โปรแกรมสร้างนักรบ

        ปฐวีธาตุ อาโปธาตุ เตโชธาตุ วาโยธาตุ อากาศธาตุ และวิญญาณธาตุ

         ดิน น้ำ ลม ไฟ ช่องว่าง และวิญญาณ ธาตุทั้ง 6 ในทางศาสนาพุทธ

        มันไม่ใช่ธาตุทั้ง 4 แบบทางอินเดียและตะวันตก มันไม่ใช่ธาตุทั้ง 5 แบบจีนและฝั่งเอเชียตะวันออก

        นี่ไม่ใช่สิ่งที่ออสการ์ควรจะระลึกถึงได้ มันไม่ได้แพร่หลาย ไม่ได้ถูกใช้เป็นพื้นฐานตั้งต้นของทฤษฎีเวทมนตร์หรือความสามารถในเกมส์ใด ๆ ทั้งสิ้น

        แต่เขาก็คิดถึงมันได้อย่างน่าเหลือเชื่อ น่าจะเป็นสิ่งที่เกิดจากการอ่านผ่านตาในอินเทอร์เน็ตโดยบังเอิญ

        และมันเป็นสิ่งที่ทำให้เกิดทฤษฎีใหม่ขึ้นมาอีก

        เปรี้ยง!

        สายฟ้าสีแดงสายแรกฟาดลงมาจากท้องฟ้า เด็กหนุ่มขมวดคิ้วแน่นเมื่อรับรู้ถึงแรงปะทะและพลังงานอันมหาศาลไหลผ่านตัวไปตั้งแต่หัวจรดเท้า

        มันเป็นการชำระล้าง!

        ออสการ์รู้สึกได้ว่ามีบางสิ่งบางอย่างหลุดออกจากร่างกายไปพร้อมกับสายฟ้าที่ไหลผ่านเข้าไปบนแท่นสีทองที่ยืนอยู่ และสิ่งเหล่านั้นทำให้ลวดลาย ‘วงแหวนเวทย์’ ทอประกายเจิดจ้ามากขึ้น

        เปรี้ยง!

        สายฟ้าสีแดงสายที่ 2 ฟาดตามหลังลงมาในระยะเวลาห่างกันเพียงชั่วอึดใจ แรงกระแทกไม่ได้เพิ่มมากขึ้น แต่พลังงาน!? เห็นได้ชัดว่ามันรุนแรงมากกว่าเดิมเกิน 2 เท่าตัว

        คิ้วของเด็กหนุ่มในตอนนี้ขมวดแน่นติดกัน เขายังขยับตัวได้ แต่ก็เพียงในอาณาบริเวณของแท่นสีทองเล็ก ๆ นี้เท่านั้น ไม่มีทางที่จะหลบเลี่ยงจากสายฟ้าที่กำลังฟาดลงมาจากเบื้องบนอย่างต่อเนื่องได้เลย

        มันยังไม่เจ็บปวด มันยังไม่รุนแรงจนเกินจะรับไหว แต่ปัญหาที่ออสการ์วิตกอยู่ก็คือ

        มีสายฟ้าทั้งหมดกี่สาย? เขาจะทนต่อไปได้จนจบหรือไม่?

        7? 9? 49? 81? 108? หรือ 84,000 สาย?

        มันมีอยู่ทั้งหมดเท่าไรกันแน่?

        เปรี้ยง!

        อย่างน้อย ๆ ก็ไม่ใช่แค่ 7 สายแล้ว เพราะสายฟ้าสายที่ 8 เพิ่งจะฟาดลงมาใส่เขาแบบเต็มกบาล พลังงานที่ไหลผ่านทำให้ออสการ์ต้องกัดฟัดกรอด ความเจ็บปวดที่สะสมมาเริ่มจะออกฤทธิ์

        และในตอนนี้ ไม่ใช่เพียงแต่ลวดลายบนพื้นเท่านั้นที่เรืองแสง ร่างกายของเด็กหนุ่มก็เริ่มทอประกายแล้วเช่นกัน สายฟ้าที่ถ่ายลงไปที่แทนสีทองไม่หมดประทุขึ้นมาสร้างความเจ็บปวดให้เป็นระยะ

