【Perfect Life】

24 – ภารกิจคุ้มกัน (1)
คนลึกลับคนนั้นคือใคร... พริสทีนยังคงครุ่นคิดไม่หยุด ไม่ใช่ทั้ง ‘มนุษย์’ ‘เงือก’ ‘เอลฟ์’ ‘สัตว์สมิง’ ‘เทพ’ หรือ ‘ปีศาจ’ โชคดีไปที่ไนกีนั้นสำรวจร่างกายอีกฝ่ายผ่านดวงตาของเธอทัน ตั้งสัญลักษณ์เป็นหัวคนสวมฮู้ดสำหรับตามหาพอคิดจะติดตามก็ปรากฏว่าเขาไม่ได้อยู่ในเมืองอควอเทีย“เป็นไปได้ไหมนะ...ว่าจะเป็นมังกร” พึมพำเสียงเบาระหว่างทำภารกิจล่าของหายากในเขตต้องห้ามอย่างหญ้าสมุนไพรสำหรับทำโพชั่นตั้งแต่ภารกิจครั้งแรกเดฟไกส์ยังไม่กลับมาที่พักนอกจากฝากภูติตัวน้อยมาส่งข้อความถึงเธอ‘ดูเหมือนจะมีการประชุมใหญ่ระหว่างเผ่าพันธุ์ในการตกลงทำสัญญาระหว่างเผ่าเลยมาไม่ได้สักพัก ให้เจ้าทำภารกิจต่อไปได้เลยน่ะ’เธอเลยไปช่วยพวกสเตลล่าทำภารกิจอีกแรง บางครั้งก็รับงานง่ายๆในตัวเมืองอย่างช่วยเสิร์ฟอาหาร จับปลา ทำเครื่องประดับและถ้ามีภารกิจนอกเมืองใกล้เขตต้องห้ามก็จะแวะมาเยี่ยมหมู่บ้านตลอด ตอนนี้ยังคงมีปัญหาเรื่องสีผมกับสีตากันทุกคน แต่ปัญหาเยอะสุดคงเป็นสีผมถ้าเป็นสมัยก่อนเรื่องซุบซิบนินทามีแต่เรื่องเลวร้ายใส่ร้ายจนน่ารังเกียจ เป็น 1 ในสิ่งที่เธอไม่ชอบ แต่ในตอนนี้คงต้องขอบคุณมันที่ทำให้เปลี่ยนจากอาการ ‘ตกใจช็อก’ เป็นแค่ ‘ผงะ’ ได้หลายคนเริ่มปรับตัวแต่ก็มีบางคนขอปฏิเสธยุ่งเกี่ยวด้วย กลัวว่าในอนาคตจะนำปัญหามาให้> ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ: มีความเป็นไปได้สูง จากข้อมูลที่ได้รับ พวกเขาได้รับพรจากพระเจ้าเป็นของขวัญเช่นเดียวกับท่านพริสทีน คาดการณ์ว่าเป็นพลังใน [การเปลี่ยนร่าง] พวกเขาคงใช้มันลงมาปะปนอยู่กับพวกมนุษย์“มังกรพวกนั้นถ้าให้เปรียบตามช่วงเวลาในการสร้างก็คงเหมือนเป็นพี่น้องฉัน อยู่ที่จะยอมรับรึเปล่านี่สิ” ถอนหายใจ> ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ: ข้าคิดว่าพวกเขาอาจยอมรับ “ถ้าเป็นแบบที่ไนกีบอกก็ดีสิ” ขำเล็กน้อย “อ๊ะ จะว่าไปข้าอยากถามอะไรเจ้าหน่อย สมมุติว่าไนกีสามารถออกมาจากร่างกายได้นี่จะเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายฉันรึเปล่า? แบบ จะป่วย จะทำให้มีปัญหาอะไรแบบนี้น่ะ”> ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ: ไม่มีปัญหาอะไรแต่อย่างใด ไม่เจ็บไข้ได้ป่วยหรือส่งผลอะไรต่อร่างกาย .....