ระบบตระกูลท้าปฐพีย่ำสวรรค์ 【จบ】

        ด้านนอกรังของพญาปักษากรงเล็บเพลิงภายในสำนักศึกษาหุนคุนเกิดเสียงโกลาหลดังกระหึ่ม

        เหล่าผู้แข็งแกร่งมากมายเริ่มเคลื่อนไหวพลางเผยแววสังหารออกมา

        การปรากฏตัวของสัตว์อสูรระดับมหาเซียนในรังของพญาปักษาเกินกว่าที่พวกเขาคาดการณ์ไว้ไปมากแล้ว นี่ไม่ใช่การทดสอบอีกต่อไปทว่าเป็นการสังหารหมู่ฝ่ายเดียว

        คนรุ่นใหม่แข็งแกร่งก็จริงแต่ก็ทำได้เพียงรับมือกับสัตว์อสูรระดับเซียนนักบุญได้เท่านั้น

        แต่การปรากฏตัวของสัตว์อสูรระดับมหาเซียนทำให้เหล่าผู้แข็งแกร่งทั้งหมดต่างก็พุ่งเป้ามาที่สำนักศึกษาหุนคุน

        เหล่าจักรพรรดิ มหาจักรพรรดิและเซียนอมตะมากมายไม่อาจทนดูรุ่นเยาว์ที่โดดเด่นของตนเอง ตกอยู่ในสถานการณ์อันเลวร้ายเช่นนี้ได้

        กล่าวได้ว่าระดับมหาเซียนได้ก้าวเข้าสู่กลุ่มผู้แข็งแกร่งแล้วถึงแม้เหล่าอัจฉริยะจะไม่หยุดอยู่เพียงเท่านี้ทว่าการปรากฏตัวของสัตว์อสูรระดับมหาเซียนในขณะนี้เกินกว่าขีดจำกัดที่คนรุ่นใหม่ในรอบร้อยปีจะสามารถไปถึงได้

        “สำนักศึกษาหุนคุนไม่คิดที่จะให้คำอธิบายแก่พวกเราบ้างรึ”

        เซียนอมตะชั้นสูงสุดตนหนึ่งลอยตัวอยู่เหนือสำนักศึกษาหุนคุน อาวุธเซียนของเขาปล่อยคลื่นสังหารอันน่าสะพรึงกลัวออกมาพลังเซียนอันละเอียดอ่อนหยาดหยดลงมา ปล่อยแสงสว่างนับล้านดวงออกมา

        “ตูม!”

        จากภายในสำนักศึกษาหุนคุน ชายชราผู้หนึ่งก้าวออกมารูปร่างหน้าตาของเขาไม่โดดเด่นคล้ายกับหลุมดำไร้ก้นที่ดูดกลืนคลื่นพลังที่เซียนอมตะชั้นสูงสุดปล่อยออกมา

        “สหายเหตุใดจึงต้องโกรธเคือง”

        “พวกเราต้องการคำอธิบาย!”

        เซียนอมตะชั้นสูงสุดสองท่านเผชิญหน้ากันแรงกดดันระดับเซียนอมตะอันน่าสะพรึงกลัวผู้ที่สามารถต้านทานได้มีเพียงเหล่าเซียนอมตะชั้นสูงสุดที่อยู่ในที่นั้นเท่านั้น

        “สำนักศึกษาหุนคุนต้องให้คำอธิบายแก่พวกเรา!”

        “เหตุใดจึงมีสัตว์อสูรระดับมหาเซียนปรากฏในรังของพญาปักษา!”

        “เมื่อเป็นเช่นนี้แล้วโปรดให้สหายเปิดอาณาจักรลับของพญาปักษา เพื่อให้พวกเราเข้าไปข้างใน!”

