ระบบผู้ควบคุมสัตว์อสูร : มีเพียงข้าเท่านั้นที่มองเห็นเส้นทางวิวัฒนาการที่ถูกซ่อนเร้น

    เล่มที่ 2 บทที่ 55 เหลือเชื่อ! เล่นงานจนสัตว์อสูรระดับสมบูรณ์จนตายเลยเหรอ?

            หนึ่งนาทีที่แล้ว

            ลึกเข้าไปในหุบเขาสภาพแวดล้อมโดยรอบเต็มไปด้วยซากปรักหักพัง

            กำแพงหินพังทลายลงจากการกัดกร่อนของพิษ

            เซี่ยวซิงอวี่อยู่ในใจกลางสนามรบที่เต็มไปด้วยฝุ่นควันเนตรปีศาจยังคงทำงานอย่างต่อเนื่อง

            “ดูเหมือนว่าพลังโจมตีของเฮยเฟิงและเฟรยาจะยังไม่เพียงพอแม้จะร่วมกันใช้ทักษะต่อสู้ก็ยังทำได้แค่ทำให้แมงมุมเนตรอสูรใต้ดินเสียเลือดไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น...”

            “เดี๋ยวก่อน!”

            เซี่ยวซิงอวี่เพ่งมองให้ชัดเจนและมั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ตาฝาด

            เมื่อครู่นี้หลอดเลือดเหนือศีรษะของแมงมุมเนตรอสูรใต้ดินลดลงอย่างเห็นได้ชัด

            “หลอดเลือดลดลงอย่างเห็นได้ชัดแต่ไม่ใช่จากการโจมตีของเฮยเฟิงและเฟรยา แต่เป็นเพราะ...”

            “เข้าใจแล้ว!”

            บนใบหน้าที่เคยเคร่งขรึมของเซี่ยวซิงอวี่ปรากฏรอยยิ้มที่ไม่ได้เห็นมานาน

            “เฮยเฟิง พ่นใส่เลย!”

            หมาป่าเงามรณะเพลิงนรกอ้าปากถ่มน้ำลายออกมาอย่างไม่ใส่ใจ

            น้ำลายที่พ่นออกมาเหมือนกระสุนเพลิงสีดำพุ่งผ่านท้องฟ้า ปะทะเข้าที่หัวของแมงมุมเนตรอสูรใต้ดิน

            ความเสียหายทางกายภาพจากการถ่มน้ำลาย : 0

            ความเสียหายทางจิตจากการถ่มน้ำลาย : 100000

            แมงมุมเนตรอสูรใต้ดินนั้นอ่อนไหวมากมันรู้สึกเหมือนถูกเหยียดหยาม จึงตกอยู่ในภาวะคลุ้มคลั่งทันที

            ชู่ว ชู่ว ชู่ว~

            หางของแมงมุมเนตรอสูรใต้ดินพ่นใยแมงมุมออกมาจำนวนมากใยแมงมุมนับพันเส้นเหมือนธนูที่ยิงออกมาพร้อมกัน

            หมาป่าเงามรณะเพลิงนรกเปิดใช้งานร่างเงาทมิฬกลายเป็นเงาสีดำ พรางตัวลงใต้ดิน เพื่อหลบหลีกการโจมตีจากลูกธนูใยแมงมุม

            ในสายตาของเซี่ยวซิงอวี่ความยาวของหลอดเลือดเหนือศีรษะของแมงมุมเนตรอสูรใต้ดินลดลงอย่างเห็นได้ชัดอีกครั้ง!

            “เป็นไปตามคาด!”

            “เมื่อแมงมุมเนตรอสูรใต้ดินปล่อยใยแมงมุมมันจะสูญเสียพลังชีวิตของตัวเอง”

            “เมื่อใยแมงมุมเส้นสุดท้ายในร่างกายถูกปล่อยออกมาหมดหลอดเลือดก็จะเหลือศูนย์ และมันก็จะตายทันที”

            เซี่ยวซิงอวี่เงยหน้าขึ้นจ้องมองแมงมุมเนตรอสูรใต้ดินที่อยู่ตรงหน้า

            “เจ้าแมงมุมเหม็น ฉันเจอวิธีจัดการแกแล้ว!”

            “เฮยเฟิง เฟรยา ลุยเลย!”

