月火 เยว่หัว แม่ครัวจิ๋วแสบสะท้านภพ(Book2 On going...)

อย่างแรกก่อนอื่นเลยขอยื่นใบลากับนักอ่านครับ….

วันนี้งดวันนึงนะ

 ถึงจะมีคนอ่านตามทุกตอนแบบติดเหรียญด้วยจะมีแค่ไม่กี่คน แต่ก็จะขออนุญาตลาแบบลาไปอู้วันนึงจ้า

เพราะสำหรับไรท์นักอ่านทุกคนสำคัญมากๆ เลยอยากมาบอกเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่งในชีวิคครับ

.

.

.

หลังจากนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นผมจะไม่โกหกอีกแล้ว ต่อให้ต้องตาย ตราบเท่าที่ผมยังคงจดจำได้จะไม่มีวันโกหกเด็ดขาด!!

สิ่งนี้ผมจะบอกแค่ พ่อ แม่ แล้วก็นักอ่านทุกคนครับ ผมสัญญา

ถึงที่ผ่านมาแทบจะไม่โกหกอยู่แล้ว แต่ก็อาจจะมีบางอย่างที่บอกไม่หมด แต่หลังจากนี้จะไม่โกหกอีกเด็ดขาด

เนื่องจาก…

วันนี้ได้ไปฟังอย่างหนึ่งมา…

ว่าในบรรดาศีล5ข้อ ศีลข้อมุสานั้นถือเป็นศีลข้อที่บาปมากที่สุด เพราะถ้าเคยโกหกแล้วการที่จะไม่ทำกรรมอื่นนั้นเป็นไปไม่ได้…

ถึงจะไม่รู้ว่าจริงไหม แต่บรรดาศีลห้าข้อผมถือปฏิบัติมาสิบกว่าปี ถึงจะไม่สามารถถือขาดได้ทุกข้อเพราะผมตั้งเป้าหมายที่เดินในทางโลกต่อไปเรื่อยๆ แต่ก็ไม่ได้กระทำการใดเพื่อเบียดเบีบยตนเองและผู้อื่น

ข้อ1เว้นจากการฆ่าสัตว์ ตราบเท่าที่สัตว์ชนิดนั้นไม่มาทำร้ายทำลายผมหรือพ่อของผมก่อน ผมจะไม่กระทำการเบียดเบียนชีวิตสัตว์ให้ตกร่วงมาหลายปีแล้ว แต่ถ้ามีงูเข้าบ้าน แมงป่องหรือตะขาบเข้าบ้าน ผมก็ตีทิ้งหมดเพราะแมงป่องเคยมาต่อยพ่อที่นอนติดเตียงจนแขนบวม…

ข้อ2 เว้นจากการลักทรัพย์ ทรัพย์ของผู้อื่นที่ผมเคยขโมยครั้งสุดท้ายในชีวิตก็คือขโมยตังแม่ไปเล่นเกมตอนเด็กๆ *-* 

ข้อสาม ผมยังซิงมาจะ35ปี และโสดมาจะ18-19ปีแล้วมั้ง เพราะงั้นสบายหายห่วง

ข้อสี่…มุสาวาท เว้นจากการพูดโกหก ส่อเสียด คำหยาบ ยุแยง เพ้อเจ้อ ข้อนี้ อาจจะมีโกหกคนอื่นๆ บ้างเมื่อนานมาแล้ว แต่ยังมีหลายอย่างหลายครั้งที่ผมพูดไม่หมดโดยมีเจตนาให้คนอื่นเข้าใจผิด ซึ่งในข้อนี้เองที่หลังจากนี้ผมจะเว้นขาดทั้งหมด เพราะไม่เห็นเหตุความจำเป็นไหนที่จะต้องโกหก เนื่องจากผมประกอบอาชีพนักเขียน ที่วันๆ แค่อยู่บ้านกับดูแลพ่อแม่ ถ้าตัดเจตนาออกผมน่าจะทำได้หมดในข้อนี้

ส่วนข้อสุดท้ายข้อ5 เว้นจากการดื่มสุรา ข้อนี้ถึงผมจะไม่กินมาสิบกว่าปีแล้วมั้ง แต่ผมตีเอาตามเจตนาคือเว้นจากเหตุให้เกิดความประมาทและขาดสติ เพราะอาจจะมีเหตุจำเป็นให้กินในวันข้างหน้าอย่างน้อยจะไม่ต้องรู้สึกผิดทีหลัง

ส่วนสาเหตุที่ทำไมผมถึงมาถือศีลจริงจัง…

ถ้านักอ่านเคยตามนิยายเรื่องเก่าๆ มาแล้วจะพอรู้ว่าแม่ไรท์สติไม่ดีจากการโดนของ และไรท์เองก็เรียนพวกไสยศาสตร์มาตั้งแต่เด็กๆ น่าจะเคยเล่าไปที่ไหนสักที่แล้ว เคยแม้แต่เขียนคู่มือของคนกลัวผีทิ้งไว้ด้วย ยังขายไม่ได้สักเล่มเพราะโคตรแพง แต่ก็ตั้งใจไม่ให้มีคนซื้อนั่นแหละ และหนึ่งในสิ่งที่คนเรียนของมาจะรู้ดี เรียนในที่นี้หมายถึงมีครูอาจารย์สอนจริงๆ นะ เขาจะรู้กันว่า ศีล5 ข้อคือเกราะเพชรที่สามารถป้องกันไสยศาสตร์ได้ดีที่สุด ศึ่งถ้าใครเป็นคนถือศีลไม่จำเป็นต้องไปกลัวสิ่งพวกนี้เลย(ไรท์เขียนไว้ในคู่มือด้วย) พอไรท์เริ่ม “รู้สา” เลยเริ่มศึกษาและถือศีลในแบบฆารวาสมาตั้งแต่นั้นครับ 

เนื่องจากหลังจากที่แม่ออกจากบ้านไป บ้านไรท์โดนหนักมากๆ ถ้าไม่ถือศีลไรท์อาจจะลาโลกไปแล้วจริงๆ…

สรุป….

