คาริส มาโอ และมาเทเชีย ได้แอบลักลอบมาหยั่ง คฤหาสต์ของ ดยุค เทียมร์ ในยามค่ำคืน เพื่อช่วยเหล่าเด็กชาวเผ่าปีก์ที่ถูกลักพาตัว แล้วปรากฏว่ายาม กว่า 30 คนกำลังดื่มเหล้าเมากันอยู่
มาโอ กับ มาเทเชีย จึงค่อยๆปีนกำแพงขึ้นไปแล้วเข้าทางหน้าต่าง ในขณะที่ คาริสเปิดประตูเข้ามาในคฤหาสต์
" เฮ้ย เอ็งเข้ามาได้ไงวะ " มาโอกล่าวกับคาริส
" ก็ประตูมันเปิดอยู่ เลยเดินเข้ามา " คาริสกล่าว ภาษาซื่อ
" ถ้าแผนนี้ล่มก็เป็ความผิดของเอ็งนะ คาริส " มาโอกล่าวต่อ แล้วแยกตัวไปอีกทางในขณะที่มาเทเชียเอง ก็แยกตัวไปทางที่มาโอไป ซึ่งทางที่มาโอไปคือทางไปคุกใต้ดิน คาริสจึงเดินแยกตัวมาคนเดียว แต่ก็เผอิญ ไปเตะสัญญาณกันขโมย พวกทหารยามที่ได้ยินเสียงต่างพากันมาห้อมล้อม คาริส ในเวลาไม่กี่วินาที
คาริสได้แต่ยกมือขึ้นยอมแพ้ แต่ในขณะที่ทหารยามกำลังจะจับคาริสอยู่นั้น
...ไม่ลองอัญเชิญชั้นออกไปโลกแห่งความจริงหน่อยเหรอ ชั้นเบื่อที่จะอยู่ในโลกสสารมืดแล้ว...เสียงผู้หยิงคนหนึ่งกล่าว และคาริสเองก็เหมือนต้องมนต์สะกด เมื่อเขาร่ายกลอนตามที่เสียงผู้หยิงคนนั้นบอก
" โอ้ ราชินี ที่เหนือกว่าพระเ้า ในโลกแห่งสสารมืดเอ๋ย จงออกมาสู่โลกแห่งความจริง แล้วรับของถวายด้วยเถิด จงออกมา ไวน์ เลดี้ มิซึนะ " คาริสกล่าว
ตูมมมม!!! เสียงดังกระหึ่ม และไอสีขาวก็ลอยออกมา ท่ามกลางกลุ่มควันนั้นมีผู้หญิงสาวสวย ใส่ชุดขาว กางเกงขาว ถือดาบไวน์ เรนโบว์อยู่ ความสวยของเธอนั้นต้องเรียกว่า นางฟ้ายังอาย เทวดาตบะแตก
" คิก คิก ตาทึ่ม เรียกชั้นออกมาจนได้ " มึซึนะ กล่าวแล้วหัวเราะ อย่างที่สาวสวยวัย 18 ที่น่ารักเขาทำกัน
" คุณเป็ใครครับ "คาริสถาม
"ชั้น คือ ไวน์ เลดี้ มิซึนะ จ้าวแห่งโลกสสารมืดผู้มอบเนตรมารฟ้าเก้าจันทราให้เธอยังไงล่ะ... " มิซึนะ กล่าวแต่ยังพูดไม่ทันจบพวกทหารยามนับร้อยก็กรูกันเข้ามา
ฟ้าว เปรี๊ยงงงงง ตูมมมม!!! เสียงฟาดดาบเพียงครั้งเดียวของมิซึนะ ทำให้ทหารนับร้อยตายทันที ส่วนพวกที่เหลือก็กลายเป็บ้าเพราะเห็นภาพหลอนของสัตว์ประหลาดที่จะตามหลอกหลอนไปตลอดกาล
