สาวน้อย ดึงดูดทรัพย์

     เวลาผ่านไปได้ประมาณหนึ่งชั่วโมงแล้วพวกพี่ชายตื่นขึ้นมาก่อนเลย แต่น้องสาวทั้งสองคนของพวกเขายังคงนอนหลับฝันหวานกันอยู่ไม่มีทีท่าว่าจะตื่นแต่อย่างใด 

     พวกพี่ชายค่อยๆย่องออกมาอย่างเงียบๆ ไม่อย่างงั้นอาจจะปลุกน้องสาวทั้งสองคนตื่นขึ้นได้ และพากันไปล้างหน้าให้หายงุนงงกัน 

     “พวกเราตื่นแล้วอะแม่”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “จ้า”แม่ หันมายิ้มให้พวกพี่ชายและหลานชาย

     “แต่ว่าน้องสาวสองคนยังนอนหลับอยู่ครับแม่”พี่ใหญ่เยว่เผิง

     “น้องสาวหลับลึก….ลึกมาก…..ลึกสุดๆ…..ลึกแบบขุดขึ้นมายากมากฮะ”พี่รองเยว่เลี่ยง

      “ฮ่า…ฮ่า…..แม่รู้จ้ะ”แม่ ส่ายหน้าน้อยๆที่เจ้ารองมักจะพูดอะไรที่ตรงตลอดและคำพูดที่ใช้ก็ออกจะตรงมากเกินไป

     “อ๊ะ…ตากับลุงใหญ่กลับมาแล้ว”พี่ใหญ่เยว่เผิง

     “สงสัยจะจัดการธุระเรื่องค่าวัสดุก่อสร้างเรียบร้อยแล้ว”แม่

     “ลูกสาว พ่อจัดการเรื่องช่างและคนงานเรียบร้อยแล้วนะ”ตา

     “วันนี้พวกเขาจะเริ่มงานกันเลยนะ เร็วมากเลย”ลุงใหญ่

     “เริ่มงานวันนี้เลยเหรอคะ??”แม่

     “ใช่ลูก”ตา

     “คนที่รอทำงานมีเยอะมากนะน้องสาวทั้งคนจากหมู่บ้านเดียวเราและหมู่บ้านใกล้เคียง พวกเขาดูตื่นเต้นกันมากเพราะงานที่เราจ้างให้เงินดีและมีอาหารให้กินด้วย”าลุงใหญ่

     “และอย่างที่เราตกลงกันคือเน้นก่อสร้างกำแพงบริเวณที่เราเลือกสร้างบ้านใหม่กันก่อนเลยอันดับแรก รองมาก็สร้างบ้าน”ตา

     “ส่วนบ้านที่พักสำหรับคนที่ศาลเจ้า พวกเขาคงจะเกรงใจพวกเราขอหลังสุดเลย”ลุงใหญ่

     “แต่ถึงอย่างไรบ้านที่อยู่อาศัยของพวกเขาก็สำคัญเช่นกันนะคะ”แม่

      “อือ พี่ใหญ่เข้าใจน้องเล็กแต่ดูแล้วช่างที่นี่ใช้ได้เลยทำงานรวดเร็วนะ ผลงานที่เคยได้ยินได้เห็นมาจากบางคนใช้ได้เลยล่ะ”ลุงใหญ่

     “งั้นก็ดีเลยค่ะพ่อ พี่ใหญ่แบบนี้อะไรๆก็จะสำเร็จเป็นรูปร่างมากขึ้นเยอะเลย”แม่

     ตากับลุงใหญ่กลับมาก็พูดถึงรายละเอียดต่างๆให้แม่ของ3ซิงได้รับฟังว่าดำเนินการไปถึงส่วนไหนกันบ้างแล้วสำหรับวันนี้

      ร่วมสองชั่วโมงแล้วสองสาวน้อยก็ได้เวลาตื่นนอนกันแล้วด้วย ตื่นขึ้นมางัวเงียมองไปรอบๆก็ไม่เจอใครมีแค่พวกเธอเพียงสองคนที่ยังคงอยู่ด้านบนชั้น 3 กันตามลำพัง

     “หง่ำ…..หง่ำ……อึก…..อึก……”3ซิง กับพี่สาวเยว่ชิง ตื่นขึ้นมาก็กลับมานั่งที่นั่งโต๊ะตรงระเบียงกันต่อ ดื่มน้ำและขนมกันอีกนิดหน่อยเพื่อรอเวลา

