“ ท่านแม่ทัพขอรับ ท่านรองแม่ทัพกลับมาแล้วขอรับ “ เมื่อเห็นมิมีเื่อันใดสงสัยแล้วจึงปล่อยตัวให้นายอำเภอกลับไปได้
เลี่ยงหรงเดินออกมาตรงดิ่งเข้าไปหาอู๋ซวน แต่เห็นท่าทางอิดโรยของเ้าตัวแล้วคงเหนื่อยกันน่าดู จึงสั่งให้ไปพักผ่อนกันก่อน แล้วค่อยมาพูดคุยกันใหม่
ยามซวี
“ เป็เช่นไรบ้าง “ อู๋ซวนที่ได้นอนพักสักหน่อยก็อาการดีขึ้น หน้าตาไม่ดูเหนื่อยล้ามากเหมือนตอนแรก
“ พอไหว “
“ เกิดอันใดขึ้นไยเ้าถึงกลับมาช้านักเล่า “
“ ระหว่างทางข้าเจอกับกลุ่มโจรนะ พวกนี้สวมใส่อาภรณ์ที่ดูรัดกุมสีเฮยเซ่อ1 จริงๆข้าก็รู้สึกสับสนอยู่บ้างเพราะพวกมันเหมือนมิได้จริงจังกับการต่อสู้มากนัก เหมือนกับว่ามาถ่วงเวลาพวกข้ามากกว่า “
“ ข้าก็เจอพวกโจรเหมือนกันแต่พวกมันสวมใส่อาภรณ์ที่ดูรัดกุมเช่นเดียวกันแต่เป็สีลวี่เซ่อ2 “ งั้นข้อสันนิษฐานของเลี่ยงหรงในตอนแรกที่ว่าอาจมีกลุ่มโจรอยู่สองกลุ่มก็มีความเป็ไปได้สูงมากทีเดียว หรือไม่ก็เป็กลุ่มเดียวกันแต่แยกกันทำงาน
“ แล้วเ้าจัดการเช่นไร “ เลี่ยงหรงก็เล่าั้แ่แรกเริ่มตั้งในป่า การสอบสวน รวมถึงเื่ที่คุยกับนายอำเภอลู่เฟิงเมื่อสักครู่ แต่ที่ไม่ได้บอกคือเื่ของสมุดบัญชี เลี่ยงหรง้าให้คนที่รู้เื่น้อยที่สุด
“ แล้วทางเ้าละ “ เลี่ยงหรงถามกลับบ้าง
“ พวกมันดักซุมโจมตีด้วยธนูก่อนน่ะ พอข้ารู้ตัวก็สั่งทหารหลบตามต้นไม้ สักพักหนึ่งได้ แต่พวกมันมิได้เข้ามาโจมตีหรอกนะ พอผ่านไปสักหนึ่งเค่อก็มีธนูยิงมาใหม่แต่คราวนี้มีทั้งไฟ มีทั้งยาพิษ ทำให้เกิดความวุ่นวายมิน้อยเลย จนสั่งให้ทหารเป็ตัวล่อเพื่อข้าจะได้เข้าไปใกล้แล้วสังหารพวกมันลง “ น่าเสียดายที่ทางอู๋ซวนมิได้จับพวกมันสักคน เพราะมันดูวุ่นวายมาก
เมื่อเห็นว่าอู๋ซวนมิได้เป็อันใดมากแล้ว ก็ให้เ้าตัวกลับไปพักผ่อนให้เรียบร้อย เพราะดูท่าวันพรุ่งนี้ต้องสำรวจป่าที่ลึกกว่าเดิม รวมถึงต้องเตรียมตัวต่อสู้เพิ่มขึ้นด้วย แต่น่าแปลกพอเข้าไปในป่าก็เจอกลับพวกโจรเลย แต่พวกมันไม่เห็นมาโจมตีที่หมู่บ้านนี้เลย
น่าแปลกมาก !!
สิ่งที่เลี่ยงหรงไม่ได้เบาะแสอะไรเลยคือเื่ของแร่ทองคำที่หาย ตอนนี้ก็ยังหายไปแบบมิมีร่องรอยเลย
เว้นแต่ว่ามันมิได้หายไปไหนั้แ่แรก ?