หลังจากนี้ผมจะไม่มุสาเด็ดขาด ถึงไม่รู้ว่าทำไม แต่แค่อยากบอกนักอ่านครับ เพราะสำหรับผม นอกจากพ่อกับแม่ก็มีนักอ่านนี่แหละ เนื่องจากคิดว่าจากนี้ไปตัวเองคงจะไม่แต่งงานแล้ว และคงไม่มีลูกไม่มีเมีย

เพราะแค่พ่อกับแม่ไรท์ก็ โคตรๆ เจ็บเลยในหลายๆ ครั้งหลายๆ ความหมาย แล้วพ่อเคยสอนว่าถ้ามีเมียเราจะรักเมียมากกว่าพ่อแม่อีกเท่าตัว แล้วถ้ามีลูกก็จะรักลูกมากกว่ายนั้นอีก ไรท์จินตนาการความเจ็บปวดที่ได้รับหลังจากรักใครมากกว่านี้อีกหลายเท่า…ไม่ออกจริงๆ 

ถึงส่วนตัวจะชอบเด็กนะ ชอบมากๆ อยากเลี้ยงเด็กโคตรๆ แต่นั่นแหละถ้าจะมีลูกก็ต้องมีเมียก่อน และถ้าจะมีอะไรกับใครถ้าไม่ใช่จากความรักกันก็จะไม่มีเด็ดขาด…ไม่งั้นไรท์คงไม่เก็บซิงมาได้ทั้งชีวิต

พอๆ เรามาเข้าเรื่องนิยายกันดีกว่า…

หลายๆ วันที่ผ่านมาที่ไรท์อัพนิยายได้วันละตอนจนมาวันนี้ที่ไม่ได้อัพเลย ก็เป็นเพราะความกลัวที่ยอดวิวไม่ขึ้นเลย กลัวขายไม่ออก และอะไรหลายๆ อย่าง 

แต่…

หลังจากนี้ไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ต่อให้เรื่องนี้จะเหลือนักอ่านไปจนถึงตอนล่าสุดแค่คนเดียว ไรท์ก็จะเขียนนิยายเรื่องนี้ไปจนจบ และจะเขียนไปให้ยาวที่สุดเท่าที่จินตนาการจะไปถึง ซึ่งตั้งเป้าเอาไว้ไกลๆ….2000ตอน+

แฮ่ะๆ 

ส่วนในระหว่างนั้นอาจจะมีการแต่งสปินออฟแต่ยังคงอยู่ในโลกนิยายใบนี้ออกมาเป็นช่วงๆ เพื่อหาค่าใช้จ่ายประจำวัน ซึ่งตอนนี้ได้คิดโปรเจคเอาไว้แล้ว

(ในส่วนนี้ถ้าใครซื้อตอนพิเศษ “พากลับมา” ก็น่าจะพอเดาได้บ้างแล้ว)

ซึ่งเรื่องแรกที่ตั้งใจเอาไว้จะเป็นนิยาย วายเรื่องแรกในชีวิต และจะเป็นนิยายรักจ๋าแบบหวานๆ ซึ่งๆ ที่สุดเรื่องแรกในชีวิตเหมือนกัน  โดยที่ตั้งใจว่าจะแต่งเรื่องนี้ไป(จะพยายามอัพตอนและ1400คำสามตอนต่อวัน) ส่วนเวลาที่เหลือจะเอาไปแต่งเรื่องที่จะสปินออฟออกไปในแต่ละช่วงครับ

สุดท้ายนี้ขอบคุณทุกคนมากๆ ที่ช่วยกันโอนตรงมาช่วยเหลือกันในตลอดช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา มันช่วยผมได้มากจริงๆ และขอบคุณล่าสุดที่โอนมาเมื่อคืน300นะครับ ขอบคุณจริงๆ 

อ้อ…

แล้วก็พรุ่งนี้เขาจะตัดไฟฟากนึงของถนนมาตั้งแต่ตัวอำเภอ(ฝั่งซ้ายมือจากวังโต้ อำเภอนาทวี ลากยาวมาจนถึงด่านพรมแดนไทย-มาเลบ้านประกอบ) ซึ่งบ้านผมที่อยู่ฝั่งนี้โดนไปด้วย เขาจะตัดไฟตอน9.00-18.00มั้งไม่แน่ใจ แต่ถ้าไหวก่อนหน้านั้นผมจะพยายามอัพนิยายให้อย่างน้อย1ตอนจ้า

สุดท้ายนี้….

อัญบุญใดที่ตัวข้าได้กระทำสำเร็จแล้วด้วยดีนั้น ขอให้นักอ่านทุกคนจง อนุโมทนาเอาบุญนี้ด้วยเถิด 

ด้วยรัก

ปรีชา ทองแก้ว

นามปากกา สุขนิรันดร์