     “พวกเราจะทำอะไรกันต่อดีล่ะน้อง3ซิง”พี่สาวเยว่ชิง

     “อือ……จะทำอะไรกันดีน๊า”3ซิง ลุกขึ้นเดินไปเดินมาอย่างครุ่นคิดว่ารอบบ่ายนี้จะหาอะไรสนุกๆทำกันดีเพื่อฆ่าเวลากว่าจะถึงตอนเย็นที่จะไปที่ถ้ำกันอีกครั้งหนึ่ง

     แต่ในระหว่างที่กำลังเดินใช้ความคิดอยู่นั่นเองก็มีสายลมวูบหนึ่งพัดผ่าน3ซิง อีกครั้ง

     “โอ๊ะ!!ไม่นะอีกแล้วเหรอเนี่ย”3ซิง มองรอบๆตัวอย่างหวาดระแวงขึ้นมาทันทีเพราะความรู้สึกแบบนี้มันย่อมเป็น….

     “พี่สาวซิงซิงขอจานใบหนึ่งด่วนเลย”3ซิง เพียงแค่เอ่ยปากขอจานมาจากพี่สาวแต่ว่าไม่ทันเสียแล้วรอบนี้มันเกิดขึ้นเร็วมากเลย

     ลมพายุทอร์นาโดลูกเล็กๆก่อตัวหมุนขึ้นมาต่อหน้าต่อตา3ซิงเลย ซึ่งจะเป็นทรัพย์สมบัติในรูปแบบไหนนั้น3ซิงไม่นึกถึงเลย เพียงแค่จะหาทางหลบเจ้าพายุลูกนี้ให้ได้ ไม่อย่างงั้นเธอคงจะเวียนหัวน่าดูเลยมันหมุนติ้ว..ติ้ว..ขนาดนี้เนี่ย

      “ทำไงดีน้อง3ซิง พี่สาวไปหาน้องไม่ได้แล้ว”พี่สาวเยว่ชิง พูดไปนี่ไม่ได้มีสีหน้ากังวลหรือกลัวเลย มีแต่รอยยิ้มและเสียงตื่นเต้นแทนน้องสาวคนเล็กของเธอ

     “สีหน้าพี่สาวนี่เป็นห่วงสุดเลย”3ซิง เห็นความตื่นเต้นดีใจที่แสดงออกมาอย่างเห็นได้ชัดของพี่สาวถึงกับไปไม่เป็นเช่นกัน

      คงจะมีเธอเพียงคนเดียวละมั้งที่หวาดระแวงขั้นสุดอยู่คนเดียว คนอื่นๆมีแต่ดีใจกันทั้งนั้นแหละถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นกับเธอน่ะ

     3ซิงคงต้องพึ่งตัวเองเป็นหลักอีกแล้วงานนี้ไม่รอช้าเธอรีบวิ่งเข้าไปด้านในก่อนเลยและแน่นอนพายุทอร์นาโดหมุนลูกนี้ก็หมุนตามเธอไปติดๆเช่นกัน 

     “อย่าตามมานะเจ้าพายุ”3ซิง

     เพียงแค่ไม่กี่วินาทีพายุลูกนี้ก็เหวี่ยงแรงลมให้3ซิงเซเข้าไปในวงล้อมของมันทันที

      “ว้าว….น้อง3ซิงสุดยอดเลย เท่มาก ท่าสวยสุดๆไปเลย”พี่สาวเยว่ชิง

     3ซิงที่ตอนนี้หมุนรอบตัวเองไม่รู้ตั้งกี่รอบแล้ว เธอหลับตาเพื่อไม่ให้มองภาพอย่างน้อยๆคงจะช่วยได้บ้างไม่มากก็น้อยล่ะ

     ในระหว่างที่อยู่ท่ามกลางพายุหมุนอยู่นั้น พวกพี่ชายกับแม่ก็ขึ้นมาหาพอดิบพอดีเลยและเห็นเหตุการณ์นี้พอดีเช่นกัน 

     “น้อง3ซิงกับพายุหมุน”พวกพี่ชาย

      “ตายแล้ว”แม่ ตกใจอีกครั้งหนึ่งวันนี้ทำไมมีแต่ฟ้าฝน พายุเต็มไปหมดเลย

     “น้อง3ซิง พวกพี่มาเป็นกำลังใจให้น้องแล้วนะ”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “ซิงซิง เวียนหัวหยุดได้แล้วนะเจ้าพายุ”3ซิง

