หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์

เช้าวันใหม่เริ่มขึ้นผู้คนที่รอชมการประลองต่างก็แสดงความตื่นเต้นออกมาอย่างเห็นได้ชัดเหล่าอัจฉริยะที่ผ่านเข้ารอบเหลือเพียง 20 คนสุดท้ายพวกเขาต่างก็คือความภาคภูมิใจของขุมกำลังของพวกเขาและในปีนี้พิเศษยิ่งกว่าคือมีม้ามืดที่แข็งแกร่งปรากฏหลายคน โดยเฉพาะ หยางจื่อ และ ฝู่หลงทั้งสองต่างก็พึ่งเป็นที่รู้จักและมีความแข็งแกร่งอย่างยิ่ง

"การประลองในวันนี้ คู่แรก หยางจื่อ เจอกับ ฉางอัน"

"เฮ้ๆๆๆ"

เสียงผู้คนต่างโห่ร้องทันทีแต่เสียงโห่ร้องนี้คือเสียงที่ต้องการให้หยางจื่อโค่นล้มฉางอันตั้งแต่ที่ฉางอันกระทำเรื่องไร้ยางอายต่อหยางอวี้ก็ทำให้หลายๆคนแสดงความไม่พอใจออกมาและถึงขั้นเกลียดชังฉางอันด้วยซ้ำแต่ก็ไม่มีใครกล้ากล่าวว่าฉางอันโดยตรงเพราะตระกูลฉางอันไม่ใช่ตระกูลธรรมดาแต่เป็นตระกูลที่มีเซียนสวรรค์ปรากฏออกมาถึง2 คน และ 1 ในนั้นก็นั่งอยู่ตรงจุดสูงสุดของสนามประลองเเล้ว

"ดูเหมือนเจ้าจะโชคไม่ดีเลยนะ" หยางจื่อกล่าวด้วยรอยยิ้มที่หนาวเย็น

"จิจิ เป็นเจ้ามากกว่าที่ดวงไม่ดีที่ได้เจอข้าคนนี้ข้าจะสอนให้เจ้ารู้เองว่าสวะอย่างเจ้าไม่มีวันเทียบชั้นข้าได้" ฉางอันกล่าว

"ฮื เดี๋ยวเจ้าก็จะได้รับรู้ความจริงนั้น" หยางจื่อกล่าวอย่างเย็นชา

"เริ่มการประลองได้"

"ตูม!!!"

ทั้งสองต่างปลดปล่อยพลังปราณที่ทรงพลังออกมาแต่ทางด้านหยางจื่อนั้นยังไม่ได้ใช้พลังที่แท้จริงของตน

"เจ้าคิดจะปิดบังพลังของตนเอาไว้งั้นหรือ" หญิงสาวชุดขาวกล่าว

"ข้าจะเก็บเอาไว้ในช่วงท้ายเพื่อให้เจ้านั่นแปลกใจ" หยางจื่อกล่าว

หยางจื่อปลดปล่อยเจตจำนงดาบระดับ5 และเจตจำนงเปลวเพลิงระดับ 5 ออกมาเปลวเพลิงเทวะลุกโหมกระหน่ำ

"เหอะข้าเองก็มีเจตจำนง " ฉางอันกล่าว

เจตจำนงแห่งลมระดับ5 ของฉางอันปรากฏพร้อมกับจิตวิญญาณสายลมระดับสวรรค์ทำให้ความเฉียบคมของกระบี่ฉางอันคมกล้าวยิ่งขึ้น

หยางจื่อไม่สนใจเจตจำนงแห่งลมของฉางอันเเล้วพุ่งไปยังฉางอันทันทีด้วยพละกำลังของหยางจื่อทำให้ฉางอันไม่กล้าประมาทและหลีกเลี่ยงการปะทะตรง ๆกับหยางจื่อ

"ตัดสายลม" ฉางอันกล่าว

หยางจื่อไม่หวาดกลัวทักษะของฉางอันแล้วฟาดฟันดาบเข้าปะทะในทันทีทักษะของฉางอันนั้นใช่ว่าจะทำลายง่ายๆถึงส่วนใหญ่จะถูกดาบของหยางจื่อทำลายไปแต่ก็มีบางส่วนที่กระทบเข้ากับร่างกายของหยางจื่ออย่างจัง

แต่ในตอนนั้นเองที่ใบหน้าของฉางอันก็แสดงความประหลาดใจออกมาเพราะตัดสายลม ของตนไม่สามารถทำอะไรร่างกายของหยางจื่อได้เลยร่างกายของหยางจื่อส่องสว่างเหมือนกับเพชรที่งดงามออกมา

"ทักษะนั่นมันคือทักษะอะไรกัน ทำใมถึงมีพลังป้องกันสูงยิ่งนัก"ผู้คนกล่าวขึ้น

"ข้าเองก็ไม่เคยได้ยินเช่นกัน ตระกูลหยางมีทักษะแบบนี้ด้วยรึ"

"เจ้าหนูนี่จะต้องได้รับโชควาสนาจากที่ใหนสักแห่งมาอย่างแน่นอน"ชายชราตระกูลฉางกล่าวพรางขมวดคิ้ว

"เคร้ง"

ในตอนนี้เองดาบของหยางจื่อก็เข้ามาปะทะกับกระบี่ของฉางอันฉางอันรู้สึกชาไปทั่งเเขนแต่ก็รีบใช้พลังปราณรักษาอย่างรวดเร็วฉางอันระเบิดพลังปราณครึ่งก้าวสู่ปราณจักรพรรดิสวรรค์ออกมาและกวาดกระบี่ใส่ร่างกายของหยางจื่ออย่างจัง

"เคล้ง"

