ระบบฝึกเทพ god training system

เพียงผ่านไปไม่นานก็มีชายชราสวมชุดสีเขียวทั้งชุดคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกับผู้ติดตามอีกสี่คน ชายชราคนนั้นแผ่กลิ่นอายพลังระดับผันแปรออกมาอย่างไม่ปิดบังเลยแม้แต่น้อย

หุยฉื่อที่เห็นดังนั้นก็รีบแสดงความเคารพและกล่าวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

"คารวะอาวุโสหุยก่วง!"

เทียนฉินกับศิษย์พี่ทั้งสองก็ลุกขึ้นทำความเคารพตามมารยาทก่อนจะแนะนำตัวกับชายชราคนนั้นทันที

"ข้าน้อยเทียนฉินศิษย์ของอาจารย์เสิ้น

จื่อคารวะอาวุโสหุยก่วง!"

"ส่วนสองคนนี้คือเซียวปิงหยวนกับล่งฉินจ้าว เป็นศิษย์พี่ทั้งสองของข้าน้อยเอง!"

"ไม่ต้องมากพิธีไปคนกันเองทั้งนั้น!"หุย

ก่วงกล่าวออกมาเสียงเรียบก่อนจะนั่งลงที่หัวโต๊ะ พลางสำรวจพวกเทียนฉินอย่างช้าๆ

"ว่าแต่พวกเจ้าทั้งสามคนมาถึงที่นี่ มีอะไรให้ทางตระกูลหุยเราช่วยเหลืออย่างนั้นรึ?"หุยก่วงเอ่ยถามออกมาอย่างไม่เกรงกลัว

"ข้าจะกล่าวถามอาวุโสหุยเสียหน่อยว่าเคยได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อหลายเดือนก่อนได้หรือไม่?"

เทียนฉินเอ่ยออกไปอย่างไม่อ้อมค้อม อันที่จริงเขาคิดว่าทางนี้น่าจะมีข้อมูลมาอยู่บ้างแล้วว่าเขามาทำอะไรที่นี่ เพียงแต่ว่าเมื่อฝ่ายนั้นแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องเขาก็ต้องลองเล่นไปตามน้ำดูก่อนเพียงเท่านั้นเอง

หุยก่วงหันมามองหุยฉื่อก่อนจะพยักหน้าคล้ายกำลังจะสอบถามเรื่องราว หุยฉื่อที่เห็นดังนั้นจึงเดินเข้าไปกระซิบที่ข้างๆหูอย่างรวดเร็ว

หุยก่วงพอได้ฟังหุยฉื่อก็หันมากล่าวกันเทียนฉินด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ

"คุณชายเทียนฉิน! ข้ารู้สึกละอายใจเป็นอย่างยิ่งที่เพิ่งรู้ว่าหุยเป๋อนำพาความยุ่งยากมาให้ท่านถึงเพียงนี้ ถ้าคุณชายรู้สึกคับแค้นใจก็เป็นเรื่องปกติ"

"หุยฉื่อ! เจ้านำของสิ่งนั้นออกมาก่อนเพื่อเป็นของขวัญขอโทษจากตระกูลหุยเรา"หุยก่วงแสดงท่าทีละอายใจเป็นการขอโทษ จากนั้นก็หันไปพยักหน้าสั่งกับหุยฉื่ออีกครั้ง

เทียนฉินกวาดตามองแหวนมิติที่หุยฉื่อ

นำมามอบให้ก่อนที่จะตรวจสอบดูของภายในแหวน แต่เมื่อพอได้เห็นจำนวนสิ่งของที่มีอยู่อย่างน้อยนิดภายในแหวนมิติแล้วก็เอ่ยออกมาอย่างเย็นชา

"ข้ารู้สึกว่าอาวุโสหุยจะไม่ประเมินฐานะศิษย์ส่วนตัวของอาวุโสเสิ้นจื่อต่ำไปหรอกรึ?"