     ในระหว่างที่กำลังเผชิญชะตากรรมโลกหมุนอยู่คนเดียวเพียงลำพัง ท่ามกลางกำลังใจและเสียงเชียร์จากพวกพี่ๆ 

     3ซิงรู้สึกว่าตอนนี้เหมือนตัวเองโดนอะไรบางอย่างพันตัวทีละนิด ทีละนิดแล้ว

      “เอ๊ะ….อะไรอีกเนี่ย แม่คะ พี่สาวอะไรไม่รู้อยู่ในพายุหมุนนี้ล่ะมันกำลังรัดตัวซิงซิงอยู่น่ะ”3ซิง

     3ซิงที่ตกใจไม่รู้ว่าอะไรกำลังสัมผัสตัวเองอยู่ในตอนนี้จากที่แรกๆมันก็แค่ทำให้เธอเวียนหัวแต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้วมันมีอะไรบางอย่างพันเกี่ยวตัวของเธออยู่ตอนนี้

      “เดี๋ยวพี่สาวดูให้เองนะ”พี่สาวเยว่ชิง กำลังมองเพ่งไปในพายุหมุนที่มีน้องสาวอยู่ด้านในกำลังหมุนไปหมุนมาอยู่ แต่ที่มีเพิ่มมาอย่างหนึ่งก็คือเส้นเชือกหรืออะไรบางอย่างมันส่องแสงสีเหลืองทองกำลังพันน้องสาวของเธออยู่

     “โอ้…พี่สาวเห็นแล้ว เห็นแล้ว”พี่สาวเยว่ชิง

     “มันคืออะไรเหรอพี่สาว บอกซิงซิงด้วย”3ซิง 

     “เชือกทอง??? แต่ดูเหมือนจะเป็นโซ่ทอง พี่สาวไม่แน่ใจนักแต่ว่ามันเป็นเส้นๆที่ทำจากทองคำล่ะ”พี่สาวเยว่ชิง

     “โซ่ทองคำ!!”พวกพี่ชาย ได้ยินดังนั้นรีบเพ่งมองกันบ้างก็เห็นเช่นเดียวกัน

      เวลาผ่านมาได้ประมาณเกือบ 5 นาทีได้พายุหมุนลูกน้อยนี้ก็ค่อยๆจางลงทีละนิด ทีละนิด หายไปในที่สุด

     3ซิงที่ตอนนี้ตัวกำลังโงนเงนไปมาอย่างควบคุมแรงโน้มถ่วงไม่ได้ ค่อยๆจะล้มลงแม่รีบคว้าลูกสาวคนเล็กอย่างรวดเร็วไม่อย่างงั้นอาจจะหงายท้องลงไปได้เลย

      “จบซะทีเจ้าพายุบ้านี่เนี่ย ซิงซิงเวียนหัวจังค่ะแม่”3ซิง ค่อยลืมตาและเจอหน้าแม่ก็อ้อนแม่อย่างรวดเร็ว

     “ไม่เป็นไรแล้วลูกพายุไปแล้วนะ นอนสักพักก่อนจะได้หายเวียนหัวนะลูก”แม่ ลูบหัวน้อยๆของ3ซิงเพื่อปลอบขวัญ

      “มันคือโซ่ทองคำเหรอคะแม่ ที่พันตัวน้อง3ซิงอยู่”พี่สาวเยว่ชิง ก้มลงดูน้องและสัมผัสสิ่งที่กำลังพันรอบตัวของน้องสาวอยู่อย่างแผ่วเบาและตาโตไปกับมัน

     “น้อง3ซิง ร่ำรวยอีกแล้วได้โซ่ทองคำเลย”พี่ใหญ่เยว่เผิง

     “โซ่ทองคำเส้นนี้ยาวมากเลยนะ”พี่หนิงหวง

     “ไม่น่าเชื่อเลยเมื่อเช้าน้อง3ซิงเจอฝนเพชร ฝนพลอย พอตกบ่ายเจอพายุโซ่ทองคำพันตัวล่ะ”พี่หนิงเฉิง

      “น้อง3ซิง เหมือนหมูน้อยห่อ(พัน)ทองคำเลย!!!”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “..............!!”3ซิง 

     คนอื่นๆเขาพูดถึงแต่เรื่องโซ่ที่พันรอบตัวเธออยู่นี่ แต่พี่รองนี่สิกลับแตกต่างออกไปตลอดเวลาเลยนะ ช่างมีความคิดที่แตกต่างจริงๆ