ความคิดนี้น่าสนใจ
เห็นว่ายังหาทางออกเกี่ยวกับแร่ทองคำได้ จึงนำสมุดบัญชีที่ได้มาตรวจสอบดู เพื่อเจอสิ่งผิดปกติ ตรวจมาได้สักหนึ่งชั่วยามก็พบว่ามีตัวเลขที่เพิ่มมากขึ้น หมายถึงราคาของแร่ทองคำที่มีราคาเพิ่มมากขึ้น แต่แร่ทองคำกลับเริ่มน้อยลงเพราะขุดมานานหลายปี และอีกอย่างรายได้ที่ให้ชาวบ้านกลับเท่าเดิมทั้งที่แร่ทองคำมีราคาเพิ่มขึ้น งั้นเงินในส่วนนี้ตอนนี้ไปอยู่ตรงไหน
คนทำก็ตายไปแล้ว เป็การฆ่าเพื่อปิดปาก
อืม หรือเพราะแร่ทองคำเริ่มใกล้หมดลง นายอำเภอคนเก่าอย่าง กวน อี้หาน ก็คงเริ่มจะหมดประโยชน์ลงเรื่อยๆ
“ ขยันจริงหรงเอ๋อร์ “ เลี่ยงหรงที่ได้ยินเช่นนี้ก็รีบจับกระบี่อย่างรวดเร็วพร้อมกลับพุ่งไปหาเสียงนั้นทันที
แต่เมื่อเห็นใบหน้าของเ้าของเสียงทำเอาตนใมิน้อย มิคิดว่าจะมา
สมแล้ว เลี่ยงหรงมิรู้ตัวด้วยสำไปว่าเหลียงซานได้เข้ามาในห้อง
“ พี่เหลียง “ เมื่อเห็นว่าเป็ที่ตนรู้จักดีก็รีบเก็บกระบี่
“ หรงเอ๋อร์จำเสียงพี่มิได้รึ “ ข้าแค่ใเฉยๆนิ
“ ท่านวรยุทธ์สูงส่งเช่นนี้ เข้ามาได้ข้าย่อมใเป็ธรรมดา “ เข้ามาไร้สุมเสียงข้าก็ต้องระวังตัวไว้ก่อน ยิ่งเป็สถานการณ์ตอนนี้อีก
“ หรงเอ๋อร์ต้องปลอบพี่แล้ว พี่ขวัญอ่อน “ เหลียงซานใช่จังหวะนี้สวมกอดเลี่ยงหรงจากทางด้านหลัง ทำน้ำเสียงออดอ้อน ทำเอาเลี่ยงหรงถึงกับไม่เป็เลยทีเดียว
“ พี่นะหรือขวัญอ่อน “
“ หึๆ “ แต่มีหรือที่เหลียงซานจะสนใจ หอมหัวเลี่ยงหรงไปทีหนึ่งก่อนจะยอมปล่อยแต่โดยดี
“ พี่มาทำอะไรที่นี่หรือ “ ยุ่งอยู่กับงานราชการอยู่แท้ๆ ยังอุตส่าห์มาถึงที่นี่ได้อีก
“ พี่คิดถึงเ้ามาก “
“ ไม่ได้เจอกันแค่ไม่กี่วันเอง พี่บอกเหตุผลจริงๆมาเถิด “
“ พี่แค่เป็ห่วงเ้า ตามที่หน่วยลับรายงานมาดูท่าเื่โจรจะมิใช่เื่ง่ายเสียแล้ว “
เลี่ยงหรงได้ยินเช่นนี้ก็มิได้ว่าอันใด เห็นว่ามีเื่ต้องพูดคุยกันอีกยาวจึงไปเตรียมน้ำชามาให้ พร้อมเล่าเื่ั้แ่วันแรกที่มาจนถึงตอนนี้
“ ที่หรงเอ๋อร์นำตราัมาให้พี่ก็มีอยู่สามคนเท่านั้นถ้านับจากที่มีชีวิตอยู่ละก็ คนแรกหรงเอ๋อร์น่าจะรู้ดี อัครเสนาบดีฝ่ายซ้าย อันที่สองอยู่กับฮองเฮา และอันสุดท้ายอยู่ที่อดีตแม่ทัพแดนทักษิณ แม่ทัพหลวนซาน “ ท่านหลวนซานนะหรือ
“ ท่านหลวนซานหรือ “
