นายตัวป่วนกับก๊วนออนไลน์ (BEO)

ก้อนโลหะขนาดใหญ่สีดำทะมึนตั้งอยู่กลางโกดังอู่ต่อเรือของกิลด์วินสตอร์ม ตอนนี้เหล่าเพลเยอร์ต่างก็มองมันด้วยตาที่เบิกโพลงตกตะลึง แม้แต่หัวหน้ากิลด์ที่เห็นมันจากระยะไกลยังแสดงสีหน้าที่ตื่นเต้นออกมาอย่างปิดไม่มิด ยกเว้นก็แต่เคออสคนเดียวที่ยังคงไม่เข้าใจเรื่องราว“ไอ้ก้อนแร่ยักษ์นั่นมันพิเศษยังไงเหรอครับ?” ชายหนุ่มผมดำกล่าวถามหญิงสาวผู้เป็นหัวหน้ากิลด์วินด์สตอร์ม“เฮ้อ! เธอก็ใช้สกิลตรวจสอบสิ” หญิงสาวเหนื่อยใจที่ชายหนุ่มไม่เข้าใจในความรู้ยิ่งใหญ่ของก้อนแร่ตรงหน้า“อ่าครับ ตรวจสอบ!” เคออสจ้องไปที่หินก้นใหญ่พร้อมกับเรียกใช้สกิลติ๊ง!‘แร่ Mithril (มิธริล)น้ำหนัก 1 ตันคุณสมบัติ – แร่โลหะในตำนานที่มีความแข็งแรงทนทานอย่างมาก และมีพลังงานเวทมนตร์หนาแน่นไหลเวียนอยู่ภายใน’ เคออสตกใจเบิกตาโพลง เขาไม่ได้แปลกใจที่มันเป็นแร่หายากระดับสูง แต่สิ่งที่น่าตกตะลึงนั่นก็คือขนาดของมันที่ใหญ่ถึง 1 ตัน และเป็นแร่บริสุทธิ์อีกด้วย สำหรับคนที่เคยเล่นเกมมามากมายจะรู้ได้ว่าปกติแร่ระดับสูงนั้นกว่าเพลเยอร์จะได้มาครั้งหนึ่งก็เพียงแค่ก้อนเล็กๆเท่านั้น ‘การที่เกม BEO ปล่อยให้ไอเทมวัตถุดิบชิ้นนี้ออกมาตั้งแต่เกมเพิ่งเปิดตัว ไม่ใช่ว่าจะทำให้สมดุลเกมต้องเสียไปอย่างนั้นหรือ? ในสงครามกิลด์ที่จะมาถึงในเดือนหน้า ไม่ใช่ว่ากิลด์วินสตอร์มจะกลายเป็นผู้ชนะอันดับหนึ่งหรือยังไงกัน?’ ชายหนุ่มผมดำตระหนักได้ถึงเรื่องสำคัญตรงนี้ซึ่งเกมออนไลน์หลายๆเกมพลาดทำให้สมดุลเสีย เกิดความเหลื่อมล้ำเกินไปในหมู่ผู้เล่น จนส่งผลเป็นลูกโซ่ทำให้เกมต้องปิดตัวลงอย่างรวดเร็วเกินคาด แต่เมื่อนึกมาได้ถึงตรงนี้ชายหนุ่มจึงต้องลองพิจารณาใหม่ให้รอบด้านอีกที ด้านของเกลที่เห็นว่าเคออสนั้นเงียบไปหลังจากที่ตกใจกับข้อมูลของแร่มิธริล แม้เธอจะเข้าใจได้ว่าไม่ว่าเป็นใครก็ต้องตกใจทั้งนั้น แต่ชายหนุ่มนั้นดูเหมือนจะสตั๊นท์ไปนานผิดปกติ“เอก นายเอก!” หญิงสาวเรียกสติชายหนุ่มด้วยเสียงดังขึ้น“อ้ะ...ครับ พี่เกลว่าไงครับ?” ชายหนุ่มสะดุ้งได้สติขึ้นมา แล้วจึงถามกลับไป“เธอจะตะลึงอะไรมากมายขนาดนั้น ถึงกิลด์เราจะได้มิธริลมา แต่มันก็ไม่ได้แปลว่ากิลด์อื่นไม่มีของดีแบบนี้หรอกนะ ยังไงวินด์สตอร์มยังต้องพัฒนาอีกมากกว่าจะไปถึงจุดที่โคลอสซัสอยู่ในตอนนี้ได้” เกลกล่าวออกมาตามตรง“งั้นก็หมายความว่ากิลด์อื่นก็มีมิธริลก้อนใหญ่แบบนี้เลยเหรอครับ?” เคออสประหลาดใจอีกครั้งเมื่อได้ยินสิ่งที่หญิงสาวบอก“ไม่ใช่หรอก กิลด์โคลอสซัสเป็นผู้ครอบครองเหมืองผลึกเวทมนตร์ การสร้างอุปกรณ์เวทย์เป็นที่ง่ายมากสำหรับพวกนั้น แต่เหมือนว่าความสามารถของผู้เชี่ยวชาญในกิลด์นั้นจะอ่อนด้อยไปหน่อยเท่านั้น