"อ่า!เจ้าเข้าใจผิดแล้ว สิ่งที่ข้ามอบให้เจ้าไปนั้นคือการแสดงถึงน้ำใจของตระกูล

หุยต่อศิษย์ของนิกายเพลิงอัคคีแล้ว!"

"แต่ถ้าหากเจ้ายังไม่พอใจอยู่อีก ข้าคงต้องรายงานเรื่องนี้ขึ้นไปถามทางนิกายดูเหมือนกัน!" หุยก่วงกล่าวออกมาอย่างไม่ได้เกรงกลัวเลยสักนิด 

"ฮ่าๆ!"

"ศิษย์น้องเทียน! เจ้าจะมาเสียเวลาพูดคุยอยู่อีกทำไม ในเมื่อมีคนดูถูกคนของนิกายเพลิงอัคคี ก็จับคนคนนั้นมาจัดการเสียก็สิ้นเรื่อง!"ล่งฉินจ้าวที่ได้ยินดังนั้นก็เอ่ยออกมาอย่างเห็นเป็นเรื่องง่ายดาย

"พวกเจ้าคิดว่าคนของตระกูลหุยจะยอมถูกรังแกง่ายๆอย่างนั้นรึ?"

"ทางที่ดีข้าว่าพวกเจ้าคิดกันให้ถี่ถ้วนก่อนจะดีกว่า!" 

หุยก่วงกล่าวพร้อมกับจ้องมองมาทางเทียนฉินกับศิษย์พี่ทั้งสองด้วยหน้าตาดุดัน พลางปลดปล่อยกลิ่นอายระดับผันแปรออกมาอย่างไม่เกรงกลัว

พรึ่บ!

"แค่ระดับผันแปรขั้นต้นก็กล้าวางอำนาจกับพวกข้าเชียวรึ?"

"ช่างไม่เจียมตัวเสียจริงๆ!"

ทันทีที่หุยก่วงกล่าวจบเทียนฉินก็ใช้ท่าร่างมังกรเคลื่อนจันทราเข้าประชิดก่อนคว้าหมับไปที่คออย่างรวดเร็ว

"เจ้าจะทำอะไร! ปล่อยมือออกจากคอของ

อาวุโสหุยก่วงเดี๋ยวนี้!"ชายหนึ่งในสี่คนที่อยู่ด้านหลังตะโกนออกมาอย่างตกใจกับความเร็วของเทียนฉิน ขนาดพวกเขาที่อยู่ใกล้กับอาวุโสหุยก่วงขนาดนี้ยังมิอาจตอบสนองได้ทันเลย

กรึ่บ!

เพียงสิ้นเสียงของชายคนนั้น คอของ

หุยก่วงก็ได้ถูกเทียนฉินหักลงอย่างไม่ลังเลอะไรเลย

"ใครจะเป็นรายต่อไปดี?"เทียนฉินเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย

พวกคนทั้งสี่ที่ติดตามหุยก่วงมาต่างหันหน้ามองตากันอย่างลุกลี้ลุกลนรวมถึงหุยฉื่อที่ยืนนิ่งคล้ายคนตกใจจนทำอะไรไม่ถูก

"ความจริงใจของคนตระกูลหุยข้าได้เห็นแล้ว ถ้าวันนี้สิ่งที่พวกเจ้าคิดได้เพียงแค่นี้ พวกเจ้าก็เตรียมตัวตายกันได้เลย!"เทียนฉินเอ่ยออกมาเสียงเย็นเยียบก่อนจะพุ่งตัวไปหาชายทั้งสี่คนอย่างรวดเร็ว

คนของตระกูลหุยที่ได้เห็นเช่นนี้ก็หน้าเปลี่ยนสีอย่างช่วยไม่ได้ แต่ในขณะนั้นเองก็พลันมีเสียงแหบๆ ตะโกนมาจากนอกประตู