     “โอ้……..จริงด้วยน้อง3ซิงเหมือน”พวกพี่ชาย

     “เอาล่ะ….เลิกล้อน้องได้แล้วนะ ซิงซิงเดี๋ยวแม่จะค่อยๆเอาโซ่ทองคำพวกนี้ออกจากตัวหนูนะลูก เยว่เผิงหยิบหมอนในห้องมาให้แม่หน่อยนะจะให้น้องนอนหนุนหัว”แม่

     “ครับแม่”พี่ใหญ่เยว่เผิง วิ่งเข้าไปในห้องหยิบหมอนออกมาให้3ซิงได้นอนลง

      “เดี๋ยวแม่จะค่อยๆเอาออกให้หนูนะ หนูนอนนิ่งๆนะลูก”แม่

      “ค่ะแม่”3ซิง

     “แม่ฮะ ทำแบบนี้ไม่เร็วกว่าเหรอ”พี่รองเยว่เลี่ยง  ทำท่าแบบจับน้อง3ซิงกลิ้งเพื่อให้โซ่ทองคำมันหลุดออกมา

     “..............!!!”3ซิง

      “ฮ่า….ฮ่า…..เยว่เลี่ยงไม่ได้ลูกทำแบบนั้นน้องก็เวียนหัวพอดี แถมยังจะเจ็บตัวได้นะ เราแค่เอาปลายเส้นนี้ออกมาแบบนี้ก็พอแล้วจ้ะ”แม่

      “อ้อ”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “หึ….พี่รองเห็นน้องสาวเป็นหมูน้อยห่มทองไม่พอ จะให้น้องเป็นหมูน้อยหมุนอีกเหรอไงกัน พี่รองไม่น่ารักเลยนะเชอะ”พี่สาวเยว่ชิงง

     “..............!!!”3ซิง

     3ซิงที่ได้ยินพี่สาวเยว่ชิงกำลังต่อว่าพี่รองเยว่เลี่ยงถึงกับยิ้มชอบอกชอบใจ เพราะตอนนี้เธอเวียนหัวเหลือเกินยังไม่อยากโต้เตียงเอาคืนพี่รองจริงๆ แต่พอฟังตอนท้ายๆนี้มันความหมายแปลกๆนะ เหมือนจะชม???

     “น้อง3ซิง ไม่ต้องสนใจพวกพี่ชายหรอกนะ”พี่สาวเยว่ชิง

     แม่ที่ได้ฟังเด็กๆพูดกันก็อดที่จะขำเบาๆไม่ได้ แต่ก็ดูไปแล้วก็เหมือนอย่างที่พี่สาวและพี่ชายพูดนั่นแหละนะ เจ้าหมูน้อยห่มทอง หมูน้อยหมุนของแม่เนี่ย

     “มันรัดหนูแน่นมากหรือเปล่าลูก”แม่ คอยถามเจ้าตัวเล็กในระหว่างที่ค่อยๆเอาโซ่ทองคำออกจากตัวลูกสาว

     “ไม่ค่ะแม่ ซิงซิแค่เวียนหัวอย่างเดียว”3ซิง ตอบไปตามความจริงๆ เธอไม่ได้รู้สึกเจ็บอะไรเลยซึ่งก็แปลกเช่นกัน อย่างไรซะถ้าโดนแรงเหวี่ยงมากๆกระทบตัวแบบนี้น่าจะเจ็บบ้างแหละ แต่อย่างว่าแหละนี่มันคือรางวัลที่เธอน่าจะได้จากการที่หย่อนพลอยให้พวกเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ตามชนบทแน่นอน

     “โซ่ทองคำเส้นนี้ยาวมากเลยนะน้อง3ซิง สวยมากด้วยล่ะ”พี่สาวเยว่ชิง

     “แบบนี้เราจะเอาไปขายอีกหรือเปล่าฮะแม่”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “อือ…แม่ว่าคงไม่ต้องหรอกนะแค่พลอยที่เมื่อเช้าพวกเราเก็บได้ก็เพียงพอแล้ว”แม่

     “อย่างที่แม่พูดเลยค่ะ ซิงซิงก็ไม่อยากให้ขายเพราะโซ่ทองคำนี้มันเส้นใหญ่มากเกินไป เราจะตัดไปก็เสียดายหรือจะหลอมใหม่ก็เสียดาย เก็บไว้แบบเดิมนี่แหละค่ะ”3ซิง