        เสียงตะโกนก้องดังกึกก้องไปทั่วสำนักศึกษาหุนคุน เหล่าเซียนอมตะชั้นสูงสุดต่างก็กล่าวออกมาแม้แต่เหล่าจักรพรรดิและระดับมหาจักรพรรดิก็ต่างพากันซักถาม

        ชายชรามีสีหน้าขมขื่นแม้ว่าเขาจะเป็นเซียนอมตะผู้ไร้ผู้ใดเทียบทานผู้ที่เกือบจะก้าวเข้าสู่ระดับราชันเซียนอมตะแล้วแต่ก็ไม่อาจต้านทานกระแสความโกรธของมหาชนได้

        “อาณาจักรลับของพญาปักษาคือสิ่งที่พญาปักษาจิตวิญญาณบริสุทธิ์จริงทิ้งเอาไว้เพื่อสืบทอดเจตนารมณ์!”

        “พญาปักษาที่อยู่ในระดับสิบอสูรได้บรรลุสู่ระดับราชันเซียนอมตะแล้วภายในนั้นเต็มไปด้วยกลิ่นอายระดับราชันเซียนอมตะ กฎแห่งเต๋าสามารถให้เหล่าอัจฉริยะรุ่นใหม่ในรอบร้อยปีเข้าไปแย่งชิงได้!”

        “เคล็ดวิชาล้ำค่าของพญาปักษามิใช่สิ่งที่สำนักศึกษาหุนคุนของเราจะสามารถเข้าไปแทรกแซงได้!”

        ชายชรากล่าวออกมาอย่างช้าๆสรุปได้ว่าสำนักศึกษาหุนคุนไม่อาจเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องราวภายในรังของพญาปักษาได้

        “กระไรนะ!”

        “แล้วลูกหลานของเราจะไม่เหลือแต่ทางตายหรือ”

        เหล่าเซียนอมตะมากมายต่างก็มีสีหน้าเปลี่ยนแปลงไปภายใต้แรงกดดันมากมาย สำนักศึกษาหุนคุนคงไม่อาจโกหกได้

        ท้ายที่สุดนี่คือการสืบทอดของราชันเซียนอมตะ หนึ่งในสิบอสูรอย่างพญาปักษา!

        พวกเขาก็ได้เห็นอานุภาพของรังพญาปักษามาแล้วบุคคลระดับจักรพรรดิเมื่อแตะต้องก็ถึงตายได้

        “หึ อย่างไรก็ต้องลองดู!”

        ตูม!

        เซียนอมตะชั้นสูงสุดตนหนึ่งลงมือ

        พลังเซียนอันกว้างใหญ่สั่นสะเทือนไปทั่วดินแดนศักดิ์สิทธิ์อาวุธเซียนจำพวกหอกยาว ปล่อยพลังอันมหาศาลเข้าใส่รังของพญาปักษา

        “ต่อให้เป็นราชันเซียนอมตะแล้วอย่างไรเล่า ก็เป็นเพียงสิ่งที่ผ่านไปแล้ว”

        เซียนอมตะชั้นสูงสุดผู้นั้นตะโกนก้องร่างกายเปล่งประกายแสงเซียน เขาเดินทางในขอบเขตของเซียนอมตะมานานมากแล้วเป็นสิ่งมีชีวิตดึกดำบรรพ์

        เขาลงมืออย่างรุนแรงใช้รูปแบบที่ทรงพลังที่สุด เข้าโจมตีรังของพญาปักษาโดยตรงพยายามที่จะใช้พลังอำนาจไร้ผู้ใดเทียบทานในการบุกเข้าไป

        “ตูม!”

        เกราะป้องกันชั้นหนึ่งขัดขวางอาวุธเซียน มิให้ล่วงล้ำเข้ามาได้คลื่นพลังที่น่าสะพรึงกลัวที่สามารถทำลายจักรพรรดิได้อย่างง่ายดายสั่นสะเทือนไปทั่วฟากฟ้า

        ทุกสายตาจับจ้องไปยังที่แห่งนั้นหวังว่าเซียนอมตะชั้นสูงสุดผู้นี้จะสามารถบุกเข้าไปได้

        “เป็นเพียงสิ่งไร้ชีวิตให้ข้าทำลายมันเสีย!”