        ออสการ์พยายามที่จะไม่นำพากับความเจ็บปวด เขาหมุนตัวไปรอบ ๆ เพื่อสังเกตลวดลายที่ตอนนี้ผุดลอยขึ้นมาจากพื้นดินอย่างพิจารณา เด็กหนุ่มต้องการเห็นทุกสิ่ง อย่างน้อย ๆ จะได้รู้ว่าตนเองกำลังเผชิญหน้าอยู่กับอะไรกันแน่?

        เปรี้ยง!

        สายฟ้าสายที่ 15 เปลี่ยนจากสีส้มเป็นสีเหลือง มันทำให้หนังตาของออสการ์กระตุกถี่

        ม่วง น้ำเงิน คราม เขียว เหลือง แสด แดง สีสันของสายรุ้ง

        ถ้ามันใช่ อย่างน้อย ๆ เขาต้องเผชิญกับสายฟ้า 49 สาย

        และนั่นไม่ใช่สิ่งที่เด็กหนุ่มมั่นใจว่าจะทนได้ แค่ 15 สายแรก เขาก็แทบจะถึงขีดจำกัดของตัวเองแล้ว

        เปรี้ยง!

        สายฟ้าสายที่ 22 ออสการ์ไม่เหลือคิ้วให้ขมวดอีกต่อไป ไม่ใช่แค่คำเปรียบเทียบเปรียบเปรย อย่าว่าแต่คิ้วเลย ร่างกายทั้งหมดของเขาในตอนนี้ไม่เหลือให้เห็นเป็นรูปร่างอีก มันกลายเป็นกลุ่มแสงที่ส่งประกายสายฟ้าเล็ก ๆ ออกมาอย่างต่อเนื่อง

        เด็กหนุ่มยังมีสติอยู่ เขายังรับรู้ถึงความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้าใส่ เขายังสังเกตพิจารณาสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัวได้ แม้จะไม่ค่อยชัดเจนมากแล้วก็ตาม

        ลวดลายวงแหวนเวทย์จากพื้นตอนนี้ผุดลอยขึ้นมาประกบผสานหันเป็นทรงกลมล้อมรอบตัวออสการ์อยู่ สายฟ้ารุนแรงเคลื่อนไหวไปตามเส้นสายอย่างต่อเนื่องไม่ขาดตอน และเมื่อสายฟ้าสายที่ 29 ซี่งเป็นสีเขียวฟาดลงมา เส้นสายลวดลายพวกนั้นก็เริ่มแตกสลายกลายเป็นเศษชิ้นส่วนเล็ก ๆ ที่หมุนวนไป

        ไม่ใช่แค่ลวดลายพวกนั้นที่แตกสลาย จิตรับรู้ของเด็กหนุ่มก็เริ่มที่จะหลุดลอยไปทีละนิดแล้ว

        ‘เจ็บ’

        ‘ทนไว้ ดำเกิง! ทนเอาไว้ สายฟ้า กิน ดี’

        เป็นคำปลอบโยนที่เขาเอ่ยขึ้นในใจ เจ้าตัวน้อยส่งสัญญาณสื่อสารออกมาให้รับรู้ว่ากำลังเจ็บปวด มันทำอะไรอย่างอื่นไม่ได้ นอกจากเอ่ยแนะนำออกไปเท่าที่คิดได้

        เปรี้ยง!

