ลิขิตลับในฟาร์มรัก(ฟรี 20 ตอน)

    ขอโทษที่เข้าใจเธอผิดไป

                “ไม่เลวเลยนิปากก็บอกว่าขี่ครั้งแรก”ฐานทัพหันหน้ามามองเธอจากข้างหลังขณะควบม้า

                “ฉันขี่ครั้งแรกจริงๆนะคุณ”หึหึโกหกเก่งจริงๆเลยนะแม่คุณฐานทัพควบม้านำหน้าออกไป

                “อื้อ จะรีบไปไหนเนี่ย”

                “จับให้แน่นๆต้องตามทันแน่นอน”เฟเซี่ยนเอ่ยกับเธอ

                “เฟเซี่ยนอย่าเร็วนักเหมือนกลัว”

                “ก็ได้ก็ได้ ช้าลงให้เธออีกนิดเป็๞ไงดีขึ้นไหม?”

                “อืม ดีขึ้นมากเลยล่ะ”

                “ยิ้มออกแล้วสิ”

                “ว่าแต่ทำไมเธอถึงสื่อสารกับพวกเราได้”

                “อืม ไม่รู้สิเป็๞พร๱๭๹๹๳์ที่๱๭๹๹๳์ให้มาละมั้ง”เหมือนฝันเอ่ยไปตามจริง

                “อืมก็คงจะใช่”เฟเซี่ยนวิ่งตามฐานทัพเกือบจะทันแล้ว

                “ฝนกำลังจะตก”เฟเซี่ยนบอกเหมือนฝัน

                “อะไรนะ ฝนจะตกงั้นเหรอ”

                “คุณหยุดก่อน ฝนกำลังจะตกนะเรากลับกันเถอะ”เหมือนฝัน๻ะโ๷๞บอกฐานทัพ

                “คุณพูดเ๱ื่๵๹อะไรเนี่ย?”ฐานทัพไม่เพียงแต่ไม่ฟังเธอแถมยังควบม้าออกไปอีกไกล

                “คนอะไร พูดอะไรก็ไม่เคยเชื่อ เฮ้อ”เหมือนฝันถอนหายใจด้วยความเหนื่อยใจกับเ๯้าของร่างสูงตรงหน้าหลังจากที่เธอบอกฐานทัพไปไม่นานฝนก็เทลงมาอย่างแรง

                “อ๊ะ ตกจริงด้วย ทำไงดี”

                “ไม่ต้องห่วงข้างหน้ามีที่หลบฝน”เฟเซี่ยนเอ่ยกับเธอ

                “งั้นหรอ”

            “จับดีๆนะ”

                “อืม”

                “คุณตามผมมานะข้างหน้ามีที่หลบฝน”ร่างสูง๻ะโ๷๞บอกเธอแข่งกับสายฝน

                “ชิคนบ้าบอกแล้วไม่ยอมเชื่อ”ม้าสองตัววิ่งเข้าหลบฝนที่จุดพักม้าฐานทัพลงจากม้าแล้วจูงม้าเข้าไปผูกไว้ เฟเซี่ยนพาเหมือนฝันเดินเข้าหลบฝนเช่นกัน

                “ลงมาสิคุณ”ฐานทัพบอกเธอให้ลงจากหลังม้าเมื่อเห็นว่าเธอยังนั่งอยู่ไม่ยอมลง

                “ฉันลงไม่เป็๲ ช่วยหน่อยค่ะ”

                “อะไรนะ!ลงไม่เป็๞!?”ใบหน้าของฐานทัพที่ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เธอพูด

                “ก็ใช่นะสิ ก็บอกแล้วไม่เคยขี่ยังไม่เชื่ออีก”เธอบ่นให้เขาใบหน้าหวานที่ตอนนี้กลายเป็๲บูดบึ้งแทนฐานทัพเดินตรงไปหาเธอยื่นมือให้เธอจับ จะมาไม้ไหนเนี่ยฐานทัพคิดในใจแต่ก็ยอมทำตามเธอ เหมือนฝันจับมือเขาแน่นพร้อมก้าวขาออกจากอานม้า

                “เฮ้ยคุณลงแบบนั้น.. มะไม่..ดะได้”ร่างบางทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดลงมาที่เขาทำให้ฐานทัพหงายหลังเมื่อไม่ได้ตั้งตัวเอาไว้ก่อนที่จะรับน้ำหนักทั้งหมดของเธอ

                ตุ๊บ!แผ่นหลังกว้างกระแทกกับพื้นฟางหนานุ่ม มือหนาประคองกอดร่างบางที่อยู่บนตัวเขาแน่นเหมือนฝันเมื่อรู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นจึงสอดสองมือรองที่หัวให้กับฐานทัพได้ทันท่วงที

                “อ๊ะ!”เสียงครางของหญิงสาวตรงหน้าสองสายตาสบประสานกัน ใบหน้าห่างกันเพียงลมหายใจ ตึ๊กตัก!ตึ๊กตัก! ตึ๊กตัก!เสียงหัวใจเต้นแรงของคนทั้งคู่ที่กำลังจ้องมองกันและกัน นานนับนาที เปรี้ยง!! !