     “ได้จ้ะ”แม่

     “เดี๋ยวไปหยิบกล่องมาให้แม่ใบหนึ่งนะ เราจะใส่โซ่ทองคำนี้ขนไปเก็บไว้ที่ถ้ำกัน”แม่

      “ครับ”พี่ใหญ่เยว่เผิง

     “วันนี้น้อง3ซิงดวงดีมากจริงๆ เจอแต่ลม พายุ ฝน ฟ้าคะนองที่ร่ำรวยแบบนี้”พี่เยว่ชิง

     “ใช่พี่รองไม่เคยเห็นพายุหมุนโซ่ทองคำแบบนี้มาก่อนเลยนะ มันสวยงามสุดๆ ตอนมันหมุนน่ะแสงสีทองจากโซ่ทองคำเป็นเกลียวคลื่นสวยสุดเลย”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “สวยจริงค่ะ แต่ก็โลกหมุนติ้ว…ติ้ว….ไม่หยุดเลย”3ซิง

     “แล้ววันนี้น้องสาวจะโดนอีกรอบไหมล่ะ พี่รองตื่นเต้นจังเลยมันเป็นวันที่ดีของน้อง3ซิงเลยนะ”พี่รองเยว่เลี่ยง

      “คงจะไม่มีรอบที่3 แล้วแค่นี้ก็น่วมไปทั้งตัวแล้วซิงซิงขอพักมั่งเหอะ”3ซิง

     วันนี้ไม่รู้เป็นวันอะไรสำหรับเธอเจออากาศแปรปรวนแบบแปลกใหม่อีกแล้ว รางวัลแต่ละอย่างที่ได้รับจากพรวิเศษจากการดึงดูดทรัพย์แต่ละรอบเนี่ยไม่ธรรมดาจริงๆเลย ของรางวัลแต่ละอย่างก็คาดเดาไม่ได้เลยด้วยเช่นกัน ได้มาแต่ละอย่าง แต่ละรูปแบบแปลกประหลาดไปหมด

     ช่วงนี้โดนละจากการโดนเงินตบหน้ามาสักพักแล้ว แต่คงจะไม่ตลอดไปแน่นอน

     “เฮ้อ…………..”3ซิง คิดแล้วถึงกับเหนื่อยหน่ายขึ้นมาบ้างนิดๆ ตอนนี้เธอร่ำรวยแล้วมากจริงๆ ไม่อยากได้แล้วล่ะพรวิเศษแบบนี้น่ะ เล่นเอาตื่นตระหนกทุกครั้งเลยเวลาจะได้รับทรัพย์สินแบบนี้เนี่ย

    “พักนี้น้อง3ซิงไม่ค่อยโดนตบเลยนะ”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “............!!!!”3ซิง

     “น้อง3ซิงพัฒนารูปแบบใหม่เพิ่มมาอีกแล้ว”พี่ใหญ่เยว่เผิง

     “โดนเงินตบ”พี่รองเยว่เลี่ยง

      “โดนพายุหมุนเงินตบ”พี่ใหญ่เยว่เผิง

     “โดนฝนเพชร ฝนพลอย”พี่หนิงหวง

     “โดนพายุหมุนโซ่ทองคำ”พี่หนิงเฉิง

     “ก็คงจะมีแค่สร้อยคอทองคำเส้นนั้นมั้งคะ ที่น้อง3ซิงแค่สะดุดล้มน่ะ โอ้ใช่ๆและสร้อยคอหยกที่พันผมซาลาเปาน้องด้วย”พี่สาวเยว่ชิง

     “ถ้าหนูรับรู้ถึงการมาของทรัพย์สินในรูปแบบของมันได้ก็ดีนะ”แม่

     “เฮ้อ…..ซิงซิงเองก็อยากรู้เหมือนกันค่ะแม่ แต่จนใจที่จะคาดเดาเวลา สถานที่ และเหตุการณ์ได้จริงๆว่าจะมาเจอรูปแบบไหน”3ซิง

     “แต่ไม่ว่าจะรูปแบบไหนพี่รอง มีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นน้อง3ซิงเจอนะ แบบว่ามีความสุขสุดๆไปเลย”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “..............!!!”3ซิง

     “ใช่พวกพี่มีความสุขสุดๆเลย”พวกพี่ชาย

     “ฮ่า…ฮ่า….ฮ่า…..”แม่ คราวนี้หลุดหัวเราะอย่างเต็มที่เลยไม่สามารถกลั้นไว้ได้อีกแล้ว 

