ด้านในโรงงานคัดกรองอัญชมณีเพชร พลอย ที่ส่งมาจากการขุดในเหมืองหยุดชะงักเพราะเครื่องยนต์ทำงานขัดข้อง เนื่องจากมีคนมาป่วนการทำงานและพวกมันทำได้สำเร็จ ่สองสามเดือนมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นบ่อยครั้ง แต่รอบอาทิตย์นี้เป็บ่อยจนต้องเปลี่ยนเครื่องจักรใหม่หลายตัว
“เ้านายครับ วิศวกรประเมินความเสียหายของเครื่องจักรไว้แล้ว บางตัวต้องเปลี่ยนใหม่”
“ระงับไว้ก่อนฉันอยากตรวจสอบอะไรบางอย่าง ลูเธอร์ไปไหน” ชายหนุ่มเปิดรายงานการเปลี่ยนเครื่องจักรแล้วนึกเอะใจสงสัยอะไรบางอย่าง สั่งลูกน้องเสียงเข้ม
“ไปตรวจสอบภาพจากกล้องวงจรปิดอีกครั้ง ไม่นานอาจทราบตัวคนร้ายครับ”
“นายลองบอกฉันสิ เครื่องยนต์พวกนี้ใครรู้วิธีการทำงานดีที่สุด” มาร์ติโน่ถามลูกน้อง ขณะเข้าออฟฟิตทำงานเห็นลูเธอร์กำลังนั่งย้อนดูกล้องวงจนปิด
“เป็ยังไงบ้าง” ชายหนุ่มเดินเข้าไปด้านหลังลูกน้อง
“จากกล้องวงจรตอนเกิดเหตุมีคนงานประจำเครื่องครับ แต่เหตุการณ์ก่อนหน้านั้นสิบนาทีมีวิศวกรของเราเข้าไปตรวจเครื่องจักร แต่เพิ่งตรวจไปก่อนหน้านี้ไม่นานนะครับ”
“ตามตัวมันมา!”
เสียงเข้มกร้าวสั่ง ดวงตาสีเข้มขุ่น หากจำไม่ผิดวิศวกรคนนี้เพิ่งทำงานได้ไม่ถึงหกเดือนเพราะพ่อเขาทำงานที่นี่มานานเป็คนรับรองความเชื่อถือให้เขาถึงรับเข้ามา แต่ถ้าเป็อย่างที่คิดเขาไม่คิดปล่อยคนชั่วให้ลอยนวล
ไรเกอร์เดินออกจากห้องทำงานพยักหน้าให้ลูกน้องตามไปอีกสองคนกันไว้เผื่อมันคิดตุกติก
ร่างดิเอโกถูกดันเข้าในออฟฟิต ใบหน้าชื่อเหงื่อสายตาลอกแลกอย่างเห็นได้ชัด สามลูกน้องที่ไปตามยืนคุ้มกันประตูไว้ เดินเข้าไปหามาร์ติโนหน้าตึงเข้มดวงตาแข็งกระด้าง
“นายหัวมีธุระอะไรกับผมหรือเปล่าครับ” เอดิโกถามกล้า ๆ กลัว ๆ บรรยากาศชวนให้หวาดเสียวสันหลัง
“มีอะไรจะพูดกับฉันไหม”
“ผมไม่ได้ทำนะครับ ผมไม่คิดหักหลังนายหัวแน่นอน” ดิเอโกบอกเสียงสั่นเพราะเขาเป็หนึ่งในผู้ต้องสงสัยการทำให้เครื่องจักรเสีย ไม่เช่นนั้นจะมีลูกน้องนายหัวมาคุมตัวเช่นนี้ได้ยังไง
“เข้าไปทำอะไรกับเครื่องจักร”
“ผมไปตรวจสอบการทำงานครับ คนงานแจ้งว่าเครื่องทำงานผิดปกติ มีเสียงแปลก ๆ ตลอดเวลา”
“ทั้งที่เครื่องเพิ่งเปลี่ยน มันจะทำงานผิดปกติได้ยังไง”