            ภายใต้คำสั่งของเซี่ยวซิงอวี่หมาป่าเงามรณะเพลิงนรกและเทพธิดาแสงศักดิ์สิทธิ์ก็ร่วมมือกันอีกครั้ง

            และเช่นเคย เนื่องจากความแตกต่างของระดับสัตว์อสูรทั้งสองตัวนี้ไม่สามารถสร้างความเสียหายใดๆให้กับแมงมุมเนตรอสูรใต้ดินได้ ทำได้เพียงแค่เกาให้คันเท่านั้น

            แต่หมาป่าเงามรณะเพลิงนรกก็ซุกซนมากมันมักจะใช้การเยาะเย้ยเพื่อกระตุ้นเส้นประสาทของแมงมุมเนตรอสูรใต้ดินทุกเส้น

            การถ่มน้ำลาย การฉี่ การแลบลิ้น...

            การโจมตีเหล่านี้ไม่ใช่ทักษะต่อสู้แต่เป็นเพียงเทคนิคเล็กๆ น้อยๆ ที่ใช้เพื่อยั่วยุคู่ต่อสู้เพื่อดึงความสนใจทั้งหมดของมัน

            แมงมุมเนตรอสูรใต้ดินโกรธจัดมันปล่อยใยแมงมุมออกมาอย่างบ้าคลั่ง

            ใยแมงมุมแต่ละเส้นเหมือนลูกธนูที่แหลมคมแถมยังมีระบบติดตามเป้าหมายอัตโนมัติมันโจมตีสัตว์อสูรทั้งสองตัวจากมุมที่ยากจะคาดเดา

            หลังจากแมงมุมเนตรอสูรใต้ดินคลุ้มคลั่งพลังโจมตีของมันก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก

            ไม่นานนักบนตัวของหมาป่าเงามรณะเพลิงนรกก็มีรอยเลือดเต็มไปหมด มันเจ็บจนร้องโหยหวน

            “เปิดใช้งานพลังปีศาจ!”

            เซี่ยวซิงอวี่ออกคำสั่งหมาป่าเงามรณะเพลิงนรกคำรามก้องฟ้า ร่างกายของมันมีหมอกสีแดงดำพวยพุ่งขึ้นมา

            พลังปีศาจสามารถมอบผลลัพธ์การดูดเลือดที่ยอดเยี่ยมให้กับสัตว์อสูร

            เทพธิดาแสงศักดิ์สิทธิ์สร้างโล่แสงศักดิ์สิทธิ์ซ้อนทับกันให้กับหมาป่าเงามรณะเพลิงนรกอย่างต่อเนื่องพร้อมทั้งขจัดผลกระทบเชิงลบ เช่น พิษ สับสน และลดความเร็วที่เกิดขึ้นกับหมาป่าเงามรณะเพลิงนรกด้วย

            ในห้องประชุมเฉินฉี่เหนียนอดไม่ได้ที่จะอุทานว่า “หมาป่าเงามรณะเพลิงนรกตัวนี้มันเป็นแมลงสาบที่ไม่รู้จักตายจริงๆ นะ~”

            ซูหรูเยียนใช้มือเท้าคางจ้องมองหน้าจอโปรเจคเตอร์ เผยรอยยิ้มที่คนทั่วไปไม่สังเกตเห็น

            “พลังปีศาจให้ผลลัพธ์การดูดเลือดแก่หมาป่าเงามรณะเพลิงนรกเพื่อรักษาระดับพลังชีวิตให้คงที่”

            “ผู้พิทักษ์แสงศักดิ์สิทธิ์ช่วยเพิ่มเกราะป้องกันอย่างต่อเนื่องและยังช่วยกำจัดผลกระทบเชิงลบที่เกิดขึ้นกับหมาป่าเงามรณะเพลิงนรกด้วย”

            “นักเรียนเซี่ยวซิงอวี่ฉลาดมากเขากำลังใช้ข้อได้เปรียบของสัตว์อสูรทั้งสองตัวนี้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด”

            โดยไม่รู้ตัวการต่อสู้ครั้งนี้ดำเนินไปนานกว่าหนึ่งชั่วโมงเต็ม

            เป็นที่ชัดเจนว่าข้อได้เปรียบที่ใหญ่ที่สุดของหมาป่าเงามรณะเพลิงนรกและเทพธิดาแสงศักดิ์สิทธิ์คือสองคำ

            ทนทาน!

            ผลลัพธ์การดูดเลือดของพลังปีศาจและผลลัพธ์การกำจัดของโล่แสงศักดิ์สิทธิ์เมื่อรวมกันแล้ว ทำให้แมงมุมเนตรอสูรใต้ดินต้องเจอกับความยากลำบาก

            หนึ่งชั่วโมงก็เพียงพอที่จะตุ๋นซุปได้แล้ว

            แต่การต่อสู้อันดุเดือดนี้ยังไม่ถึงบทสรุป

            ฉัวะ~

            ใยแมงมุมที่แหลมคมเฉือนเข้าที่ขาหลังของหมาป่าเงามรณะเพลิงนรกอีกครั้ง

            พลังปีศาจทำงาน เติมเต็มพลังชีวิตของตัวเอง

            โล่แสงศักดิ์สิทธิ์กลับมาส่องแสงอีกครั้ง

            แมงมุมเนตรอสูรใต้ดินโกรธจัดมันหมุนตัวไปมาพร้อมส่งเสียงร้อง ‘ซี่ซี่’ คล้ายคนบ้าที่ถูกบีบให้จนมุม