     “เอาล่ะเรียบร้อยแล้วโซ่ทองคำหลุดจากตัวของหนูหมดแล้วลูก”แม่

      “ในที่สุดก็เสร็จเสียที”3ซิง

     “หนูจะลุกขึ้นเลยไหม หรือว่าจะนอนพักอีกสักแป๊บหนึ่งจ้ะ”แม่

     “ขอพักอีกสักพักหนึ่งดีกว่าค่ะแม่ ซิงซิงหมุนรอบตัวเองเป็นร้อยๆรอบได้เลยล่ะ”3ซิง

     “จ้ะ”แม่

      “พี่รองเองก็อยากหมุนแบบน้องบ้างนะน้อง3ซิง แต่มันจะไม่ได้แบบน้องน่ะสิ”พี่รองเยว่เลี่ยง

     “เฮอะ………..”3ซิง

     เธออดจะเหล่ตามองพี่รองเยว่เลี่ยงอีกไม่ได้ ช่างน่าหมั่นไส้มากเสียจริงๆเลยพี่ชายคนนี้ของเธอเนี่ย

     “โอ้……พี่สาว”3ซิง เรียกพี่สาวแบบเบาๆและกระซิบใส่หูพี่สาวบางอย่างกับสิ่งที่เธอพึ่งจะนึกขึ้นมาได้เมื่อตะกี้นี้เอง

     พี่สาวเยว่ชิง ก้มเงี่ยหูไปให้น้องสาวและรับฟังบางอย่างจากน้องและถึงกับอมยิ้มขึ้นมาเลย และไปกระซิบพี่หนิงหวง พี่หนิงเฉิง พี่เยว่เผิงอีกทีหนึ่ง

     “พวกพี่ๆพร้อมกันหรือยัง ทำความปรารถนาของพี่รองเยว่เลี่ยงให้สมกับที่อยากได้หน่อย”3ซิง

     “พร้อม”พวกพี่ชาย พี่สาว

     “.........”พี่รองเยว่เลี่ยง ได้แต่ยืนอย่างงงๆ ว่ามันหมายความว่าอย่างไรกันกับที่น้องสาวคนเล็กพูดออกมา

     แม่ที่ตอนนี้ยังนั่งเป็นเพื่อน3ซิงอยู่ไม่ได้เอะใจสักนิดเลยว่าตอนนี้โซ่ทองคำที่แม่พึ่งเอาออกจากตัวลูกสาวคนเล็กนั้นอยู่ในมือพวกเด็กๆกันแล้ว

     “เริ่มได้เลยค่ะ”3ซิง

     พี่หนิงหวงถือปลายโซ่ทองคำไว้และยกพันรอบตัวของพี่รองเยว่เลี่ยงไปสองรอบ และเริ่มจับพี่รองเยว่เลี่ยงหมุน…หมุน…หมุน…หมุน…..

     พี่หนิงเฉิง พี่เยว่เผิง ต่างก็คอยประคองพี่รองไม่ให้ล้มและช่วยกันหมุน…หมุน..พี่รองอีกหลายๆรอบ 

     “ฮ่า……ฮ่า……ฮ่า…..”3ซิง พี่สาวเยว่ชิง ส่วนแม่ได้แต่มองดูอย่างงงๆไปกับการเอาคืนของเจ้าตัวเล็ก

     “โอ๊ย…..ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้วฮะ พอแล้ว เยว่เลี่ยงไม่อยากได้แบบน้อง3ซิงแล้ว เวียนหัวมากเลยฮะ”พี่รองเยว่เลี่ยง ยอมแพ้อย่างรวดเร็ว

     “งั้นก็ช่วยพี่รองเอาโซ่ทองคำออกหน่อยค่ะทุกคน”3ซิง

      “ได้เลยน้อง3ซิง”พวกพี่ชายทั้งสามก็จับพี่รองเยว่เลี่ยงหมุน หมุน หมุนกลับมาอีกด้าน อีกครั้งหนึ่ง

     ตอนนี้กลายเป็นว่าไม่ใช่แค่3ซิงแล้วที่นอนแผ่กับพื้น มีพี่รองเยว่เลี่ยงอีกคนหนึ่งที่นอนเป็นเพื่อนเธอไปแล้ว

     “ฮิ….ฮิ…..”3ซิง พอใจเป็นที่สุดนอนยกขาชันขึ้นแกว่งเท้าไปมาอย่างอารมณ์ดี      

************
 

     รอบนี้เจ้าเตี้ยน้อยถึงกับได้พายุหมุนโซ่ทองคำเส้นย๊าววววยาวกันเลยค่ะ