“ พักก่อนไหม ”
ยอร์ชเห็นเม็ดเหงื่อไหลออกมาจากหน้าผากของฮาโมนี่ สำหรับเขาการวิ่งเท่านี้ยังไม่พอจะทำให้หมดแรงเพราะค่า CON มีมากถึง 10 ต่างจากอีกฝ่ายที่บอกเขาว่าอัพค่า STR และ AGI มาอย่างละ 5 หน่วย จึงไม่ได้มีร่างกายที่อึดถึกทนเหมือนกับเขา
“ ไม่ล่ะ เร่งมือเลย ยิ่งออกจากที่นี่ได้เร็วยิ่งเป็ผลดีต่อตัวของเรา ”
ยอร์ชมองไปด้านหน้า พวกเขามาถึงทางแยกอีกครั้ง ด้านขวามือมีสัญลักษณ์ถูกทิ้งเอาไว้ เมื่อไม่นานมานี้พวกเขาได้เดินเข้าไปสำรวจแล้วพบว่าเป็ทางตัน ดังนั้นจึงเหลือเพียงเส้นทางเดียวให้เลือกเดิน
“ เปลี่ยนไปเดินเร็วก็แล้วกัน ”
ฮาโมนี่พยายามสูดลมหายใจเข้าให้ได้มากที่สุด เธอผ่านการฝึกหนักมาแล้วจึงไม่ได้กลัวการเดินทางที่ต้องใช้เวลานาน หากสามารถออกจากสถานที่ที่เหมือนเขาวงกตแห่งนี้ได้เร็ว เธอก็ยิ่งปลอดภัยมากขึ้น
ภายในวันแรกทางเดินยังคงปลอดภัยเพราะกับดักจะยังไม่ทำงาน มอนสเตอร์ตามเส้นทางมีให้เห็นประปรายไม่นับว่ามาก ตลอด 5 ชั่วโมงในการเดินทางมีมอนสเตอร์ถูกพวกเขาสังหารไปเพียง 11 ตัวเท่านั้น นับว่ายังคงน้อยอยู่
แต่ถ้าหากเข้าสู่วันที่ 2 ของการเอาชีวิตรอด ทางเดินจะยิ่งผ่านได้ยากมากขึ้นเพราะกับดักจะเริ่มเปิดทำงาน นักเรียนที่ไม่มีความสามารถในการเอาตัวรอดล้วนแล้วถูกสังหารไปมากถึง 20 % จากสถิติของปีก่อนเพียงแค่พวกเขาเจอกับดักในพื้นที่แรกของอเวคเคนโซน
“ เดี๋ยวก่อน ฉันได้ยินเสียงหมู ทางเลี้ยวด้านหน้าน่าจะมีพวกมันอยู่ ”
ยอร์ชแนบแผ่นหลังติดไปกับผนังจากนั้นค่อยๆชะโงกหน้าออกไปดูว่ามีมอนสเตอร์อยู่จริงหรือเปล่า สิ่งที่เห็นสร้างความรู้สึกหวาดกลัวให้เขาไม่น้อย หมูตัวสีดำสูง 3 เมตรกำลังยืนให้นมลูกๆของมันทั้ง 9 ตัวที่มีขนาดั้แ่ 1 เมตรไปจนถึง 2 เมตร
ฮาโมนีเห็นสีหน้าของยอร์ชหลังจากส่องดูเส้นทาง เธอจึงรู้ว่ามีมอนสเตอร์อยู่และคงไม่ได้มีเพียง 1 - 2 ตัว
“ มีทางแยกก่อนจะเจอพวกมันไหม ”
ยอร์ชส่ายหน้า เส้นทางต่อจากนี้ตรงอย่างเดียวไม่มีคดเคี้ยว ไม่มีทางเลี้ยว การจะผ่านไปได้ต้องสังหารหมูเพียงเท่านั้น
“ ค่อยๆล่อมันมาทีละตัวไหม ทำเหมือนที่ผ่านมา ”