            เซี่ยวซิงอวี่เยาะเย้ย“มันโกรธแล้ว โกรธจนตาถลนแล้ว”

            เดิมทีเป็นการต่อสู้ที่ควรจะชนะอย่างขาดลอยแต่กลับยืดเยื้อไปนานกว่าหนึ่งชั่วโมง

            แมงมุมเนตรอสูรใต้ดินรู้สึกเหมือนถูกดูหมิ่นอย่างรุนแรงเสียหน้าไปหมดแล้ว

            ในห้องประชุมเหล่าผู้นำของสถาบันต่างก็วิพากษ์วิจารณ์กัน

            “การกระทำของนักเรียนเซี่ยวซิงอวี่ไร้ความหมายสิ้นดี!”

            “แม้จะอาศัยพลังปีศาจและโล่แสงศักดิ์สิทธิ์ก็ทำได้แค่ไม่แพ้เท่านั้น เป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชนะ”

            “ใช่แล้ว เมื่อเวลาผ่านไปพลังวิญญาณก็ต้องหมดลง”

            “ผู้อำนวยการ คุณคิดเห็นยังไง?”

            สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่ซูหรูเยียน

            ซูหรูเยียนขยับคิ้วงามเล็กน้อยมุมปากปรากฏรอยยิ้มบางๆ

            “นักเรียนเซี่ยวซิงอวี่ตั้งใจจะบั่นทอนพลังของแมงมุมเนตรอสูรใต้ดินจนมันตาย”

            “บั่นทอนพลังจนตาย?”

            ทุกคนพากันฮือฮา

            “แมงมุมเนตรอสูรใต้ดินเป็นสัตว์อสูรระดับสมบูรณ์จะเป็นไปได้ยังไงที่จะถูกสัตว์อสูรสองตัวที่ระดับต่ำกว่ามันบั่นทอนพลังจนตาย?”

            “ผู้อำนวยการคุณก็เห็นแล้วว่าการโจมตีของหมาป่าเงามรณะเพลิงนรกและเทพธิดาแสงศักดิ์สิทธิ์นั้นไร้ประโยชน์มาก”

            ซูหรูเยียนชี้ไปที่หน้าจอโปรเจคเตอร์

            “ทุกท่านลองสังเกตใยแมงมุมที่แมงมุมเนตรอสูรใต้ดินพ่นออกมาดูสิ”

            ความสนใจของทุกคนพุ่งไปที่แมงมุมเนตรอสูรใต้ดิน

            ชู่ว ชู่ว ชู่ว~

            แมงมุมเนตรอสูรใต้ดินอยู่ในภาวะคลุ้มคลั่งมันพ่นใยแมงมุมออกมาอย่างบ้าคลั่ง บางครั้งก็ถักทอเป็นใยขนาดมหึมาบางครั้งก็รวมใยแมงมุมนับพันเส้นเข้าด้วยกัน กลายเป็นสว่านที่แหลมคม

            เฉินฉี่เหนียนสังเกตเห็นความผิดปกติ

            “สีของใยแมงมุมดูซีดลง!”

            คนอื่นๆ ก็เห็นด้วย

            “ใช่แล้ว เมื่อเทียบกับเมื่อก่อนสีของใยแมงมุมดูหม่นลงไปมาก!”

            ในตอนแรกใยแมงมุมของแมงมุมเนตรอสูรใต้ดินมีสีม่วงเข้ม

            แต่ตอนนี้ ใยแมงมุมกลายเป็นสีม่วงอ่อนและใยแต่ละเส้นก็บางลงด้วย

            ซูหรูเยียนพูดต่อ“ทุกท่าน อย่าลืมเรื่องหนึ่ง”

            “ใยแมงมุมของแมงมุมเนตรอสูรใต้ดินเกิดจากการรวมตัวกันของพลังชีวิตและเลือดของมันเอง”

            “ทุกครั้งที่ปล่อยใยแมงมุมมันก็จะสูญเสียพลังชีวิตและเลือด”

            “ตลอดหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมาแมงมุมเนตรอสูรใต้ดินได้สิ้นเปลืองใยแมงมุมไปเป็นจำนวนมากกับหมาป่าเงามรณะเพลิงนรกและเทพธิดาแสงศักดิ์สิทธิ์และยังสูญเสียพลังชีวิตของตัวเองไปส่วนหนึ่งด้วย”

            เมื่อซูหรูเยียนพูดมาถึงตรงนี้เฉินฉี่เหนียนก็รู้สึกราวกับถูกกระตุ้น

            “ผู้อำนวยการคุณหมายความว่าเซี่ยวซิงอวี่ตั้งใจที่จะอดทนจนกระทั่งใยแมงมุมในร่างกายของแมงมุมเนตรอสูรใต้ดินหมดลงใช่ไหม?”

