ผมก็แค่เชฟที่ผ่านทางมา

ก่อนที่ทุกๆคนจะได้ตกตะลึง ยูหมิงก็พุ่งเข้าประชิดตัวของโจรทั้งห้าคนและทําการซัดฝ่ามือใส่ก้านคอของพวกมันอย่างรวดเร็ว

ปึก ปึก ปึก …

มันว่องไวจนแทบไม่มีใครตอบสนองได้ทัน พอรู้ตัวอีกทีก็มีเพียงยูฮุ้ยหลิงและหัวหน้าโจรเท่านั้นที่เบิกตากว้างมองภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้าด้วยความไม่อยากเชื่อ

“ แก...แกเป็นนักสู้เหรอนี่ ! ’’ หัวหน้าโจรมองร่างที่นอนแน่นิ่งของเหล่าลูกน้องด้วยใบหน้าที่ตื่นตะลึง หากคนตรงหน้าเขาไม่ใช่นักสู้ก็คงจะเป็นคนซื่อบื้อสุดธรรมดา อย่างไรก็ตามเขาคิดไม่ถึงเลยว่าคนที่ง่ายๆอย่างชายหนุ่มจะเป็นนักสู้ที่มีฝีมือถึงขีดขั้นนี้

“ ก็คงงั้น ’’ ยูหมิงยิ้มแล้วหายตัวไปปรากฏด้านหน้าของหัวหน้าโจร

หัวหน้าโจรยิ่งตกตะลึงเข้าไปใหญ่ เขามองไปยังชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความช็อคสุดขีด ‘ นี่มันความเร็วบ้าอะไรกัน ? ทําไมมันถึงได้เร็วขนาดนี้ ! ’ แต่ก่อนที่เขาจะได้ทําอะไรต่อ เขาก็พบว่ามีประกายเงาเกิดขึ้นที่ข้างๆมือของเขา

ปัง

แรงกระแทกที่ถูกส่งตรงผ่านมาทางข้อมือ ทําให้ปืนกลที่ถูกถืออยู่ถึงกลับกระเด็นออกไปไกล พร้อมกันความรู้สึกเจ็บปวดที่ข้อมือก็แล่นขึ้นมาผ่านสมองของเขา ทําให้ใบหน้าของเขาแสดงออกถึงความเจ็บปวดออกมาจนมันบิดเบี้ยว

“ แก… ’’ หัวหน้าโจรจับข้อมือที่ถูกโจมตีด้วยใบหน้าบิดเบี้ยว เขามองไปยังชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความโกรธเกรี้ยว

“ แก ? คุณน่าจะเรียกผมว่าหนุ่มหล่อยังจะดีกว่านะ ! ’’ ยูหมิงแสยะยิ้มแล้วหายตัวไปปรากฏตรงหน้ายูฮุ้ยหลิงพร้อมกับยื่นลูกกุญแจให้กับเธอ “ เอาไปไขซะสิ ! ’’

“ อืม ’’ ยูฮุ้ยหลิงรับลูกกุญแจมาไขกุญแจมืออย่างงุนงง เธอในตอนนี้ตามสถานการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ทัน โดยเฉพาะการที่ชายหนุ่มตรงหน้าเธอสามารถจัดการกลุ่มโจรทั้งหมดลงได้อย่างง่ายดายมันทําให้เธอตกตะลึงในฝีมือการต่อสู้ของเขาเป็นอย่างมาก หนําซํ้าเขายังสามารถเอาลูกกุญแจมือมาจากกลุ่มโจรได้ทั้งๆที่เธอไม่รู้ตัว ชายหนุ่มคนนี้เขาทําได้อย่างไรกัน ? เขาเป็นใครกันแน่ ?

หัวหน้าโจรที่ถูกเมินก็รู้สึกอยากจะบ้าตาย สายตาของเขาในตอนนี้มองไปยังชายหนุ่มและหญิงสาวด้วยความโกรธ มือที่กําข้อมืออีกข้างเอาไว้ก็ไปอยู่ด้านหลังแล้ว เขาหยิบสิ่งๆหนึ่งออกมา หากสังเกตดีๆจะพบว่ามันคือ ระเบิดมือ !

