บทที่ 10 พันธสัญญา (2)
“นะ…นายโกหก คนอย่างฉันเนี่ยนะทำสามารถทำอะไรแบบนั้นได้” ซอจูอึนรีบค้าน ไอ้ความสามารถที่ดูหลุดโลกแบบนั้นไม่เคยเห็นอยากจะได้มันเลยสักนิด เธอก็แค่อยากจะร้องเพลงธรรมดาให้คนทั่วๆ ไปฟัง ใช้เสียงเพลงร้องบรรเทาความรู้สึกทุกข์ใจให้ใครบางคนได้ก็เท่านั้น นั่นแหละคือเหตุผลทั้งหมดที่พยายามตรากตรำลำบากยอมถูกคนก่นด่าต่อว่าก็เพื่อที่จะได้เป็นักร้องที่มีคุณภาพในสักวันนึง
อีกอย่างจะให้ตัวของซอจูอึนไปร้องเพลงขับกล่อมสิ่งมีชีวิตพวกนั้นได้ยังไง ขนาดเื่ของพระเ้าตัวเธอยังไม่เคยเชื่อมันเลยสักครั้ง แม้จะเคยเห็นเื่ราวประหลาดเกิดขึ้นมามากมายก็ไม่ได้หมายความว่าจะต้องเชื่อสักหน่อยว่ามันเป็เื่จริง
“ฝะ ฝันสินะ ตอนนี้ฉันกำลังฝันอยู่ถ้าฉันต่อยหน้าตัวเองฉันก็จะตื่นใช่ไหม” เมื่อคิดได้ดังนั้นสาวน้อยก็เริ่มสติแตกเธอทนเห็นอยู่กับสิ่งที่ได้ยินได้ฟังอีกต่อไปไม่ไหวแล้ว
‘เปี๊ยะ!’
“เป็ไงล่ะ เ้ายังคงฝันอยู่หรือเปล่า” เสียงของแข็งกระทบเข้ากับใบหน้าและคนทำไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก X เขาตบหน้าเธอเข้าอย่างจังจนรอยแดงช้ำเริ่มนูนโผล่ออกมา
“นะ นะ นาย...” มือน้อยอันสั่นเริ่มขยับจับเข้าที่ใบหน้า ซอจูอึนช็อคจนตาค้าง เธอไม่นึกไม่ฝันเลยสักครั้งในชีวิตว่าสักวันนึงเธอจะถูกผู้ชายตบหน้า น้ำตาใสๆเริ่มไหลออกมาและดูท่าว่าครั้งนี้คงจะไม่ยอมหยุดไหลง่ายๆ
“มีสติได้หรือยังยัยโง่! ข้าไม่มีเวลาเล่นกับเ้าหรอกนะ!” X ตะคอกใส่ดวงตาของเขาจ้องไปยังคนที่กำลังนั่งร้องไห้อยู่นั่น แม้ครั้งนี้เขาจะรู้สึกผิดนิดหน่อยแต่ว่ามันมีอะไรหลายๆอย่างที่จะมัวชักช้าอยู่ไม่ได้ มันมีเื่ราวที่เกี่ยวกับความเป็ความตายเข้ามาเกี่ยวข้อง
หลังจากร้องไห้อยู่นานเสียงสะอื้นก็ค่อยๆ เบาลง สาวน้อยรู้แล้วว่ามันไม่ใช่ฝัน และตัวตนที่กำลังยืนมองด้วยสายตาอันเ็านั่นก็ไม่ได้มีความเมตตาปราณีกับเธอแม้แต่น้อย จากตอนแรกที่เธอคิดว่าเขาเป็คนมีเหตุและผลแต่จริงๆ แล้วก็เป็แค่ไอ้คนชั่วๆ คนหนึ่ง
“แล้วนาย…้าจะให้ฉันทำอะไร” ซอจูอึนปาดน้ำตาหยดสุดท้ายแล้วรีบตอบกลับด้วยน้ำเสียงอันเรียบนิ่ง หากจะเอาชีวิตให้รอดพ้นจากเงื้อมมือของ X เธอจะเป็คนอ่อนแอและเ้าอารมณ์ต่อไปอีกไม่ได้ ในหัวของเธอรีบตัดสินใจเพราะหากตัวเธอนั้นหาใช้ประโยชน์ไม่ได้ก็จะถูกเขาฆ่าตายอยู่ดี
X ฉีกยิ้มกว้างเมื่อได้เห็นแววตาอันมุ่งมั่นนั่น ในใจของเขาเริ่มคิดพลันว่าจะทำยังไงให้ไอ้เ้าของเล่นมีชีวิตที่กำลังนั่งอยู่ตรงหน้าของเขาต้องหัวใจแหลกสลาย แต่อีกหนึ่งความคิดมันก็กลับรู้สึกภาคภูมิใจที่ซอจูอึนนั้นเติบโตขึ้นมาอีกนิด
‘เยี่ยม! แววตาแบบนั้นแหละที่จะทำให้เ้ามีชีวิตอยู่รอดแล้วหลังจากนั้นข้าจะพังทลายมันด้วยมือของข้าเอง’
“เ้ารู้จัก เื่ราวของ 7 บาปไหม” แม้ X จะคิดอย่างนั้นแต่เื่หลักที่ต้องทำก็ต้องมาก่อน
“ไม่รู้จักแล้วก็ไม่อยากรู้เื่เลยสักนิด” แต่ถึงอย่างนั้นอีกฝั่งก็ยังคงดื้อรั้นอยู่ พอเขาเห็นท่าทีที่กำลังงอนอยู่แบบนั้นก็รู้สึกอยากจะจิกกัดเธอสักนิด
