มีการขายเป็ E-Book แล้วนะครับ อัพจนจบแล้วด้วย (4 เล่ม!!)
สนใจเข้าเว็บ E-Book พิมพ์ชื่อเื่ได้เลย หรือจะเข้าไปดูยังข้อมูลเบื้องต้น นิยาย Dek-D ได้ทิ้งลิ้งค์ให้แล้ว
-----
"แก!! อ๊ากก! ไม่ไหวแล้วเว้ย" พลหอกหยุดชะงักกระแทกเท้าลงบนพื้นตั้งหอกในระดับสายตา ราวจะพุ่งไปด้านหน้า นิรนามพลันหน้าเครียดเล็กน้อย
'จะใช้ทักษะวงกว้างอย่างงั้นหรอ?' ชายหนุ่มแสระยิ้มยืนอยู่เฉยๆ เพื่อให้ระยะเวลาชารจ์ของหอกพุ่งสูงสุด ผู้เล่นคนอื่นต่างเบิกตากว้างมองการต่อสู้ด้วยความตื่นเต้น แต่ในใจก็อดสงสัยนิรนามไม่ได้ว่าทำไมไม่ไปขัดขวางการใช้สกิลของอีกฝ่าย , แทนที่จะวิ่งไปขัดแต่กลับอยู่นิ่งๆ นั้นทำให้เขาเกิดความสนใจมากขึ้น
"ทักษะพิเศษ!! หอกสายฟ้าทะลวงอุปสรรค"
เปรี๊ยง! คลืน!
ร่างกายของอีกฝ่ายพุ่งมาด้วยความเร็วเป็ 2 เท่าของค่าสถานะ ทำให้ยากที่จะหลบหลีก นี้คือทักษะโจมตีวงกว้าง ในระยะ 5 เมตรจะถูกทำลายล้างด้วยพลังของทักษะพิเศษ ส่งผลให้ผู้เล่นหรือมอนสเตอร์ถูกลดเื 10% และหากโดนโจมตีจะทำให้ผู้เล่นหรือมอนสเตอร์ตัวนั้นสูญเสียพลังอีก 10% พริบตา นั้นเป็ทักษะที่น้อยคนนักจะใช้ เพราะมันมีพลังค่าคงที่ ต่อให้นิรนามโดนเข้าไปก็ไม่ตาย
ทักษะของคลาสนั้นจะมีอยู่ 3 ทักษะ 1 ทักษะที่ทักษะที่สามารถใช้ได้ตลอดเวลา แต่อีก 2 ทักษะคือทักษะพิเศษไม่อาจสามารถใช้ได้มากกว่า 1 ครั้ง นั้นจึงเป็เหตุที่จะเห็นคนเพียงหยิบมือที่จะใช้ทักษะนี้ หากไม่ก็สติไม่เต็มอย่างคนด้านหน้าเขา
"ตายซะ! ไอ้เศษเดนมนุษย์"
เปรี๊ยง!!
ความเร็วมหาศาลของมันเข้ามาอย่างรวดเร็ว แต่ทันใดนั้นก็เกิดเหตุบางอย่างขึ้น
เฟี้ยว!! อั่ก!
[ท่านโจมตีเป้าหมายล้มเหลว]
[ทักษะของท่านถูกขัดขวางกลางคัน]
"อ๊ากก! ตาฉัน นี่มันเชี่ยไรวะเนี่ย" พลหอกขยี้ตาอย่างรุนแรง เขาสามารถจินตนาการได้เลยว่ามันคือ "ดิน" ทักษะสุดยอดของเขาถูกขัดขวางโดยอีกฝ่ายเพียงแค่เตะดินอัดหน้าเขาเนี่ยนะ ทั้งๆ ที่เขามีความรวดเร็วเป็ 2 เท่า นี้มันบ้าอะไรกัน ทำไมเขาถึงถูกขัดขวางด้วยการกระทำโง่ๆ แบบนี้ เวรเอ้ย!!
แต่หารู้ไมว่าหากมันไม่ะโชื่อทักษะละก็ นิรนามคงได้าเ็ไปเรียบร้อยแล้ว คนอื่นๆ ที่เห็นการต่อสู้ก็แสระยิ้มอย่างยินดี พวกมันไม่คิดเลยจะได้เห็นผู้เล่นใช้สกิลพิเศษ? แต่นั้นไม่พีคเท่าเห็นผู้เล่นโง่บัดซบขนาดนี้ โง่ขนาดะโชื่อท่า และโดนขัดขวางในพริบตา
พวกเขาต่างลงความเห็นในใจว่าหากเจอผู้เล่นแบบนี้ในภายภาคหน้า เขามั่นใจ 100% เลยว่าสามารถชนะได้สบาย หรืออาจจะเอามือไพล่หลังสู้ก็ยังได้
B1 : "ฮ่าๆๆ! หากฉันเจอทักษะนี้ ฉันจะเตะฝุ่น เตะดินใส่มัน จะได้ไม่ต้องกังวล"
B2 : "เฮ้ย! นายอย่าพูดแบบนั้นสิวะ ถุ่ยน้ำลายล่วงหน้าสิเหมาะกว่า ฮ่าๆๆ"
B3 : "ชั่งเป็การพลิกสถานการณ์ที่คาดไม่ถึงจริงๆ"
ผู้คนต่างพูดเยินยออย่างสนุกปาก และด่าทอเยาะเย้ยความโง่เขลาของพลหอกด้วยใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความสุข นั้นทำให้เขาแทบคลั่งที่สูญเสียทักษะพิเศษไปถึง 2 อัน ทักษะพิเศษไม่ใช่สิ่งที่ใช้แล้วไม่เสียดาย มันเป็อะไรที่น่าสงสารอย่างมาก นั้นใช้ได้เพียงครั้งเดียวในชีวิตเลยนะเว้ย!
