ควันบุหรี่สีเทาหม่นลอยอ้อยอิ่งคั่นกลางระหว่างใบหน้าคมคายของมัจจุราชหนุ่มและหญิงสาวที่นั่งอยู่บนพื้นพรมคำถามของเพลิงราวกับคมมีดที่จ่อตรงลงบนคอหอยความเงียบในเพนต์เฮาส์บีบรัดจนได้ยินเสียงชีพจรของตัวเองที่เต้นรัวแรงรินรดารู้ดีว่าผู้ชายตรงหน้าไม่ใช่ไอ้หน้าโง่อย่างธนาการโกหกเพลิงคือการเดินไต่ลวดบนบ่อลาวา
แต่เธอเคยตายมาแล้ว... จะกลัวอะไรกับแค่การถูกจับโกหก
หญิงสาวช้อนสายตาขึ้นสบกับั์ตาคมกริบดุจเหยี่ยว เธอไม่ได้หลบตาไม่ได้แสดงอาการลุกลี้ลุกลน ริมฝีปากที่ยังคงบวมเจ่อจากการถูกเขาบดขยี้ค่อยๆคลี่ยิ้มเย้ายวน มือเรียวเอื้อมไปดึงมวนบุหรี่ออกจากนิ้วแกร่งของเขาอย่างถือดีนำมันมาจรดริมฝีปากตัวเอง อัดควันขมพร่าเข้าปอดแล้วพ่นรดปลายคางของชายหนุ่มช้าๆ
“อนาคตงั้นเหรอคะ... คุณดูหนังไซไฟมากไปหรือเปล่า” รินรดาหัวเราะในลำคอเสียงหวานแหบพร่า “ฉันแค่เป็ผู้หญิงขี้ระแวง...ที่บังเอิญรู้จักความมักใหญ่ใฝ่สูงของว่าที่สามีตัวเองดีเกินไปต่างหาก”
เธอลุกขึ้นยืนช้าๆ ปล่อยให้ปมสายรัดเสื้อคลุมอาบน้ำคลายออกเผยให้เห็นรอยจ้ำสีแดงกุหลาบที่เขาฝากไว้บนเนินอกและลาดไหล่รินรดาก้าวเข้าไปหาเพลิงที่ยังคงนั่งยองๆ อยู่ วางมือลงบนไหล่กว้างของเขา
“ธนาจ้องจะงาบโปรเจกต์ของคุณมาเป็เดือนแล้วเขาแอบนัดพบกับคนในบริษัทคุณลับหลังฉันแค่จ้างคนไปตามสืบว่าไอ้หนอนบ่อนไส้นั่นคือใคร... ส่วนเื่ตัวเลขประมูล...”เธอก้มลงกระซิบชิดใบหูเขา ลมหายใจอุ่นจัดเป่ารดจนเพลิงต้องลอบขบกราม“มันก็แค่การคาดเดาจากนิสัยของธนา เขาชอบเอาชนะด้วยการเฉือนคู่แข่งแค่ปลายจมูก...ฉันก็แค่เดิมพัน... และบังเอิญว่าฉันเดาถูก”
เพลิงเงยหน้าขึ้นมองผู้หญิงที่ยืนค้ำศีรษะเขาแววตาของเขาเต็มไปด้วยความคลางแคลงแต่ความเย้ายวนที่อยู่ตรงหน้ากำลังบดบังเส้นแบ่งของเหตุผลกลิ่นหอมของดอกไม้ป่าผสมผสานกับคาวโลกีย์และควันบุหรี่สร้างความปั่นป่วนในช่องท้องเขาคว้าเอวบางรั้งร่างเธอให้ตกลงมานั่งคร่อมบนหน้าขาแกร่งของเขาทันที
“การเดิมพันของเธอ... เกือบทำให้ฉันเสียเงินแปดร้อยล้าน”เสียงทุ้มต่ำคำรามชิดริมฝีปาก
“แต่คุณก็ไม่ได้เสียนี่คะ...” รินรดาสวนกลับ สองมือประคองใบหน้าหล่อเหลานิ้วหัวแม่มือลูบไล้ริมฝีปากหยักลึกของเขาเบาๆ “แถมคุณยังได้...ของรางวัลที่คุ้มค่าเสียยิ่งกว่าที่ดินผืนไหนๆ”
ฟางเส้นสุดท้ายของเพลิงขาดสะบั้นเขาไม่อยากหาคำตอบอีกต่อไปว่าผู้หญิงตรงหน้าคือแม่มดหรือนางพญาปีศาจชายหนุ่มบดริมฝีปากลงมาอย่างดุดัน รุนแรงยิ่งกว่าครั้งไหนๆราวกับจะลงทัณฑ์ความอวดดีของเธอ รินรดาเปิดปากรับการรุกรานอย่างเต็มใจลิ้นร้อนชื้นเกี่ยวกระหวัดพัวพันแลกเปลี่ยนรสชาติน้ำลายและกลิ่นควันบุหรี่กันอย่างตะกละตะกลาม
