BAM BAM ความ รัก ไม่ใช่ อุปสรรค

หลังจาก ที่ ยูมิ ได้ คุยกับ อูลเมื่อคืน 

ก็ตัดเช้ามา/// 

ทำไมวันนี้ รู้สึก แปลก ๆ นะ เรา หรือ ว่าจะเป็๲ไข้กันนะ ยูมิ เหลือก ไป มอง นาฬิกา ที่ตั้งบน โต๊ะ ข้าง เตียงนอน

หือ มันกี่โมงกันเเล้ว เนี่ย 

07:34 หาาา!! ยูมิ สะดุ้งลุกขึ้นอย่างไว

ตายแล้วๆๆๆ จะ 8โมงเเล้ว ว้ายยย!!!!

ทำไม วันนี้ เป็๞เเบบนี้ 

ยูมิ รีบ ลุก ไปอาบน้ำ แล้ว รีบแต่งตัว ไป โรงเรียน เพื่อ ไปสอบ 

ยูมิ : ว้ายๆๆแม่ สายแล้วแม่ อ๊าก!!!

แม่ : อะไรกันลูก เอะอะ โวยวายไรลูก

ยูมิ : หนูต้องรีบไปแล้วนะคะ เดี๋ยวข้าวเช้า เดี๋ยวหนูหา กิน เองนะ คะ สวัสดีค่ะแม่ 

ยูมิ รู้ตัวว่า สาย รีบ วิ่ง ไปขึ้นรถ แต่กับไม่ทัน สะงั้น 

ยูมิ : โอ้ย ตายแล้ว ชั้น ตายๆๆ แล้วชั้นจะสอบได้ไหมเนี่ย ตกไม่ได้นะ 

ยูมิ รีบเดินไป โรงเรียน โดยทางประมาณ 3-4กิโลเมรต 

ยูมิ : อือหือ ไกลขนาด นี้ จะไป ถึง 5โมงเลยไหมเนี่ย แดด ก็ร้อน โทรศัพท์ก็ไม่ได้เอามา 

ยูมิ เอามือล้วงกระเป๋า

ยูมิ : เอ้า เงิน เงินชั้น 

โอ้ยทำไมมันซวยซับซวยซ้อนไรงี่เนี่ย เรา

ตายแล้ว ๆ 

บรื้น~~ 

เคมปะจิ ขับรถ มา เจอ ยูมิ กำลังเดิน อยู่ เคมปะจิ เลย ลดกระจก ลง เรียก ยูมิ ว่า

เคมปะจิ : คุณยูมิ ครับ ไปไหน ครับสายป่านนี้แล้ว ยังไม่ถึงโรงเรียน อีกหรอ 

ยูมิ : อ้อ  พอดี ชั้นตกรถอ่ะ ไม่ทัน เลย ไม่ได้เอาไรมาเลยลืมไปสะหมดทุกอย่าง แต่ช่างเถอะ เดี๋ยว ชั้น รีบ ไป โรงเรียน ก่อนนะ เดี๋ยวจะไม่ทันสอบ 

เคมปะจิ : เดี๋ยวสิ คุณยูมิ ติดรถไปกับผมสิ เดี๋ยวผม ไปส่งครับ

ยูมิ : ไม่เป็๞ไร หรอก ขอบคุณนะ ไปแล้วละ

เคมปะจิ : น่า นะครับ คุณน้า โทรมาบอกผม เมื่อตะกี้ นี่เองครับ ว่าให้มารับคุณยูมิ ไปโรงเรียน แล้วคุณน้า ฝากนี้มาด้วยครับ (โทรศัพท์ กับเงิน )

ยูมิ : หืออ!!! 

เคมปะจิ : มาเถอะ ครับ รีบๆขึ้นเดี๋ยวจะไม่ทัน สอบนะครับใกล้จะ8โมงเเล้วนะครับ คุณ จะ เลือก เดิน กับขึ้นรถ แบบไหนถึงก่อน กันครับ ผมว่า.......