ท่านไม่ต้องการให้ข้าอยู่ในร่างรึ?“ไม่ๆ ไม่ใช่แบบนั้น ฉันแค่อยากให้ไนกีได้ออกมาข้างนอก ได้ท่องเที่ยวไปด้วยกัน กินอาหารไปพร้อมกัน ให้สมกับที่มีชีวิตไง... เพราะชีวิตเรามีแค่ครั้งเดียวเท่านั้นนี่”> ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ: .....ขอบคุณที่ท่านเป็นห่วง ข้ามีความสุขที่ท่านคิดถึงข้า แต่ข้าปรารถนาจะอยู่ในร่างท่านเสียมากกว่า“ทำไมล่ะ?”> ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ: ข้าถูกสร้างขึ้นเพื่อให้เป็นผู้ช่วยเหลือท่าน ไม่สามารถมีร่างกายหรือรูปลักษณ์ที่ชัดเจน เพศอะไรไม่สามารถระบุได้ ไม่สามารถรับรู้รสชาติหรือมีความรู้สึก เพราะเหตุนั้น ข้าจึงปรารถนาอยู่ในร่างท่านเสียมากกว่า แม้ว่าข้ากับท่านจะไม่สามารถพบหน้ากันได้ก็ตาม อย่างน้อยข้าก็สามารถปกป้องท่านจากภายใน สามารถรับรู้รสชาติอาหารที่ท่านรับประทานได้ เพียงแค่ท่านเป็นห่วงและคิดถึง ก็ถือเป็นรางวัลให้แก่ข้าแล้ว“.....ไนกี” ซาบซึ้งกับคำพูดของอีกฝ่ายน้ำตาคลอ ถ้ากอดอีกฝ่ายได้ก็คงกอดแล้วแต่ทำไม่ได้เลยต้องกอดตัวเองแทน> ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ: ท่านพริสทีน ข้าขอแนะนำว่าอยากทำแบบนี้ตอนอยู่ข้างนอก เขาอาจจะคิดว่าท่านสติไม่ดี“แหะๆ...” เกาแก้มแก้แก้ ก้มหน้าก้มตาเก็บวัตถุดิบกลับไปยังกิลด์ด้วยความเร็วโดยไม่ลืมแวะไปเยี่ยมลาพิสกับโอลีเซีย•“สินค้าครบทุกชิ้น นี่เงินรางวัล 70 ซิลเวอร์จ้ะ” พนักงานสาวสวยคนแรกที่ออกมาต้อนรับเธอตั้งแต่มาสมัครเป็นนักผจญภัย “ขอบคุณค่ะ”“ทั้งที่อยู่ไกลจากเมืองขนาดนี้ยังทำภารกิจรวดเร็วเหมือนทำในเมืองเลยนะคะ มีวิธีอะไรทำให้กลับมาเร็วรึเปล่า?”“ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ แค่เสริมความเร็วเท่านั้นเอง”“เห... แต่เวทย์นั่นผลาญพลังเวทย์ไปค่อนข้างเยอะเลยไม่ค่อยมีใครใช้เท่าไหร่นัก อ๊ะ จะว่าไปมีคำขอร้องให้เจ้าช่วยงานอยู่น่ะจ้ะ”“คำขอร้อง?”