มันมีด้วยกันถึงสี่ลูก ซึ่งนิ้วแต่ละนิ้วของเขาได้ทําการแกะสลักระเบิดมือทั้งสี่ลูกอย่างรวดเร็วโดยปราศจากความลังเล ใช่แล้ว ในตอนนี้เขาตั้งใจจะใช้พวกมันฆ่าชายหนุ่มกับหญิงสาวตรงหน้าแล้วหลบหนีไป

เพราะเดิมทีเขาก็ตั้งใจจะใช้มันในตอนที่อยู่ในธนาคารเพื่อหลบหนีอยู่แล้ว ทว่าเขาก็ไม่มีโอกาสได้ใช้มันจึงได้แต่เก็บมันไว้ สุดท้ายนี้เขาก็คงต้องใช้มันอยู่ดี !

นัยน์ตาของยูฮุ้ยหลิงหดวูบลง เธอมองไปยังหัวหน้าโจรด้วยความรู้สึกตกใจและไม่อยากเชื่อ เธอไม่คิดเลยว่าเจ้าโจรนี่จะมีระเบิดมือติดตัวเอาไว้ ในตอนนี้เธอเข้าใจถึงคําพูดที่ชายหนุ่มเคยพูดกับเธอเอาไว้ทั้งหมดแล้ว ‘ ถ้าไม่ใช่เพราะผมคุณคงตายไปแล้ว ! ’ ใช่ ! ถ้าไม่ใช่เพราะเขาเธอคงตายไปแล้วทั้งยังตายไปพร้อมกับประชาชนที่บริสุทธิ์อีกด้วย !

กลับกันทางด้านยูหมิงนั้นยังคงยืนอย่างไม่ทุกข์ร้อนด้วยท่าทางสบายๆอยู่ เขาเพียงแค่มองไปยังหัวหน้าโจรด้วยสายตาเฉยเมย “ คุณนี่ไม่เลวเลยนะ มีระเบิดมือตั้งสี่ลูกติดตัวเอาไว้ ช่างน่ากลัวจริงๆ ’’ คําพูดของเขามันดูไม่ค่อยจริงจังซักเท่าไหร่ หัวหน้าโจรที่ได้ยินจึงรู้สึกโกรธมากขึ้นไปอีก

“ กะ...แก ! แกตายไปพร้อมกับนังตํารวจนั่นเสียเถอะ ! ’’ หัวหน้าโจรกัดฟันแล้วเขวี้ยงระเบิดมือสี่ลูกไปทางยูหมิงทันที

“ พวกเราไม่รอดแน่ ! ’’ ยูฮุ้ยหลิงมองไปยังระเบิดมือที่ถูกเขวี้ยงเข้ามาด้วยความสิ้นหวัง เธอจะไปสามารถหลบระเบิดมือทั้งหมดได้อย่างไร ยิ่งมันมาพร้อมกันอํานาจทําลายล้างก็จะทวีคูณเพิ่มความรุนแรงมากขึ้นไปด้วย ดั้งนั้นเธอคงไม่สามารถหนีไปไหนได้อย่างแน่นอน

ตายแน่ๆ !

เธอตายแน่ๆ !

“ พวกเราไม่รอดแน่ ? เหอๆ มีผมอยู่ทั้งคนจะไม่รอดได้อย่างไร กะอีกแค่ระเบิดมือสี่ลูกไม่นับเป็นอันใดได้ ! ’’ ยูหมิงที่ได้ยินก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัวแล้วมองไปยังลูกระเบิดทั้งสี่ที่กําลังลอยเข้ามา จากนั้นเขาก็ยกขาขึ้นอย่างช้าๆแล้วซัดมันขึ้นไปทางกลุ่มระเบิดที่พุ่งเข้ามา

ปัง ปัง ปัง ปัง

เพล้ง เพล้ง เพล้ง เพล้ง

ลูกระเบิดทั้งสี่ได้ถูกซัดกระเด็นกระจายไปทั้งสี่ทิศทั้งยังทะลุกระจกโกดังร้างขึ้นไปบนท้องฟ้าลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ

จากนั้นมันก็ระเบิด !