ััครั้งนี้ลึกล้ำจนคุณแทบจะได้ยินเสียงลมหายใจที่ขาดห้วงรินรดารู้สึกถึงฝ่ามือสากระคายที่สอดเข้าใต้เสื้อคลุมอาบน้ำลูบไล้แผ่นหลังเปลือยเปล่าของเธอจนขนลุกซู่เพลิงออกแรงยกตัวเธอขึ้นทั้งที่ปากยังคงประกบกันแน่นเขาเดินสาวเท้าพาร่างของเธอไปที่โซฟาหนังตัวกว้างกลางห้องปล่อยร่างบางลงให้แผ่นหลังัักับความเย็นของเบาะหนัง
เสื้อคลุมอาบน้ำถูกแหวกออกจนพ้นทางเผยเรือนร่างขาวผ่องที่สั่นสะท้านภายใต้แสงไฟสลัวเพลิงไม่ได้ถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกหมด เขียงเพียงแค่รูดซิปกางเกงลงปลดปล่อยความแข็งขึงที่ร้อนระอุและปวดร้าวด้วยความ้าออกมาสายตาของเขาที่ทอดมองลงมาราวกับไฟที่กำลังแผดเผาผิวเนื้อของเธอให้ละลาย
“ฉันจะทำให้เธอรู้... ว่ารางวัลของฉัน ต้องถูกใช้งานหนักแค่ไหน”
เขาก้มลงซุกหน้าเข้ากับซอกคอขาวเนียน ขบเม้มและดูดดึงจนเกิดรอยรักสีเข้มรินรดาแอ่นคอรับัันั้น มือเรียวสอดขยุ้มกลุ่มผมหนาของเขาระบายความเสียวซ่านที่แล่นปราดไปทั่วสรรพางค์กายริมฝีปากร้อนจัดของเพลิงเลื่อนต่ำลงมาที่ยอดปทุมถัน เขามันด้วยริมฝีปาก ตวัดปลายลิ้นรัวเร็วสลับกับใช้ฟันคมขบเม้มเบาๆ
“อ๊า... เพลิง... เสียว... รินเสียว...”
รินรดาครางกระเส่า ร่างกายบิดเร่าทรมานความรู้สึกราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านทุกครั้งที่เขาััมือหนาของเขาเลื่อนลงมาบีบเค้นสะโพกกลมกลึงก่อนจะแทรกเรียวปลายนิ้วเข้าสู่ใจกลางความอ่อนนุ่มที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำหล่อลื่นเขาบดคลึงจุดกระสันอย่างแม่นยำและหนักหน่วง
คุณแทบจะััได้ถึงอุณหภูมิที่พุ่งสูงปรี๊ดรินรดาจิกเล็บลงบนบ่ากว้างของเขา ช่องทางรักตอดรัดเรียวนิ้วของเขาอย่างบ้าคลั่งเธอหอบหายใจถี่กระชั้น ั์ตาฉ่ำปรือไปด้วยแรงราคะเธอไม่ยอมเป็แค่ฝ่ายถูกกระทำอีกต่อไป หญิงสาวยันตัวขึ้นผลักแผงอกกว้างของเพลิงให้หงายหลังลงไปบนโซฟาเสียเอง
เพลิงเลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจ แต่แววตากลับพราวระยับด้วยความท้าทายเขาปล่อยให้เธอก้าวขึ้นมาคร่อมทับบนหน้าขาแกร่ง
รินรดาจัดท่าทางของตัวเองมือเรียวสองข้างยันลงบนแผงอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเขา เธอขยับสะโพกนำร่องรอยแยกที่ชุ่มฉ่ำของตนเองไปจดจ่อกับส่วนหัวบานหยักที่ร้อนดั่งเหล็กเผาไฟเธอค่อยๆ กดน้ำหนักตัวลงช้าๆ
“อ๊ะ...” เธอสูดปากเมื่อความยิ่งใหญ่สอดแทรกเข้ามาความคับแน่นทำให้ผนังเนื้อนุ่มของเธอขยายออกจนตึงเปรี๊ยะมันเสียดสีจนรู้สึกซ่านเสียวไปถึงไขสันหลัง