ยูมิ พูด แทรกขึ้น 

ยูมิ : เอาละๆ ขึ้นก็ขึ้น เลิก พร่าม ได้ แล้ว 

เคมปะจิ ยิ้มด้วยความดีใจ 

แล้ว เคมปะจิ ก็ พา ยูมิ ไปส่ง ที่โรงเรียน เรียบร้อย 

ยูมิ : ขอบคุณนะ 

เคมปะจิ : ครับผม

แล้ว ยูมิ ก็เดินไป

ยูมิ : โอ้ยตายแล้วๆๆๆๆ ชั้น โดน หักคะแนนแล้วมั้ยเนี่ย 

ยูมิ รีบ วิ่ง ขึ้น ห้องเรียน ที่ 234124

ยูมิ รีบวิ่ง เข้าห้อง พร้อมกับเจอ เพื่อนๆของ เธอ 

ยูมิ : ขอ อนุญาติ เข้าห้อง คะ 

ครู : มาสายแต่ วันเเรกเลยนะ เธอ ยูมิ

รู้ไหม เขาสอบถึงวิชาไหนแล้ว

ยูมิ : ขอโทษคะ คุณครู >.<

หลังจากยูมิ มาโรงเรียน ทันสอบ วิชาที่2 ก็เลิกเรียน (สอบ)

ยูมิ : เห้อ เหนื่อย จัง ยูมิ ไปซื้อ น้ำมากิน ว้าาา~ สอบมัน เหนื่อยขนาดนี้เลยหรอ ปีที่แล้ว ก็ไม่น่าาา !!? 

หลังจาก เวลา 14:27 ยูมิ ได้เดิน ออกจากโรงเรียน มาเจอ เคมปะจิ รอหน้าโรงเรียน 

ยูมิ : หือ !!!!! นายปะจิ 

เคมปะจิ : ไงครับ คุณ ยูมิ สอบเป็๲ไงบ้างครับ

ยูมิ : นายมาทำไม กัน ชั้นไม่ได้สั่งให้นายมารับชั้นสักหน่อยนะ

เคมปะจิ : คุณยูมิ ไม่ได้บอก แต่ คุณน้า บอก ผม นะ ครับ 

ยูมิ คิด อยู่ในใจ

ยูมิ : หืม แม่ นี่ ก็ ตลอดเลย =_=

เอ้อ ไป ก็ไป O_o 

เคมปะจิ : ครับ 

หลังจากเคมปะจิไปส่ง ยูมิ ที่บ้าน

ยูมิ รีบลงรถ ไม่พูด ไม่จา

เคมปะจิ : อ่าว คุณยูมิ ครับ ............

ยูมิ ไปไม่เหลียวมอง เคมปะจิเลย

ยูมิ รีบเดิน เข้าบ้าน 

แม่กำลัง นั่งทำขนม รอยูมิ กลับมา

แม่ : เอ้า มิ กลับมาแล้วหรอ ลูก ;-)

แม่พูด อย่าง เหมือน ภูมิใจอะไรซักอย่าง

ยูมิ : แหม แม่ ให้ ใครไป รับ ไป ส่งหนู นี่ไม่ถามหนูเลยนะคะ 

แม่ : เอ้า ก็แม่ เห็น แก รีบวิ่งไป แม่ก็คิดไว้ แล้ว ว่า แก อะ ต้องไปไม่ทันรถแน่นอน แม่ ก็เลยให้ ปะจิ เขา ไปรับไปส่ง แกไง 

ยูมิ : โถ่แม่ หนู ไปเอง ได้แม่ ไม่ต้องให้ใครมาส่งมารับหนูหรอกคะ

แม่ : เอาละ ๆ พูดอยู่นั่นเหลาะ ไหน ผลสอบ เป็๲ไงบ้าง

ยูมิ : อะไรกันเล่า พึ่งจะสอบเอง คะแนน มันไม่มาเร็วขนาดนั้น ค่ะ 

แม่ : เอ้า หรอ โอเคๆ รีบไป อาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าสะ แล้วลงมากินขนมกับแม่ แม่ทำรอ ไว้ ร้อนเลย คุกกี้ กับ คัพเค้ก 

ไปเร็วๆ

ยูมิ : ..... :-\ ค่ะ//

[ติดตาม ตอนต่อ ไปนะ คะ ] ^_^