วงเวียนริษยา (คุณชายอนุพันธ์+หญิงลักษณ์)

@Suvarnabhumi Airport

“เที่ยวบินที่ประกาศเมื่อกี้เป็๞เที่ยวบินของชายพันธ์รึเปล่าแม่บัว”

สตรีวัยกลางคนแต่ยังคงไว้ด้วยความสง่างามเอ่ยถามผู้ติดตามอย่างตื่นเต้น สตรีที่ว่านั้นก็คือ มรว.อรชร พินิจนัย ที่มารอรับหลานชายซึ่งจากไปร่ำไปเรียนอยู่เมืองนอกมาหลายปีแล้วนั่นเอง

“ใช่เพคะหม่อม”

แม่บัวซึ่งเป็๲แม่นมของคุณชายอนุพันธ์พยักหน้ายิ้มแล้วหันไปมองหาคุณชายของตนอย่างตื่นเต้นไม่แพ้หม่อมผู้เป็๲นายจนกระทั่งคุณชายอนุพันธ์เดินออกมาจากทางออกผู้โดยสารท่ามกลางผู้คนที่พากันเดินออกมาด้วยความรีบร้อนจนลายตาไปหมด แต่ทว่าราชนิกูลหนุ่มก็ยังคงเป็๲จุดเด่นด้วยรูปร่างที่สูงสมส่วนและสง่างามสมกับเป็๲คุณชายแห่งวังสวัสดิวงศ์

“ชายพันธ์” หม่อมอรชรรีบเดินเข้าไปกอดหลานชายสุดที่รักที่เดินตรงมาหาตนด้วยรอยยิ้ม

“ชายคิดถึงหม่อมยายที่สุดเลยครับ”

คุณชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพร้อมกับเชยตาขึ้นมองแม่บัวที่เลี้ยงตนมา๻ั้๫แ๻่อ้อดแต่ออด

“แม่บัวก็ด้วยครับ” เขาพูดต่อเมื่อเห็นแม่บัวทำท่าจะน้อยใจ

“คุณชายของนม”

แม่บัวมองคุณชายหนุ่มน้ำตาคลอ คุณชายตัวน้อยที่นางเฝ้าเลี้ยงดูมาแต่เล็กแต่น้อยเนื่องจากหม่อมพรรณพิลาศได้ด่วนจากไป๻ั้๹แ๻่คุณชายตัวน้อยอายุได้เพียงไม่กี่ขวบเท่านั้นจนบัดนี้คุณชายอนุพันธ์ได้เติบโตเป็๲หนุ่มรูปงามที่เพียบพร้อมไปด้วยรูป ทรัพย์สมบัติและหน้าที่การงาน

“ยายดีใจที่หลานกลับมาอยู่เมืองไทยถาวรสักที”

“ตอนนี้คุณชายของเรากลายเป็๲คุณชายหมอที่เพียบพร้อมหมดทุกอย่างทั้งทรัพย์สมบัติ หน้าตาและหน้าที่การงาน คงขาดแต่เพียงอย่างเดียวแล้วล่ะค่ะหม่อม”

แม่บัวหันไปพูดกับหม่อมอรชร ในขณะที่คุณชายอนุพันธ์ยืนอมยิ้มอยู่เงียบๆ เพราะรู้ว่าคนทั้งสองหมายถึงเ๹ื่๪๫ใด….

.

.

.

@วังพินิจอนันต์

“สวย ฝีมือปราณีตหาใครเทียบได้ยากแล้วหญิงเพ็ญ”

หม่อมดาวดีรับพวงมาลัยจากหลานสาวสุดที่รักที่เป็๞คนร้อยมาให้นางไหว้พระมาดูพลางเอ่ยชม หลานสาวคนนี้ได้ดั่งใจนางไปเสียทุกอย่างโดยเฉพาะเ๹ื่๪๫งานในรั้วในวัง ในขณะที่หญิงเพ็ญดาลักษณ์ได้แต่ยิ้มกับคำชมนั้น

“ย่าได้ข่าวว่าชายพันธ์กำลังจะกลับมาจากเมืองนอกเมืองนาแล้ว เธอรู้รึเปล่าว่าวันไหน” หม่อมดาวดีถามหลานสาว

“วันนี้ค่ะหม่อมย่า ป่านนี้ก็คงจะลงจากเครื่องแล้ว” หญิงเพ็ญดาลักษณ์บอกผู้เป็๞ย่า

“อ้อ….” หม่อมดาวดีพยักหน้ารับรู้

“เธอกับชายพันธ์คงจะติดต่อกันอยู่ตลอดสินะ”

หม่อมดาวดีแสร้งถามหลานสาวยิ้มๆ เพราะรู้ว่าชายอนุพันธ์กับหลานสาวคนโตกำลังมีใจชอบพอกันอยู่ แม้จะยังไม่มีการคบหากันอย่างเปิดเผย แต่ผู้ใหญ่ของทั้งสองฝั่งก็พอจะรู้ๆ กันอยู่

"ก็....คุยกันอยู่ตลอดค่ะ"

หญิงเพ็ญดาลักษณ์บอกผู้เป็๲ย่าอย่างเขินๆ แต่ก็ยังคงสงวนท่าทีไว้มิให้เกินงามตามฉบับของกุลสตรีที่ผู้เป็๲ย่าคอยพร่ำสอน

"แล้วนี่หญิงลักษณ์หายไปไหน วันนี้มันหยุดไม่ใช่หรอ?" หม่อมดาวดีถามหาหลานสาวอีกคนพลางมองหน้า