“กลืนกินฉันเข้าไปริน... เอาเข้าไปให้หมด” เพลิงคำรามเสียงต่ำมือหนาเอื้อมมาจับสะโพกของเธอไว้บังคับทิศทางให้เธอกดรับความแข็งแกร่งของเขาจนสุดความลึก
“อ๊ายยย!” รินรดาเชิดหน้าขึ้นสุดตัวความรู้สึกเติมเต็มอย่างลึกซึ้งทำให้เธอสั่นสะท้านเธอหยุดนิ่งเพื่อปรับตัวชั่วครู่ ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกขึ้นลง
จังหวะเนิบนาบในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็ความเร่าร้อนหน้าอกอวบอิ่มกระเพื่อมไหวตามจังหวะการขยับ รินรดากัดริมฝีปากแน่นกดน้ำหนักลงไปเน้นๆ ในทุกจังหวะที่สวนทับลงมาเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังเฉอะแฉะหยาบโลนประสานกับเสียงครางต่ำของเพลิงเขาเด้งสะโพกสวนขึ้นมาหาเธออย่างไม่ยอมแพ้
มันคือการต่อสู้แย่งชิงความเหนือกว่าบนเตียงคุณจะรู้สึกได้ถึงแรงกระแทกที่หนักหน่วง ความเปียกชื้นของเหงื่อที่โซมกายและกลิ่นอายแห่งความใคร่ที่คละคลุ้ง เพลิงทนความเย้ายวนไม่ไหว เขายืดตัวขึ้นยอดอกของเธอด้วยริมฝีปากอีกครั้ง ขณะที่มือทั้งสองข้างบีบเค้นบั้นท้ายของเธอให้กระแทกลงมาหาเขาเร็วและแรงขึ้น
พั่บ! พั่บ! พั่บ!
“เพลิง... อ๊า... ลึก... มันลึกมาก...” รินรดาร้องครวญครางสติสัมปชัญญะหลุดลอย ร่างกายของเธอถูกตอกอัดจนหัวสั่นหัวคลอนเธอเร่งจังหวะหมุนวนสะโพก บดขยี้จุดอ่อนไหวของตัวเองเข้ากับหน้าท้องแกร่งของเขา
“ริน... อาาา... แบบนั้นแหละ...” เพลิงครางเสียงพร่า สันกรามบดเข้าหากันแน่น
พายุตัณหาโหมกระหน่ำจนถึงขีดสุดรินรดารู้สึกถึงมวลความร้อนที่สะสมอยู่ที่ท้องน้อยมันขยายตัวและะเิออกอย่างรุนแรง เธอหวีดร้องเสียงหลง ร่างกายกระตุกเกร็งช่องทางนุ่มบีบรัดตัวตนของเขาอย่างบ้าคลั่ง
เพลิงคำรามลั่น เขากระแทกสวนขึ้นมาอีกสองสามจังหวะเน้นๆก่อนจะปลดปล่อยธารลาวาอุ่นร้อนทะลักทลายเข้าสู่ส่วนลึกที่สุดของเธอจนล้นปรี่รินรดาทรุดตัวลงซบกับแผงอกกว้าง หอบหายใจอย่างหนักหน่วงราวกับเพิ่งวิ่งมาราธอนร่างกายยังคงสั่นสะท้านจากแรงกระตุกแห่งความสุขสม
เพลิงลูบแผ่นหลังที่เปียกชื้นของเธอเบาๆปล่อยให้เวลาผ่านไปจนลมหายใจของทั้งคู่กลับมาเป็ปกติ
“แผนต่อไปของเธอคืออะไร” เพลิงถามขึ้นลอยๆน้ำเสียงของเขากลับมาเยือกเย็นและทรงอำนาจอีกครั้ง
รินรดาขยับตัวลุกขึ้นจากร่างของเขา จัดเสื้อคลุมอาบน้ำให้เข้าที่รอยยิ้มเย็นะเืปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่เพิ่งผ่านความเร่าร้อน
“งานกาล่าการกุศลของสมาคมนักธุรกิจคืนพรุ่งนี้ค่ะ”เธอตอบพลางเดินไปหยิบแก้วน้ำ “ธนาจะพานลินไปเปิดตัวในฐานะคนช่วยจัดงานแต่งเพื่อปูทางคอนเนคชั่นให้หล่อน... และฉันรู้มาว่า คุณชวินญาติผู้น้องของคุณก็จะไปงานนี้ด้วย”
เพลิงหรี่ตาลง “แล้วไง?”
