ผู้พิทักษ์แดนเหนือ (จบ)

บทที่ 57 เหล้าองุ่นหยกพระราชวัง?

การค้นหาจากร่องรอยนั้นง่ายกว่ามาก ในสภาพอากาศเช่นนี้ ตราบใดที่สมาชิกในทีมมีสติที่ดี พวกเขาจะไม่ออกจากยานพาหนะของตนและฝ่าหิมะ

กลับมาที่สโนว์โมบิล ฮั่วอวี๋ตะโกนบอกกับเสี่ยวอวี๋ที่ยังคงดมกลิ่นอยู่ข้าง ๆ รอยยาง “รีบมาที่รถเร็ว เราจะตามรอยยางนี้ไป"

เสี่ยวอวี๋กระดิกหูเบา ๆ มันหมุนตัวและกระโดดเข้าสู่อ้อมแขนของชายหนุ่ม จากนั้นสโนว์โมบิลก็เคลื่อนตัวต่อไปในหิมะ

หลังจากที่ขับตามรอยยางมาได้ไม่ถึงห้านาที โครงเหล็กขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้น

ฮั่วอวี๋ขมวดคิ้วเข้าหากัน ในฐานะผู้พิทักษ์น้ำแข็ง เขาจดจำรุ่นของยานพาหนะที่อยู่ตรงหน้าได้ทันที

ยูนิม็อก U4000 รถออฟโรดสำหรับทุกพื้นที่!

รถประเภทนี้เจ๋งแค่ไหนน่ะเหรอ? ผู้ผลิตกล่าวไว้ว่า ที่ที่รถคันนี้ไม่สามารถไปได้ รถถังก็ไม่สามารถไปได้!

ในฐานะตัวแทนยานพาหนะขนส่งที่มีความคล่องตัวสูง และรถออฟโรด U4000 ได้รับการออกแบบมาเป็นพิเศษสำหรับการใช้งานในพื้นที่ต่าง ๆ ทั่วโลก 

น้ำหนักบรรทุกสูงสุดที่มันสามารถรองรับได้นั้นมากถึง 12.5 ตัน และหลังจากได้รับการปรับแต่ง มันสามารถรองรับน้ำหนักได้สูงถึง 14.1 ตัน

แต่ตอนนี้ รถม้าศึกดังกล่าวกลับจอดแน่นิ่งอยู่ท่ามกลางหิมะ ปล่อยให้พายุหิมะพัดเข้าใส่อย่างรุนแรง

ฮั่วอวี๋มองมันจากด้านนอกและไม่เห็นปัญหาใด ๆ

นี่แสดงให้เห็นว่ารถคันนี้อาจมีปัญหากับอุปกรณ์ภายในอย่างเครื่องกลและระบบไฮดรอลิก บางทีอาจเป็นเพราะเชื้อเพลิงหมดทำให้สตาร์ตเครื่องไม่ติด

เขาจอดสโนว์โมบิลห่างจาก U4000 ออกมา 5 เมตร จากนั้นจึงหยิบปืนพกและค่อย ๆ เดินไปที่ประตูหลังของรถ

ชายหนุ่มส่งสัญญาณให้เสี่ยวอวี๋อยู่ที่เดิม เพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์ไม่คาดคิดอย่างการดักจับ

เขาจำเป็นต้องคิดเผื่อไว้

ฮั่วอวี๋ตะโกนเสียงดังและเคาะประตูรถอย่างแรง “ทีมค้นหาและช่วยเหลือของขั้วโลกเหนือ มีใครอยู่ข้างในรึเปล่าครับ!"

พอเคาะประตูเสร็จ ฮั่วอวี๋ก็รีบถอยห่างออกมา ปืนพกของเขาเล็งไปที่ประตูรถและรอฟังเสียงจากด้านใน

หลังจากที่ได้ยินเสียงดังเป็นระยะ ๆ น้ำเสียงสั่นเทาก็ถามขึ้นเป็นภาษาอังกฤษ “ขอบคุณพระเจ้า คุณมาช่วยพวกเราใช่ไหม? ผมจะเปิดประตูให้เดี๋ยวนี้"

เมื่อได้ยินเสียงปลดล็อกจากด้านในรถ ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มก็ยกแขนขึ้นเตรียมพร้อมที่จะเหนี่ยวไกทุกเมื่อ

การที่นักล่าสัตว์และโจรสลัดขั้วโลกแสร้งทำตัวเป็นนักวิจัยที่ขอความช่วยเหลือ จากนั้นก็โจมตีผู้พิทักษ์น้ำแข็งที่เดินทางมาช่วยไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่

แม้ความเป็นไปได้จะน้อย แต่มันก็ร้ายแรงทุกครั้งที่เกิดขึ้น

"เดี๋ยว" เสียงปลดล็อกประตูถูกขัดจังหวะโดยเสียงหนึ่ง

“พี่ชายข้างนอก คุณมาจากสาขาไหน?"

