เริ่มต้นยกที่2 ซูอาเร่งเครื่องตั้งแต่วินาทีแรกระดมเข้าเตะซ้าย-ขวาไม่ยั้งพายุการเตะเต็มไปด้วยความรวดเร็วและรุนแรงจนมนต์ชัยตั้งตัวไม่ติดจังหวะการโจมตีหลายสิบครั้ง เขาสามารถตอบโต้กลับได้เพียง 2 ครั้งจนกระทั่งถูกซูอาต่อยเข้าลำตัวอย่างจังล้มทรุดลง
“1…2…3…4…5…6…7…8…”
“ดูเหมือนว่าสภาพร่างกายของมนต์ชัยไม่ไหวแล้วครับเสียนับที่ 2 ตั้งแต่ต้นยกครับ”
มนต์ชัยค่อยๆลุกขึ้นมา ซูอาไม่ปล่อยโอกาสทองให้หลุดลอยไปเข้าต่อยเตะสลับบน-ล่างนับไม่ถ้วนจนกรรมการเข้าแยกพร้อมกับโบกมือยุติการแข่งขันตั้งแต่ต้นยกที่2...มนต์ชัยต้องใช้มือขวายันพื้นเวทีแข่งขันเอาไว้ หายใจแรงชัดเจนมาก
แพทย์สนามกับเจ้าหน้าที่เข้ามาปฐมพยาบาลจนมนต์ชัยฟื้นตัวขึ้นบ้างแล้ว“ลงเปลดีกว่าไหมครับ?”
“ผมโอเค!!...ไม่เป็นไรแล้วครับ”
ซูอาแสดงน้ำใจนักกีฬาเดินเข้ามาตบหัวไหล่มนต์ชัยพร้อมกับโอบกอดทำให้ผู้ชมรอบสนามตบมือให้กับนักกีฬาทั้ง 2 คน มีเสียงเชียร์ดังขึ้นเป็นระยะๆกับการแสดงออกของซูอาในครั้งนี้
มนต์ชัยค่อยๆ เดินลงจากเวทีการแข่งขันโดยมีเจ้าหน้าที่สนามประคองด้านข้างเสียงตบมือดังขึ้นมาอีกครั้งยินดีให้กับชัยชนะของซูอาและให้กำลังใจมนต์ชัยในเวลาเดียวกัน
“เป็นยังงัยมั่ง?” โค้ชบีถามด้วยสีหน้ากังวล
“ยังมีอาการจุกนิดหน่อยครับโค้ชบี”
“โอเคๆๆ ได้ยินแบบนี้ค่อยโล่งอกหน่อย”
โรจน์เดินออกมาขึ้นเวทีการแข่งขันด้วยสีหน้าจริงจังสวนกับมนต์ชัยเขากำมือซ้ายื่นออกไป ในขณะที่มนต์ชัยกำมือขวายื่นออกมาชนด้วย “มึงต้องปิดเกมให้ได้นะ!!!”
“เอ่อๆๆๆ ไม่ต้องเป็นห่วง!!”
เสียงสัญญาณดังขึ้นบนเวทีแข่งขันที่แน่นขนัดไปด้วยผู้คนเสียงเชียร์จากผู้ชมสองฝั่งดังระงม
“โรจน์สู้ ๆ!”
“ซูอา! อย่ายอมแพ้!!!”เสียงตะโกนประสานกันเป็นคลื่นพลังที่แทบจะทำให้พื้นสั่นสะเทือนแสงไฟเหนือเวทีจับอยู่บนชายหนุ่มรูปร่างสมส่วนในชุดเทควันโดขาวสะอาดตาและหญิงสาวร่างเพรียวแต่กล้ามเนื้อแน่นชัดที่ยืนอยู่ตรงข้าม
“ยกที่ 1...เริ่มได้!!!”
