ปัจจุบัน.....
" ข้า จะจัดการเจ้า ภายใน 10เพลง " จาชิชิ ประกาศ
ซึจิมิ แกว่งดาบชลาเก้น ตรงเข้าปะทะกับจาชิชิ หัวหน้าจ่าฝูงลิง มันมองไปรอบๆก่อนจะหัวเราะร่าออกมา การปะทะกันของทั้งสองคนทำให้ฝูงปีศาจลิงทั้งฝูงหันไปมอง
" ท่าน จาชิชิ ต้องชนะแน่ "
"ใช่แล้วไม่มีใครสู้ท่านจาชิชิ ได้ "
"จัดการมันเลย ท่านจาชิชิ "
เหล่าลูกน้องเชื่อมั่นในฝีมือดาบขั้นเทพ ของ จาชิชิ เมื่อซึจิมิ ใช้เวทย์อ่านดูก็รู้ว่ามันเป็นสัตว์อสูรขั้นสูง ระดับเพชรเลยทีเดียว
จาชิชิ วาดวงดาบเป็นอักษรแสง มันเป็นเพลงดาบแสงของอาณาจักรร็อคน่าที่สาบสูญเข้าโจมตีซึจิมิ อย่างบ้าคลั่ง
"ว๊าก ฮะ ฮะ ฮ่า ชิชิ " จาชิชิกล่าว มันโจมตีซึจิมิ อย่างต่อเนื่องถึงสามฮิตทีเดียว พร้อมกลับลำตัวได้อย่างว่องไว ไร้ร่ายไร้ดีเลย์ จนคนดูต้องตกใจ
ซึจิมิ วิ่งวนไปรอบๆ พร้อมกับปะทะเพลงดาบกับจาชิชิ อย่างต่อเนื่อง
กระบวนท่าที่ 1 บุปผาดาวดึงส์ ซึจิมิ ตะโกนชื่อท่าออกมา เพื่อปล่อยพลัง มันเป็นข้อเสียของเพลงดาบดาวดึงส์ที่ต้องตะโกนชื่อท่าออกมา เวลาต่อสู้ เพื่อออกท่าทาง มันเป็นการว่ายครูเหมือนมวยก่อนจะชกกันต้องไหว้ครูก่อน ถ้าไม่กล่าวชื่อท่าออกมาพลังมันจะลดลงเหลือ 80 เปอเซ็น
บุปผาดาวดึงส์โจมตีใส่ จาชิชิราวห่าฝน จาชิชิ ใช้ดาบใหญ่ ลูเอลน่า ตั้งรับท่าของซึจิมิ ด้วยเพลงดาบประกายแสง
ตอนนี้แสงจันทน์ สีม่วงดวงใหญ่เคลื่อนเข้ามา โลกใบนี้มีพระจันทน์สองดวง คือ สีม่วง และสีขาว ซึ่งบางครั้งจะเปลี่ยนเป็นสีเขียว
มันเป็นโอกาสที่จาชิชิ รอคอย ดาบใหญ่ในมือสะท้อนแสงจันทน์ เข้าตาซึจิมิ จาชิชิพุ่งเข้าหาซึจิมิ ขณะที่เขามองไม่เห็น แล้วฟาดฟันใส่ ซึจิมิ กระเด้งไปไกล ซึจิมิตะโกนชื่อท่าออกมาอีก กระบวนท่าที่5 มังกรคืนถิ่น
ข้อเสียอีกอย่างของเพลงดาบดาวดึงส์ ก็คือต้องร่ายรำก่อนแล้วประกาศชื่อท่า ทำให้มันช้าต่อหน้าปีศาจวานร จาชิชิ
จาชิชิ หัวเราะ แล้วกระโจนไปโจมตีซึจิมิ ตั้งแต่ต้นจนจบมันเป็นฝ่ายโจมตีมาตลอด ซึจิมิ เพียงแต่ตั้งรับอย่างเดียว แต่แล้วอาการมือชาก็เกิดขึ้น จาชิชิ รู้สึกแปลกใจ
ซึจิมิ ไม่ได้ตั้งรับเปล่าๆ เขาปล่อยกระแสไฟฟ้าออกมาด้วย วินาทีละนิด ละหน่อย จนอาการชาสะสมบนมือของ จาชิชิ
" เจ้ามนุษย์ เจ้าเล่ห์นักนะ ชิชิ "
