บทที่ 11: ปาร์ตี้ชมรม
“ไหน ๆ ก็ซ้อมกันเสร็จแล้ว เรามาปาร์ตี้กันดีกว่า!”
กรหันมามองอย่างงุนงง “ปาร์ตี้เหรอครับ?”
“ใช่สิ! ถือว่าเลี้ยงต้อนรับนายเข้าสู่ชมรมอย่างเป็ทางการไงล่ะ” อรยิ้มกว้างพร้อมกับเปิดกระป๋องเบียร์อย่างชำนาญ
อิงฟ้าหัวเราะเบา ๆ “ยัยนี่แค่หาข้ออ้างจะเมาเท่านั้นแหละ”
“จะว่าไงก็ช่าง” อรตอบพร้อมกับยกเบียร์ดื่มไปครึ่งกระป๋อง “เอาเป็ว่าเราสนุกกันก็พอ”
“งั้นเดี๋ยวโทรเรียกมะปรางมาด้วยดีกว่า” อิงฟ้าพูดพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
“โทรแล้วให้ไอ้ปรางดูซื้อของกินเข้ามาด้วยเลยนะ” อระโสวนขึ้นมา
กรนั่งฟังทั้งสองคนคุยกันด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ เขาไม่เคยอยู่ในสถานการณ์แบบนี้มาก่อน ไม่เหมือนตอนที่อยู่ที่ชมรม
เวลาผ่านไปจนถึง่เย็น ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น
“กร ไปเปิดประตูให้หน่อย” อิงฟ้าบอก
กรลุกขึ้นเดินไปเปิดประตู และทันทีที่ประตูเปิดออก มะปรางในชุดเกาะอกสีแดงสุดแสนสะดุดตาก็เดินสวนเข้ามา
“หนักฉิบหาย! สั่งซื้ออะไรเยอะแยะวะพวกมึง!” มะปรางพูดพลางลากถุงของกินหลายถุงเข้ามาในห้องโดยไม่สนใจกร
กรมองตามด้วยความตกตะลึง วันนี้พี่มะปรางใส่ชุดเกาะอกสีแดงที่แทบจะปิดหน้าอกได้ไม่มิด เผยให้เห็นเนินอกสีน้ำผึ้งอันสวยงาน โชว์ส่วนเว้าส่วนโค้งได้อย่างลงตัว ส่วนกระโปรงยาวสีเดียวกันนั้น มองผ่านๆ อาจดูเรียบร้อย แต่มีข้างนึงที่ผ่าขึ้นมาเกือบถึงสะโพกเวลาเดินแต่ละก้าว ทำให้เห็นขาอันเรียวยาวแสนงดงาม เธอแต่งหน้าจัดเต็มและทำผมอย่างเรียบร้อย ราวกับเพิ่งเดินออกมาจากรันเวย์
“มึงไปไหนมาวะมะปราง จัดเต็มเสื้อผ้าหน้าผมขนาดนี้?” อรถาม
“ไปถ่ายแบบมาน่ะสิ เพิ่งเสร็จงาน นึกว่าจะได้พัก” มะปรางบ่น “แต่มีไอ้ตัวไหนไม่รู้ใช้ให้กูไปซื้อของเนี่ย”
มะปรางแกะรองเท้าส้นสูงออกแล้วเตะไปไว้ข้างห้องอย่างไม่สนใจมารยาท คำพูดและท่าทางของเธอขัดกับภาพลักษณ์ภายนอกอย่างชัดเจน
อรเดินไปโอบเอวมะปรางพร้อมกับพูดเสียงอ่อนๆ “เอาน่า~ มาพักที่นี่มา กินเบียร์ด้วยกัน ให้ใจเย็นก่อน”
มะปรางมองอรด้วยสายตาเหนื่อยหน่าย “เออ ๆ งั้นขอเบียร์มาก่อนเลย”
อรหยิบเบียร์มาเปิดและยื่นให้มะปราง เธอรับไปดื่มพร้อมกับนั่งลงที่โซฟา ท่านั่งของเธอไม่ได้ระมัดระวังตัวเลย อ้าขากว้างจนกระโปรงผ่าข้างเลิกขึ้นมาถึงสะโพก เผยให้เห็นขาอ่อนและด้านข้างของกางเกงในสีดำที่เธอใส่อยู่ข้างใน
กรที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามไม่สามารถละสายตาได้
“จะมองอีกนานมั้ย?” เสียงของอิงฟ้าดังขึ้นข้างหลังกร ทำให้เขาสะดุ้งโหยง
“มาช่วยพี่เตรียมของดีกว่า”
กรรีบลุกขึ้นไปช่วยอิงฟ้าเตรียมจานชามและอุปกรณ์สำหรับกินชาบู ส่วนอรก็เปิดเพลงเบา ๆ พร้อมกับนั่งโยกตัวไปมาอย่างอารมณ์ดี
หลังจากทุกอย่างเตรียมพร้อม พวกเขาก็เริ่มต้นมื้อชาบูกันอย่างสนุกสนาน เสียงหัวเราะและบทสนทนาที่เต็มไปด้วยความเฮฮาเติมเต็มห้องพัก