เสียงของกระบี่ฉางอันปะทะกับกายาเพชรของหยางจื่อมันทำให้ผู้คนสามารถจิตตนาการได้เลยว่าร่างกายของหยางจื่อแข็งขนาดใหน

หยางจื่อกระเด็นไปข้างหลังถึงภายนอกจะไม่มีรอยขีดข่วนแต่ภายในกลับได้รับการสั่นสะท้อน

"เจ้านั่นใช้สายลมสร้างการสั่นสะเทือนทางอากาศขึ้นเพื่อโจมตีอวัยวะภายในของเจ้าเจ้านั่นรู้ดีว่าไม่สามารถมารถทำอะไรเจ้าได้จากภายนอกมันเลยต้องการโจมตีภายในของเจ้า" หญิงสาวชุดขาวกล่าว

"แบบนี้นี่เอง สมกับเป็นอัจฉริยะของดินแดนเทวะทิศเหนือ ถึงนิสัยจะสวะแต่ฝีมือคือของจริงสินะ"หยางจื่อกล่าว

หยางจื่อไม่กล้าประมาทอีกเเล้วพุ่งเข้าหาฉางอันอีกครั้ง

"ฮ่า ฮ่า ข้ารู้จุดอ่อนของเจ้าเเล้ว เจ้าไม่มีทางเอาชนะข้าได้เเล้ว"ฉางอันกล่าวด้วยความผยอง

ฉางอันใช้ทักษะความเร็วที่น่าทึ่งทำให้หยางจื่อโจมตีพลาดม่านตาของหยางจื่อหดแคบลงเพราะความเร็วของฉางอันนั้นเร็วความตนเองหนึ่งขั้น

"เคล้ง"

เสียงของกระบี่ของฉางอันกระทบเข้ากับแผ่นหลังของหยางจื่ออีกครั้งร่างของหยางจื่อกระเด็นออกไปและมีเลือดปรากฏที่มุมปากของหยางจื่อ

"ฮ่า ฮ่า ด้วยความเร็วของข้าไม่มีทางที่เจ้าจะตามได้ทัน ข้าจะค่อยๆทรมานเจ้าทีละนิดๆฮี่ฮี่" ฉางอันกล่าวพร้อมกับหัวเราะออกมา

"ดูเหมือนจะเก็บงำพลังเอาไว้ไม่ได้เเล้วสินะ" หยางจื่อกล่าว

"ตูม!!!!"

พลังปราณของหยางจื่อระเบิดขึ้นและเพิ่มสูงขึ้นอย่างไม่เคยมีมาก่อนพลังปราณสีขาวส่องสว่างไสวพลังปราณของหยางจื่อเพิ่มขึ้นเป็นสี่เท่า ใบหน้าของฉางอันตื่นตระหนกในทันที

"เหอะ ต่อให้พลังของเจ้าเพิ่มขึ้นแต่เจ้าก็ไม่สามารถตามความเร็วของข้าได้ทันหรอก ตัดใจเเล้วยอมแพ้ซะ"ฉางอันกล่าว

"ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องไล่ตามเจ้าเลยนิ" หยางจื่อกล่าวอย่างเย็นชา

"ว่าอย่างไรนะ" ฉางอันกล่าว

"เปลว เพลิง ผลาญ สวรรค์"

"บูม!!! "

เปลวเพลิงที่ทรงพลังพร้อมกับความร้อนระดับสูงพวยพุ่งออกมาจากร่างของหยางจื่อสร้างทะเลเพลิงที่น่าหวาดกลัวและครอบคลุมทั้งเวทีประลองเกิดเสียง ซี่ ซี่ ที่พื้นผวเวทีประลองรากับว่าเวทีประลองกำลังจะละลาย

"แบบนี้นี่เอง ในเมื่อไม่สามารถตามความเร็วได้ทันก็โจมตีมันทั่วทั้งเวทีประลองไปเลยเจ้าเด็กนี่มันชั่งบ้าระห่ำเหมือนเจ้าจริง ๆเทียนอวี้"ซีคุ่ยกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงชอบอกชอบใจ

"ไม่ใช่แค่นั้น พลังที่เด็กนั่นปลดปล่อยออกมานั้นสูงกว่าปราณครึ่งก้าวสู่ปราณจักรสวรรค์และเทียบเท่าปราณจักรพรรดิสวรรค์เเล้วทั้ง ๆที่ขอบเขตพลังก็อยู่เท่าเดิมแต่ทำไมถึงเพิ่มพลังได้ถึงขนาดนี้หรือว่าจะเป็นดาบนั่นดาบมังกรสวรรค์"เมิงต้วนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงคุ่นคิด

"เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนแต่ดูเหมือนเจ้าเด็กน้อยฉางอันจะตกที่นั่งลำบากเเล้วฮ่า ฮ่า "เฮ่ยฮยากล่าวด้วยน้ำเสียงสนุก

"อ๊ากๆๆๆๆ"

เสียงกรีดร้องของฉางอันดังขึ้นในทะเลเปลวเพลิงไม่นานเปลวเพลิงก็มอดดับลงเผยให้เห็นร่างของฉางอันที่ถูกเปลวเพลิงเผาไหม้ทั้งเสื้อผ้าและเส้นผมและที่สำคัญฉางอันได้หมดสติไปเเล้วและยังหมดสติในท่าทางน่าสมเพชอย่างยิ่งนั่งคุกเข่าอยู่กับพื้นแล้วเอามือทั้งสองกุมหัวปากอ้าจนกว้างและในตาขาวโพลน เป็นภาพที่ทุกคนอดที่จะรู้สึกสังเวชและหัวเราะออกมาไม่ได้

------------------------------------------------------------------------------------------