            ซูหรูเยียนยิ้มพร้อมพยักหน้า

            เฉินฉี่เหนียนอดไม่ได้ที่จะหายใจเข้าลึกๆ

            เหล่าผู้นำของสถาบันต่างก็มองหน้ากัน

            “เจ้าเด็กนี่ เป็นนักพนันจริงๆ นะ!”

            “อดทนจนใยแมงมุมหมด? การต่อสู้ครั้งนี้ต้องกินเวลานานอย่างน้อยเจ็ดถึงแปดชั่วโมงเลยนะ!”

            “นี่คือการพนันที่บ้าคลั่ง!”

            “ถ้าแพ้พนัน ก็ตาย!”

            แม้การต่อสู้ครั้งนี้จะดุเดือดแต่ก็ค่อนข้างน่าเบื่อ

            หลังจากนั้น เซี่ยวซิงอวี่ก็ทำซ้ำๆอยู่เรื่องเดียว

            ยั่วยุแมงมุมเนตรอสูรใต้ดิน →แมงมุมเนตรอสูรใต้ดินปล่อยใยแมงมุมโจมตี → หมาป่าเงามรณะเพลิงนรกใช้พลังปีศาจฟื้นฟูพลังชีวิต+ เทพธิดาแสงศักดิ์สิทธิ์กำจัดผลกระทบเชิงลบและเพิ่มเกราะป้องกัน

            กระบวนการนี้วนเวียนไม่รู้จบ

            เวลาไหลผ่านไปราวกับทรายในนาฬิกาทราย

            พระอาทิตย์ลับขอบฟ้า ยามค่ำคืนเงียบสงัด

            การต่อสู้ครั้งนี้ดำเนินไปตั้งแต่กลางวันจนถึงกลางคืน

            ในห้องประชุม

            ผู้นำสถาบันหลายคนฟุบหลับบนโต๊ะเสียงกรนดังราวฟ้าร้อง

            เฉินฉี่เหนียนง่วงจนตาแทบปิดรอบดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย

            มีเพียงซูหรูเยียนที่ยังคงจ้องมองหน้าจอโปรเจคเตอร์ในมือของเธอกำลังถือลาเต้แก้วหนึ่ง

            หน้าต่างเปิดออกลมเย็นพัดเข้ามาในห้องประชุม

            เฉินฉี่เหนียนสะดุ้ง ตื่นขึ้นมาในทันที

            “ผู้อำนวยการ การต่อสู้ยังไม่จบอีกเหรอ?”

            “ดูเวลาเอาเองสิ”

            เฉินฉี่เหนียนสวมแว่นตาอีกครั้งจากนั้นก้มลงดูนาฬิกาข้อมือ ตาแทบถลนออกมา

            “ให้ตายเถอะ นี่มันห้าทุ่มห้าสิบแล้ว!”

            ตอนนี้เป็นเวลาห้าทุ่มห้าสิบนาที

            เซี่ยวซิงอวี่และแมงมุมเนตรอสูรใต้ดินเริ่มต่อสู้กันเมื่อเวลาสี่โมงเย็น

            ในหน้าจอโปรเจคเตอร์หุบเขาเต็มไปด้วยความมืดมิด

            ใยแมงมุมสีม่วงปลิวว่อนไปทั่วท้องฟ้า

            เสียงคำรามของหมาป่าเงามรณะเพลิงนรกยังคงดังไม่หยุดโล่แสงศักดิ์สิทธิ์ส่องสว่างท่ามกลางความมืดมิด

            “การต่อสู้ครั้งนี้ดำเนินไปนานกว่าเจ็ดชั่วโมงห้าสิบนาทีแล้วเหรอ?”

            ความรู้สึกของเฉินฉี่เหนียนในตอนนี้ยากเกินกว่าจะอธิบายเป็นคำพูด

            “ดูเหมือนว่าเจ้าเด็กนี่จะไม่ยอมหยุดจนกว่าแมงมุมเนตรอสูรใต้ดินจะตายคาที่!”

             

    คล้ายกับเรื่องระบบผู้ควบคุมสัตว์อสูร : มีเพียงข้าเท่านั้นที่มองเห็นเส้นทางวิวัฒนาการที่ถูกซ่อนเร้น ที่คุณอ่าน