“ใช่จ้ะ” หยิบใบภารกิจออกมา “เห็นนางบอกว่าเคยพบเจ้าตอนอยู่หมู่บ้าน และต้องการนักเวทย์มาช่วยในภารกิจคุ้มกันพอดีเนื่องจากสมาชิกในปาร์ตี้ป่วยหนักน่ะจ้ะ ก็เลยแนะนำไปเพราะตอนนี้เจ้าก็ไม่ได้รับภารกิจระดับสูงด้วย”“อา... ก็จริงค่ะ แต่ถ้ายังไงขอไปปรึกษากับทุกคนก่อนนะคะ”“จ้ะ ถ้าเกิดปรึกษาเสร็จแล้วบอกได้นะ”“ขอบคุณค่ะ ถ้ายังไงขอตัวก่อนนะคะ” ก้มโค้งให้ก่อนเดินทางกลับที่พัก ก่อนกลับแวะดูเสื้อผ้า ของใช้และเครื่องประดับตลอดทาง 1 ในเป้าหมายของชีวิตใหม่อีกอย่างคือใช้ชีวิตวัยเด็ก-วัยรุ่นอย่างเต็มที่ เพราะสมัยก่อนนอกจากเรียนกลับมาช่วยงานแม่ ช่วงเสาร์อาทิตย์ตื่นมาก็ไปซื้อของจ่ายตลาดทำอาหารช่วยงานแม่เช่นเคย พึ่งได้เที่ยวตามใจตนเองช่วงสั้นๆตอนเริ่มมีอายุพอตั้งใจอย่างนั้นกลับรู้สึกว่าเสื้อผ้าไม่ค่อยถูกใจ แถมเครื่องประดับก็รู้สึกเฉยๆ สุดท้ายเลยซื้อวัตถุดิบกลับมาทำซะเอง ถ้าให้เปรียบเทียบก็ไม่แปลกใจว่าของในร้านเนสถึงขายดี“ภารกิจคุ้มกันไปต่างแดนเหรอคะ อยากไปร่วมด้วยมากเลย แต่พวกเราเองยังระดับไม่ถึน่ะค่ะ... ขอโทษนะคะ” สเตลล่าแอบจ๋อยเล็กน้อย ถึงตอนนี้จะทำภารกิจจน Rank เพิ่มขึ้นเป็น E แล้วก็ตามที“ไม่เป็นไรหรอก สเตลล่าเองระดับก็เพิ่มขึ้นแล้วนี่ โอ๋นะ” ลูบหัวกอดปลอบเอลฟ์ตัวน้อย “แล้วฟีเรกับไลรอนล่ะ?”“พอทำภารกิจเสร็จก็บอกว่าจะกลับไปหมู่บ้านน่ะค่ะ เห็นว่าเป็นห่วงโอลีเซียกับลาพิส แถมจะเอาของไปฝากด้วยน่ะค่ะ”“อ้าว ฉันพึ่งไปเยี่ยมทั้งคู่พอดี แล้วของฝากที่ว่า...”“ก็ราวๆ 3 วันก่อพวกเราได้ภารกิจหาวัตถุดิบไปทำตุ๊กตา เจ้าของร้านเลยทำให้พวกเราคนละตัวเป็นค่าตอบแทนน่ะค่ะ นี่ไง~” หยิบตุ๊กตาคล้ายตนขึ้นมา “ให้ฉันเดานะ ทั้งคู่ขอให้นายจ้างทำตุ๊กตาน่ารักๆเพื่อไปฝากน้องสาวล่ะสิ”“คิก... ใช่แล้วค่ะ พอทำเสร็จก็รีบกลับไปให้ทันทีเลย”“ของชิอินะก็คงใส่กิโมโนเหมือนกันล่ะสิ”“ก็นะ..” หยิบตุ๊กตาคล้ายตนขึ้นมา “ข้าว่าเรื่องภารกิจคุ้มกันเจ้ารับเถอะ เขาต้องการนักเวทย์คนเดียว”“งั้นเดี๋ยวซื้อของฝากมาให้นะ”“ขอบคุณจ้ะพริสทีน~”“แล้วเขาให้เจ้าคุ้มกันไปส่งที่ไหนล่ะ?”“เอ... เห็นว่าเป็น เมืองหลวงทิทาเนีย น่ะ”•ณ เมืองหลวงทิทาเนีย ที่ห้องประชุมราชวงศ์ในปราสาทตอนนี้ทุกคนต่างก็หารือกันหน้าเคร่งเครียด ทั้งกษัตริย์และราชินีแห่งอาณาจักรทิทาเนีย ผู้นำเผ่าสัตว์สมิงต่างสายพันธุ์ ผู้นำเอลฟ์ ผู้นำของเมืองลับแลอย่างเดฟไกส์และเทียร่าผู้นำของเหล่าดรายแอด