ฮาโมนี่แนะนำ ยอร์ชส่ายหน้าเช่นกัน เธอเสียพละกำลังมามากพอแล้ว หากให้ต่อสู้พวกเขาจะหนีออกจากที่นี่ได้ช้ามากยิ่งขึ้น
“ ฉันมีแผน แต่เธอต้องหลบอยู่ที่นี่ห้ามแอบดู ”
“ นายจะทำอะไร ”
“ ฉันจะออกไปจัดการพวกมัน ”
“ ไม่ได้ นายคนเดียวรับมือไม่ได้แน่นอน อัลติเมทเกียร์ของนายเป็เพียงของธรรมดา มันไม่ได้แข็งแกร่งพอจะสังหารหมูพวกนี้ได้ ”
“ ฉันมีสกิลโจมตีรุนแรงอยู่หนึ่งสกิล มันจะทำให้ตาบอดชั่วขณะเพราะงั้นเธอต้องอยู่ที่นี่เท่านั้น ”
“ นายจะทำให้พวกมันตาบอดก่อนงั้นเหรอ ”
“ ใช่ นอกจากหมูป่าจะตาบอดแล้วเธอก็เหมือนกัน อยู่ที่นี่ก่อนเดี๋ยวฉันมา ”
ยอร์ชควบคุมโทรศัพท์มือถือทั้ง 2 เครื่อง มันไร้ค่ามากเมื่ออยู่ในพื้นที่อเวคเคนโซน เขาจึงขอซื้อมันจากฮาโมนี่มาติดตั้งทำให้มุมกล้องเพิ่มขึ้น
เมื่อส่งกล้องออกไปได้ไม่นาน หมูทั้ง 10 ได้หันมองกล้องด้วยความสงสัย เขาจึงส่งมันไปอีกฝั่งจนหมูเหล่านี้มองตามไป ทันใดนั้นสกิลแคปเชอร์เปิดใช้งาน พื้นดินใต้เท้าของหมูป่าทั้ง 10 หายไปกระทันหัน พวกมันแต่ละตัวล้วนแล้วร่วงตกลงไปในหลุมกันทันที
เสียงร้องโหยหวนส่งออกมาจากก้นหลุม ยอร์ชไม่รอช้านำพื้นดินที่เก็บเอาไว้เทออกมา เพียงพริบตาหมูที่อยู่ในหลุมล้วนแล้วถูกสังหารตายทั้งหมด
[ ท่านสังหารหมูเืเย็นใหญ่ ได้รับค่าประสบการณ์ 10 ]
[ ท่านสังหารหมูเืเย็นใหญ่ ได้รับค่าประสบการณ์ 10 ]
…
ข้อความเด้งขึ้นติดต่อกัน 10 ครั้ง EXP สะสมเพิ่มขึ้นเป็ 155 หน่วย หากเขาเก็บสะสมครบ 1,000 หน่วยจะอัพไปยังเลเวล 2
ยอร์ชรีบนำหมูออกจากใต้ดินเพราะกลัวว่าฮาโมนีจะสงสัย หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วจึงเรียกฮาโมนีให้ออกมา
“ ฮาโมนี ฉันฆ่าพวกมันแล้ว ”
ร่างของหมูป่าสลายหายไปเหลือไว้เพียงเนื้อ 10 ก้อน เขี้ยวหมู 10 ชิ้นและเหรียญทองจำนวน 30 เหรียญ นอกจากนั้นยังมีชุดเกราะหล่นออกมา ครั้งนี้เป็รองเท้าและปลอกแขน ยอร์ชจึงสวมใส่ในทันที พวกมันเป็ไอเทมจากมอนสเตอร์สามารถป้องกันการโจมตีได้ดีกว่าใช้ร่างกายของเขารับการโจมตีตรงๆ