"แก!! ตายยย!"
"หยุดซะ!" เสียงคำสั่งดังขึ้น ทำให้พลหอกหยุดชะงัก เขาหันไปมองก็พบกับหัวหน้าปาร์ตี้นามว่า 'ธาราหวนคืน' ตัวสั่นด้วยความโกรธ นั้นทำให้เขาได้สติรับรู้แล้วว่าอาการแตกหน้าหนีไม่พ้นเขาและหัวหน้าอย่างแน่นอน
"นี้ยังไม่ขายหน้าอีกใช่ไหม ไม่ต้องสนใจสวะมีดีแค่ความเร็วแล้ว ไปทำภารกิจของเราเถอะ" ว่าแล้วขบวนยาว 100 คนเลเวล 7 ก็ต่างเข้าสู่ดันเจี้ยนทันที ระหว่างการเดินยังมีสายตานับพันคู่มองมาทางนิรนามอย่างจงเกลียดจงชัง ผ่านไปไม่นานทั้งหมดก็หายไป ชายหนุ่มก็ถอนหายใจโล่งอก
"ดูเหมือนการอยู่ที่นี้คงจะไม่เป็การดีสินะ" ชายหนุ่มกล่าวกับตัวเองก่อนจะเดินไปมุมลับตาห่างจากหน้าดันเจี้ยน เพราะเขานั้นไม่อยากจะเข้าไปในดันเจี้ยนตอนนี้ ไม่งั้นเขาคงต้องเจอพวกธาราหวนคืนแน่นอน เพื่อป้องกัน เขาจะต้องปล่อยให้เวลาไหลไป แม้มันจะเสียดายเวลา แต่มีอะไรบ้างที่เขาทำต่อได้นอกจากนั่งรอ?
"เฮ้อ!!" นิรนามถอนหายใจ ก่อนจะวางมือลงบนพื้นหญ้าพิงต้นไม้เขียวขอุ่มหลับตาหลับใหลเข้าสู่ห้วงภวังค์ เพื่อจินตนาการถึงการต่อสู้ก่อนหน้านี้ เพื่อพัฒนาตนเองไปพลางๆ ดีกว่าไม่ทำอะไร
ทันใดนั้น...
ชี่! ชี่!
'เสียงนี้มัน...งู!!' ไม่รอช้าเขาลืมตาขึ้นเห็นงูสีดำทมิฬ หนึ่งดวงตาสีดำพุ่งเข้าใส่เขาทันทีที่ลืมตา ชายหนุ่มไม่รอช้าดันตัวจากต้นไม้พุ่งไปด้านหน้าความเร็วสูง เฟี้ยว! ตุบ!
ชี่!!
"เกือบแล้วไหมละ" นิรนามห่างจากต้นไม่ถึง 30 เมตร เพราะเขาวิ่งไปไม่มองเมื่อรับรู้ว่าไม่มีอะไรตามมา เขาก็หันกลับไปพบว่าต้นไม้นั้นไร้ซึ่งงูทมิฬราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น นั้นทำให้เขารู้สึกใและสงสัยอย่างรวดเร็ว
'เมื่อกี้มันคืออะไร' ชายหนุ่มสงสัยเดินเข้าใกล้ต้นไม้นั้นเรื่อยๆ มองดูทุกซอกทุกมุมก็ไม่พบอะไรที่เป็สิ่งที่น่าสงสัย แถมเนื้อมันยังแน่นทุกจุดไม่มีอะไรบอกเลยว่านั้นต้นไม้นั้นมีรูเข้าออก หากต้นไม้ กิ่งไม้ถูกค้นหาโดนนิรนามจนหมด
"เมื่อกี้ไม่ใช่ฝันแน่ๆ ดูจากสภาพมันจะออกมากตอนที่เรากำลังนอนจินตนาการอยู่ ว่าละทำไมถึงมีข่าวออกบ่อยๆ ว่ามีผู้เล่นตายจำนวนมากในขณะที่กำลังพักผ่อน ดูเหมือนงูดำทมิฬนั้นจะเป็สาเหตุสินะ"
แสระ
ด้วยที่ชายหนุ่มมีนิสัยบ้าดีเดือดของระบบอยู่ กับการใจเย็นเล็กๆ น้อยๆ ของนิสัยเดิมๆ ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะอยากต่อสุ้กับงูสีดำทมิฬนั้น ไฟในตัวของเขาลุกโชนขึ้นด้วยแรงปราถนาต่อการต่อสู้
"ก่อนอื่นต้องหาอาวุธให้ได้เสียก่อน แต่ก่อนถึงตอนที่จะฆ่าไอ้งูประหลาดนั้น เราต้องไปดันเจี้ยนหาของก่อนสินะ" ไม่รอช้าเขาลุกขึ้นเข้าไปยังดันเจี้ยนทันทีโดยไม่มีใครสังเกตุเห็น เนื่องจากกำลังรวมพลกันอยู่
ฟุม!!
พลันเดินเข้ามาในประตูไม้โบราณ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปเป็พื้นอิฐสีเงินเต็มไปด้วยคราบเื และสิ่งมีชีวิตมากมาย ที่นี้มีเนื้อที่กว่า 1 กิโลเมตรทั้งความกว้างและความลึก ทำให้การไปอีกชั้นได้ง่าย แต่การสำรวจนั้นต้องใช้เวลา
3K