กฎของไลแคนสีครามคือห้ามเปิดเผยใบหน้าในร่างมนุษย์ของตนให้ใครรู้จึงจำต้องใส่หน้ากากไว้ ถึงเขาจะเบื่อจนแทบหาวก็ต้องทำเป็นนิ่งเพราะการประชุมค่อนข้างสำคัญเกี่ยวกับข่าวลือของ [ราชันย์มังกรแห่งความมืด] หรือ [ราชันย์มังกรแห่งการทำลายล้าง]“หากปล่อยไว้ต่อไปมันคงทำให้อาณาจักรของพวกเรากลายเป็นเจ้าซอมบี้น่ารังเกียจแน่!”“ข้าเห็นด้วย เราต้องรีบตามหาตัวเขาให้เจ็บ ในตอนนี้มีคนของข้ากลายเป็นซอมบี้ไปเกิน 10 คนแล้ว...”“ข้าไม่คิดมาก่อนว่าราชันย์มังกรแห่งความมืดจะสามารถแปลงเป็นมนุษย์ได้แถมยังแฝงตัวอยู่กับมนุษย์ ....พวกเราจะสามารถหาเขาได้อย่างไร”“เรื่องนั้นคงต้องพึ่งทางด้านท่านไลแคน... ท่านพอจะช่วยพวกเราได้รึไม่”เด็กหนุ่มเหลือบมองกษัตริย์ผู้ที่ได้รับความเชื่อถือจากผู้นำต่างเผ่าพันธุ์ และจากเขาด้วยเช่นกัน “ค่อนข้างยากทีเดียว... ราชันย์มังกรแห่งความมืดนั้นมีความมืดเป็นอาวุธ หากคิดจะตามจับช่วงเช้าก็ใช่ว่าจะทำได้...”โครม!! “บัดซบ!!! ถือว่าเป็นเทพโบราณถึงกระทำการเลวร้ายแบบนี้ได้รึไงกัน!” ผู้นำสัตว์สมิงเผ่าหมีทุบโต๊ะดังด้วยความคับแค้น มีสมาชิกในเมืองกลายเป็นซอมบี้เพราะไปหาเรื่องมังกรแห่งความมืด ถึงพวกนั้นจะเป็นโจรมีค่าหัวแต่การเป็นซอมบี้มันสามารถแพร่เชื้อใส่ผู้บริสุทธิ์ได้ด้วยการกัด ทำให้ตกเป็นเหยื่อร่วม 100 กว่าคน“ถ้าเกิดมีผู้ที่สามารถใช้เนตรตรวจสอบหรือระบุตัวเขาได้ก็ดีสิคะ....” เทียร่าถอนหายใจ“เนตรตรวจสอบ...” เดฟไกส์เงียบไปซักพัก ครุ่นคิดเหมือนเคยได้ยินเรื่องแบบนี้จากที่ไหนมาก่อนเกี่ยวกับดวงตาที่สามารถตรวจสอบได้ทุกสิ่ง “เหมือนกับว่า...เคยได้ยินที่ไหนมาก่อน”“อย่าพูดถึงสิ่งที่เป็นไปไม่ได้สิ! เนตรแบบนั้นมันไม่มีอยู่หรอก จะมีแค่ในตำนานเท่านั้นแหล่ะ!!!!”“ก็อาจจะมีคนใช้ได้นี่คะ! อาจจะเป็นคนที่เราไม่คาดคิดก็ได้!”ใบหน้าของเพื่อนสนิทจะลอยมา... “!! ใช่แล้ว...ยัยนั่นไง!!!!!”•“ฮัดจิ้ว!” จามระหว่างเดินทางไปยังกิลด์กับเพื่อนทั้งสอง“ไม่สบายเหรอพริสทีน...” ...เสียงจามน่ารักดีแฮะ...“คิดว่าจามปกติน่ะ ขอบคุณที่เป็นห่วงนะชิอินะ...”