ผู้ร่วงหล่น

    บทที่ 93 ประตูทางเข้าสุดท้าย.

    ด้านมาทางพระเอกของเราบาง

    หิมะร่วงหล่นลงมาตามธรรมชาติ ทันใดนั้นมีเข็มขนาดเท่ากับหิมะพุ่งชนกับหิมะจนระเบิด ไม่ใช้แค่อันเดียวเท่านั้น แต่เป็นประมาณ 8-10 อัน

    คนที่ระเบิดหิมะคือแจ๊ค แจ๊คฝึกฝนอยู่สร้างเข็มเล็ก ๆ และโจมตีเป้าหมายอย่างแม่นยำ แจ๊คฝึกฝนแค่ 3 เดือนเท่านั้นเขาก็สามารถทำได้แล้ว

    [หู่เสวีย ฉันทำได้แล้ว ไม่มีรางวัลหน่อยหรือ]

    หู่เสวียลอยตัวเหนือเมฆจองแจ๊คและถามกลับไป

    [รางวัล]

    [ใช่ เช่นการจูบปากไง]

    [ไปตาย]

    แจ๊คได้ยินเสียงตอบกลับอย่างนั้นเขาก็หัวเราะและไม่คิดอะไรมาก

    [ฉันทำได้แล้ว มีอะไรทำต่อไหม พวกมันยังไม่กลับออกมาเลย]

    หู่เสวียมองแจ๊คก่อนคิดสักพักหนึ่ง

    [ทำแบบเดิม แต่คราวนี้นายต้องไม่ใช้พลังจิต ใช้แต่พลังชีวิตเท่านั้นภายภาคหน้า นายจะมีพลังปีศาจและพลังธาตุ พลังชีวิตจึงไม่ค่อยใช้เหมือนตอนนี้ แต่การฝึกฝนพลังชีวิตทำให้เวลานายบาดเจ็บจะสามารถรักษาได้รวดเร็วมากขึ้นเพราะถ้านายไม่ฝึกฝนพลังชีวิต เวลาบาดเจ็บพลังชีวิตจะกระจายตัว แต่การรักษายัง 100% อยู่ถ้านายสามารถบังคับพลังชีวิตได้ การรักษาของนายจะเป็น 200% ถ้านายไม่บาดเจ็บสาหัสทั่วร่างกาย]

    แจ๊คพยักหน้าที่เขาสามารถทำได้รวดเร็วขนาดนี้เพราะมีพลังจิต แต่การให้ใช้พลังชีวิตอย่างเดียวนี้มันยากนะ

    [โอเค]

    แจ๊คจึงเริ่มการฝึกฝนอีกครั้งหนึ่ง หูเสวียมองแจ๊คพยายามจะฝึกฝนมาตลอด หู่เสวียไม่รู้ว่าไอบ้านี้มันโง่หรือมีพรสวรรค์กันแน่ คนอื่นจะฝึกฝนแบบไอบ้านี้ให้สำเร็จต้องใช้เวลา 1-2ปี แน่นอนว่ามีพลังจิตด้วย

    เพราะถ้าสามารถสร้างพลังให้กลายเป็นระดับเข็มและพลังไม่ลดลงมันเป็นอะไรที่น่ากลัวมาก ๆ การฝึกฝนแบบนี้ส่วนใหญ่จะเป็นพวกนักฆ่า

    เวลาเป้าหมายของนักฆ่าอยู่ห่าง 10 เมตร แต่นักฆ่าไม่สามารถฆ่าเป้าหมายได้ จึงสร้างลมปราณเป็นเข็มเล็ก ๆ แต่พลังของมันเทียบเท่ากับการโจมตีสุดแรงของนักฆ่า

    และสัมผัสวิญญาณนั้นถ้าไม่ได้เวลาเจอศัตรูที่มองไม่เห็นหรือศัตรูตัวเล็กจะไม่มีใครใช้สัมผัสวิญญาณระดับละเอียดเพราะเสียพลังวิญญาณมาก

    ทำให้วิธีนี้ได้ผลมาก แค่หลัง ๆ ไม่ค่อยมีคนมีนักฆ่าทำแบบนั้นเพราะว่ามีเครื่องป้องกันหรืออะไรที่ป้องกันการโจมตีได้หนึ่งครั้ง

    ทำให้วิธีนี้ตกยุคไป แต่มันสามารถใช้เป็นการฝึกฝนเพื่อการควบคุมพลังภายในของตนเองให้ดียิ่งขึ้น

    ...................

