“ไม่เลวเลยนิปากก็บอกว่าขี่ครั้งแรก”ฐานทัพหันหน้ามามองเธอจากข้างหลังขณะควบม้า
“ฉันขี่ครั้งแรกจริงๆนะคุณ”หึหึโกหกเก่งจริงๆเลยนะแม่คุณฐานทัพควบม้านำหน้าออกไป
“อื้อ จะรีบไปไหนเนี่ย”
“จับให้แน่นๆต้องตามทันแน่นอน”เฟเซี่ยนเอ่ยกับเธอ
“เฟเซี่ยนอย่าเร็วนักเหมือนกลัว”
“ก็ได้ก็ได้ ช้าลงให้เธออีกนิดเป็ไงดีขึ้นไหม?”
“อืม ดีขึ้นมากเลยล่ะ”
“ยิ้มออกแล้วสิ”
“ว่าแต่ทำไมเธอถึงสื่อสารกับพวกเราได้”
“อืม ไม่รู้สิเป็พร์ที่์ให้มาละมั้ง”เหมือนฝันเอ่ยไปตามจริง
“อืมก็คงจะใช่”เฟเซี่ยนวิ่งตามฐานทัพเกือบจะทันแล้ว
“ฝนกำลังจะตก”เฟเซี่ยนบอกเหมือนฝัน
“อะไรนะ ฝนจะตกงั้นเหรอ”
“คุณหยุดก่อน ฝนกำลังจะตกนะเรากลับกันเถอะ”เหมือนฝันะโบอกฐานทัพ
“คุณพูดเื่อะไรเนี่ย?”ฐานทัพไม่เพียงแต่ไม่ฟังเธอแถมยังควบม้าออกไปอีกไกล
“คนอะไร พูดอะไรก็ไม่เคยเชื่อ เฮ้อ”เหมือนฝันถอนหายใจด้วยความเหนื่อยใจกับเ้าของร่างสูงตรงหน้าหลังจากที่เธอบอกฐานทัพไปไม่นานฝนก็เทลงมาอย่างแรง
“อ๊ะ ตกจริงด้วย ทำไงดี”
“ไม่ต้องห่วงข้างหน้ามีที่หลบฝน”เฟเซี่ยนเอ่ยกับเธอ
“งั้นหรอ”
“จับดีๆนะ”
“อืม”
“คุณตามผมมานะข้างหน้ามีที่หลบฝน”ร่างสูงะโบอกเธอแข่งกับสายฝน
“ชิคนบ้าบอกแล้วไม่ยอมเชื่อ”ม้าสองตัววิ่งเข้าหลบฝนที่จุดพักม้าฐานทัพลงจากม้าแล้วจูงม้าเข้าไปผูกไว้ เฟเซี่ยนพาเหมือนฝันเดินเข้าหลบฝนเช่นกัน
“ลงมาสิคุณ”ฐานทัพบอกเธอให้ลงจากหลังม้าเมื่อเห็นว่าเธอยังนั่งอยู่ไม่ยอมลง
“ฉันลงไม่เป็ ช่วยหน่อยค่ะ”
“อะไรนะ!ลงไม่เป็!?”ใบหน้าของฐานทัพที่ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เธอพูด
“ก็ใช่นะสิ ก็บอกแล้วไม่เคยขี่ยังไม่เชื่ออีก”เธอบ่นให้เขาใบหน้าหวานที่ตอนนี้กลายเป็บูดบึ้งแทนฐานทัพเดินตรงไปหาเธอยื่นมือให้เธอจับ จะมาไม้ไหนเนี่ยฐานทัพคิดในใจแต่ก็ยอมทำตามเธอ เหมือนฝันจับมือเขาแน่นพร้อมก้าวขาออกจากอานม้า
“เฮ้ยคุณลงแบบนั้น.. มะไม่..ดะได้”ร่างบางทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดลงมาที่เขาทำให้ฐานทัพหงายหลังเมื่อไม่ได้ตั้งตัวเอาไว้ก่อนที่จะรับน้ำหนักทั้งหมดของเธอ
ตุ๊บ!แผ่นหลังกว้างกระแทกกับพื้นฟางหนานุ่ม มือหนาประคองกอดร่างบางที่อยู่บนตัวเขาแน่นเหมือนฝันเมื่อรู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นจึงสอดสองมือรองที่หัวให้กับฐานทัพได้ทันท่วงที
“อ๊ะ!”เสียงครางของหญิงสาวตรงหน้าสองสายตาสบประสานกัน ใบหน้าห่างกันเพียงลมหายใจ ตึ๊กตัก!ตึ๊กตัก! ตึ๊กตัก!เสียงหัวใจเต้นแรงของคนทั้งคู่ที่กำลังจ้องมองกันและกัน นานนับนาที เปรี้ยง!! !