เลยดึงศักยภาพของมันออกมาได้ไม่เต็มที่ ส่วนกิลด์บลูมูนนั้นก็มีความสามารถด้านการไขปริศนาหาสมบัติในดันเจี้ยนลับ ก็ประมาณนี้แหละ” หัวหน้ากิลด์วินด์สตอร์มอธิบายจุดเด่นของกิลด์ใหญ่ให้กับชายหนุ่มได้เข้าใจ“แล้วพี่ไม่คิดว่าของพวกนั้นมันจะทำให้เกมเสียสมดุลเหรอครับ กิลด์ใหญ่มีศักยภาพมากเกินไป แล้วอย่างนี้เพลเยอร์ใหม่จะตามทันได้ยังไงหากไม่เข้าร่วมกิลด์” เคออสถามถึงประเด็นที่เขาสงสัย“BEO ถือว่าเป็นเกมที่มีเควสจำนวนมากนับไม่ถ้วน และไม่มีสกิลเฉพาะอาชีพ เรียกว่าเป็นจุดเด่นของเกมเลยก็ว่าได้ ทุกคนมีโอกาสจะได้รับเควสต่อเนื่อง และยังมีโอกาสที่จะสำเร็จสูงจนสามารถได้รางวัลที่ค่อนข้างดี และยังมีความสามารถเฉพาะตัวที่ไม่อาจคาดเดา ไอเทมพิเศษจึงกลายเป็นแค่ส่วนเสริมเท่านั้น” เกลอธิบายเพิ่มเติม ซึ่งด้วยมุมมองของหญิงสาวทำให้เห็นว่า ความสามารถเฉพาะตัวนั้นสำคัญกว่าไอเทมดีๆเสียอีก ณ ลานด้านหน้าของแกรนด์พลาซ่าเพลเยอร์ผู้สวมฮู้ดดำทั้งสามคนกำลังเดินออกมาจากชั้นใต้ดินของตลาดที่ใหญ่ที่สุดของเมืองยารอน พวกเขามีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเครียดโดยเฉพาะชายหนุ่มผมดำหน้าตาหล่อเหลาที่เดินนำอยู่ด้านหน้าสองสาว เพลเยอร์ทั้งสามจากกิลด์โคลอสซัสผู้ถูกออกหมายจับ เดินหามอนสเตอร์ภูติล่องหนอยู่หลายชั่วโมงในย่านขายสัตว์เลี้ยง แต่พวกเขาก็ไม่อาจหาได้เลย ถึงขนาดต้องตัดสินใจเข้าไปถามคนขายโดยตรงแม้อาจจะถูกจำหน้าได้ก็ตาม สุดท้ายต้องกลับออกมามือเปล่า“คุณโรมคะ! เราจะไม่พักกันสักหน่อยเหรอ มีมี่เหนื่อยมากเลยค่ะ แล้วก็หิวด้วย” จอมเวทย์สาวผมสีชมพูภายใต้ฮู้ดดำกล่าวเรียกชายหนุ่มด้านหน้าอย่างอ่อนแรง“เฮ้อ! ถ้างั้นเราไปนั่งพักที่ตรงนั้นก็แล้วกัน” โรมิวลัสชี้ไปที่ม้านั่งยาวตัวหนึ่งใต้ต้นไม้ด้านข้างอาคารหลังใหญ่ฝั่งตรงข้ามกับแกรนด์พลาซ่า“เย้ๆ คุณโรมใจดีที่สุด!” มีมี่ตะโกนเสียงดังด้วยความดีใจ แล้วจึงรีบวิ่งไปยังเป้าหมายทันที โรมิวลัสที่เห็นดังนั้นได้แต่ส่ายหน้า เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเหนื่อยใจที่รับหญิงสาวไร้เดียงสามาเป็นผู้ช่วยทั้งที่เขาก็ไม่อยากจะรับมาตั้งแต่แรก ยังไงสุดท้ายเขาก็ต้องช่างมันอยู่ดีเพราะพวกเขาคือทีมเดียวกันที่ฝ่าฟันมาจนถึงจุดนี้“คุณโรมก็ไปนั่งพักด้วยเถอะค่ะ คุณก็เดินไปทั่วแกรนด์พลาซ่าเหมือนกัน คงเหนื่อยไม่แพ้พวกเราสองคน” อีฟกล่าวชวนชายหนุ่ม“อืม...