เมฆาที่เห็นท่่าทางที่ไม่่่ทุกข์ร้อนของโม่หลินก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมา เพราะเขานั้นมีโอกาศที่ได้เจอศัตรูหัวใจในอดีตก็อดที่ตะทำให้อีกฝ่ายเสียหน้าไม่ได้แต่โม่หลินนั้นไม่ได้เล่นตามเกมด้วยแม้แต่น้อย
"ไงโม่หลินตอนนี้นายทำงานอะไร คงเป็นงานตำแหน่งเล็กไหมล่ะสิ"เมฆากล่าวถามโม่หลินและอดที่จะกล่าวถากถางไม่ได้
"อืม ก็งานปกติทั่วไป"โม่หลินกล่าวตอบอีกฝ่ายโดยไม่สนคำถากถาง
"หึ จริงสิที่รักตอนนั้นเธอบอกอยากได้รถใหม่ใช่มั้ยเดี๋ยวชั้นจะซื้อให้"เมฆากล่าวขึ้นบอกแก้มพร้อมกับไปที่โม่หลิน
"จริงหรอคะที่รัก"แก้มกล่าวด้วยท่าทางมีความสุขพร้อมกับเข้าไปหอมแก้มเมฆา
"จริงสิจะโกหกทำไม ถ้าตอนนั้นเธอไม่เลิกกับแฟนเก่าของเธอ เธอก็คงไม่ได้รถหรอกจริงมั้ย ปฟนเก่าของเธอดูไม่ค่อยมีอนาคตเท่าไหร่เลยนะ"เมฆากล่าวขึ้นพร้อมกับมองไปที่โม่หลินด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ยและดูถูก ซึ่งตอนนี้ทุกๆคนในงานเลี้ยงตอนนี้ก็หันมามองการปะทะกันระหว่างโม่หลินและเมฆา
"ใช่ หมอนั้นมีกีแค่หน้าตา แต่ที่รักนั้นหน้าตาดีและก็ยังมีอนาคตอีกด้วย"แก้มกล่าว เธอไม่สนใจว่าเมฆาจะกล่าวดูถูกโม่หลินยังไงสำหรับเธอแล้วโม่หลินก็แค่เป็นอดีตเท่านั้นเอง
"หมอนั่นน่าสงสารชมัด แค่มาร่วมงานเลี้ยงรุ่นก็โดนสะขนาดนั้น"หนึ่งในเพื่อนร่วมห้องกล่าวขึ้นด้วยความเห็นใจ
"จะไปสงสารทำไม หมอนั่นไม่มีอะไรเทียบได้กับเมฆาเลยก็แค่เป็นช่างกล้องธรรมดาๆในบริษัทที่มีชื่อเสียง ถ้าเทียบกับเมฆาที่ตอนนี้ก็เป็นผู้ถือหุ้นบริษัทของพ่อตัวเองในอนาคตเขาก็จะได้เป็นประธานบริษัท"อดีตเพื่อนร่วมห้องอีกคนกล่าวบอกโดยให้การสนับสนุนเมฆาแบบเต็มที่
"จะมากเกินไปแล้วเมฆา"พยัคฆ์ที่นั่งฟังอยู่ก็อดที่จะกล่าวออกมาไม่ได้เพราะเมฆานั้นแทบจะกล่าวแบบเจาะจงเลยว่าเป้าหมายคือโม่หลิน
"อะไร ชั้นแค่พูดเรื่องจริงนายไม่เห็นต้องออกตัวเดือดร้อนแทนเลยหนิ"เมฆมากล่าวด้วยรอยยิ้ม
"สวะ"โม่หลินกล่าวออกมาพร้อมกับมองหน้าของเมฆา เขาค่อนข้างรู้สึกรำคาญเมฆาพอสมควร จริงๆถ้าเป็นเขาคนก่อนที่จะได้รับระบบเขาคงกล่าวตอบโต้ไปแล้ว แต่ตอนนี้เขารู้ว่าตัวเขากับเมฆานั้นอยู่คนละระดับกันแล้วจึงไม่คิดที่จะลดตัวลงไปเถียงด้วย
