโระทันที

“สยบ” คุโระพูดขึ้นมา

“บึ๊มมมม” เจ้าหมูมักรโบราณล้มลงทันที มันโดนแรงกดดัน กดดันมันไว้กับพื้นดิ เนื่องจากมันคิดทำร้ายคุโระ เพราะตอนนี้เจ้าหมูมังกรโบราณอยู่ในระยะของร้านอาหาร เมื่อมันประสงค์ร้ายมันจึงโดนระบบเล่นงานทันที

“ไม่จริงน่า” สามสาวงง กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

“นี้คุณเป็นยอดฝีมืออย่างนั้นหรอ” ซิกฟีดถามคุโระด้วยความสงสัย

“ฮึบ” คุโระไม่ได้ซิฟฟรีด เขากระโดดขึ้นไปบนหัวของหมูมังโบราณทันที

“แสยะ” คุโระยกกระทะขึ้นขณะเขายิ้มออกมา

“เป้งงงงงงงง” เสียงกระทะปะทะเข้ากับหัวเจ้าหมู

“โฮกกกก” เจ้าหมูร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดทันที

“เป้งงงงงงงง” เสียงกระทะปะทะเข้ากับหัวเจ้าหมู

“โฮกกกก” เจ้าหมูร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดทันที

คุโระคิดจะปราบเจ้าหมูป่ามังกรโบราณแบบนี้ซะเลย เขาไม่จำเป็นต้องเสี่ยงชีวิตออกไปสู้ด้วยซ้ำ เขาเพียงแค่อาศัยพลังของร้านอาหารช่วยเขาเท่านั้น เขารัวกระทะใส่แรงหวดลงไปที่หัวของมันไม่หยุด

“เป้งงงงงงง”

“เป้งงงงงงง”

“เป้งงงงงงง”

“เป้งงงงงงง”

สาวๆเห็นคุโระลงมือฟาดหมูป่ามังกรโบราณอย่างง่ายๆ โดยที่เจ้าหมูไม่ได้ต่อต้านเลยสักนิด พวกเธอก็ยืนอึ้งไปตามๆกัน

ทันใดนั้น

-ติ๊ง ท่านได้สังหารหมูป่ามังกรโบราณ แรงค์A สำเร็จ-