“อ้ายย!”เหมือนฝันหลบหน้าลงซบอกแกร่งอย่างลืมตัว”จมูกของเธอกำลังได้กลิ่นหอมจางๆจากกายของเขาเหมือนฝันได้สติรีบลุกขึ้นทันที
“ขอโทษค่ะ”เธอรีบเอ่ยคำขอโทษฐานทัพยิ้ม
“ผมนึกว่าคุณจะไม่ยอมลุกออกจากตัวผมซะอีก”หน้าหวานที่กำลังแดงระเรื่อจากความเขินอายกลายเป็ใบหน้าที่บูดบึ้งหันหน้าไปจ้องเขานิ่ง
“นี่คุณ!ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ”
“ไม่ได้ตั้งใจเหมือนวันนั้นที่คุณทำเหล้าหกใส่ผมนั่นเหรอ?”เหมือนฝันตาโตเมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูดเขาจำได้จริงๆด้วย
“..ชะใช่ค่ะ วันนั้นฉันก็บอกคุณไปแล้วคุณยังหาว่าฉันเป็ผู้หญิงอย่างว่า”
“อย่างไหนเหรอ”ฐานทัพแกล้งถามย้ำกับเธอใบหน้าหวานหันมาจ้องตาเขานิ่งดวงตาเธอตอนนี้ดูไม่พอใจเขาจริงๆ
“ก็ได้ๆผมไม่แกล้งคุณแล้วก็ได้เข้าไปหลบฝนข้างในกันเถอะ”ฐานทัพเดินไปจูงเฟเซี่ยนเข้าไปผูกไว้ข้างๆม้าอีกตัวที่เขาขี่มา
“คุณขี่ม้าครั้งแรกจริงๆเหรอ?นี่ผมไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ”
“ฉันก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันว่าคุณจะบีบฉันขี่ม้า”เธอพูดกระแทกเขา
“แต่ว่านะ คุณต้องขอบคุณผมมากกว่านะเพราะตอนนี้คุณขี่ม้าเป็แล้ว
“ฉันต้องขอบคุณเฟเซี่ยนสิถึงจะถูกเพราะเฟเซี่ยนทำให้ฉันขี่ได้”
“เฟเซี่ยนเหมือนขอบใจมากนะที่ใจดีกับเหมือน”มือบางเอามือลูบที่แผงข้างลำคำของเ้าม้าฐานทัพมองท่าทีแปลกๆของเธอมันทำให้เขาอดที่จะยิ้มตามไม่ได้
“ว่าแต่คุณรู้ได้ไงว่าฝนจะตก?”คำถามถัดมาที่ยิงมาที่เธอใบหน้าหวานกำลังหลบหน้าเขาพร้อมกับเดินหนีไปอีกทาง
“ว่าไงคุณ?”ฐานทัพยังคงเอ่ยถามย้ำ
“ก็ฉันเดาเอาน่ะ”
“เดา เดาอีกแล้วเหรอ?นี่ผมยังคิดว่าคุณเป็หมอดูหรือเปล่า อะไรจะแม่นขนาดนั้นแม่นกว่ากรมอุตุอีก”เขาเอ่ยพร้อมจ้องมองมาที่เธอ
“ใครเขาก็เดาได้ทั้งนั้นแหละก้อนเมฆออกจะใหญ่ขนาดนั้นมีแต่คุณนี่แหละ”เธอแขวะเขาบ้าง
“คุณกับหมอตะวันสนิทกันมากเหรอ?”เหมือนฝันหันหน้ามามองคนที่ถามเธอรู้สึกว่าเขาจะมีเื่สงสัยอะไรเยอะแยะ สายตาหวานจ้องมองเขา
“ผมก็แค่หาอะไรคุยไงจะให้นั่งอยู่เฉยๆกับบรรยากาศแบบนี้มันจะโรแมนติกเกินไปหรือเปล่า”พูดจบก็เป็เขาเองที่ต้องกลืนน้ำลายเหนียวๆลงคอ
“เหมือนกับพี่ตะวันบ้านเราอยู่ใกล้กันค่ะเราก็ค่อนข้างจะสนิทกัน ตอนเด็กๆเหมือนก็ไปเล่นกับพี่เขาอยู่บ่อยๆ”
“แล้วตอนนี้ละ?”ฐานทัพยังคงรอคำตอบจากหญิงสาวตรงหน้าอย่างใจจดใจจ่อ
“หลังจากที่พี่ตะวันไปเรียนต่อเราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลยจนกระทั่งเหมือนติดต่อขอฝึกงานที่นี่”ฐานทัพพยักหน้า
“อ้อเป็อย่างนี้นี่เอง”ฐานทัพพูดกับตัวเองเบาๆ
“ค่ะ คุณว่าอะไรนะคะ?”
“อ้อ ปะเปล่า”
“แล้ววันนั้นที่ร้านเหล้าคุณ?..”