นั่นสินะ” โรมิวลัสตอบรับคำหญิงสาวแล้วก็เข้าไปนอนกับเก้าอี้ด้านข้างมีมี่ที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว ส่วนอีฟก็ยกขาขึ้นมานั่งก่ายหน้าผากไม่สนใจชาวบ้านชาวช่องที่เดินไปมาสักนิด คนทั้งสามนั่งพักเหนื่อยอยู่ใต้เงาร่มไม้ โดยไม่ทราบเลยว่าภายในฝูงชนมากมายที่เดินผ่านไปมากำลังมีคนจับตามองพวกเขาอยู่อย่างไม่คลาดสายตา ซึ่งอยู่เยื้องไปที่ทางเข้าแกรนด์พลาซ่านั่นเอง“โอ้! ไม่นึกเลยว่าระดับแกนนำของโคลอสซัสจะทำท่าทางตลกๆแบบนั้น?” หญิงสาวผมขาวในชุดนักเวทย์กล่าวขึ้นมากับชายผมสีน้ำเงินในชุดนักฆ่าที่มีผ้าปิดปากอยู่“พวกนั้นก็เป็นแค่เกมเมอร์เหมือนกับเรานั่นแหละ จะเก๊กตลอดเวลาเหมือนตัวละครในนิยายได้ยังไงเล่า” ชาร์คที่เปลี่ยนชุดใหม่บอกกับออก้าที่สงสัยในเรื่องที่ไม่จำเป็นต้องสงสัย“โหย! ก็โรมิวลัสในคลิปออนไลน์นั่นเท่จะตาย แม้แต่ตอนมีคนแอบถ่ายเขาทีเผลอยังหล่อสุดๆ แตกต่างจากตอนนี้ลิบลับ” ออก้ากล่าวออกมาอย่างเสียดาย“พอเลยยัยนี่ ตอนนี้สามคนนั้นคงจะเหนื่อยจริงๆนั่นแหละ ทำไมถึงคิดกันนะว่าภูติล่องหนจะหาได้ง่ายๆ ไม่งั้นคงมีเพลเยอร์เอามาใช้กันทั่วบ้านทั่วเมืองแล้วสิ ขนาดพวกนักฆ่าที่เป็นสายลอบโจมตียังไม่เคยเห็นใครเลี้ยงไว้สักคน” ชาร์คกล่าวเหน็บแนมเป้าหมายของเขาเล็กน้อย“แหมๆ นายก็ไม่ได้เก่งไปกว่าพวกเขาหรอก อย่าทำมาเป็นพูดดีไป” หญิงสาวผมขาวกล่าวจิกกัดพร้อมกับมองชายหนุ่มด้วยหางตา“หึ!” ชาร์คที่โดนพูดเสียดสีกลับก็ได้แต่หันหน้าหนีไปมองทางอื่นแทน หลังจากที่พักจนหายเหนื่อยมีมี่ก็เป็นคนแรกที่ลุกขึ้นจากม้านั่ง ด้วยเธอเป็นคนที่ไม่ชอบอยู่นิ่งจึงเดินไปดูบรรยากาศรอบๆ จนกระทั่งหยุดอยู่ที่ป้ายประกาศด้านหน้าโรงประมูล ตอนนี้ผู้คนที่เคยยืนมุงอยู่ได้หายไปหมดแล้ว หญิงสาวภายใต้ฮู้ดดำจึงเดินเข้าไปอ่านรายชื่อสินค้าได้อย่างสบายๆ เมื่อว่างมากมีมี่ก็เลยไล่อ่านตั้งแต่รายชื่อแรกไปเรื่อยๆ โดยกะว่าจะดูไปจนหมดทั้งร้อยรายการ แต่ระหว่างนั้นเธอก็ต้องหยุดชะงักอยู่ที่ชื่อของสินค้ารายการหนึ่ง“นี่มัน!” จอมเวทย์ผมสีชมพูอุทานออกมาเมื่อเธอเห็นรายชื่อนั้นเต็มๆตา และในขณะที่หญิงสาวกำลังจะกลับไปบอกเพื่อน บังเอิญว่าโรมิวลัส และอีฟนั้นก็เดินตามเธอมาพอดีด้วยความกังวลว่าหญิงสาวจะโดนทหารลาดตระเวนจับได้“อ้ะ! คุณโรม อีฟ ฉันเจอแล้วๆ!” มีมี่ตะโกนออกมาเสียงดังพร้อมสีหน้าตื่นเต้นดีใจ“เป็นอะไรนักหนายัยมีมี่ เอะอะเสียงดังเดี๋ยวคนก็มองมาหรอก” อีฟกล่าวเตือน“ก็ดูนี่สิของที่โรงประมูลจะเอามาลงประมูล มันมีภูติล่องหนด้วยนะ!” หญิงสาวหัวชมพูตอบเสียงดังด้วยความตื่นเต้นสุดๆ“ว่าไงนะ!” ทั้งโรมิวลัส และอีฟร้องตะโกนออกมาพร้อมกัน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 52

คล้ายกับเรื่องนายตัวป่วนกับก๊วนออนไลน์ (BEO) ที่คุณอ่าน

นายตัวป่วนกับก๊วนออนไลน์ (BEO)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 52

คล้ายกับเรื่องนายตัวป่วนกับก๊วนออนไลน์ (BEO) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้