High Human

บรึ้ม!

แสงสว่างสีฟ้าอมขาวรูปร่างคล้ายโดมแผ่ขยายออกเป็นวงกลม 50 เมตร หลังจากการระเบิดจบลงก็เผยให้เห็นหลุมลึกกว่าสิบเมตร 

“อั่ก” 

โจปลิวมากระแทกกับต้นไม้ใหญ่พร้อมกับกระอักเลือดออกมา กัสที่ว่าทรงพลังยังถูกทำให้เป็นรูกว้างหลายรู สภาพของเขาในตอนนี้เหมือนขอทานไม่มีผิด

โชคดีที่โจไหวตัวทันไม่เช่นนั้นร่างของเขาอาจแหลกเป็นชิ้นๆได้แม้ว่าจะมีกัสก็ตาม 

เมื่อชายหนุ่มบาดเจ็บสาหัสกัสก็เปลี่ยนรูปร่างกลายเป็นของเหลวแล้วเริ่มรักษาเขาอัตโนมัติ

ซีคอปบาดเจ็บเช่นกันแต่ไม่หนักเท่าโจ เพราะมันเตรียมตัวมาก่อน 

เนื่องจากกัสของโจทำให้มีพลังมากพอจะต่อกรกับมัน มันจึงใช้แผนนี้ในการจัดการชายหนุ่ม แม้ว่าจะต้องแลกมาด้วยอาการบาดเจ็บแต่มันกลับได้ผลลัพท์ที่ต้องการแม้ว่าจะไม่สามารถฆ่าชายหนุ่มได้ก็ตาม

กาจู๋วที่ยืนห่างออกไปแน่นอนว่าเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดแต่เขาก็ไม่คิดที่จะเข้าไปช่วยหรือแทรกแซงการต่อสู้นี้ราวกับว่าเรื่องตรงหน้าไม่ใช่เรื่องของตน

การรักษาเป็นไปอย่างเชื่องช้าเนื่องจากกัสเองก็เสียหายไม่น้อย มันจึงต้องซ่อมแซมตัวเองพร้อมๆกับรักษาโจไปด้วย

ซีคอปมองไปยังชายหนุ่มด้วยความโกรธ เนื่องจากมันไม่สามารถจัดการเขาได้โดยวิธีธรรมดา และมันไม่ต้องการใช้ไพ่ลับของมันออกมา เพราะยังมีกาจู๋วที่ยืนมองอยู่ไกลๆ มันจึงเก็บไพ่ลับเอาไว้เพื่อต่อกรกับกาจู๋วและเลือกใช้วิธีโยนระเบิดแทน 

ในตอนนี้มันไม่รอช้าเมื่อเห็นชายหนุ่มกำลังบาดเจ็บ มันพุ่งเข้าไปพร้อมกับง้างดาบเลเซอร์ในมือเล็งไปที่คอของโจหมายจะตัดหัวให้ขาด

แม้ว่าโจจะบาดเจ็บหนักแต่ได้รับการรักษาเล็กน้อยจึงพอจะมีแรงอยู่บ้าง บวกกับความบริสุทธิ์ของพลังงาน 90% ทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นเลยสามารถกลิ้งตัวหลบได้อย่างเฉียดฉิว

ฟวั่บ!

ต้นไม้ที่โจเคยพิงได้ถูกดาบเลเซอร์ตัดขาด เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มหลบดาบของมันได้ทันก็ยิ่งทำให้มันไม่พอใจมากยิ่งขึ้น จึงไล่ตามโจแล้วเริ่มโจมตีอย่างบ้าคลั่ง 

โจต้องใช้แรงกายแรงใจอย่างมากในการหลบแต่ละครั้ง มีบางครั้งที่เขาถูกดาบเลเซอร์ถากๆแต่มันก็สามารถเรียกเลือดเขาออกมาได้

ยิ่งบาดแผลบนร่างกายเพิ่มมากขึ้น การรักษาก็ยิ่งช้าลง หากเป็นเช่นนี้ต่อไปอีกไม่นานเขาคงหมดแรงและถูกฟันขาดเป็นสองส่วนแน่ๆ

อย่างไรก็ตามเขาไม่คิดที่จะขอให้กาจู๋วช่วยเหลือตน ในฐานะทหารคนหนึ่งเขาเองก็มีศักดิ์ศรีเช่นกัน เขายอมตายดีกว่าขอให้คนต่างกาแลคซี่ช่วย

ในวินาทีต่อมาโจเสียหลักและซีคอปฟันดาบเลเซอร์จากบนลงล่างหมายจะผ่าโจให้เป็นสองซีก 

เมื่อรู้ตัวว่าหลบไม่ทันแล้วเขาจึงควบแน่นพลังงานเป็นดาบไฟแล้วป้องกันเอาไว้

ตุบ!

โจทรุกลงพื้นในท่าคุกเข่าสองข้าง สองมือสั่นระริกจับดาบไฟและต้านทานแรงกดจากดาบเลเซอร์ของซีคอป

เข่าทั้งสองข้างไม่อาจทนรับแรงกดดันได้นานนัก เพียงชั่วครู่เข่าทั้งสองข้างก็เริ่มมีเลือดไหลออกมา หากยังฝืนต้านรับอีกไม่นานกระดูกเข่าทั้งสองได้แหลกอย่างแน่นอน เมื่อถึงตอนนั้นเขาจะพิการและเป็นได้แค่ปลาบนเขียงรอให้ซีคอปแล่เนื้อเขา

กาจู๋วที่ยืนดูห่างออกไปได้แต่ส่ายหัว 

“ดูเหมือนว่าเราจะคาดหวังหมอนี่มากเกินไป”

“ยังไงซะความต่างของพลังยังคงมีช่องว่างขนาดใหญ่อยู่”