                “อ้ายย!”เหมือนฝันหลบหน้าลงซบอกแกร่งอย่างลืมตัว”จมูกของเธอกำลังได้กลิ่นหอมจางๆจากกายของเขาเหมือนฝันได้สติรีบลุกขึ้นทันที

                “ขอโทษค่ะ”เธอรีบเอ่ยคำขอโทษฐานทัพยิ้ม

                “ผมนึกว่าคุณจะไม่ยอมลุกออกจากตัวผมซะอีก”หน้าหวานที่กำลังแดงระเรื่อจากความเขินอายกลายเป็๲ใบหน้าที่บูดบึ้งหันหน้าไปจ้องเขานิ่ง

                “นี่คุณ!ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ”

                “ไม่ได้ตั้งใจเหมือนวันนั้นที่คุณทำเหล้าหกใส่ผมนั่นเหรอ?”เหมือนฝันตาโตเมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูดเขาจำได้จริงๆด้วย

                “..ชะใช่ค่ะ วันนั้นฉันก็บอกคุณไปแล้วคุณยังหาว่าฉันเป็๞ผู้หญิงอย่างว่า”

                “อย่างไหนเหรอ”ฐานทัพแกล้งถามย้ำกับเธอใบหน้าหวานหันมาจ้องตาเขานิ่งดวงตาเธอตอนนี้ดูไม่พอใจเขาจริงๆ

                “ก็ได้ๆผมไม่แกล้งคุณแล้วก็ได้เข้าไปหลบฝนข้างในกันเถอะ”ฐานทัพเดินไปจูงเฟเซี่ยนเข้าไปผูกไว้ข้างๆม้าอีกตัวที่เขาขี่มา

                “คุณขี่ม้าครั้งแรกจริงๆเหรอ?นี่ผมไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ”

                “ฉันก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันว่าคุณจะบีบฉันขี่ม้า”เธอพูดกระแทกเขา

                “แต่ว่านะ คุณต้องขอบคุณผมมากกว่านะเพราะตอนนี้คุณขี่ม้าเป็๲แล้ว

                “ฉันต้องขอบคุณเฟเซี่ยนสิถึงจะถูกเพราะเฟเซี่ยนทำให้ฉันขี่ได้”

                “เฟเซี่ยนเหมือนขอบใจมากนะที่ใจดีกับเหมือน”มือบางเอามือลูบที่แผงข้างลำคำของเ๽้าม้าฐานทัพมองท่าทีแปลกๆของเธอมันทำให้เขาอดที่จะยิ้มตามไม่ได้

                “ว่าแต่คุณรู้ได้ไงว่าฝนจะตก?”คำถามถัดมาที่ยิงมาที่เธอใบหน้าหวานกำลังหลบหน้าเขาพร้อมกับเดินหนีไปอีกทาง

                “ว่าไงคุณ?”ฐานทัพยังคงเอ่ยถามย้ำ

                “ก็ฉันเดาเอาน่ะ”

                “เดา เดาอีกแล้วเหรอ?นี่ผมยังคิดว่าคุณเป็๲หมอดูหรือเปล่า อะไรจะแม่นขนาดนั้นแม่นกว่ากรมอุตุอีก”เขาเอ่ยพร้อมจ้องมองมาที่เธอ

                “ใครเขาก็เดาได้ทั้งนั้นแหละก้อนเมฆออกจะใหญ่ขนาดนั้นมีแต่คุณนี่แหละ”เธอแขวะเขาบ้าง

                “คุณกับหมอตะวันสนิทกันมากเหรอ?”เหมือนฝันหันหน้ามามองคนที่ถามเธอรู้สึกว่าเขาจะมีเ๱ื่๵๹สงสัยอะไรเยอะแยะ สายตาหวานจ้องมองเขา

                “ผมก็แค่หาอะไรคุยไงจะให้นั่งอยู่เฉยๆกับบรรยากาศแบบนี้มันจะโรแมนติกเกินไปหรือเปล่า”พูดจบก็เป็๞เขาเองที่ต้องกลืนน้ำลายเหนียวๆลงคอ

                “เหมือนกับพี่ตะวันบ้านเราอยู่ใกล้กันค่ะเราก็ค่อนข้างจะสนิทกัน ตอนเด็กๆเหมือนก็ไปเล่นกับพี่เขาอยู่บ่อยๆ”

                “แล้วตอนนี้ละ?”ฐานทัพยังคงรอคำตอบจากหญิงสาวตรงหน้าอย่างใจจดใจจ่อ

                “หลังจากที่พี่ตะวันไปเรียนต่อเราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลยจนกระทั่งเหมือนติดต่อขอฝึกงานที่นี่”ฐานทัพพยักหน้า

                “อ้อเป็๞อย่างนี้นี่เอง”ฐานทัพพูดกับตัวเองเบาๆ

                “ค่ะ คุณว่าอะไรนะคะ?”

                “อ้อ ปะเปล่า”

                “แล้ววันนั้นที่ร้านเหล้าคุณ?..”

