มารพิสดารเล็บดำแค่นเสียงอย่างดูแคลนเพียงแค่ทิ่มนิ้วชี้ออกเบาๆ พลังกล้าแข็งเข้มข้นก็แผ่พุ่งแสงสีดำคล้ำหนึ่งสายก็พุ่งพรวดปะทะดังสนั่นประกายดาวหางะเิออกถี่ยิบดาราประกายสั่นสะท้านทั่วร่างมาตรแม้นจะอยู่ห่างไกลแต่ก็ถูกกระแทกกลับหลังไปสี่ห้าก้าวปากกระอักเืออกต่อเนื่องอวัยวะภายในปั่นป่วน
เดิมทีมันก็ไม่สามารถต่อสู้กับอีกฝ่ายอยู่แล้วยามนี้ยังาเ็สาหัสอีกฝ่ายก็สะบัดนิ้วเดียวก็กระแทกมันลอยละลิ่วมารพิสดารเล็บดำพอกระแทกดาราประกายออกก็สะอึกกายปราดเข้าหาโบกมือวูบด้านหลังมันพลันปรากฏหมอกควันสีดำะเิออกควันสีดำพวยพุ่งจากนั้นก็ซัดสาดใส่อีกฝ่ายอย่างโเี้
ชายชราสลับเท้าอย่างเชื่องช้าร่างมันมีแสงสีขาวนวละเิออกมือสองข้างใสระยิบระยับฟาดสองมือออกเสียงครืนครั่นก็ดังสนั่นฝ่ามือกระจกะเิออกเป็เงาแสงขาวนวลฝ่ามือใหญ่โตกระแทกกับควันดำคล้ำสนั่นหวั่นไหวประกายไฟลุกโหมกลางอากาศต้นไม้รอบด้านถูกแรงกระแทกะเิจนหักโค่นขณะที่ทั้งสองกำลังลอยตัวกลางอากาศมารพิสดารเล็บดำพลันคว้าไปที่เอวจากนั้นซัดประกายสีดำเย็นเยียบออกมาใส่
เสียงแหลมเล็กดังสนั่นอาวุธลับลักษณะคล้ายเข็มดำคล้ำสิบชิ้นพุ่งใส่เห็นเข็มทั้งสิบยังสะท้อนประกายสีดำๆ ทราบว่าฉาบพิษชั่วร้ายเอาไว้ชายชราที่ลอยอยู่กลางอากาศยากจะขยับแต่มันกลับสามารถเดินเหินกลางอากาศถลันร่างหลบไปด้านข้างสร้างความแตกตื่นใแก่คนที่เห็นอย่างยิ่งมารพิสดารเล็บดำแม้นจะมีฝีมือกล้าแกร่งแต่มิอาจเดินเหินกลางอากาศได้
พอหลบอาวุธลับชายชราแยกนิ้วทั้งสิบออกกะซวกแทงไปด้านหลังแสงขาวนวลสิบสายแผ่พุ่งพรวดเข้าใส่มารพิสดารเล็บดำอย่างรวดเร็วมันลอยอยู่กลางอากาศมิอาจหลบร่างได้แต่ฟาดฝ่ามือออกไปปะทะป้องกันเสียงดังสนั่นครึกโครมกลางอากาศแรงสะท้อนรุนแรงกวาดล้างรอบด้านสนั่นหวั่นไหวเสียงโหยหวนโอดครวญแหบแห้งแหลมเล็กดังแว่วขึ้นมา
ร่างหนึ่งที่ห่อหุ้มด้วยควันสีดำคล้ำพุ่งจากอากาศลอยละลิ่วดุจว่าวขาดสายป่านกระแทกลงพื้นดังตูมที่แท้มันแม้จะมีพลังฝีมืออยู่บ้างแต่เมื่อครู่ก็มิอาจต้านทานพลังดรรชนีหักเหทั้งสิบที่ใช้ออกด้วยพลังหกส่วนมิได้ยามนี้หากมองไปบนร่างที่มีควันดำคล้ำปกคลุมจะมองเห็นว่าทั่วร่างล้วนถูกชโลมด้วยเืสดอบอุ่นแต่ดำมะเมื่อมดุจเืพิษทั่วร่าง