“ฉันส่งบัตรเชิญระดับวีไอพีไปให้ ‘แม่ม่ายท้ายซอย’ เรียบร้อยแล้วค่ะ...”รินรดาหันกลับมามองเขา แววตาประกายโรจน์ด้วยความแค้นที่รอวันชำระ“ลองจินตนาการดูสิคะ ว่าถ้าธนาที่กำลัง้าเงินทุนพยายามจะยัดเยียดน้องสาวตัวเองให้ชวิน... แต่ชวินกลับควงแม่ม่ายทรงเครื่องมาหยามเกียรติกลางงาน...มันจะน่าสนุกแค่ไหน”
เพลิงเหยียดยิ้มร้ายกาจ เขาลุกขึ้นยืน จัดการเสื้อผ้าของตัวเอง“เธอเป็ผู้หญิงที่อันตรายมาก รินรดา...”
“ขอบคุณที่ชมค่ะ”
“แต่จำไว้...” เพลิงเดินเข้ามาประชิดตัว ใช้ปลายนิ้วเชยคางเธอขึ้นมาสบตา“ถ้าเธอควบคุมหมากกระดานนี้ไม่ได้ และไฟมันลามมาถึงบริษัทฉัน...ฉันจะเป็คนหักคอเธอด้วยมือของฉันเอง”
...
เวลา 01.30 น. ลานจอดรถชั้นใต้ดินของคอนโดมิเนียมหรู
รินรดาก้าวลงจากแท็กซี่ด้วยความอ่อนล้าร่างกายร้าวระบมไปทุกสัดส่วนแต่สมองกลับแล่นฉิวเธอเดินตรงไปยังลิฟต์ส่วนตัวเพื่อขึ้นสู่ห้องพักแผนการขั้นต่อไปถูกวางไว้เรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้ในงานกาล่าจะเป็จุดเริ่มต้นความพินาศของความสัมพันธ์จอมปลอมทั้งหมด
ติ๊ง!
ประตูลิฟต์เปิดออกที่ชั้นเพนต์เฮาส์ รินรดาเดินไปตามทางเดินที่เงียบสงัดแสงไฟเซ็นเซอร์สว่างขึ้นทีละดวงเมื่อเธอก้าวผ่านเธอล้วงคีย์การ์ดออกจากกระเป๋าเพื่อแตะเปิดประตูห้อง แต่ทว่า...
ประตูห้องของเธอไม่ได้ล็อค มันแง้มเปิดออกเล็กน้อย
หัวใจของรินรดากระตุกวูบ สัญชาตญาณระวังภัยทำงานทันที เธอค่อยๆผลักประตูเข้าไป ภายในห้องมืดสนิทมีเพียงแสงไฟจากถนนด้านนอกที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างบานใหญ่
“ไปไหนมา ริน...”
เสียงทุ้มคุ้นหูที่ดังขึ้นจากมุมมืดของห้องโซฟา ทำเอารินรดาสะดุ้งสุดตัวขนลุกซู่ไปทั้งแผ่นหลัง
ไฟในห้องนั่งเล่นสว่างวาบขึ้นด้วยรีโมทคอนโทรล เผยให้เห็นร่างของ ‘ธนา’นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาเดี่ยว ใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะประดับด้วยรอยยิ้มอบอุ่นบัดนี้เรียบตึงและเย็นเยียบ ั์ตาของเขาจ้องมองมาที่เธอราวกับกำลังจับผิด
รินรดาพยายามบังคับลมหายใจให้เป็ปกติ “ธนา... มาทำไมดึกป่านนี้คะรินใหมดเลย”
ธนาลุกขึ้นยืน ก้าวเดินช้าๆ เข้ามาหาเธอสายตาของเขาไล่มองั้แ่ทรงผมที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อย ชุดเดรสที่ยับย่นผิดปกติจนมาหยุดอยู่ที่ลำคอระหง แม้เธอจะใช้คอนซีลเลอร์กลบรอยรอยแดงที่เพลิงทำไว้แต่มันก็ยังเห็นเป็เงาจางๆ
ชายหนุ่มหยุดยืนห่างจากเธอเพียงคืบ เขาโน้มหน้าลงมาใกล้ สูดจมูกฟุดฟิด
“ผมมาดูอาการว่าที่ภรรยาที่บอกว่าป่วยจนต้องกลับไปพักผ่อน...”น้ำเสียงของธนาต่ำและกดดัน “แต่ทำไม... บนตัวคุณถึงมีกลิ่นซิการ์และกลิ่นน้ำหอมผู้ชายคละคลุ้งขนาดนี้ล่ะ รินรดา?”
543