ทั้งคู่ก้าวเข้าหากันอย่างระมัดระวังดวงตาจ้องแน่วแน่ร่างของโรจน์เคลื่อนไหวช้าๆ วัดระยะเท้าเขาอยู่ในท่ามวยสากล มือซ้ายยกขึ้นบังคางมือขวาเตรียมปล่อยหมัด ส่วนซูอาในชุดกางเกง MMA สั้นและเสื้อรัดกล้ามเธออยู่ในท่าเทควันโดผสมกับมวย MMAเคลื่อนไหวอย่างเบาแต่มั่นคง
โรจน์เริ่มเปิดเกมก่อนด้วยจังหวะหมัดแย็บซ้ายที่พุ่งเข้าหาอย่างแม่นยำทำให้ซูอาถอยครึ่งก้าวตอบโต้ด้วยการหมุนตัวหวังเตะ แต่โรจน์ก้มตัวหลบได้พอดีเขาหมุนตัวกลับและปล่อยหมัดขวาเข้าที่ลำตัวจนทำให้ซูอาสะดุ้งเล็กน้อย
ซูอาเร่งจังหวะให้เกมเริ่มเร็วขึ้นใช้ความคล่องตัวเข้าสู้เธอพุ่งเข้าหาอย่างรวดเร็ว เตะสูงระดับศีรษะ แต่โรจน์ยกแขนบังไว้ทันแรงกระแทกก็ทำให้เขาถอยไปหนึ่งก้าว เขาสวนกลับด้วยชุดหมัดซ้ายสอง-ขวาหนึ่งก่อนปิดด้วยอัปเปอร์คัต จนซูอาต้องเบี่ยงตัวหลบเฉียดฉิวแล้วสวนด้วยเตะหมุนกลับหลังอย่างงดงาม ปลายเท้าของเธอเฉียดปลายคางโรจน์ไปเพียงเล็กน้อยจังหวะเข้าทำนี้เรียกเสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วสนาม
โรจน์รู้ได้ทันทีว่าซูอาไม่ใช่คู่ต่อสู้ธรรมดาความเร็วและเทคนิคทำให้เขาแทบจะตามไม่ทันในบางจังหวะเขาใช้การก้าวเท้าแบบมวยสากลขยับซ้ายขวาอย่างเป็นจังหวะ ตัดทางการเตะของซูอาจังหวะหนึ่งหลอกแย็บซ้ายแล้วพุ่งเข้าทิ่มขวาที่หน้าท้องอย่างจังจังหวะเข้าทำชัดเจนจนคนดูส่งเสียงเชียร์ดังลั่น ซูอาถอยหลังพร้อมสูดหายใจแรงเธอไม่ยอมแพ้หมุนตัวกลับเตะสวนกลางลำตัวอีกครั้ง แต่โรจน์รับได้เต็มแขน
เสียงสัญญาณจบยกที่ 1 ดังขึ้น
“อาจารย์วินัยคะยกแรกเป็นยังงัยบ้างคะ?”
“โรจน์คุมเกมได้ดีครับแต่จังหวะโต้กลับของซูอาสร้างความลำบากได้เช่นกัน...ผมคิดว่ายกที่ 1ผมให้โรจน์ดีกว่าเล็กน้อยครับ”
“ยกที่ 2...เริ่มได้!!!”
ทั้งคู่ลุกขึ้นพร้อมกันคราวนี้ซูอาหาจังหวะเริ่มต้นก่อน เธอพุ่งเข้าหาด้วยความเร็วจนโรจน์ไม่ทันตั้งตัวเตะต่ำหวังป่วนจังหวะ โรจน์ยกขาบังได้อย่างเฉียดฉิวแต่ยังโดนปลายเท้ากระแทกหน้าแข้ง