" คิก คิก ชั้นจัดการพวกมันให้แล้วนะ ต่อไปคือเวลาเก็บดอกเบี้ยจากนาย " มิซึนะกล่าว เป็เวลาเดียวกันกับ พวกมาโอ และมาเทเชีย ช่วยเด็กๆชาวเผ่าปีก์ขึ้นมาจากคุกใต้ดิน
" นั่นมัน มึซึนะ ราชินีจอมกระหายเืนี่นา " มาเทเชีย กล่าวด้วยความใ แม้ว่าเธอจะเคยอยู่บนโลกนี้มาเพียง 20 ปีแต่ก็เคยได้ฟังเื่ราวของมิซึนะ จากปากของคุณปู่ของเธอ คนที่เรียกมิซึนะ มาหยั่งโลกแห่งความจริงไม่เคยได้ตายดี และก็เป็เช่นนั้นจริงๆ เมื่อมิซึนะ เริ่มเดินเข้าไปจุมพิตคาริส แล้วเริ่มกระทืบเขา
" นายเป็ M สินะ " มิซึนะกล่าว แล้วเหยียบหัวคาริสจมดิน จากนั้นก็ดึงขึ้นมาต่อยจนคาริสเืกำเดาไหล มิซึนะไม่รอช้า เช็ดเืของคาริสด้วยผ้าเช็ดหน้า แล้วเอามาหอม หลังจากนั้นก็ใช้เวทย์รักษาเขา แล้วก็ซ้อม แล้วก็รักษา แล้วก็ซ้อมอีก วนลูปแบบนี้ไปเรื่อยๆ
" ได้โปรดหยุดเถอะ ท่านเทพ มิซึนะ " มาเทเชีย กล่าวทั้งน้ำตาแล้วชักดาบออกมาเพื่อช่วยคาริส
" นี่เธอ คิดจะสู้กับชั้นงั้นเหรอ ชั้นมีพลังระดับSSS เชียวนะอย่าหาว่าคุย " มิซึนะกล่าว แล้ววางคาริสลงก่อนจะใช้เวทย์รักษาเขาอีกครั้ง
ชิ้ง ชิ้ง ชิ้ง มาเทเชีย ใช้ราเปีย แทงใส่มิซึนะไม่ยั้ง แต่มิซึนะกลับหาว แล้วใช้เพียงนิ้วเดียวต้านรับดาบของเธอ
มาโอที่เห็นท่าไม่ดี รีบใช้เครื่องพ่นไฟโจมตี มิซึนะอีกแรง แต่มิซึนะ เพียงแค่ใช้ท่า เพลงเตะวายุกวาดใบไม้ ก็สามารถดับเปลวไฟพวกนั้นได้หมด
10 นาทีต่อมา... ทั้งมาโอ และมาเทเชีย ก็อ่อนล้า พวกเขาหายใจหอบ แฮ่กๆ แล้วเตรียมจะสู้ตาย
" ยัย จิตวิปริต " มาเทเชียกล่าว แล้วตั้งท่าสู้
" อย่า มาเทเชีย เราสู้ มิซึนะ ที่เป็พระเ้าของโลกสสารมืดไม่ได้หรอก " มาโอกล่าวเตือนมาเทเชีย แล้วรีบพาเด็กๆเผ่าปีก์หนี ออกไป นอกคฤหาสต์ ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป
ตอนนี้ เหลือเพียง มาเทเชีย กับ มิซึนะ ยืนอยู่ กับคาริสที่นอนสลบไปแล้ว
มาเทเชีย ะโเข้ามาใช้ราเปีย แทง มิซึนะ อีกครั้ง และครั้งนี้ประสบผลสามารถทำให้มิซึนะเล็บหักได้ เพราะอยู่ๆคาริสที่ควรจะสลบไปแล้วมากอด ขา มิซึนะ ไว้ แล้วกล่าวด้วยเสียงอันแ่เบา ก่อนจะสลบ
" น...หนีไป มาเทเชีย "
เช้าวันต่อมา...