ตูม ตูม ตูม ตูม

เพล้ง เพล้ง เพล้ง เพล้ง …

คลื่นทําลายล้างจากระเบิดได้ทําให้กระจกด้านบนได้รับความเสียหายจนแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆจนเกิดเสียงดังสะเทือนไปทั่วทั้งแถบรอบๆโกดังร้าง

“ แก...แกมันไม่ใช่คน ! ’’ หัวหน้าโจรที่ได้เห็นเหตุการณ์ตรงหน้าก็รู้สึกแข็งค้างไปทั้งตัว ในสายตาของเขาชายหนุ่มคนนี้ไม่ต่างอะไรไปจากปีศาจเลย

คนบ้าที่ไหนจะสามารถเตะลูกระเบิดได้แม่นยํากระจายไปตามทิศได้อย่างนั้น ?

ทั้งยังไม่มีสีหน้าของความหวาดกลัวแม้แต่น้อย นี่มันไม่ใช่คนแล้วแต่เป็นปีศาจ !

“ ผมไม่ใช่คน ? ถ้าผมไม่ใช่คนแล้วจะเป็นอะไรได้ ? เอาล่ะเรื่องนี้ช่างมันเถอะ คุณนอนหลับให้สบายแล้วกัน ! ’’ ยูหมิงหายตัวไปปรากฏด้านหน้าของหัวหน้าโจรและทําการซัดฝ่ามือใส่อีกฝ่ายทันที

ตึก

ร่างของหัวหน้าโจรล้มลงนอนสลบเหมือดบนพื้นอย่างรวดเร็ว

ทางด้านยูฮุ้ยหลิงที่ได้เห็นการระเบิดและท่วงท่าของยูหมิง เธอถึงกับช็อคเป็นอย่างมาก ในตอนนี้เธอรู้ซึ้งแล้วว่าชายหนุ่มคนนี้ไม่ใช่คนซื่อบื้อธรรมดา แต่เป็นคนที่ชาญฉลาดทั้งยังมีฝีมือในการต่อสู้เป็นเลิศจนสามารถเข้าประชิดตัวกลุ่มโจรได้อย่างง่ายดาย นอกจากนี้แม้จะเผชิญหน้ากับระเบิดเขาก็แค่เตะมันด้วยท่าทางสบายๆ !

นี่คุณจะไม่เก่งเกินไปหน่อยเหรอ ?

“ เอาล่ะที่เหลือก็ให้เป็นหน้าที่คุณในการจับคนพวกนี้ไปก็แล้วกัน ผมไปล่ะ ’’ หลังจากที่เห็นว่าจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ยูหมิงก็หันไปพูดกับทางยูฮุ้ยหลิงก่อนจะเดินออกจากโกดังร้าง

“ เดี๋ยวก่อน ! นายเป็นคนจัดการกลุ่มโจรพวกนี้นายจะได้รับความดีความชอบและรางวัลตอบแทน ดังนั้นอยู่ที่นี่กับฉันก่อน ! ’’ ยูฮุ้ยหลิงรีบวิ่งตามไปแล้วตะโกนหยุดยูหมิงเอาไว้

“ รางวัลตอบแทน ? ของแบบนั้นผมไม่ต้องการหรอก ! แต่ถ้าคุณเก็บความลับเรื่องนี้ไว้แล้วบอกกับทางตํารวจว่าคุณเป็นคนจัดการพวกมันเองผมจะรู้สึกขอบคุณมาก ! ’’ เมื่อได้ยินเสียงตะโกน ยูหมิงจึงหยุดเดินแต่เขาก็ไม่ได้หันหน้ากลับไป เขาเพียงแค่ยกมือขวาขึ้นแล้วส่ายมือก่อนจะเดินออกจากโกดังร้างไป !