และไม่ใช่แค่นั้น กาจู๋วยังคิดต่อไปอีกว่าโจไม่มีอาวุธหรืออุปกรณ์ของตัวเองสักชิ้น ต่างจากซีคอปที่มีอาวุธไม่น้อยอยู่ในตัว อย่างระเบิดที่ทำให้โจมีสภาพแบบนี้ก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน

การต่อสู้ของผู้มีพลังนั้นผลลัพท์แพ้ชนะไม่ได้มีแค่พลังที่ตัวเองมีเท่านั้น ระดับวิทยาการก็สำคัญเช่นกัน หากเผ่าพันธุ์ไหนมีวิทยาการล้ำหน้ากว่าเผ่าพันธุ์อื่น ก็จะสามารถสร้างอาวุธหรืออุปกรณ์ระดับสูงเพื่อความได้เปรียบในการต่อสู้ได้

ซีคอปเห็นโจใกล้จะต้านทานตัวเองไม่ไหวแล้ว มันจึงคิดจะใช้กำลังทั้งหมดเพื่อบดขยี้ชายหนุ่ม

ในเวลาเดียวกันกาจู๋วเห็นท่าไม่ดีจึงคิดจะเข้าไปช่วย ทว่ามันกลับชะงักอยู่ตรงนั้น

ทันใดนั้นซีคอปก็รู้สึกเจ็บกลางหลัง สิ่งแปลกปลอมได้แทรกผ่านร่างด้านหลังของมันและทะลุมายังด้านหน้า เมื่อมันก้มลงมองก็เห็นปลายมีดโค้งสวยงามพร้อมกับเลือดสีเขียวสดใสหยดลงพื้น

เมื่อรู้ว่าตัวเองถูกลอบโจมตีมันก็ระเบิดพลังงานมหาศาลและผลักกระแทกทุกสิ่งที่อยู่รอบๆออกไป

การระเบิดพลังแต่ละครั้งย่อมต้องใช้พลังงานมหาศาลแต่ด้วยความแข็งแกร่งของมัน ย่อมสามารถระเบิดพลังได้หลายครั้ง

โจปลิวกระเด็นชนต้นไม้ก่อนจะหยุดลง เขาไม่สนใจอาการบาดเจ็บที่หัวเข่าและพยายามมองไปที่ด้านหลังของซีคอปด้วยความอยากรู้ว่าใครกันที่มาช่วยเขา

ร่างๆหนึ่งกระเด็นออกไปด้านหลังซีคอป ร่างนั้นกลิ้งอยู่หลายตลบก่อนจะหยุดลง เมื่อร่างนั้นลุกขึ้นโจก็เห็นได้เต็มสองตาว่าคนที่มาช่วยตัวเองเมื่อกี้ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นคนรู้จัก

เธอคือริน หญิงสาวที่เคยขี้อายคนหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน 

และเธอมีพลังความว่างเปล่าสามารถซ่อนตัวและหลบซ่อนจิตสัมผัสได้ ไม่น่าแปลกใจเลยที่เมื่อครู่ซีคอปไม่รู้สึกถึงตัวตนของเธอ นี่เป็นความสามารถที่หายากมาก

ซีคอปฝืนทนอาการบาดเจ็บ แม้ว่ามันจะถูกมีดแทงทะลุร่างแต่ด้วยความแข็งแกร่ง อาการบาดเจ็บนี้ไม่เพียงพอที่จะทำให้มันหมดแรงด้วยซ้ำ เพียงแค่สูญเสียพลังงานไปส่วนหนึ่งเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บนี้เอาไว้

อย่างไรก็ตามนี่ถือเป็นความอัปยศของมัน เนื่องจากมันเป็นถึงเผ่าพันธุ์ชั้นสูงแต่กลับถูกมดปลวกที่ไหนไม่รู้มาทำให้ตัวเองบาดเจ็บ ในวินาทีนั้นมันอยากจะฆ่ามดตัวใหม่เพื่อล้างความอับอายครั้งนี้ไว้

แต่ถึงมันจะโกรธแต่ก็ไม่ได้หน้ามืดตามัว ในฐานะหัวหน้าทหารมันย่อมมีความคิดและใช้เหตุผลอยู่เหนืออารมณ์

มันประหลาดใจอย่างมากที่ไม่สามารถจับสัมผัสของอีกฝ่ายได้และถูกลอบทำร้าย 

แต่โจตกตะลึงที่เห็นรินมาอยู่ที่นี่ เขาไม่ได้คิดสักนิดเลยว่าจะมีคนอื่นมาที่นี่ด้วยเช่นกัน อย่างไรก็ตามตอนนี้ไม่ใช่เวลามัวคิดเรื่องอื่น โจใช้เวลานี้ปล่อยให้กัสรักษาบาดแผลอย่างเงียบๆ

“ไม่ว่าแกจะเป็นใคร แต่ในเมื่อทำให้ข้าโกรธก็จงรอรับผลที่ตามมาได้เลย” ซีคอปคำรามอย่างดุร้าย และพุ่งเข้าหารินพร้อมกับดาบเลเซอร์ในมือ 

รินยืนมองซีคอปอย่างใจเย็น ไม่มีร่องรอยของความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย

เมื่อซีคอปใกล้จะถึงตัวริน มันก็สัมผัสได้ถึงคลื่นกระเพื่อมด้านบน มันมองขึ้นไปเห็นกระสุนพลังงานขนาดเท่าตึกห้าชั้นพุ่งเข้ามาหาตัวเอง 

มันตกใจสุดขีดและรีบกระโดดหลบออกด้านข้างทันที

ตูม!! 

จากพื้นดินขรุขระกลายเป็นหลุมลึกสิบเมตร