Galactic Imperium

ตอนที่หนึ่งร้อยแปดสิบห้า ชนชั้นปรสิต5

ผมควรจะผิดหวังที่ต้องมาสู้กับประชาชนและขุนนางของตนเองแต่ที่จริงแล้วผมไม่ควรจะผิดหวังสักเท่าไร

เจ้าภาษีนายอากร

คือระบบที่สมัยก่อนรัฐมองว่าตนเองจัดเก็บภาษียากจึงให้พวกเจ้าสัวคนร่ำรวยประมูลภาษีไป

ทำให้รัฐได้เงินไปอย่างสบายใจโดยไม่ต้องลำบากรีดภาษีจากประชาชนโดยตรง

และพวกเจ้าสัวได้อำนาจจากรัฐมาทำธุรกิจที่ขูดรีดขูดเนื้อจากประชาชน

นับเป็นแนวคิดที่น่าสนใจอย่างยิ่ง

มีคนเรียกแนวคิดนี้ว่า

Neo-Feudalism

ศักดินายุคใหม่

ที่รัฐมอบอำนาจบางส่วนของตนเองให้พวกเจ้าสัวหรือบริษัทขนาดใหญ่ให้ไปทำการกดขี่ข่มเหงขูดรีดประชาชนแทนตนเอง

โดยมือของรัฐไม่แปดเปื้อนเพราะอ้างว่า

เอกชนทำกันเองเราไม่มีสิทธิก้าวก่าย

ทั้งที่หากไปสาวประวัติเราจะพบว่าพวกเจ้าสัวนั้นเกี่ยวพันกับคนมีอำนาจของรัฐไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

มีคนวิเคราะห์ว่านโยบายมอบเงินให้กับองค์กรการกุศลต่างๆUsaid หรือเงินสนับสนุนใดใดก็ตาม

แท้ที่จริงแล้วมันคือการสร้างลูกน้องหรือเครื่องมือที่ใช้อำนาจได้อย่างอิสระมากกว่าไม่ต้องตกอยู่ใต้การควบคุมของกฎระเบียบของรัฐบาล

แม้คนจะมองว่า CIA มีอำนาจล้นฟ้าล้นแผ่นดิน

แต่จะมากจะน้อยต้องเคารพกฎหมายในส่วนระเบียบราชการหรือกฎหมายที่ห้ามสอดแนมประชากรในประเทศของตนเอง

ว่าทางเทคนิค CIA มีหน้าที่สืบข่าวนอกประเทศ ไม่ใช่ในประเทศของตนเอง

จนมีข่าวออกมาว่าท่านทรัมป์เผลอไปขายสิ่งปลูกสร้างอาคารลับของซีไอเอ

สาวกของท่านทรัมป์ออกมาแก้ตัวว่า

ซีไอเอไม่สามารถถือครองแบล็กไซต์สถานที่ลับในประเทศได้ดังนั้นแปลว่าสิ่งที่เราขายไปไม่ใช่ทรัพย์สินของซีไอเอ

ถ้ามีการมาร้องเรียนต่างๆแปลว่า

ซีไอเอยอมรับว่าตนเองทำผิดกฎหมายมีสถานที่ลับในประเทศ

ถ้าไม่ยอมรับก็อย่าบ่นว่าเป็นของตนเอง

ว่าแม้แต่ซีไอเอก็ต้องทำตาปริบๆหากจะกล่าวอ้างเรื่องระเบียบและกฎหมาย

การให้ลูกน้องที่รับเงินเราไปทำงานแทนจะสบายใจมากกว่า

มีอำนาจและแถมไม่ต้องรับผิดชอบใดใด

เมื่อเราแคะแกะเกาไปในโครงสร้างและการเงินของประเทศ

เราจะค้นพบว่าทุกอย่าง

Interconnect

เกี่ยวเนื่องสัมพันธ์

กันมากกว่าที่เราคิด

ว่าสาวไปที่แก๊งอาชญากรรมเราจะพบเจ้าหน้าที่ของรัฐอยู่เบื้องหลังคือเหตุผลเช่นนี้เอง

หากผมเป็นแค่ขุนนางหรือชนชั้นสูงคนหนึ่ง

ผมคงอยู่เฉยๆ คอยรับเงินไปมีผลประโยชน์มีอำนาจ แถมไม่ต้องมีความรับผิดชอบ

มีแต่ข้อดีไม่มีข้อเสียทำไมผมต้องทำให้ตนเองลำบากด้วย?

แกล้งๆทำเป็นลืมว่ากฎหมายข้อยกเว้นทางภาษีสนับสนุนต่างๆแก่คนรวยและเจ้าสัวมีไว้เพื่อสนับสนุนการลงทุนต่อไปให้กิจการภาคเอกชนของประเทศเข้มแข็ง...อย่างน้อยที่เขียนไว้ในข้อกำหนดเหตุผลของกฎหมายก็เขียนไว้เช่นนั้น

การที่ผมกลายมาเป็นบอสอดัมเรียกว่าคือการยังเคารพกฎหมายอยู่ว่าเอกชนมันทำงานอย่างที่เป็นควรจะเป็นอย่างไร

ได้พบว่ามีอุปสรรคอยู่ทุกขั้นตอนหากผมไม่ใช่ท่านจักพรรดิเองคงไม่สามารถขยับเขยื้อนอะไรได้

และยังต้องมาเจอกับแก๊งอาชญากรรมที่เริ่มแตกต่างจากพวกคนบ้ากินคนมนุษย์กลายพันธุ์และพวกนอกกระแสดัดแปลงร่างกายตนเอง

พวกที่ระเบิดโรงงานเล่นแร่แปรธาตุและพลังงานของผมมีความรู้ด้านการทหารและมีการวางแผนอย่างดีถึงได้บุกเข้ามาในระบบความปลอดภัยที่มีราคาแพงของผมได้

เรียกว่าหากระบบป้องกันภัยราคาแพงั้นโดนเจาะเข้ามาเสียกำไรไปมหาศาล

นักธุรกิจธรรมดาทั่วไปที่เห็นกำไรขาดทุนเป็นสำคัญคงถอยไปแล้ว

นี่คือสิ่งที่พวกผ็มีอิทธิพลหรือมาเฟียย่ามใจ

พวกเขาคิดว่าผมจะตัดสินใจอย่างคน มีเหตุผล

คิดตำนวรกำไรขาดทุนและยอมถอยหรือลดการขยายกิจการของตนเอง

เมื่อกิจการได้รับความเสียหายกระแสเงินสดหยุดชะงักต้องขาดทุนจนยอมถอยไปแน่ๆ

นั่นคือสิ่งที่พวกนี้คิดผิด

ท่านก่อสร้างโรงงานผลิตไฟฟ้า

ท่านก่อสร้างโรงงานเล่นแร่แปรธาตุ

ท่านซื้อบริษัทรักษาความปลอดภัย

ท่านซื้อบริษัททหารรับจ้าง

ท่านซื้อบริษัทขนส่ง

..

..

เงินหนึ่งหมื่นล้านใช้หมดไปอย่างรวดเร็วแบบไม่เสียดาย

กองทหารรับจ้างที่ผมจ้างมาจากนครเบื้องบนบุกเข้าไปในโซนลึกลับดำมืดของนครใต้ดินและยานยนต์ต่างๆที่ได้ซื้อมาจากนครเบื้องบนได้มาตั้งฐานการผลิตและซ่อมบำรุง

มันคือมาราธอนไม่ใช่วิ่งระยะสั้น

ผมสร้างฐานทัพเตรียมตอบโต้ในระยะยาว