    แมงมุมดินตัวเล็กกินจอมนักรบคนนั้นเหลือแต่กระดูกและมันกำลังตามพวกที่เหลือไป มันออกตัวพุ่งอย่างรวดเร็ว

    ปัง ปัง

    ทันใดนั้นมีบาเรียมาขัดขวางมัน มันพยายามจะพุ่งชนหลายรอบแต่บาเรียไม่เป็นอะไรเลย มันจึงโกรธมากร่างกายของขยายจนเท่ากับแมงมุมดินธรรมดา

    ความเร็วและพลังของมันเพิ่ม 2 เท่า ถ้าพวกอโรนยังอยู่และต่อสู้กับมันในร่างนี้ ทุกคนจะถูกฆ่าภายใน 3 นาที

    ปัง ปัง ปัง

    ทุกครั้งที่แมงมุมดินเคลื่อนไหวจะทำให้อากาศแตกออกและไม่มีแสงตามการเคลื่อนไหวอีกต่อไป แต่ไม่ว่ามันพยายามเท่าไรบาเรียก็ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน

    มันไม่ยอมแพ้และโจมตีบาเรียต่อไป แต่มันไร้ประโยชน์

    อโรนและสมาชิกทุกเหลือรู้แล้วว่าทำไมแมงมุมดินนอกจากแมงมุมดินตัวเล็กไม่โจมตีพวกเรา

    มิดโฮพูดขึ้นหลังจากสังเกตพวกมันมานาน

    “แมงมุมดินที่เหลือทั้งหมด มีหน้าที่แค่สร้างใยเท่านั้น”

    อโรนและสมาชิกที่เหลือโล่งใจ

    “เท่ากับว่าพวกเราเดินทางชั้นนี้โดยที่ไม่ต้องกังวลอะไร”

    สมาชิกทุกคนเห็นด้วยกับคำพูดอโรน พวกเขาเดินทางไปจนเข้าทางเข้าชั้นที่ 6 ในที่สุด

    “ระวังไม่รู้จะเจออะไร”

    หลังจากเดินทางไปพวกเขาเจอกับบ่อโคลนรักษา ทำให้ไม่มีทางเลือกนอกจากลอยตัว ชั้น 6-9 เป็นบ่อโคลนรักษาทั้งหมด

    ชั้นที่ 10 เป็นเหมือนกับชั้นที่ 1 ศัตรูมีพละกำลังที่มหาศาลและบอสชั้นที่ 10 คือหมีดิน มีพละกำลังเกือบเท่าช้างและความเร็วเกือบเท่ากับแมงมุมดินตัวเล็ก

    ทำให้สมาชิกทุกคนต้องร่วมมือจับตัวมันเพื่อให้อโรนปล่อยยันต์กักขัง โชคร้ายที่หมีดินไม่ได้จะกินพวกเขา เป้าหมายของหมีดินคือฆ่าผู้บุกรุกทั้งหมด

    เสียสมาชิกไปกับหมีดิน 5 คน 4จอมนักรบ 1 จอมเวท ตอนนี้เหลือจอมเวทแค่ 2คนเท่านั้น

    สุดท้ายพวกเราก็ผ่านชั้นที่ 10 มาได้เหมือนเดิมชั้นที่ 11-14เป็นบ่อโคลนรักษา

    ชั้นที่ 15 บอสคือเสือดิน มีความสามารถในการพรางตัว ต่อให้มันโจมตีพวกเขาก็ไม่สามารถมองเห็นตัวมันได้ มันทำให้อโรนปล่อยยันต์เป็นจำนวนมาก ๆ เพราะว่าเสือดินเวลาเคลื่อนไหวไม่มีเสียง กลิ่น หรืออะไร