ฮั่วอวี๋ยิ้ม ดูเหมือนด้านในจะมีคนที่ยังตื่นตัวอยู่เล็กน้อย

“ผมชื่อว่าฮั่วอวี๋ เป็นผู้พิทักษ์น้ำแข็งที่ประจำอยู่ที่สถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ 249 ได้รับคำสั่งให้นำทีมมาปฏิบัติภารกิจช่วยเหลือ"

"พวกคุณมีกันกี่คน?"

ฮั่วอวี๋หันไปมองทางเสี่ยวอวี๋ที่อยู่ด้านหลังและตอบ “ทีมของพวกเราล่วงหน้ามาก่อน เรามีกันแค่สองคนเท่านั้น นอกจากผมแล้ว ยังมีเพื่อนร่วมงานจากสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์อยู่ด้วย"

เสียงด้านในถามต่อ "สถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ของคุณ 249 อยู่ภายใต้อำนาจของสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ไหน? หัวหน้าสถานีของสถานีนั้นชื่ออะไร? คุณมาจากประเทศไหน?

ทั้งสามคำถามอาจฟังดูไม่มีประโยชน์นัก แต่ก็มีความหมายลึกซึ้งแฝงอยู่

คำถามแรกคือหลุมพราง ในบรรดาสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ทั้งหมด มีเพียงสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ระดับฐานที่มั่นและระดับเมืองเท่านั้นที่มีฐานรอง สถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ระดับพื้นที่ไม่มีสิ่งนี้

ไม่จำเป็นต้องพูดถึงคำถามที่สอง ผู้พิทักษ์น้ำแข็งทุกคนควรจะรู้ชื่อหัวหน้าของสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่ตนสังกัดอยู่โดยตรง

คำถามที่สามนั้นชาญฉลาดยิ่งกว่า ประโยคนี้ถูกเอ่ยด้วยภาษาจีน หากฮั่วอวี๋ไม่ใช่คนจีน ไม่ว่าระดับภาษาจีนของเขาจะดีเพียงใด จะต้องมีสำเนียงแปร่ง ๆ หลุดออกไปแน่

“เราอยู่ใต้บังคับบัญชาของสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ระดับฐานที่มั่นหมายเลข 009 หัวหน้าสถานีชื่อซูเจี้ยน ไม่ต้องห่วง ผมเป็นคนจีน” 

"คุณเป็นคนจีนจริง ๆ เหรอ?" เสียงในรถค่อนข้างตื่นเต้น

ฮั่วอวี๋รู้ดีว่าทำไมอีกฝ่ายถึงมีปฏิกิริยาเช่นนี้ ในหมู่ผู้พิทักษ์น้ำแข็ง เป็นที่รู้กันว่าคนจีนนั้นเชื่อถือได้และปฏิบัติตามกฎ

และในหมู่นักล่าสัตว์และโจรสลัดขั้วโลกก็แทบจะไม่มีชาวจีนพื้นเมืองอยู่เลย จะมีก็แต่คนจีนที่เติบโตในต่างประเทศเท่านั้น

"เหล้าองุ่นหยกพระราชวัง?*[1]" ฮั่วอวี๋ไม่มีทางเลือกนอกจากบอกรหัสลับกับคนด้านในด้วยความอับอาย

เหล่าผู้ชมภายในห้องถ่ายทอดสดงุนงงเป็นอย่างมาก คุณฉลาดจริง ๆ ใช้วิธีนี้เพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองเป็นคนจีนเหรอ?

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นวิธีที่ค่อนข้างเชื่อถือได้ทีเดียว...

"หนึ่งร้อยแปดสิบถ้วย!" ประตูรถถูกผลักออกอย่างแรง และชายหนุ่มชาวจีนผมดำผิวเหลืองก็โผล่หัวออกมา “ฮ่า ๆ ๆ ๆ พวกเราเป็นเพื่อนร่วมชาติกันจริง ๆ!"

ฮั่วอวี๋เก็บปืนและเอ่ย "คุณระวังตัวมากกว่าผมเสียอีก"

ชายหนุ่มยิ้มแหย "การระวังไว้ก่อนย่อมไม่เสียหาย"

ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มงุนงง อีกฝ่ายตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ได้อย่างไร ทั้ง ๆ ที่มีสมาชิกที่รอบคอบเช่นนี้?

ทว่าก่อนที่เขาจะได้ถามข้อมูลอื่น ๆ ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ในรถก็ชี้ไปที่ด้านหลังของฮั่วอวี๋และตะโกนอย่างหวาดกลัว

"ระ… ระวัง… มีหมาป่าอยู่ด้านหลังของคุณ!"