“ระวังไม่สบายล่ะ...” ลูบหัว“ถ้าคิดว่าป่วยก็กินยานี่นะคะ เป็นสูตรพิเศษที่ลีลีน่ามักทำให้ข้าทานเลย” ยื่นขวดโหลอันเล็กสีใสให้“ขอบคุณจ้ะสเตลล่า” ขอแยกตัวไปหาพนักงานประจำกิลด์ ลงชื่อรับภารกิจคุ้มกัน“ถ้างั้นขอให้โชคดีนะพริสทีน สู้ๆล่ะ ทุกคนรออยู่ที่ประตูใหญ่ที่สองไปหาได้เลยจ้ะ”“ขอบคุณค่ะ ไว้เจอกันนะคะ” ยิ้มหวานให้อีกครั้งมุ่งหน้าไปจุดนัดพบที่ประตูทางออกที่สองเป็นอันต้องชะงักเมื่อเห็นใบหน้าคุ้นเคยของกลุ่มนักผจญภัยยืนอยู่ข้างรถม้าหรู เป็นเหมือนอย่างที่พี่สาวพนักงานบอก พวกเขารู้จักเธอ...จากในงานเทศกาลดอกไม้ครั้งนั้น“อ๊ะ มาแล้วๆ! ทางนี้จ้าพริสทีน~!” นักดาบสาวโบกมือไปมา“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”“ดีใจที่ได้พบกับทุกคนอีกค่ะ...”“โทษทีนะ พอจะได้เจอก็ติดภารกิจน่ะ ยังไงก็เถอะ...ดีใจสุดๆที่ยอมรับภารกิจ นึกว่าจะถูกปฏิเสธซะแล้วสิ แถมเกือบหน้าแตกด้วย” เสียงถอนหายใจโล่งอกจากนักดาบหญิงผู้นำกลุ่มนักผจญภัย ผมบลอนด์น้ำตาลมัดรวบ ดวงตาสีเขียวอ่อนปนเทา เซน่อน“ตัวสูงขึ้นเยอะเลยนะยัยหนู ดีแล้วๆ ฮ่าๆๆๆๆ” ชายในชุดเกราะร่างยักษ์ ผมสั้นตัดเกรียนและดวงตาสีน้ำตาล กอร์ก้า ขยี้หัวเธอไปมา“แหะๆ...” ความรู้สึกตอนนี้เหมือนกับว่าเธอกลายเป็นบอลเด้งดิ๋งให้กอร์ก้าตบเล่น“ถ้ายังไงขอแนะนำคนในทีมให้รู้จัก พวกเรามาทางนี้เร็ว!” ตะโกนเรียกเพื่อนที่กำลังขนของอยู่ให้มารวมตัวกันชายหนุ่มเผ่าสัตว์สมิงผมสีดำยาวประบ่า ตาสีอำพัน นักสู้ระยะประชิด อารอน ชายหนุ่มเผ่ามนุษย์ผมสีน้ำตาลสั้น ตาสีฟ้า มือหอก เลธคนสุดท้ายคือหญิงสาวผมบ๊อบสั้นสีน้ำตาล ตาสีเขียวอ่อนปนเทา เป็นนักลอบสังหาร จินซ์ส่วนคนที่ไม่ได้มาเป็นเอลฟ์สาวนักเวทย์ เซเลีย“ส่วนนายจ้างของพวกเรากำลังมาน่ะ เห็นว่าเป็นลูกคนรวยมีเงินสุดๆ แถมระยะการเดินทางเองก็ค่อนข้างไกลซะด้วย เจ้าไหวรึเปล่า?”“ฉันไม่มีปัญหาหรอกค่ะ ตื่นเต้นซะมากกว่า” “ดีแล้วล่ะ~” เซน่อนลูบหัวเธอ ดูเหมือนว่าตั้งแต่มาอยู่กลุ่มนี้จะโดนลูบหัวบ่อยจนเริ่มชินชาเสียแล้ว“นั่นไงๆ มากันแล้ว”เด็กสาวหันไปมองตามที่เลธชี้ไปเป็นอันต้องชะงักเมื่อเธอสบตากับเด็กชายในชุดดูมีฐานะเดินมากับพ่อบ้าน... เด็กชายผมสีดำขลับยาวประบ่า ดวงตาสีเทาที่มีเสน่ห์น่าหลงใหลจนสาวๆหลายคนแอบเขินไม่น้อยทั้งที่อีกฝ่ายเป็นแค่เด็กเท่านั้น ไม่เว้นแม้แต่พริสทีนแต่เขินด้วยสาเหตุที่ต่างกันเล็กน้อย......