เห็นบนร่างกายมันล้วนมีแต่เืมีรูขนาดเท่านิ้วมือปรากฏขึ้นสิบรูใบหน้ามีอยู่สามรูหน้าอกสามรูหน้าท้องหนึ่งรูขาทั้งสองข้างละหนึ่งรูและตรงระหว่างขาใต้ท้องน้อยหนึ่งรูคาดว่าสิ่งที่เ็ปที่สุดของมันคงมาจากแผลนี้กล่องดวงใจที่แม้แต่เทพยดาถูกกระแทกยังต้องร้องไห้ถูกพลังดรรชนีทะลวงจนทะลุปรุโปร่งนับว่าเป็เื่ที่น่าทรมานกายและใจยิ่ง
ชายชราฝ่ามือกระจกยืนนิ่งดุจรูปสลักรอบตัวแผ่พุ่งรัศมีพลังเย็นเยียบที่ทั้งกล้าแข็งและอ่อนหยุ่นอยู่ตลอดเวลาสายตามันทอประกายพิสดารเมื่อมองไปบนใบหน้าของมารพิสดารเล็บดำที่กำลังกรีดร้องโหยหวนมันหาได้สนใจหรือสงสารไม่คนชั่วช้ามิอาจตายได้อย่างสงบเรียบรื่นบาปกรรมต้องชดใช้ยิ่งทำชั่วช้ามาทั้งชีวิตมากเท่าไหร่ก็ต้องทุกข์ทรมานมากเท่านั้นกฎของโลกเป็เช่นนี้
ทำบาปทำกรรมนานวันจำนวนมากมายกรรมย่อมต้องตามสนองดาราประกายยืนร่างสั่นสะท้านเสียงแผดร้องนั้นดังกึกก้องจนน่ารำคาญแต่แว่วเสียงนั้นก็เย็นเยียบจนมันหวาดหวั่นความทรมานในเสียงคำรามโหยหวนแม้แต่มันยังหวั่นไหวแต่พอสงบสติอารมณ์ได้ค่อยนึกถึงเหตุผลที่ชายชรากระทำดวงตามันพลันแข็งทื่อสาดประกายดุร้ายมันพุ่งไปหน้าสามเมตรร่อนร่างลงด้านข้างมารพิสดารเล็บดำ
ที่แท้มันมิอาจขยับเขยื้อนร่างกายได้ดรรชนีทิ่มแทงสกัดจุดทั่วร่างมันทำให้มันมิอาจปลิดชีพตนเองต้องทนรับความเ็ปอยู่ตลอดเวลาพอเห็นเงาร่างปรากฏขึ้นดวงตามันพลันประกายวิงวอนแต่หารู้ไม่ว่าฝันร้ายและบวงกรรมมาเยือนดาราประกายยิ้มเย็นดุจยมทูตกล่าวเสียงเ็าว่า" เ้าทำชั่วมาทั้งชีวิตมีอายุเกินสี่สิบปีสังหารคนวันละสิบคนทำบาปทำกรรมมากมายย่อมถูกกรรมตามสนอง "
เห็นสายตาของมาอีกฝ่ายเคียดแค้นคล้ายสาปแช่งอยู่ในใจมันเพียงยิ้มมุมปากกล่าวเสียงเย็นอาดๆว่า" เ้าไปสาปแช่งเราในปรภพเถิด" กล่าวจบพลันสะบัดมือวูบแสงสีขาวสว่างพลันร่วงดิ่งลงจากฟ้าดาวหางสิบดวงทอประกายวูบวาบมาดุจลำแสงทะลวงใส่จุดทั่วร่างของมารร้ายอย่างโเี้
