ตอนที่ 33 หุ่นเชิดิญญา
"หนอย"
ลู่หาน ไม่คิดว่าตนเองจะต้องมาเจอกับศัตรูที่ใช้ ประเภทยันต์ด้านมืด รูปแบบยันต์ิญญา ทักษะ หุ่นเชิดิญญา เป็การโจมตีมนตรา หรือเล่นงาน สร้างความเสียหายแก่จิติญญาตนเองเช่นนี้ ซึ่งเป็คู่ต่อสู้ที่ยากจะรับมือได้ง่ายๆ แล้วสร้างปัญหาให้ศัตรูได้มากขนาดนี้มาก่อน
"เจอคู่ต่อสู้ยุ่งยากกว่าที่คิดไว้เสียอีก"
ลู่หาน ที่มีวิธีรับมือกับการโจมตีมนตราแบบนี้มาบ้างแล้ว แต่แบบนั้นต้องมีพลังที่สูงพอที่จะป้องกันหรือทำลายได้ หรืออุปกรณ์ยันต์มนตราที่เน้นป้องกันการโจมตีด้วยมนตราโดยเฉพาะ
ลู่หานที่ยังไม่มีสองเงื่อนไขนี้ จึงนับว่าเป็คู่ต่อสู้ที่สร้างความลำบากให้แก่ลู่หานได้ไม่น้อยทีเดียว
ลู่หาน พยายามวิ่งหนี หลบการโจมตีทางิญญาจากศัตรู แต่ก็ไม่สามารถจะหลบได้พ้น ด้วยขนาดพื้นที่ปิดตายที่ถูกจำกัด แล้วิญญาที่ใช้โจมตีตนเอง ล้วนมีจิตสำนึกด้วยตัวมัน จึงไม่ใช่การโจมตีตรงๆ ที่แค่เบี่ยงตัวหลบก็สามารถหลบได้เช่นนั้น สามารถเคลื่อนที่ได้อิสระราวกับเป็ิญญาอาฆาตติดตามจองล้างจองผลาญอีกฝ่ายกันเลยทีเดียว
ลู่หาน ที่แม้จะวิ่งหนีวนรอบห้อง หรือกระทั้งพยายามเข้าใกล้ เ้าพ่อร่างทรง ที่เป็จอมยุทธยันต์มนตรา ที่เป็คนใช้ทักษะ หุ่นเชิดิญญา ที่คอยส่งพลังให้ิญญาหมอตาทิพย์เช่นนี้ จึงรู้ตัวดีว่าตนเองควรทำอย่างไร จึงพยายามถอยร่นเว้นระยะลู่หานกับตนเองเอาไว้ตลอดเวลา
หากมองว่าการโจมตีด้วยรูปแบบยันต์ิญญา ชนิดมนตรา แล้วทักษะ หุ่นเชิดิญญา เป็ทักษะระยะไกล ที่บังคับเชิดิญญาในการเป็อาวุธโจมตี ผู้ใช้ทักษะนี้คือจุดอ่อนมากที่สุด หากอีกฝ่ายเข้าใกล้ได้
แม้จะเสี่ยงได้รับาเ็มากขึ้นกว่าเดิม แต่เมื่อใดที่เล่นงานผู้ใช้ทักษะได้โดยตรง ิญญาหุ่นเชิด ก็จะหยุดเคลื่อนไหวเช่นกัน แล้วไม่มีพลังงานที่จะโจมตีใส่อีกฝ่ายได้ เพราะเดิมทีิญญาไม่สามารถทำร้ายมนุษย์ได้โดยตรง หากไม่ได้รับพลังมาเสริมช่วยให้โจมตีใส่ศัตรูได้ก็จะไม่สามารถทำไรได้อีกต่อไป
ลู่หาน ที่มองดูอีกฝ่ายว่า ไม่ว่าตนเองจะพยายามหาทางเข้าใกล้อีกฝ่ายเพียงใด ศัตรูก็จะถอยร่นออกไปเว้นระยะระหว่างตนอยู่ดี จึงมองว่าอีกฝ่ายเข้าใจทักษะการโจมตีของตนเองดี แล้วรู้ว่าจุดอ่อนคืออะไร ควรทำอย่างไรต่อไปในการรัยมือกับจุดอ่อนแบบนี้
"การที่มันยังคงใช้ทักษะ หุ่นเชิดิญญา ได้นานขนาดนี้ต้องมีความลับที่ไหนสักแห่งแน่"
"หากข้าคาดเดาได้ถูกต้อง แล้วหาสิ่งนั้นเจอต้องพลิกสถานการณ์ได้แน่"
ลู่หาน ที่ทนรับการโจมตีิญญาอย่างต่อเนื่อง จนเริ่มมีอาการเ็ปจิติญญาขึ้นเรื่อยๆจนล้มลงไปกับพื้น
"สิ้นฤทธิ์แล้วรึ เ้าเด็กอวดดี"
ิญญาหมอตาทิพย์ ที่ยังเล่นงานไม่หนำใจเลย รู้สึกเซงอย่างมาก ไม่คิดว่าเจอการโจมตีรูปแบบิญญานี้ไปถึงกับไม่เป็กันเลยทีเดียว
"พอก่อน หากจิติญญามันเสียหายมากกว่านี้ ข้าจะจับิญญามันลำบาก"
"ขืนิญญามันแตกกระจายเป็ชิ้นๆ ข้าจะเสียิญญาเด็กน้อยชั้นดีแบบนี้ไปฟรีๆ"