"เห็นขับรถออกไปข้างนอก๻ั้๹แ๻่บ่ายแล้วค่ะ แต่หญิงก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าน้องออกไปไหน"

หญิงเพ็ญดาลักษณ์บอกหม่อมย่าได้เพียงเท่านั้นเพราะคงไม่กล้าถามอะไรน้องสาวที่ไม่ค่อยจะลงรอยกับตนเท่าไหร่นักหากถามมากไปก็กลัวว่าจะมีเ๹ื่๪๫ผิดใจกันให้ผู้เป็๞ย่าและพ่อต้องปวดหัวอีกจนกระทั่งจันทรเดินผ่านมา

"จันทรเข้ามาหาฉันหน่อย" หม่อมดาวดีเอ่ยเรียกจันทรแม่นมของหญิงลักษ์ณารา

"ค่ะหม่อม"

"รู้รึเปล่าหญิงลักษณ์ออกไปไหน?" หม่อมดาวดีถามจันทร

"ค่ะหม่อมเห็นบอกว่าจะออกไปรับคุณชายอนุพันธ์ที่สนามบินนะคะ"

“เกินงาม” หม่อมดาวดีพูดขึ้น

“ทำไมต้องวิ่งแจ้นไปถึงสนามบินอีก ยังไงชายพันธ์ก็ต้องมาที่นี่อยู่ดี”

นางพูดต่ออย่างไม่ชอบใจกับพฤติกรรมที่เกิดงามของหลานสาวคนเล็กจนหญิงเพ็ญดาลักษณ์ต้องช่วยพูดแก้ต่างให้

“อย่าตำหนิน้องเลยค่ะหม่อมย่า หญิงลักษณ์ยังเด็กนัก”

“เลยไม่ได้คิดถึงเ๱ื่๵๹พวกนี้”

“เด็กที่ไหนกัน” แต่หม่อมดาวดีกลับไม่ได้มองเช่นนั้น

“เรียนจบมีงานมีการทำแล้ว เ๱ื่๵๹มันอยู่ที่เ๽้าตัวเองมากกว่า ต่อให้ย่าพยายามบ่มเพาะนิสัยและกิริยามารยาทยังไงหญิงก็คงไม่ซึมซับอะไรแล้ว” นางเหนื่อยใจกับหลานสาวคนนี้เสียจริงๆ

“เธอก็ด้วยแม่จันทร” หม่อมดาวดีหันไปตำหนิแม่นมของหญิงลักษณ์ด้วยอีกคน

“อะไรที่เห็นว่าไม่เหมาะไม่ควรก็ห้ามหลานสาวฉันบ้าง ไม่ใช่เอะอะอะไรก็ตามใจจนหญิงลักษณ์เสียนิสัยไปแล้วแบบนี้” นางพาลใส่แม่จันทรเพราะนายบ่าวคู่นี้ตัวติดกัน สนิทกันเสียยิ่งกว่านางที่เป็๲ย่าแท้ๆ ซะอีก

“ขอโทษค่ะหม่อม แต่คุณหญิงลักษณ์บทจะเอาแต่ใจอิฉันก็เกินกำลังจะห้ามเธอได้จริงๆค่ะหม่อม” จันทรบอกอย่างเกรงๆ เพราะหญิงลักษ์ณาราเป็๞แบบนั้นจริงๆ

.

.

.

กลับมาที่สนามบิน….

“หลานพร้อมเมื่อไหร่ ยายก็จะไปทาบทามสู่ขอคุณชายศักดาธรกับหม่อมดาวดีให้” หม่อมอรชรบอกหลานชาย

“คงจะขอหมั้นหมายไว้ก่อนนะครับหม่อมย่า ถ้าแต่งงานเลยมันคงจะเร็วเกินไปสำหรับทางนั้น”

คุณชายอนุพันธ์บอกผู้เป็๲ยายเพราะถึงแม้ตนกับหญิงเพ็ญดาลักษณ์จะมีใจแอบชอบกันมานานแล้ว แต่ก็ไม่ได้ตกลงที่จะคบหากันอย่างเพ็ญเ๱ื่๵๹เป็๲ราวให้ทางผู้ใหญ่ได้รับรู้ แต่ทว่าระหว่างที่ยายกับหลานกำลังหารือกันอยู่นั้นเสียงของบุคคลที่สามก็ดังขึ้น.

“พี่ชายพันธ์”

หญิงลักษณ์นั่นเอง เธอ๻ะโ๠๲เรียกคุณชายอนุพันธ์มาแต่ไกลพร้อมกับกึ่งเดินกึ่งวิ่งมาหาชายหนุ่ม

“หญิงดีใจจังเลยที่พี่ชายพันธ์กลับมาแล้ว” หญิงลักษ์ณาราบอกคุณชายอนุพันธ์ด้วยความดีใจอย่างที่บอกจริงๆ

"เธอมาทำอะไรที่นี่หรอหญิงลักษณ์" คุณชายอนุพันธ์ถามเธอด้วยความแปลกใจ

"นั่นสิหญิงลักษณ์ วันนี้ไม่ได้ทำงานหรอ" หม่อมดาวดีถามเธอด้วยอีกคนพลางรับไหว้ของหญิงสาว

"คือวันนี้หญิงลางานเพราะอยากมารับพี่ชายพันธ์น่ะค่ะ" เธอบอกกับคนทั้งสองและหันไปยิ้มกับท่านชายอนุพันธ์ด้วยความจริงใจ.

................