“ พี่มิได้รู้จักแม่ทัพหลวนซานมาก็จริง แต่พี่คิดว่ามิใช่ คงเป็อัครเสนาบดีฝ่ายซ้ายที่เป็ผู้มอบให้กวนอี้หาน “ สีหน้าของเลี่ยงหรงคลายกังวลเพียงเล็กน้อย
“ ข้าเองก็มิได้เจอท่านอาจารย์นานมากเช่นกัน “ สำหรับเลี่ยงหรงแม่ทัพหลวนซานถือได้ว่าเป็อีกบุคคลหนึ่งที่เลี่ยงหรงให้ความเคราพนับถือและเป็แบบอย่างในฐานะทหาร
“ ส่วนเื่แซ่กวน เคยมีแซ่อยู่จริงๆ แต่เมื่อเจ็ดปีก่อนถูกปะาในข้อหาฏไปแล้ว “
“ เช่นนั้นทำไมอัครเสนาบดีถึงได้มอบตราัให้กับกวนอี้หานด้วยขอรับ “
“ คงมีผลประโยชน์ร่วมกันแน่นอน “
“ คงเป็เช่นนั้น “
“ เอาละพี่ว่าเรามาจัดการเื่โจรก่อนดีก่อน เพราะตอนนี้ก็ยังมิรู้ว่าแร่ทองคำที่ถูกขโมยไปอยู่ที่ไหน “
“ กลุ่มโจรที่เจอคาดมีหนึ่งในนั้นที่ร่วมมือกับกวนอี้หาน ส่วนอีกกลุ่มข้อมูลยังมิชัดมากนัก “
ตึกๆๆ
“ ท่านแม่ทัพขอรับ แย่แล้ว “
“ เกิดอันใดขึ้น “
“ มีนายทหารมาแจ้งที่พักทางฝั่งที่พักของท่านรองแม่ทัพถูกโจมตีขอรับ “ หืม หวังว่าจะมิใช่พวกที่อู๋ซวนเจอกันในป่าหรอกนะ
“ ไปกันเถิด “
“ พี่จะไปด้วยหรือ “ จริงๆไม่อยากให้พี่เหลียงไปด้วยสักเท่าไหร่ เพราะกลัวว่าพวกศัตรูจะไว้ตัวกันทัน รวมถึงเมื่อเห็นว่าแม่ทัพเลี่ยงมีชินอ๋องคอยสนับสนุนอยู่เื้ั
“ มิเป็ไร “ เลี่ยงหรงมิมีเวลามากนัก จึงพยักหน้าแล้วรีบแบ่งทหารออกเป็สองกลุ่ม เพราะตอนนี้ยังมีพวกโจรที่ถูกขังอยู่ พวกมันอาจจะอาศัยจังหวะนี้มาช่วยพวกของตนก็เป็ได้ เพราะยังมิแน่ใจด้วยว่าเป็กลุ่มไหนที่มา
เมื่อถึงที่หมายก็พบกระโจมที่พักตอนนี้เละเทะไปหมด
“ สถานการณ์ตอนนี้เป็เช่นไร “
“ ทหารทางเราจับตัวพวกโจรเอาไว้ได้อยู่ขอรับ ตะ...แต่ว่ามีชาวบ้านถูกจับตัวไปขอรับ “
ทหารที่เห็นว่าแม่ทัพของตนมาถึงก็รู้สึกโล่งมิน้อย แต่เมื่อเห็นบุรุษที่หล่อเหลา กลิ่นอายมิธรรมดาทำเอาทหารที่อยู่ตรงนั้นมิกล้าสบตาแม้แต่น้อย บางคนถึงขั้นใเป็อย่างมาก มิคิดว่าผู้สูงศักดิ์อย่างชินอ๋องจะมาอยู่ที่นี่ด้วย
“ จับพวกมันให้หมด ส่วนเ้ารีบไปตามหมอจางมา “ ทางด้านของอู๋ซวนนั้นไปดูที่พักอาศัยของชาวบ้านที่ถูกจับตัว เผื่อมีเบาะแสที่น่าสนใจ
เลี่ยงหรงแบ่งทหารที่าเ็เพียงเล็กน้อยกับอาการสาหัสออกจากกัน เพื่อง่ายต่อการรักษา ส่วนทหารที่เลี่ยงหรงพามาด้วยให้มาจับพวกโจรเข้าคุก เพื่อเตรียมสอบสวน
