เสียงไสน้ำแข็ง ซ่าส์... ซ่าส์... ซ่าส์... ดังสนั่นหวั่นไหวแข่งกับเสียงระเบิดของเพลิงนรก เกล็ดน้ำแข็งที่เสี่ยวเป่าไสออกมาในคราวนี้ ถูกผสานด้วยพลังงานหยินบริสุทธิ์จากเหมืองหิมะทิศอุดร จนเกล็ดหิมะทอประกายเรืองแสงสีฟ้าครามนุ่มนวลราวดอกไม้สวรรค์ ชายหนุ่มตักเกล็ดหิมะนมสดใส่ในชามทองคำมิติขนาดยักษ์ (ไซส์พิเศษสำหรับจอมมาร) จากนั้นเขาเปิดฝาหม้อต้มเวดมนตร์ ตักเม็ดบัวลอยเผือกหอมเก้าสีสวรรค์ที่เคี้ยวจนสุกเหนียวหนึบหนับ ทอแสงประกายเจ็ดสีแปดสีเก้าสีระยิบระยับลอยละล่องออกมาวางโปะลงบนหน้าภูเขาน้ำแข็งนมสด
ปิดท้ายด้วยการสาดราดซอสเผือกหอมกะทิสดอบควันเทียนจนฉ่ำวาว และราดนมข้นหวานมหาเวทระดับจักรพรรดิลงไปเป็นลวดลายค่ายกลสยบมาร กลายเป็นเมนู ‘บัวลอยเก้าสีเกล็ดหิมะนมสดจักรพรรดิปราบมาร’ !
กลิ่นหอมละมุนใจของเผือกหอมนึ่งและน้ำกะทิสด ผสมผสานกับความมันกลมกล่อมลุ่มลึกของนมสดมหาเวท ระเบิดกระจายพุ่งทะยานแหวกม่านหมอกเพลิงทมิฬออกไปทั่วทั้งหุบเขาไฟในพริบตา! มันเป็นกลิ่นอายที่แฝงด้วยความสงบและความเย็นสุดขั้ว จนบรรดาอสูรลาวาที่กำลังบ้าคลั่งถึงกับชะงักกึก อาวุธในมือร่วงหล่น พากันหันมาสูดกลิ่นขนมหวานพลางทำตาปริบ ๆ น้ำลายไหลสอเต็มปาก
"กลิ่น... กลิ่นอายอันใดกัน? เหตุใดมันถึงทำให้ความโกรธแค้นห้าพันปีของข้าสั่นคลอนเช่นนี้!" จักรพรรดิเพลิงทมิฬบนบัลลังก์ถึงกับลุกขึ้นยืน จมูกขนาดยักษ์ของมันฟุดฟิด สายตาจับจ้องที่ชามทองคำในมือเสี่ยวเป่าด้วยความอยากรู้อยากลองอันมหาศาล พลังไฟทมิฬรอบกายเริ่มหดเล็กลงเพราะอานุภาพความหอม ดึงดูด
"เอ้า! ท่านจักรพรรดิหน้าเตาถ่าน! ถ้วยนี้ข้าตั้งใจทำมาให้ท่านกินโดยเฉพาะ กล้าลองกินดูไหมล่ะ? หรือว่าจอมมารห้าพันปีจะป๊อดไม่กล้ากินของหวานข้างถนนของข้า?" เสี่ยวเป่าใช้แผนการยั่วยวนท้าทาย พลางส่งชามทองคำลอยละล่องไปด้วยพลังระบบตรงไปตรงหน้าจอมมารยักษ์
จักรพรรดิเพลิงทมิฬแค่นเสียง "หึ! ข้าคือผู้ครองโลกใต้พิภพ มีหรือจะกลัวเศษน้ำแข็งของเจ้า!" มันคว้าชามทองคำมา แล้วอ้าปากกว้างเทบัวลอยเก้าสีพร้อมเกล็ดหิมะนมสดทั้งหมดลงคอไปในอึกเดียว!