    เสียยันไปประมาณ 100 อันในที่สุดพวกเขาก็สามารถจับมันได้ มีคนตายหนึ่งคน ที่เหลือได้รับบาดเจ็บสาหัสทั้งหมด ทำให้อโรนตัดสินรีบหาทางเข้าชั้นที่ 16 ก่อนจะพักผ่อนภายในนั้น

    หลังจาก 10 วันทุกคนก็หายดีจนหมดเพราะเม็ดยาและเวทมนตร์รักษา ที่ช้าเพราะจอมเวทเหลือแค่ 2 คนเท่านั้น

    แม้ชั้นที่ 16 จะเป็นบ่อรักษาแต่พวกเขาไม่ลงไปแตะเด็ดขาด ชั้นที่ 20 บอสคือมนุษย์ปลา ที่หัวเป็นปลาร่างกายเป็นคน

    สภาพอากาศภายในชั้นที่ 20 เป็นพื้นที่น้ำทั้งหมด ทำให้ต่อสู้อย่างยากลำบาก แต่โชคดีอโรนแช่น้ำให้กลายเป็นทองทำให้มนุษย์ปลาไม่มีที่ให้ว่ายน้ำ

    มนุษย์ปลาจึงพุ่งเข้าหาอโรนภายในพื้นที่ทองของอโรน แต่มันยังไม่ถึงอโรนโดนแช่ให้กลายเป็นทอง ทว่ายังไม่สามารถฆ่ามันได้แค่ทำให้มันกลายเป็นอัมพาต 2 นาทีเท่านั้น

    อโรนตกใจมากเป็นครั้งแรกที่เขาเห็นว่าสิ่งมีชีวิตโดนวิชาหลอมทองแล้วยังไม่ตาย หลังจากนั้นอโรนก็ใช้ยันต์กักขังในที่สุด

    สมาชิกทุกคนลอยตัวอยู่ไม่ได้เข้าร่วมการต่อสู้ ทำให้ไม่มีสมาชิกตายสักคนเดียว เหลือสมาชิกทุกหมด 12 คน

    ผ่านไป 2 ปี

    ตอนนี้เหลือแค่ อโรน มิดโฮและสมาชิกอีก 2 คนเท่ากับว่า เหลือแค่ 4 คนเท่านั้น พวกเขายืนอยู่ตรงหน้าประตูขนาดใหญ่ กว้าง 10เมตร สูง 5 เมตร มีลวดลายคือโกเลมหินขนาดใหญ่

    พวกอโรนยืนอยู่คือ ชั้นที่ 100

    “ในที่สุดพวกเราก็สามารถมาถึงชั้นที่ 100 ได้”

    “ใช่ ฉันคิดว่าพวกเราจะตายทั้งแต่ชั้นที่ 50 แล้ว”

    ชั้นที่ 50 พวกเราเจอกองทัพทหารดิน พวกเขาต้องสู้กับทหารดินหลายพันคน ชั้นนี้ทำให้อโรนเสียยันไปถึง 3,000 อัน

    หลังจาก 50 พวกเขาต้องต่อสู้กับกองทัพทั้งหมด ไม่ว่าจะกองทัพช้าง กองทัพลิง กองทัพต่าง ๆ มากมาย ยันต์ของอโรนหมดแล้ว

    แต่พวกเขาก็สามารถมาถึงชั้นที่ 100 ได้ อโรนรู้สึกดีใจจนน้ำตาไหล มิดโฮเห็นอโรนร้องไห้จึงเข้าไปกอด ความสัมพันธ์ของพวกเขาเป็นไปได้ด้วยดี

    อโรนและมิดโฮสัญญากันว่า ถ้าสามารถรอดจากที่นี้ไปได้ พวกเขาจะแต่งงานกัน

    สมาชิกอีก 2 คนมองหน้ากันระหว่างที่มิดโฮกอดอโรน หลังจากอโรนดีใจเสร็จได้พูดขึ้น

    “เหลือบอสตัวสุดท้ายแล้ว พวกเรามาสู้กันถ้ารอดไปได้ฉันจะส่งเสริมให้พวกนายกลายเป็นจอมนักรบระดับสูง”

