ลมพายุโหมกระหน่ำ
ท้องฟ้าเหนือเมืองหลวงสั่นสะเทือน
ผู้คนทั่วโลกกำลังจับตามองการเผชิญหน้าระหว่างสองผู้แข็งแกร่ง
คิรัน
และ
เซเรน แม่ทัพดาราลำดับที่ 1
—
เซเรนมองคิรันนิ่ง
ก่อนยกมือขึ้นช้าๆ
อากาศรอบตัวเริ่มบิดเบี้ยว
พื้นที่หลายกิโลเมตรกลายเป็นสีขาว
ราวกับกฎของโลกกำลังถูกเขียนใหม่
"เขตอำนาจแห่งดวงดาว"
ตูมมมม!!!
แรงกดดันมหาศาลกดลงมาทันที
ภูเขาหลายลูกยุบตัว
ทะเลปั่นป่วน
เมฆทั่วท้องฟ้าสลายหายไป
ผู้คนนับล้านทรุดลงกับพื้น
—
001 กัดฟัน
"นี่แค่แรงกดดัน?"
ลีน่าหน้าซีด
เพราะเซเรนยังไม่ได้โจมตี
เพียงแค่ปลดปล่อยพลังเท่านั้น
—
คิรันยืนอยู่กลางแรงกดดัน
เสื้อคลุมสะบัดตามสายลม
ไม่ขยับแม้แต่น้อย
เซเรนหรี่ตา
"...สมกับเป็นต้นแบบ"
จากนั้น
เธอหายไป
ตูม!!!
กำปั้นพุ่งเข้าหาคิรันด้วยความเร็วเหนือเสียง
แต่คิรันยกแขนรับไว้
คลื่นกระแทกระเบิดออก
อาคารรอบข้างแตกเป็นผุยผง
—
ตูม! ตูม! ตูม!
ทั้งสองปะทะกันกลางอากาศ
หมัดต่อหมัด
ศอกต่อศอก
ไม่มีใครถอย
ไม่มีใครยอม
ทุกการปะทะทำให้ชั้นบรรยากาศสั่นสะเทือน
—
บนยานบัญชาการ
เหล่าแม่ทัพดาราคนอื่นกำลังเฝ้ามอง
ชายผมแดงคนหนึ่งหัวเราะ
"เซเรนกำลังสนุก"
หญิงผมม่วงอีกคนพยักหน้า
"ไม่ได้เจอคู่ต่อสู้แบบนี้มาหลายร้อยปีแล้ว"
แต่ชายชราบนบัลลังก์ยังคงเงียบ
สายตาจับจ้องคิรันเพียงคนเดียว
—
กลางสนามรบ
เซเรนกระโดดถอยหลัง
เป็นครั้งแรกที่มีรอยร้าวบนเกราะของเธอ
เธอมองคิรัน
ก่อนยิ้มเล็กน้อย
"...ยอดเยี่ยม"
แล้วเธอกางแขนออก
ทันใดนั้น
วงแหวนสีทองเจ็ดวงปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า
แต่ละวงใหญ่เท่าเมือง
พลังงานมหาศาลเริ่มรวมตัว
001 เบิกตา
"บ้าเอ๊ย!"
ลีน่ากำหมัดแน่น
แม้ไม่เข้าใจพลังทั้งหมด
แต่สัญชาตญาณกำลังเตือน
ถ้าพลังนี้ถูกปล่อยออกมา
เมืองทั้งเมืองจะหายไป
—
เซเรนกล่าวเสียงเรียบ
"บทลงโทษแห่งดวงดาว"
"เจ็ดสุริยันพิพากษา"
ดวงอาทิตย์จำลองเจ็ดดวงเริ่มก่อตัวขึ้น
แสงสว่างกลืนกินท้องฟ้า
อุณหภูมิพุ่งสูงขึ้นอย่างน่ากลัว
แม้แต่มหาสมุทรยังเริ่มเดือด
—
คิรันเงยหน้ามอง
สีหน้าไม่เปลี่ยน
จากนั้น
เขาค่อยๆ หลับตา
ความทรงจำของผู้เล่น 777 ทุกยุค
ของผู้สร้าง
ของ 001
ของโลกที่ล่มสลาย
ไหลผ่านเข้ามา
—
และเมื่อเขาลืมตาอีกครั้ง
ดวงตาของเขาเปลี่ยนไป
สงบนิ่ง
ลึกซึ้ง
เหมือนท้องฟ้ายามค่ำคืน
พลังมหาศาลเริ่มรวมตัวในฝ่ามือ
ไม่ใช่พลังทำลายล้าง
ไม่ใช่พลังจากระบบ
แต่เป็นพลังที่เขาสร้างขึ้นเอง
—
ระบบเก่าที่หายไปนาน
ปรากฏขึ้นชั่วขณะ
ตรวจพบพลังใหม่
ไม่อยู่ในฐานข้อมูล
กำหนดชื่อชั่วคราว:
"เจตจำนงแห่งผู้พิทักษ์"
ตูมมมม!!!
เสาแสงสีเงินพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
ทะลุเมฆ
ทะลุชั้นบรรยากาศ
แม้แต่กองยานอัสทราก็สั่นสะเทือน
—
เซเรนเบิกตา
เป็นครั้งแรก
ที่เธอแสดงความตกใจอย่างแท้จริง
"...เป็นไปไม่ได้"
เพราะพลังนั้น
ไม่ใช่พลังของจักรวรรดิ
ไม่ใช่พลังของระบบ
ไม่ใช่พลังของผู้สร้าง
แต่มันคือพลังที่ไม่ควรมีอยู่
พลังที่เกิดจากอิสรภาพอย่างแท้จริง
—
คิรันยกมือขึ้น
เล็งไปยังดวงอาทิตย์จำลองทั้งเจ็ด
ก่อนพูดเพียงคำเดียว
"แตก"
ตูมมมมมมมม!!!
ตอนต่อไป: ตอนที่ 38 — พลังที่เหนือกว่าระบบ