        เซียนอมตะชั้นสูงสุดผู้นี้ผมเผ้ายุ่งเหยิงเปล่งประกายแสงเซียนที่งดงามจับตา คล้ายกับว่าบนโลกนี้เหลือเพียงเขาคนเดียวไร้ผู้ใดเทียบทาน

        “ฉึก!”

        เกราะป้องกันที่ขัดขวางอาวุธเซียนปรากฏรอยแตกมากมาย ราวกับจะแตกสลายในอีกไม่ช้า

        เมื่อเห็นเช่นนี้ชายชราแห่งสำนักศึกษาก็ส่ายหน้า นอกจากราชันเซียนอมตะแล้วไม่มีผู้ใดสามารถเข้าไปได้

        “แตกแล้ว!”

        “บุกเข้าไปได้แล้วจริงๆ!”

        “ปัง!”

        เสียงอึกทึกดังสนั่นถูกกดลงทุกคนต่างก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ!

        เกราะป้องกันแตกสลายร่างมายาปรากฏขึ้นในรังของพญาปักษา พร้อมด้วยพลังหยินหยางหมุนวนเมื่อปรากฏตัวขึ้นก็สามารถสยบได้ทั้งเก้าสวรรค์

        ร่างนั้นเหมือนกับร่างเงาในภาพที่ปรากฏในเต๋าไม่มีผิดเพี้ยน

        นั่นคือเงามายาที่พร่าเลือนของสตรีที่มองลงมายังอดีตและปัจจุบันฟาดฟันผ่านดินแดนทั้งสามพันแห่ง

        เห็นเพียงนางยกมือขึ้นเบาๆพลังหยินหยางในรังของพญาปักษา ราวกับได้รับชีวิต มือใหญ่เรียวยาวปรากฏขึ้นตบอาวุธเซียนอย่างแรง

        ฉึก!

        กลิ่นอายระดับราชันเซียนอมตะกดทับลงมาแทบจะในพริบตา อาวุธเซียนก็แตกสลาย เซียนอมตะชั้นสูงสุดก็ถูกมือใหญ่ลบเลือนไป

        ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วทำให้ผู้คนไม่อาจตั้งตัวได้ เซียนอมตะที่อยู่ในที่แห่งนั้นต่างก็ตกตะลึง

        “นั่นคือพญาปักษา!”

        “ราชันเซียนอมตะลงมือ เซียนอมตะชั้นสูงสุดยังไม่อาจรับมือได้แม้แต่ครั้งเดียว!”

        เงามายาจ้องมองด้วยความเย็นชา เพียงยืนอยู่ที่นั่นก็ไม่มีผู้ใดกล้าก้าวไปข้างหน้า

        ชายชรามีสีหน้าสงบนิ่งกล่าวอย่างแผ่วเบา

        “รังของพญาปักษาเปรียบดั่งมือของพญาปักษาที่กดทับอยู่ตรงนี้ หากพวกท่านไม่เชื่อก็สามารถลองดูได้”

        เหล่าเซียนอมตะชั้นสูงสุดตกตะลึงอย่างมากและเชื่อถือคำพูดของชายชราแห่งสำนักศึกษาอย่างสนิทใจ

        นอกจากราชันเซียนอมตะแล้ว ผู้ใดจะสามารถลบเลือนเซียนอมตะชั้นสูงสุดได้อย่างง่ายดาย

        อย่างไรก็ตามคนส่วนใหญ่คิดว่าชายชราผู้นี้จงใจไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามก็เป็นมือของราชันเซียนอมตะที่กดทับอยู่ที่นี่เหตุใดจึงไม่เปิดปากพูดก่อน

        เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาที่เต็มไปด้วยความเคลือบแคลงสงสัยชายชราก็ยิ้มบางๆ

        หลังจากนั้นไม่นานเงามายาบนรังของพญาปักษาค่อยๆ หายไป

        เมื่อเห็นเช่นนี้เหล่าอัจฉริยะมากมายก็รู้สึกสิ้นหวังบรรพบุรุษในตระกูลไม่อาจเข้าไปได้แล้วพวกเขาก็มีแต่ทางตายเมื่อต้องเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรระดับมหาเซียนตัวนี้

        “หากให้เวลาข้าอีกร้อยปี สัตว์อสูรระดับมหาเซียนตัวนี้ข้าจะต้องฆ่ามันให้ได้!”