“เหมือนไปฉลองกับเพื่อนหลังสอบเสร็จพอดีน้อยหน่าออกไปรับฉลามและนาวา เหมือนอยู่คนเดียวไม่งั้นคุณอาจจะได้เจอพวกเราทั้งสี่คนพร้อมกันแล้ว”เหมือนบอกเล่าความจริงให้ฐานทัพฟังเพราะเื่ของเธอก็เป็เื่ทั่วไป อีกอย่างเธอเองก็อยากจะให้เขาเข้าใจเธอใหม่เพราะเขามองเธอผิดไป
“อ้อ งั้น ผมขอโทษที่วันนั้นผมทำตัวไม่ดีกับคุณ”ฐานทัพเอ่ยขอโทษคนตรงหน้า เหมือนฝันเงยหน้าขึ้นมองดวงตากลมโตของเธอมองเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อ ไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะขอโทษเธอฐานทัพจ้องมองเข้าไปในตาคู่สวยนั้น มันช่างทำให้น่าหลงใหลเสียจริงสงสัยเขาต้องมองผู้หญิงตรงหน้าใหม่เสียแล้วเหมือนฝันเริ่มหน้าแดงเมื่อรู้ว่าคนตรงหน้าจ้องเธออย่างเปิดเผย
“เอ่อเรากลับกันเถอะค่ะ”เหมือนฝันเตรียมตัวลุก
“เดี๋ยวสิฝนยังไม่หยุดตกเลยนะ”ฐานทัพจับข้อมือบางเอาไว้เหมือนฝันมองข้อมือตัวเองที่โดนกุมเอาไว้ด้วยมือหนา ฐานทัพมองตามสายตาเธอก็รู้ตัวจึงรีบปล่อยข้อมือบางทันทีแล้วลุกขึ้นยืนตาม
เหมือนฝันเดินไปแก้เชือกให้เฟเซี่ยนร่างบางก้มลงไปใกล้ การกระทำของเธออยู่ในสายตาของฐานทัพตลอดเวลา
“เฟเซี่ยน ฝนตก เราคงต้องไปช้าๆแล้วละเหมือนฝากด้วยนะ เหมือนยังกลัวอยู่นะ รู้ไหม?”หญิงสาวเอ่ยกับเ้าม้าของเธอฐานทัพเดินเข้ามาหาเธอ
“คุณรู้ไหมคุณเป็คนแรกที่ได้ขี่มัน”เหมือนฝันทำหน้างง
“หมายความว่าไงคะ?”หญิงสาวถามออกไปด้วยความสงสัย
“ก็นอกจากผมแล้วคุณเป็คนแรก”
“ม้าตัวนี้เป็ของคุณงั้นเหรอ?”เขาพยักเป็คำตอบให้กับคำถามของเธอ
“เอ่อ ฉันขอโทษนะคะฉันไม่รู้จริงๆ”เธอเอ่ยตอบเขาไปตามความจริง
“ไม่เป็ไรเฟเซี่ยนเองมันก็ชอบคุณ”คำตอบของเขาทำไมมันทำให้เธอหน้าแดงละเหมือนฝันแอบชำเรืองมองไปทางชายหนุ่มที่เดินไปแก้เชือกให้ม้าเช่นกัน
“ฝนหยุดจริงๆด้วย...”ฐานทัพเอ่ยกับตัวเองเบาๆเขามองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความแปลกใจ เธอมีบางอย่างที่ทำให้เขาแปลกใจได้เสมอ
เหมือนฝันขี่เ้าเฟเซี่ยนออกไปช้าๆฐานทัพควบม้ามาเดินข้างเธอ เขายิ้มให้หญิงสาว เธอก็ยิ้มตอบเขาเช่นกันนับว่าเป็การเริ่มต้นใหม่นะคะคุณฐานทัพเหมือนฝันรู้สึกโล่งใจเมื่อเื่ระหว่างเธอกับเขาคลี่คลายไปด้วยดีอย่างน้อยตลอดระยะเวลาที่เธออยู่ที่นี่จะได้ไม่มีปัญหาอะไรตามมาหญิงสาวยิ้มให้กับตัวเอง
“คุณยิ้มอะไรอ่ะ?”ฐานทัพที่คอยสังเกตุเธออยู่ตลอดก็แปลกใจที่เห็นเธอยิ้ม
“อ้อ เหมือนดีใจ ที่ขี่ม้าได้หึหึ”เธอโกหกเขาคำโต
“โกหกไม่ดีนะ เฟเซี่ยนเอ่ยกับเธอ”
“เฟเซี่ยน”หญิงสาวหน้าแดงเมื่อโดนเฟเซี่ยนรู้ความคิดของเธอ
“จะเก่งเกินไปแล้วนะรู้อีก” เฮ้อ เธอพูดกับเ้าม้าในใจ
“ความลับเข้าใจไหมความลับ”