ซองที่อยูในมือของซีโร่มันคือซองจดหมายิญญาที่สร้างโดย ฮีโร่ระดับ Sเสี่ยวฮวา ในข้อความกล่าวถึงการล่มสลายของกิล กุหลาบแดง กิลอันดับ 68ของเกทที่ 3 ซึ่งมันคือกิลที่ คิง
อยู่นั้นเอง ในข่าวกล่าวว่าเกิดการปะทะกับมอนเตอร์ระดับ Aในเขตต่อสู้ที่ 10 ไม่มีผู้รอดชีวิตจากกิลกุหลาบแดงเหลืออยู่สักคนเดียวเ้าหน้าที่ระดับสูงของสมาคมล่าปีศาจได้ส่งความช่วยเหลือช้าเกินไป มอนเตอร์ปริศนาได้หายไปแล้ว
“ทำไมถึงเป็อย่างนี้”ซีโร่พูดไม่ออกกับสิ่งที่เกิดขึ้น คล้ายๆ มีหยดน้ำซึมๆออกมาจากดวงตา แต่ก็ต้องพยายามสกัดกลั้นไม่ให้มันออกมา เมื่อเริ่มได้สติจึงหันไปมองรอบๆตัว ผู้คนมองดูจดหมายด้วยสีหน้าตื่นตระหนก บ้างหัวเราะหรือร้องไห้ อย่างคนบ้าจนสร้างความสับสนให้กับซีโร่
“ไม่ต้องงง หรอก มันเป็เื่ปกตินะพ่อหนุ่ม” ลุงขายผลไม้ที่เพิ่งเปิดซองจดหมายพูดด้วยสีหน้าที่ดูเศร้าสร้อย“เธอคงเพิ่งมาใหม่สินะ เื่มันน่าเศร้านะ อยากฟังรึเปล่าละ” ลุงขายผลไม้พูดต่อ“อยากครับ” ซีโร่ทำสีหน้าขุ่นมัว หลังจากนั้นลุงขายผลไม้จึงเริ่มเล่าให้ซีโร่ฟัง
ที่จริงแล้วคนที่นี่ทั้งหมดคือผู้วิเศษลุงขายผลไม้ก็เช่นกัน เขาเคยมีชื่อฮีโร่ แต่ผู้ไม่ผ่านการคัดเลือกกิล และไม่ได้เป็เ้าหน้าที่สมาคมล่าปีศาจ จะถูกลดระดับชื่อฮีโร่เป็โนเนม แต่อย่างนั้นก็ยังสามารถทำงานอยู่ภายในเกทได้ตามปกติเพียงแต่มิได้ปฎิบัติภารกิจเฉพาะบางอย่าง
สำหรับผู้ที่สามารถเข้ากิลหรือ สมาคม ได้นั้นจำเป็ต้องเตรียมตัวเตรียมใจให้พร้อม ยอมรับกับความเสี่ยงทุกอย่างเพราะสิ่งที่คนภายนอกไม่รู้คือในทุกๆวันต้องมีคนที่พวกเขาเรียกว่าฮีโร่ต้องสังเวยชีวิตมากกว่า 1 พันคน และ กิลกุหลาบแดงเป็กิลที่ 5 ในอาทิตย์นี้ ที่ประสบสภาวะล่มสลาย ณ ตอนนี้เกทที่ 3เหลือกิลอีกเพียง 230 กิลเท่านั้น ซึ่งนับป็นเหตุการณ์ที่ไม่สู้ดีนัก
หลังจากรับฟังเื่ราวบางส่วนซีโร่ก็ตรงไปยังสถานที่เก็บศพ แต่สภาพของศพนั้นไม่น่ามอง มันมีแขน ขา ที่หลุดอยู่เต็มไปหมด คุณไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่า ตอนพวกเขายังมีชีวิตหน้าตาของพวกเขาจะเป็อย่างไร ซีโร่ไปหยุดอยู่ที่ศพๆ หนึ่งเขาแทบอ้วกออกมาสภาพของมันเหมือนกล้วยที่ถูกทอดและทุบจนเละ จนไม่สามารถที่จะระบุได้ว่าคือใคร
เพียงแค่มองดูซีโรก็รู้ได้ทันทีมันคือคิงนั้นเอง ซีโร่ ไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่า ในระหว่างต่อสู้ คิงจะทรมานแค่ไหนสภาพถึงออกมาได้ขนาดนี้ ยิ่งมองซีโร่ยิ่งแค้น แต่ก็ยิ่งเศร้ามากตามไปด้วย น้ำตาไหลออกมาอาบแก้มทั้ง2 ข้างจนในที่สุดเขาก็ร้องไห้ ออกมายกใหญ่โดนไม่สนคนรอบข้างทั้งนั้น
ซีโร่ได้เพียงแต่รำลึกความหลังเมื่อ่ยังเด็ก่ที่พวกเขาอยู่ด้วยกัน ในตอนนั้นพวกเขาเป็เด็กกำพร้า ด้วยกันทั้งคู่พวกเขาเป็เพื่อนกันและมักทำอะไรด้วยกันบ่อยๆ คิงนั้นจะคอยปกป้องซีโร่เสมอ ไม่ว่าเวลาไหนก็ตาม จึงทำให้ซีโร่มีความสุขมากเวลาอยู่กับคิง