เสียงโหยหวนดังระงมหวีดหวิวดวงตามันแดงก่ำผิวเหี่ยวย่นทั่วร่างแปรเปลี่ยนเป็สีดำมะเมื่อมมิทราบมันเป็มนุษย์อันใดถึงได้มีเืดำคล้ำเยี่ยงนี้คงเป็ดั่งคนว่าคนชั่วบาปหนาทั่วร่างต้องไหลเวียนด้วยเืชั่วกลิ่นคาวเืนี้เหม็นฉุนกว่าเืปกติสามสี่เท่าแม้แต่ดาราประกายยังมิอาจทนทานต้องถลันกายหลบไป
พอมันร่อนกายลงด้านหลังพายุพลันปรากฏซัดสาดใส่บรรยากาศรอบด้านเงียบสงัดวังเวงจนแปลกประหลาดอากาศหนาวเหน็บปานฤดูหนาวเสียงพรึ่บๆ ราวเสื้อผ้าโบกสะบัดดังระงมจากรอบทิศสายลมแรงพัดหวีดหวิวดั่งเสียงโหยหวนของภูตผีกลบเสียงของมารร้ายไปจนสิ้นดาราประกายจิตใจสั่นะเืรู้สึกว่ารอบด้านผิดปกติ
เสียงหนึ่งพลันดังขึ้นจากทิศเหนือกล่าวว่า" ท่านพูดได้ดีคนทำบาปทำกรรมย่อมต้องถูกกรรมตามสนองมิอาจปล่อยให้ตายอย่างสุขสบายอุดมการณ์นี้ข้าพเ้าชื่นชอบยิ่ง" เสียงนี้ทุ้มหนักแน่นทั้งยังกึกก้องกล้าแข็งดุจก้อนหินหมื่นชั่งแตกะเิมาตรว่าเสียงจะมาจากทิศเหนือแต่พอหันไปกลับไม่มีแม้แต่เงามืดทันใดนั้นเสียงหัวเราะก็พลันดังจากทิศใต้เสียงนี้เป็เสียงหัวเราะของคนสองคนดังสลับกันอย่างแปลกประหลาดพิกล
" คนต่ำทรามเช่นท่านยังมีหน้ามาพูดถึงบาปกรรมหรืออุดมการณ์อีกหรือท่านพูดถึงเื่พวกนี้ไม่รู้สึกอับอายหรือ? ข้าพเ้าแค่ฟังยังรู้สึกกระด้างหูยิ่งนัก" เสียงแหลมเล็กดังสนั่นนั้นคล้ายแว่วเสียงที่ดังสะท้อนต่อเนื่องไม่ว่าผู้ใดรับฟังก็ไม่เสนาะหูเลยสักนิด
ดาราประกายั์ตาสั่นไหวแม้แต่ร่างยังหนาวเหน็บจนสะท้านเสียงที่ได้ยินนั้นไม่ต้องเห็นร่างก็รู้ว่ามีพลังกล้าแกร่งยิ่งยามนั้นพลันมีอีกหนึ่งเสียงถ่ายทอดดังแว่วจากทิศตะวันตกกล่าวว่า" โอเสียงท่านพิกลพิการยิ่งข้าพเ้าฟังแล้วกระด้างหูเช่นกันพวกท่านไฉนไม่ตกลงกันว่าผู้ใดจะเอ่ยกล่าว" หยุดเล็กน้อยพลางแค่นเสียงเฮอะเ็ากล่าวต่อว่า" ตัวประหลาดอย่าว่าแต่ผู้อื่นพวกท่านทั้งสองก็ก่อกรรมทำเข็ญมามากมายเช่นกันไฉนกรรมไม่ตามสนองสักที? "