ฮาโมนี่ไม่มีส่วนร่วมเธอจึงไม่ขอส่วนแบ่งแต่อย่างใด เพียงแต่ว่ายอร์ชได้ยื่นรองเท้าอีกคู่มาให้ เธอจึงรับไว้เพราะอย่างไรเขาก็ไม่คิดเงิน
“ นายทำได้ยังไง ”
“ ก็อย่างที่บอก ทำให้พวกมันตาบอดแล้วก็ฆ่ามัน ”
ฮาโมนี่ปล่อยให้ยอร์ชก้มเก็บเนื้อ ในระหว่างนี้เธอสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติจากตัวของยอร์ช ดาบที่ควรจะเต็มไปด้วยเืสดใหม่กลับมีเพียงรอยเืแห้งกรัง มีดพกข้างเอวก็เช่นกัน เธอจึงรู้ว่าเขาสังหารหมูด้วยบางสิ่งที่ไม่สามารถเปิดเผยได้ เมื่อรู้ว่าเขาไม่อยากเปิดเผยไม้ตายนี้ เธอจึงไม่คิดถาม อย่างไรแล้วเธอเป็คนได้ประโยชน์จากไม้ตายลับของยอร์ช
“ นายจะทำอะไร ”
“ ขอกระเป๋าสะพายเธอหน่อย มันอาจจะทำให้เธอวิ่งได้ไกลขึ้น ”
ฮาโมนี่ถอดกระเป๋าสะพายให้ยอร์ช หลังจากนำกระเป๋าไปวางข้างเนื้อทั้ง 10 ชิ้น กล้องมือถือที่เธอขายให้ยอร์ชลอยเข้าไปอยู่ในมือของเขา หลังจากได้ยินเสียงกดชัตเตอร์เธอพบว่าของที่วางอยู่บนพื้นหายไป แต่สิ่งใหม่ที่ปรากฎกลางอากาศคือรูปแผ่นหนึ่ง ข้างในมีรูปกระเป๋าสะพาย 2 ใบและเนื้อทั้ง 10 ชิ้น
“ นายมีสกิลเก็บของด้วยเหรอ ? ”
“ ใช่ ”
“ ฉันเริ่มอิจฉานายแล้วสิ ”
“ อิจฉาฉันเพราะมีสกิลเก็บของเนี่ยนะ แต่อย่าบอกใครล่ะ ”
“ ได้ ไปกันเถอะ ”
ทั้งสองเริ่มออกวิ่งอีกครั้ง บนเส้นทางยังคงไร้เสียงฝีเท้าของมอนสเตอร์ มีเพียงเสียงลงส้นเท้าของพวกเขาทั้งสองที่พยายามวิ่งออกจากเขาวงกต ความซับซ้อนในวันแรกยังไม่มาก เส้นทางยังไม่ได้แตกแขนงออกไปมากเท่าไหร่
ทันใดนั้นพวกเขาสองคนกลับหยุดเท้าแล้วขมวดคิ้วทำสีหน้าเครียด ห่างออกไปราว 10 ก้าวมีท่อนล่างของมนุษย์หล่นอยู่ เืที่ไหลออกมาสดใหม่ทำให้พวกเขารู้ว่านักเรียนคนนี้ตายแล้ว ส่วนบนคงถูกมอนสเตอร์ลากไปกิน
“ นายไหวหรือเปล่า ”
“ ฉันยังโอเค เธอล่ะ ”
“ ยังทนได้ ไปกันเถอะ ”
ยอร์ชมองร่างของนักเรียนที่เหลือเพียงแค่ครึ่ง หากเขามาเร็วกว่านี้อาจจะได้เพื่อนร่วมทีมเพิ่มอีกคน
“ รอยเืบนพื้นไปทางขวา เราจะไปซ้ายก่อนไหม ”
ฮาโมนีชี้นิ้วไปยังทางแยกขวามือ เืบนพื้นมาจากศพก่อนหน้า ยอร์ชจึงเห็นด้วยกับฮาโมนี่ อย่างน้อยการวิ่งไปทางซ้ายมือทำให้พวกเขาไม่ต้องเจอตัวที่ฆ่านักเรียน