มะ...เหมือนเลย... เหมือนตัวละครที่หลุดออกมาจากเกมจีบหนุ่มที่ฉันชอบเล่นสมัยก่อนไม่มีผิด!! ท่าทางเย็นชาไม่ค่อยยิ้มแต่ก็มีเสน่ห์ ถ้ายิ้มต้องเป็นตอนโตแถมค่าความสัมพันธ์ต้องสูง ยังได้มาเจอตัวเป็นๆแบบนี้... เขินจะตายอยู่แล้ว! อ๊ะ ไม่ได้ๆ เราต้องสงบสติไว้... เราไม่ใช่เด็กแล้วนะ ไม่สิ ตอนนี้เราก็เป็นเด็กอยู่นี่นา....? แอบมีความงงย้อนแย้งกันในใจ“ท่านพริสทีน...”“?” เสียงคุ้นเคยจนเงยหน้าไปมองเป็นอันต้องชะงักอีกครั้ง “ท่-- เอ๊ย! คุณเนส! จะเดินทางไปด้วยเหรอคะ”“ค่ะ... พอดี ถูกเชิญไปน่ะค่ะ... ฝากตัวด้วยนะคะ”“พวกคุณคงเป็นกลุ่มนักผจญภัยในการคุ้มกันคนที่มีชื่อสุดในเมืองสินะครับ หลังจากนี้ขอฝากตัวด้วยครับ”“เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้รับใช้ท่านค่ะ” เซน่อนก้มโค้ง“จำได้ว่ามี 6 คนสินะครับ แล้ว...อีกคนนี่...เด็ก?” มองพริสทีนเล็กน้อย เจ้าหล่อนก็โค้งถอนสายบัวให้“ค่ะ แต่ถึงจะเป็นเด็ก Rank ของเธออยู่ระดับ A เลยนะคะ! ไว้ใจฝีมือเธอได้แน่นอนค่ะ!”“เด็กผู้หญิง Rank A ...!! หรือว่าจะเป็นเด็กคนนั้นเหรอครับ!?”“ค่า~” เซน่อนถกฮู้ดคลุมหัวเธอลง ทำให้ผมสีเงินที่อุตส่าห์ซ่อนไว้สยายออกมา....“!! คุณเซน่อน!”“ไม่เป็นไรหรอกน่า ยังไงก็ปิดบังตลอดไปไม่ได้นี่? มีปัญหาอะไรรึเปล่าคะ?”“ไม่มี...” เด็กชายเป็นคนตอบ สายตายังคงจับจ้องเธอ“อ่ะ ถ้ายังไงขอแนะนำตัว ท่านผู้นี้คือ...” “เจตต์... เจ้าล่ะ?” ไม่ทันที่พ่อบ้านจะแนะนำเสร็จเด็กหนุ่มก็ขัดขึ้นมาก่อน“พริสทีนค่ะ” คลี่ยิ้มพลางถอนสายบัวให้ เจตต์พยักหน้าก่อนเดินขึ้นรถม้าไป ตามด้วยเนสและพ่อบ้าน ก่อนออกเดินทางกอร์ก้าทำการเช็กกระเป๋าสัมภาระด้านบนว่ามีเวทย์ติดตามหรือไม่“เอาล่ะเรียบร้อย เตรียมตัวออกเดินทางได้ เป้าหมาย...เมืองหลวงทิทาเนีย!!!”“โอ้วววว!!!”“...อะ โอ้ว...” เขินจนไม่กล้าออกเสียง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

24 – ภารกิจคุ้มกัน (1)

คล้ายกับเรื่อง【Perfect Life】 ที่คุณอ่าน

【Perfect Life】

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

24 – ภารกิจคุ้มกัน (1)

คล้ายกับเรื่อง【Perfect Life】 ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้