พอมันเอ่ยจงสองเสียงจากทิศใต้พลันแค่นหนักๆ อย่างเกลียดชังตรงทิศตะวันออกพลันมีอีกหนึ่งเสียงดังสนั่นออกมาคล้ายว่าคนพวกประดานี้เฝ้ารอมาตลอดเวลาพอมีคนเปิดเผยถึงเผยตัวออกมากันก็มิปานเสียงนั้นมันกล่าวว่า" ดาราประกายท่านทระนงมีอุดมการณ์สูงส่งแต่วันนี้กลับปรากฏคนชั่วบาปหนามากมายเช่นนี้ท่านจะสามารถชำระหนี้บาปกับพวกมันหรือไม่" พอมันกล่าวเสร็จพลันหัวเราะเสียงกังวานแว่วเสียงนี้ประเดี๋ยวดังกึกก้องดุจะเิประเดี๋ยวดังแหลมเล็กดุจเสียงเปรตเพียงแค่ฟังก็รู้สึกว่าอัปมงคลอย่างยิ่ง
ดาราประกายสั่นสะท้านอีกครั้งเสียงคำรามเสียงหัวเราะเสียงเอ่ยคำดังประเดเข้าแก้วหูจนแทบแตกสลายผู้มาเยือนแข็งแกร่งมากถึงขั้นที่มีมันร้อยคนบังมิอาจเอาชัยได้พอเสียงเอ่ยหยุดลงชายชราที่ยืนนิ่งเงียบพลันแค่นเสียงหัวเราะดุจกัมปนาทจากสายฟ้าฟาดแม้แต่เสียงจากสี่ทิศยังอุทานแตกตื่นเล็กน้อยชายชรากล่าวว่า" แขกที่มาเยือนไฉนยังหลบซ่อนตัวในความมืดอยู่อีกพวกท่านขลาดเขลาขนาดไม่กล้าออกมาเลยหรือ? " เสียงเฮอะฮะดังต่อเนื่องสายลมหวีดหวิวดังแหลมเล็กต่อเนื่องอากาศรอบทิศปรากฏเงาร่างวูบไหวถลันเข้าหาสี่สาย
เสียงพรึ่บพรั่บดังอย่างต่อเนื่องเพียงพริบตารอบด้านชายชราและดาราประกายพลันปรากฏเงาคนสี่คนยืนอยู่สีทิศเห็นทุกคนล้วนมีรัศมีพลังอำมหิตแผ่พุ่งทิศตะวันตกเป็เงาคนอ้วนกลมดุจก้อนเนืุ้์ร่างมันเตี้ยต่ำศีรษะและใบหน้ากลมดิกราวลูกบอลสวมใส่เสื้อผ้าหลวมเนื้อหยาบสีแดงดุจเืใบหน้าอัปลักษณ์ชั่วร้ายเต็มไปด้วยรอยตะปุ่มตะป่ำดำคล้ำ
ทิศใต้ยืนอยู่ด้วยเงาคนสองร่างที่จริงต้องกล่าวว่าหนึ่งเงาสองร่างคนถึงจะถูกคนผู้นี้แปลกประหลาดที่สุดเพราะว่าร่างท่อนล่างเป็มนุษย์คนเดียวแต่ท่อนบนกลับมีร่างมนุษย์สองคนสองศีรษะใช้แขนคนละข้างลักษณะมันพิกลพิการทั้งยังพิสดารเกินไปแม้แต่คนจิตใจกล้าแข็งยังมิกล้ามองดูเห็นศีรษะคนหนึ่งใหญ่อีกคนหนึ่งเล็บหรีบดวงตาและองคาพยพทั่วร่างและใบหน้าล้วนแต่ผิดปกติ
เห็นร่างกายหนึ่งสวมด้วยชุดสีขาวอีกร่างหนึ่งสวมด้วยชุดสีดำแม้แต่ผมเผ้ายันผิวกายก็เป็สองสีตัดกันอย่างสิ้นเชิงไม่ว่าผู้ใดมองดูยังต้องสยิวกายะเืด้านทิศเหนือเป็ชายวัยกลางคนอายุสี่สิบห้าผู้หนึ่งดวงตามันเขียวปัดดุร้ายดุจดวงไฟอำมหิตขมุกขมัวสีหน้าแม้นปั้นเป็สงบอ่อนโยนแต่กลับมองเป็อสรพิษตัวหนึ่งมันสวมใส่อาภรณ์ครองจีวรสีเทานักพรตผู้หนึ่งสองมือพนมไว้เหนือหน้าอกบนต้นคอสวมสร้อยลูกประคำสีแดงฉานดุจโลหิตเส้นหนึ่งแต่กลิ่นอายที่ผิดแผกแตกต่างแผ่ซ่านจากร่างกาย