"ดูท่าแล้วจะเป็นข้าที่ดูถูกคุณชายเทียนฉินเอง ในเมื่อเรื่องนี้ทางตระกูลหุยของข้าเป็นฝ่ายที่ผิด ตัวข้าก็มีสิ่งของอย่างหนึ่งจะให้ดู บางทีมันอาจทำให้คุณชายพอใจก็ได้!"หลังสิ้นเสียงลงก็มีชายวัยกลางคนร่างสูงใหญ่เดินเข้ามาอย่างสง่าผ่าเผย

"ท่านผู้นำ"พวกคนตระกูลหุยที่อยู่ตรงนั้นต่างเอ่ยคารวะออกมากันอย่างพร้อมเพรียงหลังได้เห็นหน้าของชายผู้นั้น

"โอ้ว! ที่แท้ก็คือท่านผู้นำหุยนี่เอง!"เทียนฉินหยุดชะงักก่อนเอ่ยทักทายอย่างไม่รู้สึกแปลกใจเลยแม้แต่น้อย

"หรือว่าที่แท้คุณชายเทียนฉินก็รู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าข้าแอบอยู่ข้างนอก!"ผู้นำหุยได้ยินดังนั้นก็กล่าวอย่างแปลกใจออกมา

เทียนฉินยิ้มบางๆ โดยที่ไม่กล่าวอะไรออกมา

"ข้าหุยหลุ่ยยินดีเป็นอย่างมากที่ได้รู้จักกับศิษย์ของอาสุโสเสิ้นจื่อทั้งสามคน!"หุยหลุ่ยที่เห็นเทียนฉินไม่ได้กล่าวอะไรออกมา ก็รีบแนะนำตัวเองให้กับพวกเขาทราบในทันที ก่อนกล่าวออกมาอย่างนอบน้อม

"และข้าหวังว่าท่านจะอภัยให้กับคนของตระกูลข้าด้วย?"

"เรื่องนี้ก็ต้องดูว่าที่ท่านผู้นำหุยแสดงน้ำใจออกมานั้นมีความจริงใจแค่ไหนกัน!"เทียนฉินเอ่ยออกมาเสียงเรียบ

"ถ้าอย่างนั้นคุณชายเทียนฉินโปรดตรวจสอบดูด้วยเถอะ!"หุยหลุ่ยยื่นกล่องหยกสีครามกล่องหนึ่งให้เทียนฉินอย่างสุภาพก่อนก้าวถอยหลังไปยืนรออย่างเงียบๆ

"โอ้ว! ไม่คิดว่าตระกูลหุยถึงกับมีของล้ำค่าเช่นนี้ได้!"เทียนฉินเอ่ยออกมาอย่างตกตะลึง 

ทันทีที่เขาส่งกระแสจิตเข้าไปสัมผัสกับสิ่งของภายในกล่องหยกสีครามนั้นเอง เขากลับพบผลึกสีฟ้าครามเม็ดหนึ่งอยู่ภายในกล่องหยกใบนั้น เมื่อตรวจสอบดูแล้วก็รู้ได้ทันทีเลยว่าเป็นผลึกของแก่นแท้ธาตุน้ำ นี่จึงทำให้เขาตกใจเป็นอย่างมาก

"ส่วนนี้คือสินน้ำใจเล็กน้อยที่ทางตระกูล

หุยเต็มใจมอบให้"

"ข้าหวังว่าของสิ่งนี้จะทำให้คุณชายเทียนฉินลืมเรื่องบาดหมางระหว่างตระกูลของข้ากับคุณชายได้"หุยหลุ่ยกล่าวออกมาอย่างสบายใจหลังเห็นท่าทางของเทียนฉิน 

อันที่จริงแล้วหุยหลุ่ยได้เตรียมผลึกแก่นแท้ธาตุน้ำนี้ไว้ให้กับลูกชายของเขา แต่เมื่อมีเรื่องนี้เกิดขึ้นมาแล้วทำให้เขาจะเป็นต้องตัดใจนำมันมามอบให้กับเทียนฉินด้วยตัวเองแทนด้วยความเสียดาย