จาชิชิ ฟาดฟันใส่ซึจิมิ ทั้งๆที่มือของมันชามากขึ้นเรื่อย ซึจิมิ หลบไปมาทำให้ ดาบใหญ่ ฟาดใส่ต้นไม้ต่างๆที่อยู่ในป่าแทน จาชิชิ รู้สึกโมโหและอับอาย ที่ไม่สามารถล้มซึจิมิได้ภายใน10เพลง ทั้งๆที่มันเป็นอสูรระดับเพชร มันเตรียมใช้ท่าไม้ตายแล้ว
ประกายแสงแห่งร็อคน่า ประกายแสงเด็ดดวงดาว จาชิชิ กล่าว ในขณะที่ซึจิมิเองก็ใช้กระบวนท่าที่ 6 หมื่นดาบไร้พ่าย ของเพลงดาบดาวดึงส์เช่นกัน
จาชิชิ กล่าว พร้อมกับวาดอักษรแสงอย่างรวดเร็ว จนซึจิมิ มองไม่ทัน ดาบลูเอลน่า เข้าปะทะกับดาบชลาเก้น เสียงดัง กึง จนดาบสะเทือน แรงปะทะสะท้านไปไกลกว่า 10 กิโลเมตร เหล่าฝูงปีศาจลิงต่างกระเด็นกระดอนจากแรงลม จนไม่สามารถยืนอยู่ได้ มิซาเอะ มองเศษฝุ่นควันด้วยดวงตาร่ำไห้ เกรงว่า ซึจิมิ จะเป็นอันตราย
เมื่อเศษฝุ่นควันจางหาย ภาพที่เห็นคือ ซึจิมิ ฟันถูกแขนข้างซ้ายของจาชิชิ ในขณะที่จาชิชิ ฟันเข้าใส่ลำตัวของซึจิมิ
" เจ้ามนุษย์ บัดซบ ชิชิ แอบใส่ เสื้อเกราะไหมฟ้า ชั้นนภา ชิชิ" จาชิชิ กล่าว จากกระบวนท่าที่แล้วทำให้มันต้องเสียแขน
อาคคคคคคคคคคคคคค
ดาบชลาเก้นได้ดื่มเลือด จาชิชิ ในขณะที่ดาบลูเอลน่าฟันเกราะไหมฟ้าชั้นนภาขาด ต้องขอบใจองค์หญิงทัมมี่ที่มอบเสื้อเกราะให้กับ ซึจิมิ มา
ซึจิมิกระชากดาบกลับทำให้แขนซ้ายของจาชิชิ ที่ถือดาบ ลูเอลน่าอยู่ ขาดลงกับพื้น
จาชิชิ ร้องคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด
ขี้โกง แอบใส่เสื้อเกราะไว้..........จาชิชิ บ่นออกมา
" แกก็ขี้โกงเหมือนกันเล่นใช้ดาบใหญ่ โกงมาโกงกลับ ไม่โกง " ซึจิมิ กล่าว พร้อมกับยกดาบขึ้นมาเตรียมจะฆ่า จาชิชิ
" เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งฆ่าข้า ถ้าเจ้าไม่ฆ่าข้า ข้าจะพาไปซากโบราณสถานแห่ง ร็อคน่าที่นั่นมีเงินทองอยู่มากมาย ข้าขอบอก "
จาชิชิ กล่าวต่อรอง ซึ่งดู ชิโอริจะสนใจไม่น้อย แต่อย่าลืมว่า ฝูงปีศาจวานรล้อมอยู่ มันอาจกลับคำพูดเมื่อไหร่ก็ได้
" ไม่ล่ะ ขอบคุณ " ซึจิมิ กล่าวก่อนจะฟันหัวของ จาชิชิ หลุดจากบ่า สิ่งที่มันดรอปออกมา คือ ดาบลูเอลน่า กับ หนังสือเพลงดาบแห่งร็อคน่า ซึ่งไม่มีค่าอะไรสำหรับซึจิมิ เพราะเขาไม่ได้ใช้ดาบใหญ่
ฝูงปีศาจวานร เมื่อเห็นความพ่ายแพ้ของ จาชิชิ จ่าฝูงของพวกมัน พวกมันก็มาอุ้ม ศพของจาชิชิ แล้วเดินจากไป