        ดิน! น้ำ! ลม! และไฟ! ธาตุทั้ง 4 ประกอบขึ้นเป็นร่างกายของสิ่งมีชีวิต ในตอนนี้ออสการ์คิดว่ามันอยู่ในขั้นตอนนั้น ชิ้นส่วนเล็ก ๆ ของลวดลายธาตุทั้ง 4 เริ่มกลับมารวมตัวกันเป็นเส้นสายอีกครั้ง

        มันผสมผสานกันระหว่างสัญลักษณ์ของธาตุทั้ง 4 โดยมีสายฟ้าที่พุ่งออกไปจากร่างกายของเด็กหนุ่มเป็นเหมือนตัวกระตุ้นให้ชิ้นส่วนต่าง ๆ ผสานเข้าหากันได้เร็วขึ้น ทุกอย่างเป็นไปได้อย่างราบรื่นในช่วงแรก ก่อนจะการผสานจะเริ่มช้าลง และการเป็นติดขัดหยุดชะงักในที่สุด

        และเป็นตอนนี้นี่เองที่สายฟ้าเริ่มสะท้อนกลับออกมาสะสมในร่างกายของออสการ์ ความเจ็บปวดเพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ ร่างกายของเขาเริ่มจะแหลกสลายไปทีละนิด

        เปรี้ยง!

        สายฟ้าอีกเส้นผ่าฟาดลงมา พลังงานที่สูงขึ้นนำมาซึ่งความเจ็บปวดรวดร้าวเป็นเท่าทวีคูณ และมันก็ทำให้การผสานตัวเริ่มต้นขึ้นใหม่ ก่อนที่จะหยุดชะงักลงกลายเป็นวงจรแห่งความเจ็บปวด

        ดินผสานน้ำ ดินผสานสายฟ้า ลมผสานน้ำ และไฟผสานลม เด็กหนุ่มฝึกฝนเวทย์ผสานธาตุมาเพียงแค่นี้ ดูเหมือนว่าเขาจะคิดไม่ผิด มันมีส่วนช่วยในการผ่านด่านจริง ๆ แค่ยังฝึกฝนมาได้ไม่ครอบคลุมเพียงพอเท่านั้น

        ดินผสานกับลมและไฟ น้ำผสานกับไฟและสายฟ้า ลมผสานกับสายฟ้า และไฟผสานกับสายฟ้า นั่นคือสิ่งที่ขาดหายไป และมันต้องทดแทนด้วยพลังงานมหาศาลในการเชื่อมต่อสัญลักษณ์ของธาตุที่กล่าวมาให้เป็นเส้นสาย

        นั่นหมายถึงความเจ็บปวดที่เพิ่มขึ้น และการเสื่อมสลายของร่างกายที่รวดเร็วมากยิ่งขึ้นเป็นเท่าทวี

        เปรี้ยง!

        มันแทบจะไม่เหลืออะไรอยู่อีกตอนที่สายฟ้าเส้นที่ 43 ผ่าลงมา ร่างกายของเด็กหนุ่มสูญสลายเหลือเพียงก้อนพลังงานกับจิตรับรู้ที่เลือนราง ความเจ็บปวด!?

        มันเกินขีดจำกัดไปนานแล้ว ออสการ์ไม่รู้ว่าจิตรับรู้ของตนเองจะเหลือรอดอยู่ได้นานแค่ไหน ในตอนนี้มันเหมือนกับเส้นด้ายเล็ก ๆ ที่ถูกดึงอย่างรุนแรง และพร้อมที่จะขาดผึงได้ทุกเมื่อ

        เด็กหนุ่มไม่รู้แล้วว่าข้อสันนิษฐาน สมมติฐาน หรือทฤษฎีที่ตั้งเอาไว้มันถูกหรือผิด รู้แต่ว่าในตอนนี้มันมีแต่ความทุกข์ทรมาน

        เขามีแค่วิญญาณธาตุ! บททดสอบของ ‘ถ้ำทมิฬ’ มีขึ้นเพื่อสะสมและสร้างความกลมกลืนกับธาตุต่าง ๆ ที่จะสร้างเป็นร่างเนื้อกายหยาบขึ้นมา

        ปฐวีธาตุ อาโปธาตุ เตโชธาตุ วาโยธาตุ คือองค์ประกอบของกายหยาบ

        อากาศธาตุ คือสิ่งที่ต้องข้ามผ่าน

        และสายฟ้าจะเป็นเหมือนสะพานที่นำวิญญาณข้ามช่องว่างไปผสานกับกายหยาบ

        นี่คือทฤษฎีที่ออสการ์คิดได้

        เพราะสิ่งมีชีวิตแรกสุดที่เกิดขึ้นบนโลกก็มีต้นกำเนิดมาจากสายฟ้ามิใช่หรือ? หรือว่าไม่ใช่?