ฮั่วอวี๋หันไปมองด้านหลังและสบเข้ากับดวงตากลมโตที่ฉายแววสับสนของเสี่ยวอวี๋

“เอ่อ...ไม่เป็นไรครับ นั่นคือคู่หูของผม" ชายหนุ่มกวักมือเรียกเสี่ยวอวี๋ให้เดินมาหา

เสี่ยวอวี๋วิ่งเหยาะ ๆ มาหาเขาอย่างเชื่อฟัง มันถูหัวเข้ากับชายกางเกงของเขาราวกับต้องการจะบอกว่าตนเป็นเด็กดี

ชายหนุ่มตรงหน้าเบิกตากว้าง เอ่ยอย่างเหลือเชื่อ "นี่คือเพื่อนร่วมงานของคุณเหรอ?"

ฮั่วอวี๋พยักหน้า จากนั้นจึงเอ่ยเตือน “อย่าเพิ่งพูดเรื่องอื่น คุณไม่ได้บอกเหรอว่ามีคนเจ็บอยู่? เขาอยู่ที่ไหน?"

เมื่ออีกฝ่ายได้ยินเช่นนี้ก็มีสีหน้ากังวล จากนั้นจึงเดินนำฮั่วอวี๋เข้าไปในรถ

“กัปตันของเรา เธอได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการถูกยิง"

ฮั่วอวี๋งุนงง

ถูกยิง?

เขาถูกชายหนุ่มตรงหน้าดึงเข้าไปในรถโดยไม่รอให้ถามเกี่ยวกับรายละเอียดของสถานการณ์

ภายในรถไม่ได้คับแคบมากนัก ถ้ารวมชายหนุ่มชาวจีนคนนี้แล้วก็มีคนอยู่เพียงสามคนเท่านั้น ชายสองหญิงหนึ่ง

ชายหญิงที่เหลือเป็นคนผิวขาว พวกเขาสวมเสื้อกันหนาวขนเป็ดสีเดียวกับหิมะ ใบหน้าของทั้งสองซีดเซียว เต็มไปด้วยความกลัวและความกังวล

ฮั่วอวี๋ขมวดคิ้ว ทั้งสองคนนี้คงจะเป็นนักวิทยาศาสตร์ชาวแคนาดาสินะ?

การสวมเสื้อผ้าสีขาวบริสุทธิ์ในวันที่หิมะตกหนักในแถบขั้วโลกไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก อยากจะหลงทางหรือยังไง?

"กัปตันของคุณอยู่ที่ไหน?"

นักวิทยาศาสตร์ชาวแคนาดาทั้งสองรีบหลีกทางอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นร่างของผู้หญิงซึ่งนอนพิงอยู่บนเบาะที่นั่งและหอบหายใจแผ่วเบา

“ทีมวิจัยวิทยาศาสตร์ขั้วโลก ผู้พิทักษ์น้ำแข็งระดับกลาง เจียวเยว่" ผู้หญิงคนนั้นฝืนลืมตาขึ้นและยิ้มอย่างอ่อนแรงให้กับฮั่วอวี๋

ผู้พิทักษ์น้ำแข็งจะแบ่งออกเป็นเจ้าหน้าที่ประจำการและเจ้าหน้าที่ภาคสนาม เจ้าหน้าที่ภาคสนามจะต้องเดินทางไปมาระหว่างสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ต่าง ๆ งานของพวกเขาเองก็ค่อนข้างยากเช่นกัน

และกัปตันเจียวเยว่ผู้นี้น่าจะเป็นเจ้าหน้าที่ภาคสนามที่ว่า

“ผู้พิทักษ์น้ำแข็งระดับต้น ฮั่วอวี๋" ฮั่วอวี๋ตอบกลับและก้าวไปข้างหน้าเพื่อตรวจดูอาการบาดเจ็บของอีกฝ่าย

สีหน้าของเจียวเยว่ไม่สู้ดีนัก ใบหน้าของเธอซีดราวกับกระดาษ เธอสวมเสื้อกันหนาวสีดำของผู้พิทักษ์น้ำแข็ง มีเลือดไหลออกมาจากทางช่องท้อง ย้อมเสื้อคลุมสีขาวที่สวมให้กลายเป็นวงกลมสีแดงขนาดใหญ่

ฮั่วอวี๋มองบาดแผลของเธอเงียบ ๆ ขณะที่ทำการสื่อสารกับระบบอย่างลับ ๆ ในใจ

“ระบบ ใช้ฟังก์ชันคัดกรองเพื่อคัดกรองแพทย์ฉุกเฉินจากกลุ่มผู้ชมที่ผ่านการยืนยันจากแพลตฟอร์ม และขอเชื่อมต่อกับพวกเขา"

[ติ๊ง! หักคะแนนการรับรู้ 10,000 คะแนน ระบบจะทำการเลือกผู้สมัครที่เหมาะสมที่สุด!]

[1] เหล้าองุ่นหยกพระราชวัง : เป็นวลียอดฮิตที่มาจากละครเรื่อง "Working Adventures" แสดงโดยจ้าวลี่หรงและก่งฮั่นหลิน ในงาน CCTV Spring Festival Gala ในปี 1996