ณ วังเทพจักพรรดิ
"เหยาเฉิงเ้ากลับมาแล้วหรอ
ตึก..ตึก..ฟิ้ววว เสียงะโ..." เสียงของ ลู่เฉิงเสียว เหยาเฉิง ยิ้มแล้วพยักหน้าตอบรับแล้วเข้ากอดลู่เฉิงเสียวหลักจากกลับมาจากการสู้รบกับจักพรรดินภาและเหยาเฉิงพูดว่า"ใช่..ข้ากลับมาแล้ว" ลู่เฉิงเสียวได้ยกน้ำชาให้เหยาเฉิงจากนั้นเหยาเฉิงได้หลับไปพอเขาตื่นขึ้นเขาก็พบว่าเขาถูกมัดด้วยโซ่แล้วพอลองมองไปรอบๆเขาเห็นคนรักของเขากับเพื่อนของเขาที่มีนามว่าเฉินอี้มั่วและเหยาเฉิงได้ถามไปว่า"ทำไมเ้าถึงได้ทำแบบนี้ถ้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเ้าจะทำแบบนี้กับข้าเพราะอะไร"
แล้วเฉินอี๋มั่วบอกว่า"เพราะเ้าไม่ยอมแบ่งวิชาาาะให้กับข้าข้าน้อยต้องทำแบบนี้ยังไงล่ะ...."แล้ว เหยาเฉิงได้ถามลู่เฉินเสียวว่า"และเ้าล่ะลู่เฉินเสี่ยวทำไมต้องทำแบบนี้ล่ะเรารักกันไม่ใช่หรอลู่ฉัเสียว" แต่ลู่เฉิงเสียวไม่พูดอะไรและและ เฉิงอี้มั่วได้เอาดาบแทงเหยาเฉิงและ
เหยาเฉิงได้ยิ้มก่อนที่เข้าจะตายเขาได้พูดกับตัวเองว่า"ข้าจะกลับมาแจ้งเตือนให้ได้เ้าพวกชั่วและเขาก็คิดกับตัวเองว่าถ้ากลับไปแก้ไขอดีตไปหาครอบครัวของข้าที่ข้าได้ทำผิดไป"
เขาได้ใช้พลังเฮือกวุดท้ายและใช้วิชาิญญาหวนคืนสู่์ก็อยากกลับสู่ร่างมนุษย์ต้อยต่ำเพื่อให้ข้าครับมาแก้แค้นและแก้ไขทุอย่างเสียงดัง....ตู้มมมมมม..."เหยาเฉิงได้มองไปรอบๆเขาหลังจากลืมตาตื่นเขาได้พบว่าตัวเองกลับมาในร้อยที่แล้วและเขาได้คิดกับตัวเองเลยว่า
"ก็กลับมาแล้วชีวิตนี้แหละข้าจะพาตัวเองไปอยู่จุดสูงสุดของทุกสิ่งเพื่อตัวข้าเพื่อครอบครัวข้าและเพื่อการกลับไปแก้แค้นพงกมัน"
จบ ตอน1