        “ข้าไม่ยอม!”

        “นี่มันมิใช่การทดสอบแต่มันคือสุสานสังหารที่จงใจฆ่าพวกเราเท่านั้น!”

        ความเสียใจความไม่เต็มใจ และความสิ้นหวัง อัดแน่นอยู่ภายนอกรังของพญาปักษาพวกเขาไม่สามารถเข้าสู่รังที่แท้จริงได้เสียด้วยซ้ำ ช่างน่าขันยิ่งนัก!

        เมื่อหมอกควันจางหายไปเผยให้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของสัตว์อสูรระดับมหาเซียน

        มีปีกที่กว้างนับหมื่นจั้ง รูปร่างใหญ่โตขนของมันส่องประกายด้วยแสงเจ็ดสี แผ่นเกล็ดที่กว้างใหญ่ด้านหลังส่องประกายด้วยแสงที่น่าสะพรึงกลัว

        “นี่คือพญาปักษากรงเล็บเพลิง”

        “เป็นไปไม่ได้!”

        เหล่าลูกหลานเซียนทั้งหลายต่างก็ตกใจหากเป็นสัตว์อสูรระดับมหาเซียนทั่วไป พวกเขายังพอจะสู้ได้ แต่หากเป็นพญาปักษาจริงๆพวกเขาคงต้องตายอย่างแน่นอน

        “ไม่สินี่ไม่ใช่พญาปักษา!”

        “ยังมีหางปลาด้วย!”

        ทุกสายตาจับจ้องไปยังสัตว์อสูรที่มีลักษณะคล้ายกับพญาปักษาถึงเจ็ดแปดส่วนแต่ด้านหลังกลับมีหางที่ยาวและปกคลุมไปด้วยเกล็ด

        สามารถยืนยันได้ว่านี่ไม่ใช่พญาปักษาที่แท้จริงอย่างแน่นอน!

        “โฮก!”

        สัตว์อสูรคำรามก้องเหล่ามดปลวกเหล่านี้กล้าที่จะท้าทายมัน ช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเสียจริง

        ดวงตาสีเลือดกวาดมองไปยังฝูงชนเมื่อสายตาหยุดอยู่ที่ร่างของซูชิงอิ่ง มันก็คำรามและพุ่งเข้าใส่นาง

        สัตว์อสูรระดับมหาเซียนขั้นสูงสุดมีพลังอำนาจมหาศาล รุนแรงราวกับพายุ โจมตีซูชิงอิ่งด้วยกรงเล็บที่แหลมคม

        ห้วงมิติแตกสลายพลังปราณสั่นสะเทือนดินแดนเซียน ทำให้พื้นที่ทั้งหมดเริ่มสั่นคลอน

        กลิ่นอายความโหดเหี้ยมและรุนแรงพัดโหมกระหน่ำ สัตว์อสูรระดับมหาเซียนตนนี้มีรูปร่างคล้ายกับพญาปักษา ในที่แห่งนี้จึงได้รับความได้เปรียบสามารถปลดปล่อยพลังฝีมือในระดับกึ่งจักรพรรดิออกมาได้

        ทำให้ทุกคนต่างก็หวาดกลัวและไม่อาจหาญที่จะต่อกรด้วย สัตว์อสูรเช่นนี้หากอยู่ในโลกภายนอก คงจะกลายเป็นสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิไปแล้ว