เ้าพ่อร่างทรง สั่งน้องชายที่เป็ิญญาหยุดโจมตีเล่นงานก่อน เมื่อตนเองไม่้าให้จิติญญาของลู่หานได้รับความเสียหายจนแตกกระจายเป็ชิ้นจนยากที่จะนำมาเป็ิญญาทาสของตนได้อีก จึงเป็เื่น่าเสียดายอย่างมาก
"เอาละ ข้าจะเริ่มจับิญญามันออกมาเป็ทาสรับใช้ละ"
เ้าพ่อร่างทรง ที่มั่นใจแน่ว่าอีกฝ่ายต้องได้รับความเสียหายทางจิติญญาอย่างมาก จนล้มลงไปไม่มีแรงเหลือพอจะยืนขึ้นมาได้อีก
เ้าพ่อร่างทรง เริ่มเดินเข้าใกล้ลู่หานที่ตอนนี้นอนแน่นิ่งไม่ขยับอีก จึงมั่นใจว่าอีกฝ่ายทนไม่ไหวจนสลบไปแล้วแน่
การจะจับิญญาอีกฝ่ายมาเป็ทาส ต้องถอดออกมาจากร่างกายอีกฝ่ายเสียก่อน ต้องใช้รูปแบบการสักยันต์ิญญาบนร่างกายของคนนั้นเพื่อจะดึงิญญาออกมาเป็ทาสรับใช้ตน โดยใช้ทักษะ ตราิญญาทาส สักยันต์ลงบนร่างเพื่อให้ซึมซับเข้าสู่จิติญญาได้
หมับ
"จับได้แล้ว"
ลู่หาน ที่น่าจะสลบไปแล้ว จู่ๆก็สามารถขยับมือของตนยื่นมาจับขา เ้าพ่อร่างทรงที่เดินเข้ามาใกล้ไว้อย่างรวดเร็ว
ตูม
"อั๊ก"
เ้าพ่อร่างทรง ถูกหมัดอันหนักหน่วงเข้าเล่นงานจนกระเด็นถอยออกมาทันที แต่ก็ไม่สามารถหลุดจากระยะโจมตีของอีกฝ่าย เมื่อตนเองถูกจับขาเอาไว้อยู่
ตูม ตูม ตูม
ลู่หาน รัวหมัดเป็ชุด โดยรวบรวมปราณก่อเกิดขั้น 9 มาไว้ที่หมัดจุดเดียว การทำแบบนี้จะช่วยเพิ่มพลังโจมตีพลังหมัดเข้าไปอีกด้วย ทำให้มีพลังเพิ่มขึ้นพอจะสร้างความเสียหากแก่อีกฝ่ายได้บ้าง
"เ้านี้ ยังมีแรงเหลือพอเล่นงานข้าได้อีกรึ"
เ้าพ่อร่างทรง แทบไม่เชื่อว่าเด็กน้อยจะมีแรงพอโจมตีใส่ตนอีก ทั้งที่หากเป็คนอื่นโดนิญญาเล่นงานทางจิติญญาตนเองหลายครั้ง ไม่มีทางจะต่อกรหรือแรงโจมตีเหลืออีก แต่ความคิดเช่นนั้น ไม่สามารถนำมาใช้ได้กับลู่หานที่ผ่านประสบการณ์อันตราย เฉียดตายกับอาจารย์ตนในการผจญภัยโลกกว้างมาเยอะได้ จึงมีแรงใจ จิติญญาแห่งการต่อสู้ ดิ้นรนไม่ยอมแพ้ได้ง่ายๆเหนือกว่าจอมยุทธยันต์มนตราทั่วไปนัก
การยอมแพ้เช่นนี้ ก็หมายถึงความตาย ลู่หานไม่มีทางจะตายในตัวตนใหม่อายุน้อยเช่นนี้แน่
"นี้เ้ากัดลิ้นตัวเอง เพื่อใข้ความเ็ปเรียกสติตนเองไม่ให้สลบไปสินะ"
เ้าพ่อร่างทรง ที่มองดูริมฝีปากของลู่หานมีเืไหลออกมาเช่นนี้ จึงคิดว่าไม่มีใครกล้า บ้าบิ่น คิดได้เช่นนี้ หากไม่ผ่านประสบการณ์ต่อสู้มามาก แล้วยอมเจ็บตัวดีกว่าตายด้วยการกัดลิ้นตัวเองเพื่อเรียกสติเช่นนี้แน่
"เด็กอะไรกันเนี่ย คิดได้เช่นนี้เชียว"
เ้าพ่อร่างทรง ไม่เคยเจอเด็กอวดดีกล้าบ้าบิ่นทำขนาดนี้มาก่อน ไม่ใช่มีดีแค่ฝีปาก แต่การกระทำออกมาเช่นนี้ก็บ้าบิ่นไม่ใช่น้อย
"แต่พลังหมัดปราณก่อเกิดขั้น 9 อย่างเ้าก็ไม่อาจล้มข้าโดยง่ายได้"
"แม้หมัดของเ้าช่างรุนแรงเกินกว่าขอบเขตพลังหมัดปราณก่อเกิดขั้น 9 อยู่ก็ตาม แต่มันมีช่องว่างขนาดใหญ่ของระดับปราณกันอยู่"
"ปราณก่อเกิดขั้น 9 ไม่ว่าจะดิ้นรนพยายามสักเพียงใด ก็ไม่อาจล้มจอมยุทธยันต์มนตราระดับปราณหลอมรวมขั้น 1 ได้ง่ายๆ"
เ้าพ่อร่างทรง แม้จะได้รับาเ็ เสียหายขึ้นมาบ้าง แต่ก็ยังมีแรงพอต่อสู้ เล่นงานอีกฝ่ายต่ออยู่ดี
23K
