ตอนที่สี่สิบเก้า แผนการของตั๋งฮวง
“แผนการของข้านั้นดูดีบนแผ่นกระดาษแต่จะทำให้มันเป็นจริงได้หรือไม่ก็คงต้องอาศัยความสามารถของท่านแล้วพวกเราง่อนแง่นเหมือนอยู่ท่ามกลางกระแสวารี หากไม่ก้าวหน้าก็จักถอยหลังข้ารู้ตัวดีว่าทางบุ๋นไม่เก่ง ทางบู๊ไม่สำเร็จ ทำได้เพียงแค่อาศัยความที่คิดมากกว่าคนอื่นเพื่อชดเชยข้อบกพร่องของตนเอเอาไว้บ้างที่ท่านเห็นคำถามมากมายของข้าก็เป็นเพียงแค่ความกังวลที่ข้าคิดขึ้นมาเท่านั้นเอง”
ตั๋งฮวงกล่าวต่อกาเซี่ยง
กาเว่ยงพยักหน้ารับ
“นายท่านมองการณ์ไกล มองเห็นในสิ่งที่คนมองไม่เห็นช่างเก่งกาจนัก
แผนการ
เชิดชูฮ่องเต้บงการเหล่าขุนนาง
ของท่านช่างหวดได้ตรงจุดนัก”
กาเซี่ยงหยุดคิดครู่หนึ่ง
“นี่คือสาเหตุที่นายท่านยึดครองหอเอกสารหลวงตั้งแต่แรกใช่หรือไม่?ในขณะที่คนอื่นสนใจแต่ทรัพย์สินเงินทอง นายท่านกลับมองล่วงหน้าไปหลายก้าว”
ตั๋งฮวงส่ายศีรษะ
“มีตัวอย่างของบรรพชนเฉกเช่นท่านเตียวเหลียงข้าเพียงแค่เลียนแบบตาม และการที่พวกเราจะครองอำนาจได้อย่างยาวนานนั้นพวกเราต้องควบคุมขุนนางราชสำนักให้ได้การได้รายชื่อและตำแหน่งของขุนนางราชสำนักทั้งหมดเป็นเพียงแค่ขั้นแรกเท่านั้นส่วนจะควบคุมอำนาจของราชสำนักได้หรือไม่นั้นยังห่างไกลนัก”
ตั๋งฮวงล้วงหนังสืออแกจากอกเสื้อ
“นี่คือรายชื่อของคนที่ข้าต้องการดึงงตัวมาร่วมงานด้วยหากท่านกามองว่ามีคนมีความสามารถสามารถแนะนำให้ข้าได้ทั้งด้านบุ๋นด้านบู๊ไม่ต้องเกรงใจสามารถแนะนำข้าได้ทันที คนที่ท่านกาแนะนำมาข้าพร้อมยินดีสนับสนุน”
ตั๋งฮวงทำใจเรื่องศักดินาล้าหลังในการแนะนำคนตามเส้นสายและระบบชื่อเสียง
แม้แต่กระทั่งโจโฉเวลาต้องการสอบข้าราชการต่างๆยังต้องเผชิญแรงคัดค้านจากพวกซุนฮกและหล่าบัณฑิต
ศักดินาล้าหลังนั้นเน้นสมัครพรรคพวกและเส้นสายตลอดมา
กาเซี่ยงรับหนังสือจากมือของตั๋งฮวง
ทำให้เขานั้นทำหน้าแปลกใจในบางชื่อและขมวดคิ้วในบางชื่อ