“ ตอนที่ชาวบ้านถูกจับตัวไปจำได้หรือไม่ว่าถูกจับไปกี่คน “ น่าแปลกนะ ที่มาจับตัวชาวบ้านแบบนี้ แถมชาวบ้านที่จับตัวไปก็พักอยู่บริเวณใกล้ๆกับที่พักของทหาร พวกดูผิดวิสัยเกินไปหน่อย
“ ประมาณห้าหกได้ขอรับ “ คงต้องสืบเกี่ยวกับผู้ที่ถูกจับตัวไป เผื่อจะมีข้อมูลขึ้นมาบ้าง แถมอาจเกี่ยวข้องกับพวกโจรด้วย แต่ที่ไม่ลงมือฆ่าทันทีนี่ก็น่าสงสัย
“ อืม “
“ พวกเ้าก็ไปพักผ่อนให้เรียบร้อย “
“ แม่ทัพเลี่ยง “ อ่า พอพี่เหลียงเรียกเช่นนี้มิชินเอาเสียเลย แต่อย่างว่าตอนนี้มีทหารอยู่เยอะ
“ เช่นนั้นไปที่คุมขังเถิดพ่ะย่ะค่ะ “
ที่คุมขัง
เลี่ยงหรงได้สั่งให้ทหารออกไปก่อน แต่ดูเหมือนพี่เหลียงอยากจะสอบสวนด้วยตนเอง จึงมานั่งโต๊ะอย่างเงียบๆเพื่อรอดูท่าทีของพวกโจร
“ เอาละเปิ่นหวางอยากรู้จริงๆ ว่าแหล่งกบดานของพวกเ้าอยู่ที่ใด “
“ หึๆใครจะบอกกันละ “
การสอบสวนในครั้งนี้เป็พี่เหลียงที่จัดการ ส่วนเลี่ยงหรงนั่งฟังอย่างเงียบๆมากกว่า ตอนนี้พวกโจรกำลังถูกหน่วยลับของพี่เหลียงโดยเฉพาะเสี่ยวซานที่ติดตามมาด้วยทรมานพวกโจรอยู่
“ เช่นนั้นพวกเ้าเอาแร่ทองคำไปใช่หรือไม่ “ เหลียงซานถามพรางยิ้มกระตุกอย่างน่ากลัว แผ่กลิ่นอายราวกับกำลังฆ่าฟันใครสักอยู่ มินึกเลยว่าจะเจอเข้ากับชินอ๋อง
“ มะ…มิใช่ขอรับ “ หนึ่งในโจรตอบกลับมาเพราะตนนั้นกลัวจะถูกฆ่า เลี่ยงหรงรู้สึกว่ากลุ่มโจรนี้มีบรรยากาศแตกต่างจากอีกกลุ่มมาก
กลุ่มโจรที่เลี่ยงหรงเจอคล้ายกับพวกนักฆ่าเสียมากกว่าทั้งฝีมือ อาวุธ ครบมือ การต่อสู้ก็มิด้อยเลยทีเดียว จุดแข็งคงเป็ด้านของความเร็วที่พวกนักฆ่าถนัดมากที่สุด
ส่วนกลุ่มนี้คล้ายโจรนั่นแหละ ปัญหาคือทั้งสองกลุ่มมีเป้าหมายอันใดกันแน่
“ เช่นนั้นแหล่งกบดานอยู่ที่ใด “ นี่เป็ครั้งที่สองแล้วที่ถามคำถามนี้ไป หากมิตอบอีกเกรงว่าครั้งนี้ก็คงมิรอดออกไปเป็แน่
“ ป่าทางทิศตะวันออก ผ่านแม่น้ำไปอีกสองลี้จะเจอเข้ากับศาลาที่หลายล้อมไปด้วยดอกเหมยกุ้ย เดินเข้าไปจะเจอจวนที่นั่นแหละ “ บอกซะละเอียดเชียว
เมื่อได้คำตอบตามที่้าเอาไว้แล้ว ทั้งคู่ก็ออกมานั่งอยู่ในที่พักชั่วคราว
“ พี่คิดว่าพวกโจรพูดจริงหรือไม่ “
“ มีความเป็ไปได้อยู่ แต่ก็เสี่ยงมากเช่นกัน “ ว่าแล้วเื่ที่พี่มาที่นี่ต้องมีอันใดแน่ๆ
“ หรงเอ๋อร์อย่างอนพี่เลย “ เหลียงซานคิดว่าคงปิดบังสายตาของเลี่ยงหรงไปก็มิได้อันใด