มาเทเชีย และมาโอ ก็สามารถ พาเด็กๆ ที่ถูกลักพาตัวไป กลับหมู่บ้านได้อย่างปลอดภัย แต่คาริส ถูกจับขังที่คุกใต้ดินแทน
เปรี๊ยะ!!! เสียงแส้ฟาดคาริสดังระงม
" เมื่อคืนนี้มันเกิดอะไรขึ้น สารภาพมาซะคาริส " ดยุคเทียมร์ใช้แส้ฟาดคาริสที่ใส่เพียงกางเกง หากว่าเมื่อคืน ดยุคเทียมร์มาไวกว่านี้ คงเห็นการต่อสู้ของมิซึนะ กับมาเทเชียไปแล้ว และเขาก็อาจจะถูก มิซึนะ ฆ่าก็เป็ได้
" เหล่าทหารของเราที่เป็ยามอยู่ที่นี่ ถึงไม่ตายก็เป็บ้าครับ " โรสกล่าว
" เราคงต้องสอบสวนมันต่อไป แต่น่าเสียดายจริงๆที่เด็กพวกนั้นหนีไปได้ เราคงใช้เหยื่อล่อแบบเก่าไม่ได้ผลแล้วสิ " ดยุคเทียมร์กล่าว
และตอนนั้นเอง ทหารก็รีบวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาและแจ้งข่าวร้าย
" ก..กองทัพก็อบลิน บุกเมือง เรา้าให้ท่านไปบัญชาทัพ"
เมื่อดยุคเทียมร์ ได้ยินว่าก็อบลินลอร์ดนำกองทัพมาบุก เขาก็รีบเก็บทรัพย์สินของตัวเอง หนีไปกับโรสทันที ทิ้งให้ทหารต่อสู้กับพวกก็อบลินกันเอง อย่างไร้ผู้นำ
30 นาทีต่อมา...หลังจากดยุคเทียมร์หนีออกจากเมืองแล้ว อธีเชีย ก็แอบลงมาที่คุกใต้ดิน
" คาริส ตื่นๆ ที่รัก ตื่น " อธีเชียกล่าว
คาริสค่อยปรือตาขึ้น ตอนนั้นเองที่ อธีเชีย ป้อนไฮด์ โพชั่นทางปากให้กับคาริสอีก ด้วยความอาย
หลังจากนั้นก็ตัดโซ่ ให้คาริส และรีบแบกคาริสไปที่รถม้าที่มีเมกาโน่ และยูนิคอร์นประจำอยู่ทันที
" คาริส ท่านต้องรีบหนี เมืองนี้กำลังจะถูกพวกก็อบลินยึดในอีกไม่กี่นาทีแล้ว " อธีเชียกล่าว
" แล้วเธอล่ะ อธีเซีย " คาริสถาม
" ชั้นจะอยู่สู้กับพวกก็อบลินถึงวินาทีสุดท้าย เมืองอยู่คนอยู่ เมืองดับ คนตาย " อธีเซียกล่าว แล้วตบหลังม้า และเมกาโน่ ให้วิ่งออกทางท้ายเมือง
คาริส หลั่งน้ำตาให้อธีเซีย เป็ครั้งสุดท้าย ภาพที่เห็นเป็ครั้งสุดท้ายของคาริส คือ อธีเซีย ยืนสู้กับก็อบลินแชมเปี้ยนสามตน โดยมีอัศวินสาวจำนวน 4นาย กำลังปกป้องเธออยู่
และแล้ว ในที่สุดเมือง เทียมร์ก็แตก ชาวบ้านพากันหนีตายออกจากเมืองกันเป็ทิวแถว
" เราจะไปไหนกัน เ้ากิ้งก่าหลงยุค " คาริสถาม
" ก็กลับไป นคร อิเดเรียน่ะสิ ถามได้ เ้าลิงวิวัฒนาการช้า "
ในที่สุดโชคชะตาของคาริส ก็พัดพาให้เขากลับมาที่เมืองหลวงอิเดเรียอีกครั้ง...
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
1K