โรจน์ใช้หมัดสวนสั้นๆ ซ้าย-ขวาแต่ซูอาหลบแล้วเข้าใกล้ประชิด ใช้ทักษะ MMA จับไหล่และพยายามเหวี่ยงเข้าล็อกโรจน์พยายามดิ้นหลุด แขนทั้งสองเกี่ยวกันแน่น เธอพยายามเทคตัวเขาลงพื้นแต่โรจน์ก้าวขาหลังยันไว้ได้ซูอาฉวยจังหวะขัดขาจนโรจน์ล้มกระแทกเวทีดังสนั่น
โรจน์กับซูอากลับมาตั้งการ์ดเผชิญหน้าอีกครั้งซูอาเปลี่ยนจังหวะใหม่ เธอใช้การเตะหมุนหลังผสมเตะสลับสูงต่ำแบบเทควันโดที่ซับซ้อน3 จังหวะติดต่อกัน “ปั้ก! ปั้ก! ปั้ก!” ทำให้โรจน์ต้องขยับตัวถอยห่างเล็กน้อย
โรจน์เริ่มรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อยแต่ก็ไม่ถอยเขาเดินหน้าเข้าวงในใช้การชกแบบสั้นๆ เข้าลำตัวและใบหน้าซูอาใช้ความเร็วหมุนตัวหลบและตอบกลับด้วย เตะกลับหลังแบบแบ็คคิกที่แม่นยำจนปลายเท้าโดนลำตัวโรจน์อย่างจัง
ยกนี้กลายเป็นการต่อสู้ที่แลกกันแบบทั้งคู่ไม่มีใครยอมใครเสียงปะทะเตะกระแทกดังถี่จนคนดูแทบหยุดหายใจ ช่วงท้ายยกโรจน์ใช้การหลอกหมัดแล้วเตะสวนแต่ซูอาหลบได้ เธอใช้ความเร็วสวนด้วยเข่ากระแทกลำตัวโรจน์อย่างจังจนโรจน์ต้องถอยร่นเสียงสัญญาณจบยก 2 ดังขึ้นพร้อมกับเสียงเชียร์กลับมาดังกระหึ่มอีกครั้ง
“ยกนี้ซูอาสร้างความลำบากให้กับโรจน์ไม่น้อยครับสูสีคู่คี่จริงๆ ยกนี้ผมให้เสมอกันครับ...ตัดสินยกสุดท้ายครับใครจะช่วงชิงจังหวะได้ดีกว่ากัน”
“ยกที่ 3...เริ่มได้!!!”
นักกีฬาทั้งคู่รู้ดีว่านี่คือยกตัดสินทำให้แต่ละย่างก้าวเต็มไปด้วยความระมัดระวังซูอาขยับเท้าเบาๆ มองหาจังหวะ เธอเริ่มใช้เทคนิคผสมระหว่างเทควันโดและมวย MMA จังหวะหลอกเตะแล้วเปลี่ยนเป็นหมัดตรง “ปั้ก!” โรจน์ยกการ์ดบังได้แต่แรงกระแทกทำให้เขาสะเทือนเล็กน้อย
ซูอาพุ่งเข้ามาอีกครั้งแต่คราวนี้โรจน์หลอกแย็บหนึ่งหมัดเธอหลบไปทางขวา และนั่นคือจังหวะที่เขารอ โรจน์ปล่อยหมัดขวาตรงเข้ากลางหน้าเธอเต็มแรงร่างซูอาสะบัดถอยไปสองก้าวแต่ยังไม่ล้ม เธอยืนกลับมายืนอย่างมั่นคงด้วยความรวดเร็วพุ่งเข้าเตะบริเวณช่องท้องของโรจน์ที่ไม่ทันระวังเต็มแรง
โรจน์กลับมายืนตั้งตัวด้วยความรวดเร็วพุ่งเข้าไปใช้การชกหมัดตรงและเตะต่ำตัดขาซูอาเสียจังหวะล้มลงแต่เธอลุกขึ้นทันทีด้วยสายตาที่ไม่ยอมแพ้จนทำให้เสียงคนดูตะโกน“สุดยอด!”