“ พี่กำลังสืบเื่ที่มีเด็กหายตัวไปอย่างปริศนา “ เห มิเคยได้ยินมาก่อนเลย หรือมันจะเกี่ยวกับพวกโจร
“ เด็กหายหรือ มิได้ถูกลักพาตัวหรือ “
เหลียงซานส่ายหน้า
“ เด็กหายนะถูกแล้ว พี่เข้าไปตรวจแหล่งมา ส่วนใหญ่เด็กที่หายไปมักเป็เด็กที่เป็แรงงานทาส พวกนายหน้ามิกล้าไปแจ้งทางการ เพราะว่ามีเด็กที่มิได้ยินยอมอยู่ด้วยมันจึงผิดอาญา “
“ เด็กจะหายไปเองได้อย่างไร ? “
“ ใช่แล้ว เพราะงั้นต้องมีคนต้องจงใจให้การช่วยเหลือเด็กทาสเหล่านี้ “ อืม สำหรับเด็กที่ถูกจับมาทาสแบบนี้คงเห็นมีทางเลือกที่ดูกว่าจึงยอมออกมาแน่ๆ
“ แต่ทำไปเพื่ออันใดกัน “
“ เด็กที่มิมีเื้ั ง่ายต่อการฝึกเป็นักฆ่า แถมยังพอช่วยมาแบบนี้ก็เหมือนเป็ผู้มีพระคุณ “ ง่ายต่อการฝึกหรือ งั้นก็…
“ แล้วมันเกี่ยวอันใดกับพวกโจรหรือ “ ถึงแม้จะยังมิมั่นใจ แต่ก็ถามออกไปด้วยความสงสัย
“พี่เห็นหน้าโจรที่หรงเอ๋อร์จับมาแล้ว หน้าตาคล้ายกับเด็กทาสที่หายตัวไป แต่บางคนเท่านั้น “
“ งั้นคดีนี้เกิดมานานเท่าไหร่แล้วหรือ “ เพราะหน้าตาบางคนที่อยู่ในคุกอายุก็มิใช่น้อยๆ
“ คดีนี้เกิดประมาณสามสี่ปีก่อนแล้ว แต่เมื่อก่อนมิได้หายไปเยอะเท่าตอนนี้ “
“ งั้นโจรอีกกลุ่มหนึ่งที่ร่วมมือกับกวนอี้หานที่เกี่ยวข้องกับอัครเสนาบดีฝ่ายซ้ายและส่วนอีกกลุ่มหนึ่งเป็คนขโมยแร่ทองคำไปแล้วก็มีคดีเด็กหายตัวไปอย่างปริศนาเข้ามาเกี่ยวข้อง “ อืมซับซ้อนขึ้นไปอีก
“ จริงๆก็มีความเป็ไปได้ทั้งสองกลุ่ม พี่คิดว่าจัดการกลุ่มโจรที่จับตัวชาวบ้านไปก่อน เพื่ออาจจะรู้อันใดมากขึ้น เกี่ยวกับอีกกลุ่มโจรหนึ่งก็เป็ได้ “ นั้นสิ ไม่งั้นคดีนี้ก็จะไม่เคือบหน้าอันใดเลย
“ ข้าคิดว่าการที่พวกมันจับตัวชาวบ้านมันแปลกอยู่ คิดว่าสืบประวัติของชาวบ้านสักหน่อยน่าจะดี “
“ ได้ เดี่ยวพี่จัดการให้เอง “
“ แล้วเื่ที่พวกมันสารภาพพี่คิดเช่นไร จะไปตามที่พวกมันบอกหรือไม่ “
“ ไปตามที่พวกมันบอกนั่นแหละ พี่คิดว่าจะไปในนามชินอ๋องนี้ “
“ พี่มิคิดจะปลอมตัวหรือ “
“ ทำเช่นนี้จะสะดวกมากกว่า มิต้องห่วงพี่มีหน่วยลับฝีมือดีติดตามมาเยอะ “
“ ก็ได้ “
1. สีดำ
2. สีเขียว
566
![[นิยายแปล] ยามรักสะพรั่งดั่งพุดซ้อนผลิบาน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1748496566_25194072.webp)