"แกว่าไงนะ"เมฆากล่าวขึ้นด้วยท่าทางไม่พอใจอย่างมาก
"ได้ยินแบบไหนชั้นก็พูดแบบนั้นแหละ"โม่หลินกล่าวพร้อมกับยกขาขึ้นนั่งไขว่ห้างบนโซฟาและน้ำขึ้นจิบเล็กน้อย
[โฮสต์ขี้เก็กคิดว่าทำแบบนั้นแล้วจะเท่หรอ]เสียงของอลิสดังขึ้นแทบจะทำลายบรรยากาศสุดเท่ของเขาลงทันที
'เงียบน่า อลิสชั้นกำลังจะเท่อยู่แล้วเชียว'โม่หลินกล่าวบอกอลิสในใจของตัวเอง ที่อยู่ๆก็พูดขัดเขาขึ้นมา
"หนอยแก"เมฆาที่รู้สึกไม่พอใจกับคำพูดของโม่หลินก็ไม่รอช้าใช้หมัดชกเข้ามาที่กน้าจองเขาอย่างรวดเร็ว ซึ่งทุกๆคนในห้องนั้นก็ต่างตกใจเพราะไม่คิดว่าจะมีการลงไม้ลงมือกันแบบนี้
เปรี้ยง
เสียงของหมัดที่กระทบเข้ากับใบหน้าดังขึ้นแต่มันไม่ใช่ใบหน้าของโม่หลินแต่เป็นเมฆาเองที่โดนโม่หลินชกสวนกลับไปอย่างรวดเร็ว
"ฮัก กะแกกล้าชกหน้าชั้นหรอ"เมฆากล่าวพร้อมกับที่ชี้นิ้วไปที่โม่หลิน
"เป็นอะไรมั้ยที่รัก"แก้มรีบเข้าไปพยุงเมฆาให้ลุกขึ้นจากพื้น
"กระจอกจริงๆ"โม่หลินกล่าวขึ้นพร้อมกับเดินผ่านเมฆาไป ถ้าเทียบกับนักมวยในค่ายแล้วเมฆาก็ไม่ต่างจากเด็กเลย
"โม่หลินชั้นขอโทษ ชั้นไม่น่าชวญนายมาเลยทำให้นายต้องมาเจอเรื่องแบบนี้"พยัคฆ์เดินตามโม่หลินไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับกล่าวขอโทษ
"ไม่ต้องคิดมากชั้นไม่ได้ใส่ใจอะไรอยู่แล้ว"โม่หลินกล่าวบอก
"แกจะไปไหน รอก่อนเถอะชั้นจะเรียกคนมาจัดการแก"เมฆากล่่าวพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาใครบางคน ซึ่งโม่หลินก็ยืนรอเขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าอีกฝ่ายจะเรียกใครมาช่วย
"โม่หลินนายรีบหนีไปเถอะเมฆามันมีลูกน้องเป็นนักเลงด้วย ถ้ารีบหนีตอนนี้น่าจะทันนะ"พยัคฆ์กล่าวเตือนโม่หลิน
"ไม่ตำเป็นชั้นอยากรู้จริงๆว่าจะเรียกใครมาช่วย"โม่หลินกล่าวตอบกลับไป
"งั้นชั้นก็จะอยู่ด้วย"พยัคฆ์กล่าวขึ้น ซึ่งโม่หลินก็มองพยักเล็กน้อย อย่างน้อยเขาก็ยังมีเพื่อนดีๆอยู่เหมือนกันละนะ
หลังจากผ่านไปไม่ถึง10นาทีก็มีกลุ่มวัยรุ่นที่ดูเหมือนนักเลงจำนวน5คนเข้ามาในห้องจัดงานเลี้ยง แต่ละคนนั้นก็ดูน่ากลัวเป็นอย่างมาก
"สมชาย ไอหมอนั่นเลยจัดการหักแขนมันทั้ง2ข้างให้ชั้น มันกล้าต่อยหน้าของชั้น"เมฆมากล่่าวพร้อมกับชี้นิ้วไปที่โม่หลิน
จบ