Timebound รักข้ามภพ โอบหัวใจข้าไว้ให้มั่น 1682

เสียงครางเบา ๆ ของซินเฟยเริ่มเปลี่ยนเป็นสั่นสะท้านมากขึ้นเรื่อย ๆ ขณะที่ร่างของเธอสั่นไหวตามแรงกระแทกของอี้ที่ไม่ยั้งมืออีกต่อไป

“เร็วขึ้นอีก...อี้ ข้าใกล้แล้ว...” ซินเฟยกัดริมฝีปากแน่น แต่แววตาเต็มไปด้วยความปรารถนา

อี้ยิ้มมุมปาก มือหนาเลื่อนไปประคองต้นขาเธอแน่น ก่อนจะยกร่างเธอขึ้นเล็กน้อย แล้วกระแทกสวนเข้าลึกกว่าเดิมอีก

“เจ้าชอบแบบนี้ใช่ไหม เฟย?”

“อื้อ—! ใช่! ข้า...อ๊าาา!” เธอร้องลั่นโดยไม่ทันได้กลัวใครจะได้ยิน เพราะตอนนี้สติแทบไม่เหลืออยู่แล้ว

แรงเสียดสีกับเสียงเนื้อกระทบกันในจังหวะถี่ ทำให้ลี่อินที่แอบดูอยู่ข้างหลังพุ่มไม้ต้องกลั้นหายใจสุดชีวิต เธอกัดปากตัวเองแน่นจนรู้สึกเจ็บจริง ๆ

‘พวกเขา...จะถึงแล้วแน่ ๆ’ เธอคิด ก่อนจะต้องเบิกตากว้าง

อี้ยกตัวซินเฟยขึ้นนั่งบนตักเขา สองมือประคองสะโพกแน่น แล้วโถมแรงสุดท้ายอย่างต่อเนื่อง กระแทกเข้ารัวไม่ยั้งจนร่างเธอสั่นสะท้าน

“อี้...อื้ออออ!!”

เสียงของซินเฟยหลุดออกมาสุดเสียง ขณะที่ร่างของเธอกระตุกเล็กน้อยในอ้อมแขนของเขา พร้อมกับการถึงจุดสุดยอดที่รุนแรงจนเกือบหมดแรง

อี้กัดฟันแน่น จังหวะท้ายแรงและเร็วขึ้นเรื่อย ๆ จนเขาเองก็ปล่อยเสียงครางต่ำออกมา

“เฟย...ข้า...จะ—!”

ร่างของเขากระตุกแรง ขณะดันตัวเข้าสุดลึก แล้วปล่อยทุกอย่างออกมาภายในกายเธออย่างเต็มที่

เสียงหอบดังสลับกับเสียงใบชาพัดเบา ๆ ทั้งคู่กอดกันแน่น เหงื่อไหลอาบตัว กลิ่นกายและไอร้อนอบอวลไปรอบบริเวณ

ลี่อินที่แอบดูอยู่ด้านหลัง ถึงกับทรุดนั่งลงกับพื้น หัวใจเต้นแรงจนแทบระเบิดออกมาได้ เธอหลับตาแน่น รู้ตัวว่าเพิ่งดูหนังสดระดับห้ามกระพริบตา...และตอนนี้ยังจำได้ทุกมุมทุกจังหวะ

‘นี่มัน...ความลับของทั้งคู่...แต่กลับกลายเป็นภาพในหัวข้าไปแล้วเรียบร้อย’