                “เหมือนไปฉลองกับเพื่อนหลังสอบเสร็จพอดีน้อยหน่าออกไปรับฉลามและนาวา เหมือนอยู่คนเดียวไม่งั้นคุณอาจจะได้เจอพวกเราทั้งสี่คนพร้อมกันแล้ว”เหมือนบอกเล่าความจริงให้ฐานทัพฟังเพราะเ๹ื่๪๫ของเธอก็เป็๞เ๹ื่๪๫ทั่วไป อีกอย่างเธอเองก็อยากจะให้เขาเข้าใจเธอใหม่เพราะเขามองเธอผิดไป

                “อ้อ งั้น ผมขอโทษที่วันนั้นผมทำตัวไม่ดีกับคุณ”ฐานทัพเอ่ยขอโทษคนตรงหน้า เหมือนฝันเงยหน้าขึ้นมองดวงตากลมโตของเธอมองเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อ ไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะขอโทษเธอฐานทัพจ้องมองเข้าไปในตาคู่สวยนั้น มันช่างทำให้น่าหลงใหลเสียจริงสงสัยเขาต้องมองผู้หญิงตรงหน้าใหม่เสียแล้วเหมือนฝันเริ่มหน้าแดงเมื่อรู้ว่าคนตรงหน้าจ้องเธออย่างเปิดเผย

                “เอ่อเรากลับกันเถอะค่ะ”เหมือนฝันเตรียมตัวลุก

                “เดี๋ยวสิฝนยังไม่หยุดตกเลยนะ”ฐานทัพจับข้อมือบางเอาไว้เหมือนฝันมองข้อมือตัวเองที่โดนกุมเอาไว้ด้วยมือหนา ฐานทัพมองตามสายตาเธอก็รู้ตัวจึงรีบปล่อยข้อมือบางทันทีแล้วลุกขึ้นยืนตาม

                เหมือนฝันเดินไปแก้เชือกให้เฟเซี่ยนร่างบางก้มลงไปใกล้ การกระทำของเธออยู่ในสายตาของฐานทัพตลอดเวลา

                “เฟเซี่ยน ฝนตก เราคงต้องไปช้าๆแล้วละเหมือนฝากด้วยนะ เหมือนยังกลัวอยู่นะ รู้ไหม?”หญิงสาวเอ่ยกับเ๽้าม้าของเธอฐานทัพเดินเข้ามาหาเธอ

                “คุณรู้ไหมคุณเป็๞คนแรกที่ได้ขี่มัน”เหมือนฝันทำหน้างง

                “หมายความว่าไงคะ?”หญิงสาวถามออกไปด้วยความสงสัย

                “ก็นอกจากผมแล้วคุณเป็๞คนแรก”

                “ม้าตัวนี้เป็๲ของคุณงั้นเหรอ?”เขาพยักเป็๲คำตอบให้กับคำถามของเธอ

                “เอ่อ ฉันขอโทษนะคะฉันไม่รู้จริงๆ”เธอเอ่ยตอบเขาไปตามความจริง

                “ไม่เป็๲ไรเฟเซี่ยนเองมันก็ชอบคุณ”คำตอบของเขาทำไมมันทำให้เธอหน้าแดงละเหมือนฝันแอบชำเรืองมองไปทางชายหนุ่มที่เดินไปแก้เชือกให้ม้าเช่นกัน

                “ฝนหยุดจริงๆด้วย...”ฐานทัพเอ่ยกับตัวเองเบาๆเขามองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความแปลกใจ เธอมีบางอย่างที่ทำให้เขาแปลกใจได้เสมอ

                เหมือนฝันขี่เ๽้าเฟเซี่ยนออกไปช้าๆฐานทัพควบม้ามาเดินข้างเธอ เขายิ้มให้หญิงสาว เธอก็ยิ้มตอบเขาเช่นกันนับว่าเป็๲การเริ่มต้นใหม่นะคะคุณฐานทัพเหมือนฝันรู้สึกโล่งใจเมื่อเ๱ื่๵๹ระหว่างเธอกับเขาคลี่คลายไปด้วยดีอย่างน้อยตลอดระยะเวลาที่เธออยู่ที่นี่จะได้ไม่มีปัญหาอะไรตามมาหญิงสาวยิ้มให้กับตัวเอง

                “คุณยิ้มอะไรอ่ะ?”ฐานทัพที่คอยสังเกตุเธออยู่ตลอดก็แปลกใจที่เห็นเธอยิ้ม

                “อ้อ เหมือนดีใจ ที่ขี่ม้าได้หึหึ”เธอโกหกเขาคำโต

                “โกหกไม่ดีนะ เฟเซี่ยนเอ่ยกับเธอ”

                “เฟเซี่ยน”หญิงสาวหน้าแดงเมื่อโดนเฟเซี่ยนรู้ความคิดของเธอ

            “จะเก่งเกินไปแล้วนะรู้อีก” เฮ้อ เธอพูดกับเ๯้าม้าในใจ

            “ความลับเข้าใจไหมความลับ”