“ก็พอเข้าใจนะว่าเ้ามันโง่ แต่ไม่คิดเลยว่าเื่ราวที่แม้แต่เด็กอนุบาลยังรู้เ้าก็ยังไม่รู้จัก” พอได้ฟังซอจูอึนก็ถึงกับจิกตาใส่ แต่เธอก็ปล่อยผ่านมันไปเพราะไม่อยากหลงกลในคารมของเขาอีก
X ยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัยเขาอยากจะรู้ว่าซอจูอึนจะทนไปได้อีกสักแค่ไหนกัน
“เอาเถอะข้าจะบอกเื่ราวให้เ้าฟังก็แล้วกัน” ว่าแล้วเขาก็ดีดนิ้วเสกจอภาพฉายออกมาให้สาวน้อยได้เห็น
“7 บาปนั้น ถ้าจะพูดง่ายๆก็คือศูนย์รวมบาปของเหล่ามนุษย์ทั้ง 7 อย่างคือ โลภ ราคะ ตะกละ ริษยา ความเกียจคร้าน โทสะ และความเย่อหยิ่ง ซึ่งเ้ามีมันเสียทุกอย่างข้าก็อยากจะรู้นักว่าทำไมกัน” แม้ X จะกำลังอธิบายอยู่อย่างนั้นตัวเขาก็ยังหาเื่มาแทงใจดำเธอจนได้
‘อย่างน้อยฉันก็ยังไม่เคยมีราคะนะโว้ย!!!’ ซอจูอึนคิดในใจแต่มันก็ส่งผ่านไปไม่ถึงเขา
“ก็นะทั้ง 7 บาปนี้ถูกควบคุมพลังโดยปีศาจทั้ง 7 ตนซึ่งก็คือ แอสโมเดียสปีศาจแห่งราคะ แมมม่อนปีศาจแห่งความเกียจคร้าน ลีเวียธานปีศาจแห่งความริษยา เบลเซบับบาปแห่งความตะกละ เบลเฟกอลบาปแห่งความโลภ ซาตานบาปแห่งโทสะ และลูซิเฟอร์บาปแห่งความเย่อหยิ่ง”
“แล้วยังไงมันเกี่ยวอะไรกับฉันกัน?” น้ำเสียงเล็กตอบกลับไปอย่างเซ็งๆ เื่ราวพวกนั้นมันไม่เห็นจะเกี่ยวกับเธอตรงไหน อธิบายให้คนที่ไม่เชื่อในสิ่งที่มองไม่เห็นฟังมันจะไปได้อะไรกัน
แต่อีกฝั่งไม่ได้ตลกด้วย เมื่อเห็นท่าทางแบบนั้น X ก็ถึงกับโมโหรีบยกเท้าขึ้นไปเหยียบบนโต๊ะ
‘ปัง!’
“ข้าก็รู้ว่าเ้ามันโง่ แต่เ้าก็หัดคิดเสียบ้างว่าเหตุใดข้าถึงต้องพูดจนปากเปียกปากแฉะอธิบายให้เ้าฟัง” เขาแค่นเสียงใส่พร้อมกับจ้องหน้าขู่เธอด้วยั์ตาที่กำลังลุกเป็ไฟนั่น ซอจูอึนรีบลุกขึ้นมานั่งตัวตรงพลันก่อนจะกลืนน้ำลายอึกใหญ่เข้าไปในลำคอ
‘ทำไมเขาถึงดูแตกต่างไปจากทุกทีนะ’ ั์ตากลมเล็กได้แต่คิดสงสัย ั้แ่ที่เธออยู่กับ X มานี่คงเป็ครั้งแรกที่เขาแสดงท่าทางออกมาอย่างจริงจัง
เมื่อเห็นว่าเธอเข้าใจแล้ว X จึงถอยตัวออกห่าง เขายืนหันหลังพลันมองไปยังจอภาพที่กำลังฉายอยู่นั่น
“ประเด็นสำคัญมันอยู่ตรงที่ว่าเหล่าพวกบาปทั้ง 7 ตน พวกมันร่วมมือกันแอบลักลอบออกไปยังโลกมนุษย์” แค่สิ้นประโยคซอจูอึนก็ถึงกับตาเบิกกว้าง นี่มันเป็ปัญหาใหญ่แล้วไม่ใช่เหรอ ถึงซอจูอึนจะไม่ค่อยเข้าใจแต่พวกเขาทั้งหมดนั้นต่างก็เป็ปีศาจ หากขึ้นมาบนโลกก็คงมีแต่จะสร้างปัญหาให้กับพวกเาาวมนุษย์แน่ๆ
แต่ X เขายังพูดไม่จบ
“และปัญหาคือพวกมันทำสัญญากับเหล่ามนุษย์เฉกเช่นเดียวกับเ้าและข้า” ชายหนุ่มถอนหายใจ ดวงตาที่เหมือนกับกำลังเป็ห่วงอะไรบางอย่างมองไปยังจอภาพที่กำลังฉายรูปโลกทั้งใบ
“เพราะเช่นนั้นซอจูอึน…” X หันกลับมา ทั้งน้ำเสียงและสีหน้าราวกับกำลังจะขอร้องแบบนั้น ซอจูอึนพึ่งจะเคยได้เห็นมันจาก X เป็ครั้งแรก
“เ้ากับข้าจะต้องร่วมมือกันจับพวกมันกลับลงมายังนรกเช่นเดิม”
“และเสียงของเ้าคือตัวแปรสำคัญ!”
(I CAN’T SLEEP WITHOUT YOU ได้โปรดช่วยกล่อมฉันสู่ห้วงแห่งความฝัน)
2K