อิงฟ้าหันไปถามมะปราง “มึงไม่ไปล้างหน้าหน่อยเหรอ? กินชาบูเดี๋ยวหน้าเยิ้มหมด”
มะปรางโบกมือ “ช่างมัน มีแต่คนกันเองทั้งนั้น”
กรนั่งอยู่ตรงกลางระหว่างกลุ่มรุ่นพี่ ๆ สาวแสนสวยทั้งหลาย แต่บทสนทนาของพวกเธอเต็มไปด้วยคำหยาบคายและการแซวกัน กลิ่นอายความเป็ผู้ชายของพวกเธอชัดเจนจนกรรู้สึกแปลกประหลาดกับบรรยากาศที่ขัดแย้งนี้
ผ่านไปสักพัก หลังจากดื่มเบียร์กันไปหลายกระป๋อง อรที่เริ่มเมาก็ลุกขึ้นพร้อมกับชวนมะปรางเต้น
“มาเต้นกันหน่อยสิ่ มะปรางจ๋า~”
มะปรางลุกขึ้นตามคำชวน ทั้งสองเริ่มโยกตัวไปตามจังหวะเพลง อรเดินเข้าไปใกล้มะปรางพร้อมกับใช้มือไล้ไปตามร่างกายของอีกฝ่าย
กรนั่งมองด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งเขินอายและตื่นเต้น
อรโน้มตัวไปหามะปราง ขณะที่มือของเธอไล้ไปตามแขนและเอวของอีกฝ่าย มะปรางเองก็โอบรอบคออรไว้ ใบหน้าของพวกเธออยู่ใกล้กันจนแทบจะัั
ร่างกายของทั้งสองคนขยับไปตามจังหวะเพลง สายตาที่พวกเธอส่งให้กันเต็มไปด้วยความหยาดเยิ้ม เป็ภาพที่ดึงดูดสายตาของกรจนเขาไม่สามารถละสายตาได้
ขณะที่กรกำลังมองการเต้นของพี่ ๆ อิงฟ้าที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็เอนตัวมาพิงกร
“มองเพลินเลยนะ”
กรสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมามองอิงฟ้า “พี่… ผมถามอะไรหน่อยสิ่ พวกพี่ต้องใส่ชุดหนังเป็ผู้หญิงแบบนี้กันตลอดเวลาเลยเหรอครับ?”
“ใช่สิ” อิงฟ้าตอบ “จะถอดเฉพาะตอนอาบน้ำ หรือตอนที่ชุดมีปัญหาเท่านั้น”
“แล้ว… ไม่รู้สึกอึดอัดบ้างเหรอครับ?”
อิงฟ้ายิ้ม “ตอนแรกก็มีบ้าง แต่ต้องฝึกให้ชิน เพราะมันคือส่วนหนึ่งของงานเรา”
กรพยักหน้าเบา ๆ เขามองหน้าอิงฟ้าที่อยู่ใกล้จนได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของเธอ
“ว่าแต่นายคิดว่าพี่… สวยมั้ย?”
กรไม่ตอบ แต่ค่อย ๆ เลื่อนหน้าเข้าไปใกล้อิงฟ้า จนริมฝีปากของพวกเขาเกือบจะัักัน
“โครม!!!”
ทันใดนั้น มีเสียงดังดังขึ้น ทั้งสองสะดุ้งและหันไปมอง
ภาพที่เห็นคืออรนอนทับมะปรางอยู่บนพื้น ท่าทางของพวกเธอชวนให้คิดลึก เสื้อของอรเลิกขึ้นเผยให้เห็นหน้าท้อง ส่วนกระโปรงของมะปรางก็เลิกขึ้นจนเผยให้เห็นขาอ่อนทั้งสองข้าง
ข้าวของบนโต๊ะกระจัดกระจาย โชคดีที่หม้อชาบูถูกเก็บไปแล้ว ไม่เช่นนั้นคงเลอะเทอะไปทั้งห้อง
กรและอิงฟ้ามองหน้ากันก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา
ทั้งสองช่วยกันแบก อรและมะปรางไปไว้ที่ห้องนอน กรบอกอิงฟ้าว่าเขาจะขอกลับก่อน
“นอนที่นี่ก็ได้” อิงฟ้าบอกกร
“ไม่ดีมั้งพี่ ผมเป็ผู้ชาย” กรพูดยังไม่ทันจบ อิงฟ้าก็สวนขึ้นมา “พวกพี่ก็ผู้ชายเหมือนกัน นายลืมเหรอ?”
“งั้นผมนอนข้างนอกนะพี่ ข้างในห้องสามคนก็แน่นแล้ว”กรเถียงไม่ออก ได้แต่ยอมนอนที่นี่ไป
“โอเค งั้นเดี๋ยวพี่ไปจัดการสองคนนั้นก่อน”
กรล้มตัวลงนอนบนโซฟา เขาหายใจออกยาวพร้อมกับคิดในใจ “อะไรกันวะเนี่ย วันนี้…”
21K