“จริง ๆ นะครับ มีคนงานเข้ามารายงานผมก่อนหน้านั้นราว ๆ ครึ่งชั่วโมงได้ แต่ผมไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน พอถามก็รีบร้อนเดินหนี” ดิเอโกเล่าต่อ
“เปิดกล้องวงจนปิดดูภาพครึ่งชั่วโมงก่อน” มาร์ติโน่สั่งลูเธอร์ย้อนภาพ และเป็อย่างที่เล่าจริง ๆ
“มีครับ”
“หามันให้พบ” พูดเสียงห้วนต่ำ แววตาดุกร้าว
สิบห้านาทีต่อมา ในโกดังเก็บอุปกรณ์เครื่องใช้ อับชื้นและเงียบสงัด อำพรางสายตาจากผู้คนด้านนอกเหมาะสำหรับเค้นคอผู้ร้ายกระจอกที่กล้าเข้ามาก่อกวนในเหมือง ร่างสปายถูกแหวี่ยงลงบนพื้น สองมือถูกผูกเชือกไว้ด้านหลัง ใบหน้ามีาแตามคิ้วและมุมปาก สายตาที่มองมาร์ติโน่ไร้ความเกรงกลัว พยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นนั่ง แต่ต้องล้มลงนอนหงายอีกครั้งเพราะถูกเท้าไซซ์สี่สิบสี่ผลักอกยันไว้ใต้ฝ่าเท้าเช่นนั้น
“เจอมันเตรียมตัวหลบหนีฝั่งรั้วตะวันตกพอดีครับ”
“ใครส่งมึงมา” ั์ตาสีเข้มดุดันมองคนใต้เท้า
“ถุย!” สปายถ่มน้ำลายปรามาส
“จัดการ”
ลูกน้องสองคนจับให้ลุกขึ้น เสียงร้องเ็ปโวยวายลั่น นายหัวหนุ่มเดินออกมาด้านนอกตามด้วยเอดิโอยืนตัวสั่นหน้าซีด
“ถ้ามีอะไรผิดปกติให้แจ้งทันที” มาร์ติโน่บอกน้ำเสียงเฉียบขาด
“ครับนายหัว ผมไม่คิดหักหลังแน่นอน” ชายหนุ่มละล่ำละลักบอกแล้วเดินกลับเข้าเหมือง สองมือปาดเหงื่อบนหน้าผากถอนหายใจโล่งอก
สายตาคมมองตามหลังตราบใดที่ไม่รู้ว่าใครเป็ตัวการส่งสปายเข้ามาป่วนเขาไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น
“ตามดูมัน ถ้าเห็นทำตัวน่าสงสัย หรือรีบออกจากเหมืองรู้ใช่ไหมว่าต้องทำยังไง”
“ครับเ้านาย” ไรเกอร์รับคำเดินตามอีกฝ่ายไป
“เพิ่มคนของเราดูแลทางเข้าออกให้ดี อย่าให้พวกมันทำซ้ำเป็ครั้งที่สอง”
“เ้านายครับ เื่คริตโตเฟอร์ สายของเรารายงานมาว่ามันกำลังหาข้อมูลเพชรมูลค่า 150 ล้านดอลลาร์อยู่ครับ” ออสตินรายงาน
“อืม” มาร์ติโน่ใช้ความคิด “ตามสืบต่อไป ฉันอยากรู้ว่าพวกมันวางแผนอะไรอยู่”
“แล้วเื่ผู้หญิงคนนั้นกับเด็กล่ะครับ จะให้จัดการยังไง” ออสตินถามต่อเหมือนไม่รู้ใจเ้านาย
“ฉันจัดการเอง”
มาร์ติโน่บอกั์ตาคู่คมเต็มไปด้วยแผนการที่ลูกน้องไม่อาจล่วงรู้ได้ ตอนนี้หัวใจแกร่งกำลังสั่น กายร่างกำลังสนุกที่จะได้เริ่มเล่นลูกหนูที่หลุดเข้ามาในอุ้งมือเขา
10