    สมาชิกอีก 2 คนดีใจมากเพราะการจะเลือนระดับนั้นยากมากและระดับพลังขั้นกลางกับขั้นสูงต่างกันถึง 10 เท่า

    อโรนเดินไปเปิดประตูโดยไม่เกรงกลัวและเข้าไป หลังจากที่สมาชิกทุกคนเข้าไปพร้อมกับหมดประตูได้ปิดตาย

    และตรงด้านหน้าของพวกเขา มีลูกไฟ 2 ดวงสว่างเท่านั้นพื้นที่เหลือมืดมิดหมดจนอโรนสั่งให้มิดโฮใช้เวทแสงสว่าง

    มิดโฮใช้เวทแสงสว่าง ทันใดนั้นพวกเขาได้เห็นสิ่งที่เป็นต้นต่อของลูกไฟทั้ง 2 มันคือโกเลมขนาดใหญ่ ความสูงของมันคือ 30 เมตรและลูกไฟคือดวงตาของมัน

    โดยไม่รอช้า โกเลมยกหมัดขึ้นและต่อยไปทางพวกเขาอย่างรวดเร็วและรุนแรง พลังและความเร็วทำให้เกิดเสียงที่น่ากลัว อากาศระเบิดออก

    สีหน้าของอโรนหวาดกลัวมาก

    ..................................................

    ด้านนอกหลังผ่านไป 2 ปี

    ด้านหน้าแจ๊คมีตุ๊กตาหิมะ 2 หัว ตั้งอยู่ หู่เสวียสงสัยจึงถาม

    [สร้างเพื่ออะไร]

    [ไม่มีอะไร]

    หลังผ่านไป 2 ปีแจ๊คสามารถควบคุมพลังชีวิตของตนเองได้มากขึ้น เวลาว่าง ๆ แจ๊คจะไปฆ่าสัตว์อสูรภายในดินแดนน้ำแข็งแห่งความตาย แน่นอนว่าฆ่าเฉพาะระดับอสูรฝึกฝนเท่านั้น โดยการสร้างเข็มเล็กเจาะเข้าหัวสมอง

    ตูมทีเดียวตาย แต่ไม่ได้ไปสู้กับระดับอสูรเริ่มต้นเพราะมันเสียเวลา สัตว์อสูรส่วนใหญ่อยู่กันเป็นกลุ่ม ถ้าแจ๊คไปยุ่งกะพวกมันมีแค่เสียแรงเปล่า

    ตัวที่อยู่เดียว ๆ ไม่อ่อนแอเพราะถูกทิ้งก็แข็งแกร่งมากเกินไปจนไม่มีสัตว์อสูรตัวไหนกล้าเข้าใกล้

    [หู่เสวียฉันจะลองคำสาปดู มีแต้มให้แลกเยอะเลย]

    ที่แจ๊คสร้างตุ๊กตาหิมะเพราะอยากจะลองดูว่าพลังของคำสาปมีมากขนาดไหน เพราะมีคำสาปขายในระบบผู้ร่วงหล่นเยอะมาก มีตั้งแต่ 1 แต้มไปจนถึง 50,000,000แต้ม

    ส่วน 50,000,000แต้ม คือคำสาปสังหารเทพ แต่เป็นเทพระดับเริ่มต้นเท่านั้น ตอนนี้แจ๊คยังไม่รู้ระดับเทพจึงไม่ได้สนใจมาก

    หลังจากแลกคำสาปมาสามารถบอกได้ว่าเราจะเอาเป็นรูปอะไร เช่นดาบ มีด หอก หรือตุ๊กตาก็ได้ สิ่งที่แจ๊คแลกมาคือเข็มใช้ได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น

    เข็มในมือแจ๊คมีสีดำมืด ปล่อยออร่าที่น่าสะพรึงกลัวขึ้นมาขึ้นมา

    ............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................

    คล้ายกับเรื่องผู้ร่วงหล่น ที่คุณอ่าน