"ข้าจะยอมรับน้ำใจครั้งนี้ของผู้นำหุยไว้แล้วกัน!"เทียนฉินเอ่ยออกมาอย่างไม่ได้สนใจนัก

"เจ้ายังไม่รีบขอบใจคุณชายเทียนฉินอีก

รึ?"หุยหลุ่ยหันมาตะโกนบอกกลุ่มชายพวกนั้นทันทีที่เห็นว่าเทียนฉินไม่ไก้เอาเรื่องแล้ว

"ขอบคุณคุณชายเทียนฉินที่เมตตา"

"ข้าขออภัยคุณชายเทียนฉินเป็นอย่างมากที่ข้าได้เสียมารยาทไป!"หุยฉื่อหันมาก้มหัวให้กับเทียนฉินก่อนกล่าวอย่างนอบน้อม

"ช่างมันเถอะ!"เทียนฉินโบกมือให้พร้อมกับเดินมาทางศิษย์พี่ทั้งสองอย่างไม่สนใจ

"ถ้าไม่มีอะไรแล้วข้ากับศิษย์พี่ทั้งสองขอตัวลา!"เทียนฉินพยักหน้าให้กับเซียวปิงหยวนและล่งฉินจ้าวก่อนเอ่ยปากลากับหุยหลุ่ย

"เชิญคุณชายทั้งสาม!"หุยหลุ่ยกล่าวตอบพร้อมกับเดินนำหน้าไปส่งถึงหน้าประตู

"ทำไมท่านผู้นำถึงได้มอบของมีค่าขนาดนั้นให้มันกัน!"หุยฉื่อกล่าวออกมาทันทีที่หุยหลุ่ยเดินกลับเข้ามาด้านในแล้ว

"เจ้าคิดว่าข้าอยากจะมอบให้เขารึอย่างไรกัน?"

"แต่ข้าไม่มีทางไหนให้เลือกได้แล้วต่างหาก!"หุยหลุ่ยเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด

"แล้วอย่างนี้เราจะไปหาผลึกแก่นแท้ธาตุน้ำมาให้คุณชายใหญ่ได้อย่างไรกัน!"หุยฉื่อยังกล่าวออกมาอย่างเสียดาย

"เฮ่อ!"

"ข้าก็คิดไม่ตกเหมือนกันว่าจะหาของดีแบบนี้มาได้จากที่ไหนอีก?"หุยหลุ่ยกล่าว

ออกมาอย่างปลงตกแล้วจริงๆ ถ้าไม่เกิดเหตุการณ์ในครั้งนี้ขึ้น ลูกชายคนโตของเขาคงมีพลังเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอนหลังจากใช้ผลึกแก่นแท้ธาตุน้ำนั้นแล้ว

 เทียนฉินกับพวกศิษย์พี่ทั้งสองของเขาไม่ได้สนใจสถานะการณ์ภายในจวน

ตระกูลหุยอีกต่อไป ต่างพากันเหาะเหินเร่งมุดหน้ากลับนิกายกันทันที

"ฮ่าๆ!"

"ในที่สุดข้าล่งฉินจ้าวก็ได้กลับมาที่นิกายได้แล้ว!"

ล่งฉินจ้าวตะโกนแหกปากออกมาอย่างดีใจ หลังจากพวกพวกเขาทั้งสามใช้เวลาราวครึ่งเดือน ก็ได้เดินทางกลับมาถึงนิกายเพลิงอัคคีอย่างไม่มีอุปสรรคใดๆ

"พวกเรารีบเข้าไปในนิกายกันดีกว่า!"

"ไม่รู้ป่านนี้ท่านอาจารย์จะเป็นห่วงพวกเรามากขนาดไหนกันแล้ว!"เซียวปิงหยวนเอ่ยออกมาพร้อมกับรอยยิ้มที่ปิดไว้ไม่อยู่ 

"จริงสิ!ไปกันเถอะ"ล่งฉินจ้าวกล่าวรับออกมาก่อนจะเหินลงไปที่หน้าประตูนิกาย

จบตอนที่ 49