เมื่อตกเย็นซีโร่เดินทางไปร่วมงานศพหมู่ มันคือการสวดอธิษฐานขอพรให้พวกเขาไปสู่สุขคติ และจัดพิธีเผาหมู่ มีฮีโร่มืออาชีพ แรง C D E มากมายที่ไปร่วมงาน พวกโนเนม และฮีโร่ฝึกหัด อย่าง ซีโร่ที่ไปร่วมงานครั้งนี้
เ้าภาพงานคือเสี่ยวฮวาฮีโร่ระดับ S แต่เขาไม่มาร่วมงานมีเพียงตัวแทนจากสมาคมที่มาร่วมงานแทนมันเป็ปกติอยู่แล้วเพราะพวกฮีโร่ระดับสูงนั้น หาตัวได้ยากมาก บ้างมักติดภารกิจ แต่บ้างก็หยิ่งในความสามารถของตน จนไม่สนใจพวกที่ระดับต่ำกว่าตน
พิธีการดำเนินต่อไปเรื่อยๆในงานมีเพียงความเศร้าอยู่เต็มไปหมด เสียงบรรเลงเพลงส่งท้ายแด่คนตายมันเป็่ทำนองที่ช้าไพเราะ แต่กลับทำให้จิตใจของผู้ฟังรู้สึกเศร้า รำลึกถึงผู้ตาย
งานศพวันนี้จัดเพียงวันเดียว แล้วต้องรีบเผา เพื่อให้ิญญาเขาไปสู่สุขคติเพราะว่าร่างที่เคยมีพลังิญญาเป็ที่โปรนปรานของเผ่าซอมบี้ คุณจำเป็ต้องรีบกำจัดศพ ไม่เช่นนั้นมันจะเป็การเสริมพลังิญญาให้เผ่าซอมบี้ ซึ่งอยู่ในเกทที่ 13 นั่นเอง
มันเป็่กลางงาน เสียงแตกตื่นดังมาจาก ด้านหลังของงาน เสียงผู้คนโห่ร้อง
“โกวแมน ! ” ทันทีที่ได้ยินชื่อผู้คนต่างรู้ได้ทันที มันคือ โกวแมน ผู้นำกิล DS หนึ่งใน20 กิลสุดแกร่งของเกทที่ 3 เขาคือ ฮีโร่แรงค์ A ที่มีชื่อเสียงและผลงานเป็ที่ประจักษ์มากมาย คนส่วนใหญ่ที่อยู่ในเกท 3 รู้จักชื่อของเขา แต่ฮีโร่ฝึกหัดจากไทยอย่างซีโร่ อาจไม่รู้จัก เพราะพื้นที่ดูแลของโกวแมน นอกเกท คือ โซนอเมริกาฉะนั้นถ้าซีโร่ไม่ได้ติดตามข่าวสาร เขาก็คงไม่รู้
สายตาของผู้คนมองไปทางเดียวกัน ชายชุดเกราะสีทองอร่าม เดินเข้ามาในงานด้วยสีหน้าที่ห้าวหาญ พร้อมปล่อยแรงกดดันออกมาเล็กน้อยจนซีโร่ รู้สึกขนลุกขึ้นมา“สุดยอดไปเลย”
หญิงสาวข้างซีโร่พูดขึ้นมาเธอเป็คนสวย จนซีโร่อดไม่ได้ที่จะตาค้างสักพัก “แฮ่ม!” หญิงสาวส่งเสียง “เอ่อ สวัสดีครับ ผมชื่อซีโร่เป็ฮีโร่ฝึกหัด อยากจะขอคำแนะนำครับ” ซีโรรีบแก้ตัว พร้อม “อิอิ ฉันชื่อ โอะโคะยินดีที่ได้รู้จักคะ แล้วก็ฉันก็เป็ฮีโร่ฝึกหัดค่ะ” โอะโคะ ยิ้มให้จากนั้นสายตาเธอก็จับจ้องไปยังโกวแมน ด้วยแววตาที่เป็ประกาย
พิธีดำเนินต่อไปจนจบ โกวแมนเดินทางกลับ จากนั้นคนอื่นๆจึงเริ่มทยอยกลับเช่นกัน “นี่ แชทฉันนะ เรามาเป็เพื่อนกันเถอะ” โอะโคะ เพิ่มเพื่อนซีโร่ในแชท มันเป็เหตุการณ์ที่กะทันหันจนซีโร่ลนลานพิมพ์ถูกบ้างผิดบ้าง แต่สุดท้ายก็เพิ่มเพื่อนได้สำเร็จ
เมื่อกลับถึงที่พักก็มีข้อความเด้งเข้ามา ซีโร่รีบเปิด เพราะหวังว่ามันคือโอะโคะ แต่มันกลับเป็ทางสมาคม ที่เขาส่งจดหมายมา ให้มารวมตัวในวันพรุ่งนี้ 10 โมงเช้า ใครไม่มาหรือมาไม่ได้จะถูกตัดสิทธิ์ และกลายเป็โนเนม รอพิสูจน์คุณสมบัติต่อไป