        เปรี้ยง!

        สายฟ้าสีม่วงเส้นสุดท้ายผ่าลงมาในที่สุด พลังอันมหาศาลที่สะสมอยู่ภายในลวดลายเวทย์ทรงกลมเริ่มกระจายตัวออก เสี้ยวของเสี้ยวจิตรับรู้ที่เหลืออยู่บอกออสการ์ว่า ‘ลูกแก้วเวทย์’ เสร็จแล้ว ลวดลายที่ประกอบขึ้นมาเป็นทรงกลมนั้นเชื่อมต่อกันได้อย่างสมบูรณ์

        และเส้นสายที่สร้างเป็นลวดลายขึ้นมาคุ้นตาเด็กหนุ่มเหลือเกิน

        มันเป็นการจับเข้าคู่กันของสัญลักษณ์ธาตุดิน น้ำ ลม และไฟ มันคล้าย… แม้จะไม่บิดตัวเป็นเกลียว แต่มันคล้ายกับเส้นสายของ DNA ในความทรงจำไม่มีผิด

        A T C G คือเบสทั้ง 4 ที่เป็นพื้นฐานของสิ่งมีชีวิต มันประกอบกันขึ้นเป็นเส้นสาย DNA ที่ทำหน้าที่เก็บข้อมูลทางพันธุกรรมเอาไว้ และเป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้สิ่งมีชีวิตสามารถสืบทอดลักษณะประจำพันธุ์ และดำรงเผ่าพันธุ์อยู่ได้

        ในตอนนี้พวกมันถูกแทนด้วย ดิน น้ำ ลม และไฟ!?

        ไม่รู้!! ออสการ์ไม่รู้แล้วว่าทฤษฎีของตนเองจะถึงหรือผิด แต่ลางสังหรณ์ลึก ๆ บอกว่า นี่ยังไม่ใช่การสร้างกายหยาบ ยังไม่ใช่อย่างแน่นอน!

        เปรี้ยง!!!!

        สายฟ้าไร้สีผ่าฟาดลงมาอย่างรุนแรง มันเป็นสายฟ้าเส้นที่ 50 พอดี

        ……

        ว่างเปล่าและขาวโพลน มันสว่างเจิดจ้าจนมองไม่เห็นอะไรเลย

        ‘ยังเหลือเสี้ยวของจิตรับรู้อยู่ หาได้ยากจริง ๆ’

        เสียงอันชราภาพแว่วดังให้ได้ยินในห้วงความคิด จิตรับรู้ที่เลือนรางแทบจะไม่รู้ว่าเป็นเรื่องจริงหรือแค่เขาคิดไปเอง แต่… ออสการ์ก็รวบรวมทุกสิ่งทุกอย่างที่มีสื่อสารกลับไป

        ‘ถูกฆ่าตาย กับ สูญสลาย ต่างกันอย่างไร?’

        คำถามเดียวที่ติดค้างอยู่ในใจเสียยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด ยิ่งกว่าที่นี่คือที่ไหนเสียด้วยซ้ำ

        ‘หือ… เอาเถอะ เห็นแก่ที่เจ้าเข้มแข็งมากพอที่จะคงสติเอาไว้ได้ ข้าจะตอบคำถามนี้ให้…

        ถูกปลดปล่อยกลับไปสู่ ‘วัฏสงสาร’ ทั้งคู่ แตกต่างกันที่ ‘เจตจำนง’ เหลืออยู่กับสูญสลายไปจนกลายเป็นสิ่งมีชีวิตขั้นต่ำสุด’

        นั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่เด็กหนุ่มได้ยิน ก่อนที่ทุกสิ่งทุกอย่างจะดับลงไป…