วิ่งมาได้สักพักพวกเขากลับต้องหยุด
“ ทางตัน เอายังไงต่อ ”
“ กินข้าวก่อน ครบ 10 ชั่วโมงแล้วที่เรามาที่นี่ ”
ยอร์ชค่อยๆผ่อนลมหายใจแล้วนำอาหารพลังงานและน้ำออกมากัดกิน รสชาติของมันไม่แย่เพราะถูกปรุงรสให้เหมือนช็อกโกแลต
“ ยอร์ช โรงเรียนของนายเปิดเผยข้อมูลอเวคเคนโซนมากแค่ไหนกัน ”
“ ทางการเป็คนเปิดเผยข้อมูลเอง อเวคเคนโซนมีด้วยกัน 4 พื้นที่ พื้นที่แรกคือเขาวงกตที่เราอยู่ พื้นที่ที่สองเป็ทะเลทราย พื้นที่ถัดไปเป็ป่าดิบชื้นมีน้ำขังสูงเท่าตาตุ่ม ส่วนพื้นที่สุดท้ายทุ่งน้ำแข็ง ในเวลา 30 วันพื้นที่อเวคเคนโซนจะบีบเราให้ไปอยู่ตรงกลางด้วยการปล่อยมอนสเตอร์ออกมา สิ่งที่ต้องทำใน่แรกคือหนีออกจากเขาวงกตนี่ให้ได้ก่อน มันเป็พื้นที่ที่อันตรายมากที่สุดหากอยู่นานเกินกว่า 2 วัน ”
ยอร์ชทำท่าประกอบ พื้นที่อเวคเคนโซนมีรูปทรงคล้ายโดนัท ผู้ที่มีอายุ 18 ปีจะถูกส่งไปยังด้านนอกสุด จากนั้นจะถูกบีบให้ไปใจกลางด้วยการปล่อยมอนสเตอร์ให้ไล่ล่าพวกเขา
เื่นี้ไม่ได้มีเพียงแค่ทางรัฐบาลที่เปิดเผยข้อมูล แม่ของเขาเล่าให้ฟังถึงประสบการณ์เฉียดตายหลายครั้งในพื้นที่อเวคเคนโซน แม้จะไม่ได้มีอาชีพต่อสู้ อาชีพสนับสนุนของแม่กลับเป็ที่้าจึงอยู่ในตำแหน่งปลอดภัยที่สุดเพราะเธอเป็หมอ
“ ข้อมูลของเธอเหมือนฉันหรือเปล่า ”
ฮาโมนี่พยักหน้า เธอรู้ข้อมูลไม่ต่างจากยอร์ช พื้นที่อเวคเคนมีทั้งหมด 4 โซน นอกจากนี้แม้แต่รัฐบาลเองยังไม่รู้ว่าจะเกิดสิ่งใดขึ้นบ้างเพราะมอนสเตอร์ที่เจอในแต่ละปีไม่เหมือนกัน ภัยธรรมชาติที่พบเห็นเป็แบบสุ่มจึงไม่สามารถคาดการณ์สิ่งใดได้
แม้จะรู้พื้นที่แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา นอกจากนั้นแล้วโซนทั้ง 4 ที่ยังคงเดิมกลับมีภูมิประเทศที่ต่างจากเดิม รัฐบาลของแต่ละประเทศจึงทำได้เพียงแค่ฝึกร่างกายให้พวกเขามีโอกาสรอดมากยิ่งขึ้นเท่านั้น
“ ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยที !!! ” ใบหน้าของทั้งสองหันมองไปยังต้นเสียงพร้อมกัน น้ำเสียงที่ได้ยินเป็ของผู้ชายพวกเขาจึงรีบวิ่งหาเ้าของเสียงเพื่อช่วยเหลือ