ที่แท้ลูกประคำนี้ทำมาจากดวงตาของมนุษย์ร้อยเป็ลูกประคำเส้นหนึ่งมิทราบว่ามันเป็นักพรตหรือเป็มารผู้หนึ่งกันแน่ทิศตะวันออกนั้นเป็ชายวัยกลางคนอายุเกือบห้าสิบผู้หนึ่งคนผู้นี้นับว่ามีลักษณะเหมือนมนุษย์มากที่สุดมันมีร่างกายแข็งแกร่งกำยำล่ำสันรูปร่างสูงใหญ่อกกว้างไหล่หนาผมเผ้ายาวดำขลับสยายพลิ้วไหวสวมใส่เสื้อผ้ารัดรูปสีเขียวปัดดุจพิษใบหน้าแม้นมิได้หล่อเหลาดุจเทพบุตรแต่ก็นับว่ามีความคมเข้มของบุรุษผู้หนึ่ง
ดวงตามันกลมโตแต่เรียวเล็กคิ้วหนาคมเข้มจมูกโด่งเป็สันปากสีแดงดั่งแต้มชาดแต่ที่จริงกลับเป็โลหิตใบหน้านั้นคมเข้มแต่น่าสะพรึงกลัวยามมันหายใจอากาศคล้ายแดงฉานดุจหมอกเืรัศมีพลังรอบตัวมันพลุ่งพล่านวู่วามดุจกระทิงคลั่งที่แท้ผู้มาเยือนเป็สี่โฉดพิสดารชั่วช้าประกอบด้วยตัวประหลาดแดง ก้อนเนื้อผี ตัวประหลาดเขียว มนุษย์กลืนเนื้อตัวประหลาดขาวดำ แฝดนรก ตัวประหลาดเทา นักพรตใจมาร
ดาราประกายพอเห็นผู้มาเยือนถึงกับหน้าซีดเผือดสั่นเทิ้มแม้นไม่เคยพบเห็นอีกฝ่ายแต่ก็รู้ว่าผู้มาเยือนเป็สี่โฉดพิสดารชั่วช้าจิตใจมันถึงกับหล่นวูบชายชราแม้ขมวดคิ้วแต่สีหน้ายังคงสงบเยือกเย็นเห็นคิ้วยาวปกคลุมติดกระตุกกล่าวว่า" สี่โฉดพิสดารชั่วช้ากลับมาเยือนพร้อมกันเช่นนี้นับว่าหาได้ยากยิ่ง" เขาทราบดีว่าไม่เพียงแต่คนพวกนี้เท่านั้นที่จะโผล่กายออกมา คัมภีร์วิชานั้นแม้แต่มันยังสงสัยว่าไฉนถึงก่อกวนเป็มรสุมเืขึ้นมาเช่นนี้
ตัวประหลาดแดงก้อนเนื้อผีหัวเราะเสียงกังวานเห็นเนื้อทั่วร่างกายมันสะท้อนกระเพื่อมดุจยางกล่าวว่า
" หากไม่ใช่เพราะเคล็ดวิชาล้ำค่านั้นพวกเราไหนเลยจะออกมาพร้อมกันเช่นนี้หากท่านทราบแล้วข้าขอกล่าวตรงๆ ว่าส่งมอบเคล็ดวิชานั้นมาจะได้ไม่ตายอย่างทรมาน" พอกล่าวคำเนื้อก็กระเพื่อมพอเอ่ยถึงเคล็ดวิชาดวงตาพวกมันทอประกายละโมบถี่ยิบแต่แว่วเสียงกึกก้องคล้ายข่มขู่แต่น่าเสียดายที่คนที่มันข่มขู่เป็ดาวมฤตยูแห่งยุทธจักร