" อย่าคิดว่ามันจะจบแค่นี้นะเจ้ามนุษย์ " ปีศาจวานรตัวหนึ่งหันมาพูดกับซึจิมิ ก่อนจะเดินจากไปเป็นตัวสุดท้าย
" พี่ ซึจิมี๊ "
มิซาเอะวิ่งเข้าไปซบอก ซึจิมิ เธอไม่คิดเลยว่าจะรอดกลับมาได้ ตั้งแต่วันแรกที่เริ่มสู้กับฝูงปีศาจวานรเพื่อปกป้องเพื่อนๆ จนถึงวันนี้ เธอก็คิดถึง ซึจิมิ โอนี่ีจัง อย่างมาก กลัวว่าจะไม่ได้เจอหน้าอีกแล้ว มิซาเอะ จูบเข้าที่แก้มซ้ายของซึจิมิ อย่างดูดดื่ม จนชิโอริต้องหันหน้าไปมองทางอื่น ด้วยความอาย
แสงจันทน์อำไพ ยิ่งขับเน้นรูปร่างของมิซาเอะ ตอนนี้ หัวใจของมิซาเอะ กำลังพองโตด้วยความรัก เธอเข้าไปไซ้ ซอกคอของซึจิมิ จูบเขาครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ยังไม่รู้สึกพอใจ
" พอแล้ว มิซาเอะ มันจักกะจี้ นะ " ซึจิมิ กล่าว พร้อมกับสะบัดดาบชลาเก้น ก่อนจะเก็บดาบใหญ่ ลูเอลน่า พร้อมคัมภีร์ สกิล เพลงดาบร็อคน่า ลงในแหวนมิติ
มิซาเอะ ที่ยืนอยู่ จู่ๆก็หมดแรงหน้ามืด เธออดทนไม่ไหวแล้ว เพราะตลอด 3วันไม่ได้กินไม่ได้นอนเลย ซึจิมิ มองหน้าน้องสาวอย่างอ่อนใจ เขาอุ้มมิซาเอะขึ้นมาด้วยท่าอุ้มเจ้าหญิง แล้วเดินไปให้สัญญาณเฟียร่า ที่กำลังหาที่ลงจอดอยู่ มิซาเอะ เหม่อมองท้องฟ้า พร้อมหันไปยิ้มให้กับซึจิมิ แล้วกล่าวว่า
" กลับไปหนูจะทำคัพเค้กให้พี่ กินเยอะๆเลยนะ "
ชิโอริ เก็บเคียวแล้วรีบวิ่งไปบนหลังเฟียร่าที่ร่อนลงจอดอยู่บนสนามหญ้า เธอหันมามองบรรยากาศของสองหนุ่มสาวที่กำลังอินเลิฟอย่างดูดดื่ม แล้วกระแอมกระไอออกมา
" เราควรไปจากที่นี่กันได้แล้ว " ชิโอริกล่าว
"อืม" ซึจิมิ กล่าวพร้อมกับขี่เฟียร่าโผบินออกไปกลางท้องฟ้า ใบหน้าของเอลฟ์สาวอยู่ใกล้มาก ใกล้จน ซึจิมิ ทำอะไรไม่ถูก เหมือนกำลังหายใจรดกัน มิซาเอะ ที่เสื้อผ้าฉีกขาด กอดซึจิมิ อย่างแนบแน่น และความอบอุ่นนี้ทำให้ซึจิมิ ไม่อาจลืมเลือนได้
แล้วคืนนั้นทั้งคืน ซึจิมิก็ได้ถูกรบกวนโดยมิซาเอะทั้งคืน หลังจากกลับบ้านไปแล้ว
================================================โปรดติดตามตอนต่อไป
A : อยากได้ฉาก NC ของมิซาเอะ กับซึจิมิ อะ ไม่อยากให้อธิบายว่าถูกรบกวนทั้งคืน มันกำกวม
B : มากกว่านี้ไม่ผ่านเซนเซอร์นะ
C : NC จงเจริญ
A,B : ครั้งนี้เจ้า C พูดมีเหตุผล
บายครับ
4.58M