โรจน์รู้ว่าซูอาเริ่มอ่อนแรงค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ จังหวะที่ซูอาเปิดเกมเตะอีกครั้งโรจน์ก้าวหลบและสวนด้วยหมัดอัปเปอร์คัตที่แม่นยำ คราวนี้โดนเต็มคางทำให้ซูอาล้มลงกรรมการรีบเข้ามานับ “1…2…3…4…5…6…7…8…”
เสียงเชียร์กลับมาดังสนั่นอีกครั้งหนึ่งกับการนับครั้งนี้เธอพยายามลุกขึ้นก่อนที่กรรมการจะโบกมือให้ต่อสู้ต่อซูอาหายใจแรง ทั้งสองกลับเข้าสู้กันอีกครั้ง
ในช่วงท้ายยกที่ 3ซูอาพุ่งเข้าหาโรจน์ระดมต่อยเตะอย่างรวดเร็วหวังเอาคะแนนคืนให้ได้ทำให้โรจน์ต้องตั้งการ์ดสูงปิดหลายจังหวะพลาดท่าในจังหวะสุดท้ายโดนซูอาเตะเข้าที่ช่วงท้องในจังหวะแรกอย่างจังก่อนแล้วตามด้วยถูกถีบยันจนล้มลงโรจน์ต้องใช้มือขวากุมหน้าท้องด้วยความเจ็บปวด...แต่เสียงสัญญาณจบยกสุดท้ายดังขึ้น
เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่วพื้นที่โรจน์เดินไปยื่นจับมือซูอา เธอมองนิ่งอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะจับมือเขาแน่นทั้งคู่ยกมือให้กันต่อหน้าผู้ชม
“เธอเก่งมาก”โรจน์พูดพร้อมรอยยิ้มจริงใจ
“นายก็เหมือนกัน”ซูอาตอบพลางหัวเราะเบา ๆ “ไว้เรามาสู้กันใหม่นะ!!!” เสียงหัวเราะของทั้งคู่ดังท่ามกลางเสียงปรบมือผู้คนลุกขึ้นยืนชื่นชม ไม่ใช่เพียงเพราะการต่อสู้ที่ดุเดือดแต่เพราะน้ำใจนักกีฬาที่งดงามยิ่งกว่า
ซูอาเดินไปกลางเวทีโค้งคำนับตามธรรมเนียมเทควันโดโรจน์ทำเช่นเดียวกัน ทั้งสองหันหน้าเข้าหากันยกมือขึ้นพร้อมกัน และในวินาทีนั้นเองแสงไฟเหนือเวทีส่องกระทบเหงื่อที่ไหลอาบใบหน้าของทั้งคู่มันเปล่งประกายราวกับรางวัลที่แท้จริงของนักสู้ ไม่ใช่ถ้วยรางวัลหรือคะแนนแต่อย่างใดหากแต่เป็นคือ “ความเคารพ” ที่พวกเขามอบให้กัน
โค้ชบีเดินขึ้นไปบนเวทีแข่งขันเข้าไปกอดพร้อมกับตบหัวไหล่เบาๆพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ทำดีมากโรจน์! เก่งมาก เก่งจริงๆ!...วันนี้สุดยอดที่สุด!!!”
โรจน์ไม่ได้ตอบอะไรได้แต่เอามือปาดน้ำตาตัวเอง
ผู้ชมแต่ละคนต่างโห่ร้องด้วยความดีใจสุดขีดบางคนกระโดดเฮดังลั่นสนาม บางคนโผกอดกันทั้งน้ำตาแห่งความดีใจ
“ทีมไทยเข้าชิงแล้ว!!!!!!!!!!!!!”
“ในที่สุดเราก็ทำสำเร็จ!!”
“ดีใจที่สุด...เข้าชิงแล้ว!!!”
ในขณะที่ผลการแข่งขันอีกคู่ก็ทราบผลในเวลาไล่เลี่ยกันจีนเอาชนะญี่ปุ่นเข้าชิงชนะเลิศกับไทย เหลือนักกีฬา 2 คนเท่ากัน...จื่อเฉียงและลู่เฟย
“อาจารย์คะ!!!...ทีมไทยทำสำเร็จแล้วค่ะ สำเร็จแล้ว!!!!คุณผู้ชมคะ...ดูบรรยากาศตอนนี้ในสนามสิคะ ตอนนี้เสียงเชียร์ดังมากค่ะดังจากทุกทิศทางจริงๆ นะคะ”
“ต้องขอชื่นชมนักกีฬาทุกคนครับตั้งแต่น้องน้ำ, น้องมิว, มนต์ชัยและโรจน์ที่สามารถเอาชนะนักกีฬาทีมชาติเกาหลีใต้เข้าชิงกับจีนได้ในวันนี้”
ภายในห้องพักนักกีฬาของทีมชาติไทยมะปรางโผเข้ากอดมนต์ชัย, น้ำและมิว แต่ละคนน้ำตารินด้วยความดีใจและปลาบปลื้มสุดๆน้ำกับมนต์ชัยแสดงออกด้วยการกำหมัดด้วยความหนักแน่น แต่ละคนต่างโผเข้ากอดทั้งน้ำตาด้วยความยินดีไม่ต่างอะไรกับบรรยากาศกองเชียร์ในตลาดและสนามฟุตบอลหน้าชมรมดนตรีต่างไชโยโห่ร้องปล่อยอารมณ์ฉลองกันสุดเหวี่ยง
146K
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
