เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่เจ็ดสิบหก Insight

“อย่าได้ทำร้ายน้องตะเคียน”

“พี่เจิดทำไมพี่ยังต้องปกป้องผู้หญิงใจร้ายเอาแต่ใจตนเองอย่างน้องอีก?”

“เพราะพี่ยังคิดว่าน้องยังมีโอกาสอีกครั้งการที่คนเราต้องหลงทางไม่ได้หมายความว่าเขาต้องหลงทางตลอดไป”

“พี่เจิดขา”

“เอ่อ พ่อเจิดไม่ต้องพูดทำพิธีต่อแล้ว พวกเราชนะนางตะเคียนได้แล้ว”

อาจารย์คงกระแอมทักทายเจิดที่กำลังแสดงต่อไม่หยุดแม้จะทำพิธีสำเร็จแล้ว

ส่วนผมยังคงเผลออารมณ์ค้างแบบเดียวกับการแสดงในสมัยโบราณที่ราวกับอัญเชิญเทพเจ้าลงมาในร่าง

สร้างความรู้สึกเหนือจริงขึ้นมา

ในภาษาเกมส์คงเรียกว่า Insight การมองเห็น

แบบเดียวกับแนวความคิดของหมอผีวูดูทางอีกซีกโลกหนึ่ง

ที่เชื่อว่าเวทย์จะมีผลก็ต่อเมื่อคนเชื่อในเวทย์นั้น

และยิ่งเชื่อก็จะยิ่งมองเห็นและจะถูกคำสาปได้

แต่หากไม่เชื่อ เวทย์ก็จะไม่มีผลเลย

คุณยายที่มีร่างที่แท้จริงเป็นสัตว์ประหลาดหากค่าการมองเห็นInsight ของเราต่ำ

คุณยายสัตว์ประหลาดก็เป็นเพียงยายแก่ที่อ่อนแอตบไม่กี่ทีก็ตายนั่นเอง

เพราะพลังเหนือธรรมชาติล่างปีศาจของคุณยายนั้นสัมผัสเราไม่ได้

และเราคงจะสงสัยว่า

แล้วเราจะเชื่อและรู้เรื่องเวทย์ไปทำไม?

รู้ไปก็อันตรายเปล่าๆ

อย่างนี้แสดงว่าสายศาสนาก็พูดถูกนี่หว่าที่พยายามสอนชาวบ้านว่าวิชาเวทย์และปีศาจไม่มีจริง

การทำเรื่องราวเหล่านั้นพระเจ้าไม่อนุมัติ

แต่ท่าทางคงใช้ไม่ได้ผลกับนางตะเคียนทองนี้

เพราะสามารถเรียกสเปเชี่ยลเอฟเฟคฟ้าร้องวิปริตแปรปรวนทันใดทำให้ฟ้ามืดครึ้มกันได้กลางวันแสกๆ

ฮึ่ย โยะ ฮึ่ย โยะ

บาบอนบังคับช้างให้ลากตะเคียนทองที่สิ้นฤทธิ์แล้วขนาดหลายคนโอบลากไปบนปะรำพิธีโดยมีอาจารย์คงเอาสายสิญจน์ล้อมรอบ

และบาบูช่วยเอางูเห่าที่พันรอบตัวออกมาหนึ่งตัวให้อาจารย์คงตัดหัวของงูและเอาเลือดออกมาผสมกับเหล้าและทากับพ่นไปที่ต้นตะเคียนทอง

หากเป็นก่อนหน้านี้ผมคงรู้สึกเหมือนมันเป็นพฤติกรรมที่บ้าบอแต่ในตอนนี้ผมราวกับมองว่ามันคือพฤติกรรมที่เหมาะสมแล้วนี่ผมกลายเป็นคนบ้าไปแบบพวกเขาแล้วใช่ไหมนี่?

้